مشاركة

บทที่ 18

last update تاريخ النشر: 2026-05-05 07:31:29

ค่ำวันเดียวกัน

ฝนเริ่มตกอีกครั้ง ถนนเปียกสะท้อนแสงไฟพร่ามัว

รถแล่นเร็วขึ้นกว่าปกติ เหมือนกำลังหนีบา
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 85

    ฝนตกทั้งคืนจันทร์สิตาขับรถออกจากเมืองโดยไม่หยุดพักแม้แต่นาทีเดียวเธอเปลี่ยนรถสองครั้งทิ้งโทรศัพท์ทั้งหมดปิดกล้องหน้ารถระหว่างทางและเลือกใช้ถนนเก่าเลียบต่างจังหวัดแทนเส้นหลักเธอรู้วิธีหนีเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา เธอถูกฝึกให้ระวังการถูกตามอยู่เสมอและครั้งนี้…เธอไม่ต้องการให้ใครหาเจอจริง ๆโดยเฉพาะอนลภาพคำพูดของเขายังวนอยู่ในหัวไม่หยุด“ทั้งหมดโกหก”“คุณไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว”ทุกครั้งที่นึกถึง หัวใจเธอเหมือนถูกบีบจนเจ็บไปหมดแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังเกลียดตัวเองที่ร้องไห้เพราะเขาไม่หยุดช่วงใกล้เช้ามืด รถคันเล็กค่อย ๆ เลี้ยวเข้าสู่ถนนแคบเลียบชายฝั่งที่แทบไม่มีคนใช้สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นมะพร้าวและป่ารกเงียบ ๆทะเลสีเข้มยามเช้ามืดกระทบแสงจันทร์เบา ๆ อยู่ไกลออกไปสุดปลายทางมีบ้านไม้หลังเล็กตั้งอยู่ริมทะเลเงียบโดดเดี่ยวและแทบไม่มีใครรู้ว่ามันมีอยู่นี่คือที่ดินลับของเธอบ้านพักตากอากาศที่ซื้อเก็บไว้หลายปีก่อนภายใต้ชื่อปลอมแม้แต่วายุก็ไม่เคยรู้จันทร์สิตาดับเครื่องรถเงียบ ๆก่อนนั่งนิ่งอยู่แบบนั้นพักใหญ่เสียงคลื่นดังสม่ำเสมออยู่ด้านนอกมันควรทำให้เธอสงบแต่กลับยิ่งทำให้รู้สึก

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 84

    “เจอเป้าหมายแล้ว”ชายในชุดดำพูดผ่านโทรศัพท์สั้น ๆ ก่อนตัดสายสายฝนยังตกหนักต่อเนื่องภายในร้านกาแฟ จันทร์สิตายังยืนอยู่ตรงหน้าอนลน้ำตาเธอยังไม่หยุดไหล“…งั้นเราค่อยจัดการมันด้วยกัน”คำพูดของเขายังสะท้อนอยู่ในหัวเธออบอุ่นจนหัวใจเจ็บเพราะเธอกำลังจะบอกความจริงกับเขาแล้วจริง ๆแต่ก่อนที่เธอจะทันพูดอนลกลับปล่อยมือจากเธอช้า ๆจันทร์สิตาชะงักเล็กน้อยเธอเงยหน้ามองเขาก่อนเริ่มรู้สึกแปลก ๆเพราะสายตาของเขาเปลี่ยนไปเย็นลงอย่างประหลาดอนลถอยออกไปหนึ่งก้าวเงียบอยู่พักหนึ่งก่อนหัวเราะเบา ๆ ออกมาจันทร์สิตานิ่งค้างทันที“…อนล?”เขายกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองช้า ๆ เหมือนเหนื่อยก่อนพูดออกมาเรียบ ๆ“คุณนี่เชื่อคนง่ายกว่าที่ผมคิด”หัวใจเธอกระตุกแรงทันที“อะไร…”อนลมองเธอนิ่งแววตาแบบนั้นเย็นชาเหมือน “หมายเลขเจ็ด” ในวันแรกที่เจอกันอีกครั้ง“คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าผมไม่รู้”จันทร์สิตาหน้าเริ่มซีดอนลเดินกลับไปหลังเคาน์เตอร์ช้า ๆก่อนหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งขึ้นมาโยนลงตรงหน้าเธอบนหน้าจอคือรูปถ่ายของเธอกับวายุในวันแรกวันที่รับงานมือจันทร์สิตาเริ่มสั่นทันที“…คุณ…”“ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้ว”น้ำเสียงเขานิ่ง

