Mag-log inShare
ตอนที่ 141
Petsa ng paglalathala:
2026-09-03 21:44:56
Pinakabagong kabanata
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 142
“ตั้งแต่เป็นภรรยาข้า”ซูมี่หัวเราะทันที“เหตุผลใช้ไม่ได้”แต่ต่อให้ปากจะโต้เถียง นางก็ไม่ได้ปฏิเสธความห่วงใยนั้นบ่ายวันเดียวกัน หนิงเอ๋อเริ่มจัดสัมภาระสำหรับเข้าวังชั่วคราว นางหยิบทั้งเสื้อผ้า ยารักษาโรค ตำรา และเครื่องใช้จำนวนมากจนซูมี่ต้องห้าม“หนิงเอ๋อ เราไม่ได้ย้ายจวน”“แต่ฮูหยินเจ้าคะ อยู่ในวังจะขาดอะไรไม่ได้”“เอาไปเท่าที่จำเป็นก็พอ”หนิงเอ๋อมองหีบยาสามใบที่วางอยู่ตรงมุม“แล้วพวกนี้ล่ะเจ้าคะ”ซูมี่เดินไปเปิดดูด้านในเต็มไปด้วยสมุนไพร อุปกรณ์ทำแผล และยาที่นางปรุงไว้เอง“เอาไปทั้งหมด”หนิงเอ๋อหัวเราะออกมา“เรื่องอื่นไม่จำเป็น แต่เรื่องยาต้องพร้อมใช่ไหมเจ้าคะ”“ในวังมีคนมาก คนป่วยก็ย่อมมาก”นางตอบอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังพูดจบ ซูมี่กลับรู้สึกเหมือนมีบางอย่างค้างอยู่ในใจ ราวกับครั้งนี้ การเข้าไปในวังอาจไม่ได้มีเพียงเรื่องงานของเหยียนเฟิงเท่านั้น เย็นนั้น ฮองเฮาส่งนางกำนัลคนสนิทมาถึงจวน พร้อมของพระราชทานเล็กน้อยและถ้อยคำสั้น ๆ“ฮองเฮาทรงทราบว่าฮูหยินจะเข้าพักในวัง จึงรับสั่งว่าหากขาดเหลือสิ่งใด สามารถไปทูลพระองค์ได้ทุกเมื่อ”ซูมี่รับของมาแล้วพยักหน้า“ฝากขอบพระทัยฮ
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 141
ราชโองการฉบับใหม่หลังบ้านเมืองผ่านพ้นความวุ่นวายมาได้ระยะหนึ่ง เมืองหลวงก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง เสียงกลองศึกที่เคยดังไม่ขาดสายเงียบลง ถนนสายใหญ่กลับมาคึกคัก ร้านรวงเปิดขายของตามปกติ ขุนนางที่เคยหวาดระแวงกันเองเริ่มทำงานโดยไม่ต้องมองซ้ายมองขวาทุกฝีก้าว ส่วนประชาชนก็ค่อย ๆ ใช้ชีวิตด้วยความหวังว่าความวุ่นวายที่ผ่านมาได้จบลงเสียทีสำหรับซูมี่ นางเองก็คิดเช่นนั้นหลังผ่านเหตุการณ์มากมาย ทั้งการใส่ร้าย การลอบสังหาร ศึกชายแดน และความจริงเกี่ยวกับตัวตนของนาง ชีวิตในจวนแม่ทัพช่วงนี้ถือว่าสงบสุขกว่าที่เคย อันฉีในร่างซูมี่สามารถดูแลโรงหมอของตนได้เต็มที่ ขณะที่เหยียนเฟิงกลับไปจัดการงานในกองทัพตามปกติ แม้เขาจะยังยุ่ง แต่ก็พยายามกลับจวนให้ทันมื้อค่ำแทบทุกวันจนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง ราชโองการจากวังหลวงก็มาถึงเสียงขันทีประกาศดังขึ้นกลางโถงรับรองของจวนแม่ทัพ ข้ารับใช้ทั้งหมดคุกเข่าลงพร้อมกัน ขณะที่เหยียนเฟิงกับซูมี่รับราชโองการด้วยสีหน้าสงบนิ่ง“ด้วยพระราชโองการแห่งโอรสสวรรค์ แม่ทัพใหญ่เหยียนเฟิงมีความดีความชอบต่อแผ่นดิน อีกทั้งมีความสามารถทั้งด้านการทหารและการรักษาความมั่นคง บัดนี้ราชสำนัก
