Se connecterPartager
บทที่ 153
Date de publication:
2025-12-16 20:00:47
Dernier chapitre
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 163
“ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 162
เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 161
หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 160
“ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 159
“น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 158
เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 31
“ข้าบอกนะได้ แต่ว่าพวกท่านยังจะกล้าใช้เกลือในกระบุงนี้หรือเจ้าคะ” “หลานข้า ขอเพียงเจ้าไม่ไปปล้นชิงใครมามีอะไรที่พวกเราจะต้องกังวลด้วยอย่างนั้นหรือ” คนเป็นหลานสีหน้าแตกตื่นรีบเอ่ยเสียงดัง “ท่านปู่ ข้ากล้าสาบานได้ ข้าได้มาอย่างสุจริตชนเจ้าค่ะ เพียงแต่...” “เพียงแต่อ
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 29
อืมเจ้าพูดอีกก็ถูกอีก ว่าแต่เจ้าให้ข้าบุกสุสานเช่นนี้มันจะดีหรือ ข้าเคยได้ยินมาว่าสุสานโบราณมักมีกลไกไม่ใช่น้อย หากพลาดพลั้งไปไม่ใช่ว่ายังไม่ทันจะใช้เคราะห์กรรมหมดสิ้นก็ต้องถึงคราววายชีวาก่อนหรอกนะ มีข้าเข้าไปด้วยจะกลัวอะไร อย่างเช่นที่เจ้าพูดเอาไว้ไม่ใช่หรอกหรือว่าสองคนเพื่อนตาย แต่ข้าจะไ
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 28
หลังจากบุตรสาวได้ปลากลับมามากมายไป๋ซวนก็ได้ยกหน้าที่ทำการแจกจ่ายให้กับหัวหน้าหมู่บ้านทั้งห้าเพื่อให้พวกเขานำไปแบ่งให้กับลูกบ้านของตนกับหยูไห่ “ขนาดแบ่งให้ชาวบ้านไปแล้วยังเหลือมากมายถึงเพียงนี้ เจ้าคิดว่าจะนำปลามาทำอะไรดีล่ะลูกเป่า” เหมยกุ้ยถามกับลูกสาวตัวน้อยหลังจากนางบอกให้ทำปลาทั้งหมด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 27
“นายน้อยแม้ว่าข้าจะผอมทว่าข้าก็แข็งแรงมากนะขอรับ” เฟยชิวมองคนพูดก่อนจะบ่ายหน้าไปทางไป๋ตงที่อยู่ข้างกัน “ให้เขาไป เพราะข้าดูแล้วเด็กแต่ละคนบ้านเจ้าก็มีรูปร่างไม่ต่างกันขอเพียงแข็งแรงก็พอ” การเดินทางไปขุดแร่นั้นไม่ใช่งานง่ายดังนั้นจึงต้องมีการเตรียมตัวให้พร้อมทั้งร่างกาย จิตใจ
Vous vous intéresseriez aussi à
จอมนางข้ามภพ
ชงเมิ่ง3.6K Vuesร้อยวิธีพลีชีพในวันสิ้นโลก
แมวน้อยหมวกเขียว1.9K Vuesสตรีผู้อาภัพกับชายเร่ร่อน
กัญจารีย์2.5K Vuesไข่มุกหมื่นปรารถนา
เพลงมีนา5.0K Vuesร้านอาหารและยา จันทร์หอม
JeebMu550 Vuesแคโรไลน์กับปริศนาแห่งอาณาจักรเวทมนตร์
ลันลาบายหมายเลขแปด742 Vuesปักษาคืนรัง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค1.2K Vuesพระเอกหลงยุค
เพลิงนารา/zabzeed/Smeraldo_k1.3K Vues