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 83

    ฝนยังตกต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงเย็นร้านกาแฟปิดแล้ว เหลือเพียงไฟสีส้มอุ่น ๆ ภายในร้านที่ยังเปิดอยู่บางส่วนลินกับคนอื่นกลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงจันทร์สิตาที่ยังนั่งเช็กบัญชีอยู่หน้าเคาน์เตอร์อนลกำลังเก็บแก้วอยู่ด้านหลังร้านเงียบ ๆบรรยากาศสงบเกินไปจนโทรศัพท์ของเธอที่สั่นขึ้นมาทำให้หัวใจเธอกระตุกทันทีเบอร์ที่ไม่ได้เห็นมานานจันทร์สิตานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนสุดท้ายจะกดรับ“หายไปนานเลยนะ”เสียงปลายสายดังขึ้นช้า ๆน้ำเสียงเย็นจนเธอจำได้ทันทีคุณวายุคนที่จ้างเธอมาตั้งแต่แรกมือจันทร์สิตาเย็นลงทันทีอนลที่อยู่หลังร้านเงยหน้ามองเธอทันทีเหมือนสังเกตได้ว่าเธอเปลี่ยนไป“ว่าไงคะ”เธอพยายามทำเสียงให้นิ่งที่สุดปลายสายหัวเราะเบา ๆ“ฉันควรเป็นฝ่ายถามมากกว่า”“งานเป็นยังไงบ้าง”จันทร์สิตากำโทรศัพท์แน่นขึ้นภาพวันแรกย้อนกลับมาในหัวทันทีวันที่เธอรับงานเข้าใกล้อนลล้วงข้อมูลหาความลับของเขาตอนนั้นเธอคิดว่าเป็นแค่งานธรรมดาแต่ตอนนี้…เธอทำไม่ได้อีกแล้วสายตาเธอค่อย ๆ มองไปทางอนลเขายังคงยืนอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆไม่รู้เลยว่าเธอเคยเข้าหาเขาเพราะอะไรหัวใจเธอเจ็บวูบทันที“…ฉันจะหยุดงานนี้ค่ะ”ปลายสายเงียบไปสองว

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 82

    หนึ่งเดือนต่อมา สายฝนโปรยลงมาเบา ๆ นอกหน้าต่างร้านกาแฟเล็ก ๆ กลางเมือง กลิ่นกาแฟอุ่นลอยคลุ้งไปทั่วร้านพร้อมเสียงเพลงเบา ๆ ที่เปิดคลออยู่ด้านใน จันทร์สิตานั่งจัดดอกไม้ตรงเคาน์เตอร์เงียบ ๆ ชีวิตช่วงเดือนที่ผ่านมาเปลี่ยนไปมากจนบางครั้งเธอก็ยังรู้สึกเหมือนฝัน ไม่มีเสียงปืน ไม่มีการไล่ล่า ไม่มี Core ไม่มี “หมายเลขเจ็ด” เหลือแค่อนล ผู้ชายเงียบ ๆ ที่ตอนนี้กำลังยืนชงกาแฟอยู่หลังเคาน์เตอร์ แม้จะยังดูเย็นชาเหมือนเดิม แต่หลายอย่างเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ “คุณใส่น้ำตาลผิดอีกแล้ว” จันทร์สิตาพูดขึ้นทันทีโดยไม่เงยหน้า อนลชะงักนิดหนึ่ง ก่อนมองแก้วในมือ “…ผมยังไม่ทันใส่” เธอเงยหน้าขึ้นยิ้มทันที “อ้าว เหรอ” อนลมองเธอนิ่งอยู่สองวินาที ก่อนถอนหายใจเบา ๆ อย่างยอมแพ้ ช่วงนี้เธอชอบแกล้งเขาเล่นแบบนี้ตลอด และที่น่าหงุดหงิดคือเขาไม่เคยโกรธเธอลงจริง ๆ ได้เลย เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นพอดี ลินเดินเข้ามาพร้อมถุงขนมเต็มมือ “ฝนตกหนักชะมัด” เธอวางถุงลงบนโต๊ะ ก่อนมองสองคนหน้าเคาน์เตอร์สลับกัน “แล้วนี่ ยังจีบกันไม่ติดอีกเหรอ” จันทร์สิตาสำลักทันที “ลิน!” อนลกลับนิ่งมาก ลินเลิกคิ้ว “อะไร ฉันพ