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 140
“จะไปไหน”อันฉีหลุดหัวเราะเบา ๆ “ข้าจะลุกแล้วค่ะ”เหยียนเฟิงยังไม่ยอมปล่อย เขาซบหน้าลงตรงไหล่นางอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น“ยังเช้าอยู่”“ท่านแม่ทัพ วันนี้ท่านมีประชุมเช้านะ”“ข้าไม่ไป”อันฉีเลิกคิ้ว “อีกแล้วหรือคะ?”ตั้งแต่บ้านเมืองสงบ เหยียนเฟิงก็เริ่ม “ขี้เกียจ” มากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับนาง เหยียนเฟิงลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนมองนางนิ่ง แม้ผ่านมาหลายปี แต่สายตาที่เขามองนางกลับยังอ่อนโยนเหมือนวันแรก“ข้าอยากอยู่กับเจ้า”หัวใจของอันฉียังคงเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินคำตรงไปตรงมาเช่นนี้ นางจึงยิ้มขำ“คนทั้งเมืองคงไม่เชื่อแล้วว่า ท่านคือแม่ทัพผู้เย็นชา”เหยียนเฟิงยกมุมปากขึ้นบาง ๆ “ข้าไม่เคยเย็นชากับเจ้า”คำตอบนั้นทำให้อันฉีหัวเราะออกมาอีกครั้ง สุดท้าย เหยียนเฟิงก็ยอมลุกจากเตียงอย่างเสียไม่ได้แต่ยังคงเดินตามนางไปทั่วเรือนเหมือนเดิม หนิงเอ๋อที่ยกอาหารเช้าเข้ามาถึงกับส่ายหน้า
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 139
เขาหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ข้าเต็มใจ”หัวใจของอันฉีสั่นเบา ๆ แม้จะอยู่ด้วยกันมานาน แต่บางครั้งคำพูดตรงไปตรงมาของเขาก็ยังทำให้นางเขินได้เสมอ เมื่อกลับถึงเรือน อาหารกลางวันถูกจัดไว้เรียบร้อยแล้ว อันฉีนั่งลงตรงโต๊ะ ก่อนพบว่าอาหารเกือบทั้งหมดเป็นของที่นางชอบ นางเลิกคิ้ว“ท่านสั่งครัวอีกแล้ว?”เหยียนเฟิงนั่งลงข้างนางอย่างสงบ“อืม”“เช่นนั้นของที่ท่านชอบเล่า”“ข้ากินอะไรก็ได้”อันฉีถอนหายใจ “ไม่ได้” นางหยิบตะเกียบตักอาหารใส่ชามเขา “ต่อไปนี้ห้ามตามใจข้าคนเดียว”เหยียนเฟิงมองชามตัวเองเงียบ ๆ ก่อนมุมปากจะยกขึ้นบาง ๆ“อืม”หนิงเอ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังแอบยิ้มจนปิดไม่มิด ตอนนี้ทั้งจวนต่างรู้กันดีว่าแม้แม่ทัพหลี่จะดูน่าเกรงขามแค่ไหนแต่หากฮูหยินพูด เขาก็ยอมทุกอย่างอยู่ดี ระหว่างกินอาหาร อันฉีจู่ ๆ ก็พูดขึ้น“พรุ่งนี้ข้าอยากไปตลาด”เหยียนเฟิงเงยหน้า “ไปทำอะไร”“ซื้อผ้า&rd
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 138
