LOGINShare
ตอนที่ 32
publish date:
2026-07-06 13:18:56“แย่แล้ว…” บ่าวรับใช้ส่วนใหญ่ถูกเรียกไปช่วยงานเรือนใหญ่ เพราะคืนนี้หลี่ฮูหยินจ
Latest chapter
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 144
“ฮูหยิน กลับกันเถอะเจ้าค่ะ พวกนางจงใจแน่นอน”ซูมี่กลับมองตำหนักตรงหน้าอย่างพิจารณา“ถ้าข้ากลับตอนนี้ พรุ่งนี้ข่าวจะกลายเป็นว่าฮูหยินแห่งแผ่นดินไม่เคารพพระสนมและเดินหนีกลางพิธีเข้าเฝ้า”หนิงเอ๋อกัดริมฝีปาก“เช่นนั้นพวกเราต้องยืนให้คนพวกนี้รังแกหรือเจ้าคะ”“ไม่”ซูมี่ตอบเรียบ ๆ“แต่ก่อนจะตอบโต้ใคร เราต้องรู้ก่อนว่าใครเป็นคนสั่ง”นางกวาดตามองรอบบริเวณ มีนางกำนัลหลายคนเดินผ่าน บางคนแอบมอง บางคนกระซิบกัน ชัดเจนว่าเรื่องนี้กำลังถูกทำให้เป็นการแสดง คนด้านในต้องการให้ทุกคนเห็นว่า ต่อให้ซูมี่ได้รับตำแหน่งฮูหยินแห่งแผ่นดิน เมื่อเข้ามาในฝ่ายในก็ยังต้องยืนรอพระสนมอันฉีเคยอยู่ในโลกที่ผู้คนต่อสู้กันด้วยตำแหน่ง ผลประโยชน์ และอำนาจมาแล้ว แต่นางไม่คิดว่าเมื่อข้ามกาลเวลามา โลกนี้จะใช้วิธีไม่ต่างกันเท่าไร เพียงเปลี่ยนห้องประชุมเป็นตำหนัก เปลี่ยนเอกสารเป็นราชโองการ และเปลี่ยนคำพูดเสียดสีให้กลายเป็นพิธีการนางกำลังจะพูดบางอย่าง จู่ ๆ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากทางเดินด้า
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 143
ครั้งนี้ซูมี่ไม่ได้แซวเขาเหมือนทุกครั้ง นางเพียงพยักหน้าเบา ๆ เพราะทันทีที่ก้าวผ่านประตูวังเข้ามา นางก็รู้สึกได้ชัดเจนว่า ความสงบที่เคยมีอยู่ด้านนอกได้ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังแล้ว และการเข้าวังครั้งนี้ อาจเป็นจุดเริ่มต้นของพายุลูกใหม่ที่ใหญ่กว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้มาก.ชีวิตหลังประตูวังชีวิตภายในวังหลวงเริ่มต้นขึ้นเร็วกว่าที่ซูมี่คิดหลังเข้าพักในเรือนรับรองของราชสำนักได้เพียงคืนเดียว เหยียนเฟิงก็ถูกเรียกตัวไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เพราะงานที่เขาได้รับมอบหมายครั้งนี้ไม่ใช่เพียงตรวจตราทหารรักษาพระองค์ตามปกติ แต่ต้องตรวจสอบรายชื่อกำลังพลทั้งหมดใหม่ รวมถึงเส้นทางการเปลี่ยนเวร คลังอาวุธ ตราสั่งการ และความเกี่ยวข้องระหว่างนายทหารกับขุนนางในราชสำนักเครือข่ายกบฏครั้งก่อนถูกกำจัดไปมากแล้วก็จริง แต่ฮ่องเต้ไม่เชื่อว่ารากของมันจะถูกถอนออกจนหมดยิ่งเหยียนเฟิงเริ่มตรวจสอบ เขายิ่งพบว่ามีหลายเรื่องผิดปกตินายทหารบางคนได้รับตำแหน่งเร็วเกินสมควร บางคนมีชื่ออยู่ในกองรักษาพระองค์ทั้งที่ประวัติครอบครัวไม่ชัดเจน ขณะที่การเบิกอาวุธบางส่
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 142
