Mag-log inShare
บทที่ 53
Petsa ng paglalathala:
2025-12-02 20:00:15
Pinakabagong kabanata
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 163
“ท่านแม่ขอรับ ข้าเจ็บ” เด็กชายผู้มีรูปร่างอ้วนท้วนผิวขาวฟ้องนางหลังจากโดนบิดาเคี่ยวกรำให้ฝึกยุทธแม้นางจะรู้สึกสงสารทว่าก็เข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นสามีที่มีต่อบุตรได้เช่นกัน ดังนั้นนางจึงได้แต่ต้องหลับตาข้างลืมตาข้างเบือนหน้าหนีไปทางอื่นยามที่บุตรชายได้รับการฝึกจากบิดาตน“ท่านแม่! ท่านกำลังคิด
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 162
เด็กชายหญิงคู่หนึ่งผู้มีใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหนาหน้าปลายเท้าของหญิงชราผมเกล้าเป็นมวยอย่างเรียบร้อยเส้นผมของนางแม้จะเป็นสีขาวโพลนกระนั้นก็ยังคงเงางาม ดวงหน้าของนางเองก็ผ่องใสแม้จะมีริ้วรอยตามวัย“ท่านย่าเจ้าคะ/ขอรับ” สองพี่น้องเรียกนางพร้อมกันพลางแหงนหน้ามองหญิงสูงวัยอย
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 161
หิมะสีขาวของทางเหนือกำลังโปรยปรายลงมาอย่างหนักจนบางแห่งเริ่มเห็นน้ำแข็งค้างตามกิ่งไม้หรือตามชายคาไป๋เสวี่ยได้แต่งเข้ามาอยู่สำนักยุทธชิงหลงได้นานกว่าหนึ่งปีแล้วนับตั้งแต่กลับมาจากการเดินทางในท้องทะเลคราวนั้น“เจ้านี่นะออกมาด้านนอกก็ไม่เอาเสื้อคลุมออกมาด้วย” โอวหยางเฉินพูดขึ้นพร้อมกับนำเสื้อคลุมสีขาว
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 160
“ข้าว่าคนผู้นั้นน่าจะตาฝาด สัตว์ประหลาดอะไรจะมาโผล่กลางท้องทะเล”“ข้าเองก็ไม่รู้แต่หลังจากที่ข้าช่วยเขาขึ้นมาจากท้องน้ำ ชายคนนั้นก็เอาแต่เพ้อว่าช่วยข้าด้วย! อย่ากินข้าเลย”“อย่างนี้ก็ไม่รู้สิว่าสัตว์ประหลาดที่ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร” ผู้พูดรู้สึกกังขา“ข้าลองถามดู เขาบอกว่าสัตว์ตัวนั้นมีหนวดยาวมากอีกทั้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 159
“น้องเล็ก! เจ้ากล้าดีเยี่ยงไรถึงขึ้นไปยืนบนหัวเสาเรือเช่นนั้น เจ้าไม่กลัวจะพลัดตกลงทะเลหรอกหรือ” ไป๋เสวี่ยอดไม่ได้ที่จะตำหนิน้องชายเมื่อเห็นเขากล้ายืนท้าความตายบนหัวเสากระโดงเรือ“พี่รอง! ท่านกังวลเกินไปแล้วขอรับ” ไป๋เทียนไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังพุ่งตัวลงมาทำให้คนเป็นพี่รู้สึกหวาดหวั่นต่อการกระทำของเขา
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 158
เรื่องกวีของไป๋ตงก็เป็นอันถูกยกเลิกไปด้วยเมื่อดวงจันทร์ที่กำลังสุกสกาวได้หายลาลับเข้ากลีบเมฆเช้าวันต่อมา ภายในลานฝึกก็ยังคงเต็มไปด้วยความฮึกเหิมเหมือนเคย แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือเมื่อพวกเขาเห็นไป๋เสวี่ยแต่ละคนก็ทำความเคารพนางพร้อมกับเรียกนายหญิงน้อย“นี่มันไม่เร็วเกินไปหน่อยหรือเจ้าคะ” ไป๋เสวี่ยถาม
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 124
“แยกย้ายกันค้นหา ข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกมันจะหนีไปได้” รังโจรเกิดความโกลาหลขึ้นทันทีโดยที่การกระทำของพวกมันได้ตกอยู่ภายใต้สายตาของไท่ไจ่วัยกลางคน “ยาโถว ข้าจะเข้าไปจับหัวหน้าของมันก่อนนะ ส่วนเจ้าก็เตรียมยาอยู่ทางนี้ก่อน หลังจากข้าส่งสัญญาณเจ้าก็ลงมือได้เลย” “รับคำสั่งท่านลุงเจ้
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 113
เมื่อไป๋ซวนรับตำแหน่งและเข้าทำงานได้ไม่กี่วันทางเมืองหลวงก็มีม้าเร็วให้คนมาส่งสารถึงเขาว่าต้องการกระดาษจำนวนมากเพราะการมีอยู่ของสิ่งนี้ทำให้สะดวกในหลายอย่าง “ใต้เท้าเกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ” หยูไห่ผู้ทำหน้าที่เป็นรองเจ้าเมืองถามขึ้นเมื่อเขาเห็นสีหน้าของพี่ชายบุญธรรมผู้พ่วงด้วยตำแหน่งผู้บังค
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 112
ในยุคนี้เรื่องการคัดเลือกขุนนางนั้นเกิดจากการแนะนำจากเหล่าขุนนางด้วยกันเอง ยังไม่ได้เปิดโอกาสให้คนทั่วไปในการสอบหรือถึงแม้จะเปิดโอกาส ทว่าด้วยผู้คนส่วนใหญ่ยังไม่รู้ตัวอักษรยังไงตำแหน่งทั้งหลายก็คงไม่ถึงมือพวกเขาอยู่ดีดังนั้นไป๋เสวี่ยจึงคิดว่าหากบิดาของตนต้องการเป็นเจ้าเมืองนั้นก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่อง
ข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ บทที่ 111
“ข้าอยู่กับเขาร่วมทุกข์แต่ไม่ทันได้ร่วมสุขหลังจากเขาได้รับตำแหน่งกอปรกับมีใบหน้าอันหล่อเหลารูปลักษณ์ราวบัณฑิตอันสุภาพ ทว่าหลังจากเขาจากข้าไปเกือบปีเขาคนนี้ก็เดินทางกลับมาหาข้าพร้อมข่าวร้าย” ผีสาวกล่าวเจือเสียงสะอื้น “ข้าไม่ได้อยากทำร้ายเจ้า ทั้งหมดเกิดจากเจ้าไม่ยินยอมเอง การที่บุรุษจะมีส
Maaari mong magustuhan
ฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.0K viewsอภินิหารหมูน้อยตกสวรรค์
橙花2.0K viewsเกิดใหม่เป็นเมียยักษ์ในวรรณคดี
Madam Hangover3.9K viewsปีศาจสาวและเหล่าฮาเร็มของนาง
ซูเมี่ยวหลิง2.1K viewsลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว
Myเหมยลี่16.8K viewsเกิดใหม่เป็นองค์หญิงวิปลาส
ฉินหลานฮุย3.5K viewsสตรีผู้อาภัพกับชายเร่ร่อน
กัญจารีย์2.5K viewsเหตุใดตัวร้ายถึงหน้าตาดีกว่าพระเอก
ซูเล่อเหยียน1.4K views