เด็กชายยิ้มกว้าง ก่อนรีบวิ่งกลับไปหาแม่ตัวเอง อันฉีมองดอกท้อในมือเงียบ ๆ ก่อนจู่ ๆ จะรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูกเมื่อก่อนในโลกเดิมของนาง ไม่มีใครมอบรอยยิ้มแบบนี้ให้เลย ไม่มีใครรอให้นางกลับบ้าน ไม่มีใครห่วงว่านางจะกินข้าวหรือยัง แต่ที่นี่กลับมีทุกอย่างที่นางเคยขาด เหยียนเฟิงเห็นนางเงียบไป จึงถามเบา ๆ“เจ้าคิดอะไรอยู่”อันฉีหันไปมองเขาก่อนยิ้มออกมาช้า ๆ“ข้ากำลังคิด…” นางก้าวเข้าไปจับมือเขาแน่น “ว่าข้าช่างโชคดีจริง ๆ ที่วันนั้นข้ามาอยู่ที่นี่”ดวงตาคมเข้มของเหยียนเฟิงอ่อนลง เขายกมือขึ้นลูบแก้มนางเบา ๆ“ข้าต่างหากที่โชคดี”อันฉีหัวเราะ “แม่ทัพหลี่เริ่มพูดหวานเก่งขึ้นทุกวัน”“เพราะภรรยาข้าชอบ”คำตอบนั้นทำให้นางทั้งขำทั้งเขินอีกครั้ง เมื่อกลับถึงจวน ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว แสงโคมสีอุ่นส่องอยู่ทั่วลานเรือนหนิงเอ๋อรีบวิ่งมาต้อนรับทันที“ฮูหยิน! วันนี้ครัวทำซุปที่ท่านชอบด้วยเจ้าค่ะ!”เฉินหยางเองก็เดินเข้ามาหัวเราะ
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 137
“อืม” เขาก้มลงกระซิบข้างหูนางเบา ๆ “จนข้าเริ่มกลัวว่าจะมีคนแย่งเจ้าไป”ใบหน้าของอันฉีร้อนขึ้นทันที“ท่านนี่…”เหยียนเฟิงหัวเราะเสียงต่ำก่อนยื่นมือมากุมมือนางไว้ใต้โต๊ะอย่างแนบเนียน สัมผัสอุ่นนั้นทำให้อันฉียิ้มออกมาเงียบ ๆ ไม่ว่าโลกนี้จะเปลี่ยนไปเพียงใดมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือสายตาที่เหยียนเฟิงมองนาง สายตาที่เต็มไปด้วยความรัก ความหวงแหน และความภาคภูมิใจ หลังงานเลี้ยงจบ ทั้งสองเดินออกจากวังด้วยกันท่ามกลางแสงจันทร์ ลมฤดูใบไม้ผลิพัดเอื่อย ๆ อ่อนโยนกว่าฤดูหนาวที่ผ่านมา อันฉีเงยหน้ามองท้องฟ้า ก่อนยิ้มบาง“เหยียนเฟิง”“อืม?”“ข้าไม่เคยคิดเลยว่า วันหนึ่งชีวิตจะมาถึงจุดนี้”เขาหันมามองนาง อันฉียิ้มอ่อน “จากคนที่ไม่มีใครต้องการ กลายเป็นฮูหยินแห่งแผ่นดิน”เหยียนเฟิงหยุดเดินช้า ๆ ก่อนยกมือขึ้นลูบแก้มนางเบา ๆ “ไม่ใช่เพราะโชคชะตา” ดวงตาคมเข้มสบกับนางตรง ๆ “แต่เพราะเจ้าเหมาะสมกับมัน”หัวใจของอันฉีอุ่นวาบ นางจึงยิ้มออ
Maaari mong magustuhan
บุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี155.7K viewsซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ47.6K viewsเกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน33.4K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน127.9K viewsจวนอ๋องร้อนราคะ สุดเร่าร้อน 4P,3P,2P NC25+
ซีไซต์4.5K viewsชะตารักใต้เงาแค้น
คุณยายจิ้งจอก125 viewsชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
ผการุ้ง ช่อชมพู5.3K viewsพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ112 views