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 81

    แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างรถพยาบาลเบา ๆกลิ่นยาและเสียงเครื่องมือทางการแพทย์ดังสลับกันเงียบ ๆ ภายในรถจันทร์สิตานั่งอยู่ข้างเตียงฉุกเฉินไม่ห่างจากอนลเลยแม้แต่นิดเดียวตั้งแต่ถูกช่วยออกมาจากสถานีใต้ดิน เธอก็แทบไม่ยอมปล่อยมือเขาอนลลืมตามองเธอช้า ๆแม้ใบหน้าจะยังซีดจากการเสียเลือดและแรงกระแทก แต่ดวงตาคู่นั้นกลับสงบลงมากกว่าที่เคย“คุณควรพักบ้าง”เสียงเขายังแหบเล็กน้อยจันทร์สิตาส่ายหน้าทันที“ถ้าฉันหลับ คุณต้องหายไปอีกแน่”อนลเงียบไปนิดหนึ่งก่อนหลุดยิ้มบาง ๆ“ผมยังอยู่นี่”จันทร์สิตาก้มมองมือเขาที่กุมอยู่แน่นกว่าเดิม“…อืม”แต่เธอก็ยังไม่ปล่อยรถพยาบาลค่อย ๆ แล่นออกจากเขตภูเขาเข้าสู่ถนนใหญ่ด้านนอก ท้องฟ้าหลังพายุเริ่มกลับมาสว่างอีกครั้งเหมือนทุกอย่างกำลังเริ่มต้นใหม่ลินนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม กำลังเช็กแท็บเล็ตเงียบ ๆก่อนถอนหายใจยาว“ข่าวเริ่มออกแล้ว”อาเชอร์ที่นั่งพิงประตูอยู่เลิกคิ้วนิด ๆ“ว่าไงบ้าง”“สถานีวิจัยระเบิดเพราะระบบพลังงานผิดพลาด”ลินยักไหล่“แน่นอนว่าพวกเบื้องบนกำลังปิดเรื่องทั้งหมด”เร็นที่นั่งข้างหมายเลขสามก้มหน้าลงเบา ๆ“แล้ว…เด็กคนอื่นล่ะ”ลินเงียบไปเสี้ยวหนึ่ง ก่อน

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 80

    เสียงบางอย่างดังอื้ออึงอยู่ไกล ๆเหมือนคลื่นน้ำกระแทกเข้าหูซ้ำ ๆจันทร์สิตาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆภาพตรงหน้าพร่ามัวไปหมดเพดานเหล็กด้านบนแตกออกหลายส่วน ควันสีเทาลอยคลุ้งเต็มห้องเธอไอออกมาแรง ๆ ทันทีทั่วร่างเจ็บไปหมดจนแทบขยับไม่ไหวแต่ในวินาทีถัดมา—“อนล…”หัวใจเธอกระตุกทันทีเธอรีบยันตัวลุกขึ้นทั้งที่แขนยังสั่น“อนล!”เสียงตัวเองแหบจนแทบไม่เหลือยูนาที่ล้มอยู่ไม่ไกลเริ่มขยับตัวเหมือนกัน“พี่…เจ็ด…”ระบบทั้งหมดภายในห้องดับสนิทแล้วไม่มีแสงสีแดงไม่มีเสียงไซเรนไม่มี Core อีกต่อไปเหลือเพียงซากเงียบงันหลังการพังทลายจันทร์สิตารีบมองไปรอบห้องอย่างร้อนรนก่อนสายตาจะหยุดตรงแท่นควบคุมกลางห้องตรงนั้นยังมีเงาร่างหนึ่งนอนอยู่หัวใจเธอแทบหยุดเต้นเธอรีบวิ่งเข้าไปทันที แม้ขาจะยังแทบไม่มีแรง“อนล…!”ร่างสูงนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางเศษสายไฟและโลหะพัง ๆเลือดไหลลงข้างใบหน้าดวงตาปิดสนิทนิ่งเกินไป…จันทร์สิตาคุกเข่าลงข้างเขาทันที มือสั่นจนแทบแตะตัวเขาไม่ได้“อนล…”เสียงเธอสั่นหนัก“ตื่นสิ…”ไม่มีการตอบกลับน้ำตาเธอไหลลงมาแทบทันที“คุณสัญญาแล้วนะ…”เธอกำเสื้อเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ“…คุณบอกว่าจะกลับมา”ยูนา

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status