“ตั้งแต่เป็นภรรยาข้า”ซูมี่หัวเราะทันที“เหตุผลใช้ไม่ได้”แต่ต่อให้ปากจะโต้เถียง นางก็ไม่ได้ปฏิเสธความห่วงใยนั้นบ่ายวันเดียวกัน หนิงเอ๋อเริ่มจัดสัมภาระสำหรับเข้าวังชั่วคราว นางหยิบทั้งเสื้อผ้า ยารักษาโรค ตำรา และเครื่องใช้จำนวนมากจนซูมี่ต้องห้าม“หนิงเอ๋อ เราไม่ได้ย้ายจวน”“แต่ฮูหยินเจ้าคะ อยู่ในวังจะขาดอะไรไม่ได้”“เอาไปเท่าที่จำเป็นก็พอ”หนิงเอ๋อมองหีบยาสามใบที่วางอยู่ตรงมุม“แล้วพวกนี้ล่ะเจ้าคะ”ซูมี่เดินไปเปิดดูด้านในเต็มไปด้วยสมุนไพร อุปกรณ์ทำแผล และยาที่นางปรุงไว้เอง“เอาไปทั้งหมด”หนิงเอ๋อหัวเราะออกมา“เรื่องอื่นไม่จำเป็น แต่เรื่องยาต้องพร้อมใช่ไหมเจ้าคะ”“ในวังมีคนมาก คนป่วยก็ย่อมมาก”นางตอบอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังพูดจบ ซูมี่กลับรู้สึกเหมือนมีบางอย่างค้างอยู่ในใจ ราวกับครั้งนี้ การเข้าไปในวังอาจไม่ได้มีเพียงเรื่องงานของเหยียนเฟิงเท่านั้น เย็นนั้น ฮองเฮาส่งนางกำนัลคนสนิทมาถึงจวน พร้อมของพระราชทานเล็กน้อยและถ้อยคำสั้น ๆ“ฮองเฮาทรงทราบว่าฮูหยินจะเข้าพักในวัง จึงรับสั่งว่าหากขาดเหลือสิ่งใด สามารถไปทูลพระองค์ได้ทุกเมื่อ”ซูมี่รับของมาแล้วพยักหน้า“ฝากขอบพระทัยฮ
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 141
ราชโองการฉบับใหม่หลังบ้านเมืองผ่านพ้นความวุ่นวายมาได้ระยะหนึ่ง เมืองหลวงก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง เสียงกลองศึกที่เคยดังไม่ขาดสายเงียบลง ถนนสายใหญ่กลับมาคึกคัก ร้านรวงเปิดขายของตามปกติ ขุนนางที่เคยหวาดระแวงกันเองเริ่มทำงานโดยไม่ต้องมองซ้ายมองขวาทุกฝีก้าว ส่วนประชาชนก็ค่อย ๆ ใช้ชีวิตด้วยความหวังว่าความวุ่นวายที่ผ่านมาได้จบลงเสียทีสำหรับซูมี่ นางเองก็คิดเช่นนั้นหลังผ่านเหตุการณ์มากมาย ทั้งการใส่ร้าย การลอบสังหาร ศึกชายแดน และความจริงเกี่ยวกับตัวตนของนาง ชีวิตในจวนแม่ทัพช่วงนี้ถือว่าสงบสุขกว่าที่เคย อันฉีในร่างซูมี่สามารถดูแลโรงหมอของตนได้เต็มที่ ขณะที่เหยียนเฟิงกลับไปจัดการงานในกองทัพตามปกติ แม้เขาจะยังยุ่ง แต่ก็พยายามกลับจวนให้ทันมื้อค่ำแทบทุกวันจนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง ราชโองการจากวังหลวงก็มาถึงเสียงขันทีประกาศดังขึ้นกลางโถงรับรองของจวนแม่ทัพ ข้ารับใช้ทั้งหมดคุกเข่าลงพร้อมกัน ขณะที่เหยียนเฟิงกับซูมี่รับราชโองการด้วยสีหน้าสงบนิ่ง“ด้วยพระราชโองการแห่งโอรสสวรรค์ แม่ทัพใหญ่เหยียนเฟิงมีความดีความชอบต่อแผ่นดิน อีกทั้งมีความสามารถทั้งด้านการทหารและการรักษาความมั่นคง บัดนี้ราชสำนัก
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 140
“จะไปไหน”อันฉีหลุดหัวเราะเบา ๆ “ข้าจะลุกแล้วค่ะ”เหยียนเฟิงยังไม่ยอมปล่อย เขาซบหน้าลงตรงไหล่นางอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น“ยังเช้าอยู่”“ท่านแม่ทัพ วันนี้ท่านมีประชุมเช้านะ”“ข้าไม่ไป”อันฉีเลิกคิ้ว “อีกแล้วหรือคะ?”ตั้งแต่บ้านเมืองสงบ เหยียนเฟิงก็เริ่ม “ขี้เกียจ” มากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะเวลาที่อยู่กับนาง เหยียนเฟิงลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนมองนางนิ่ง แม้ผ่านมาหลายปี แต่สายตาที่เขามองนางกลับยังอ่อนโยนเหมือนวันแรก“ข้าอยากอยู่กับเจ้า”หัวใจของอันฉียังคงเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินคำตรงไปตรงมาเช่นนี้ นางจึงยิ้มขำ“คนทั้งเมืองคงไม่เชื่อแล้วว่า ท่านคือแม่ทัพผู้เย็นชา”เหยียนเฟิงยกมุมปากขึ้นบาง ๆ “ข้าไม่เคยเย็นชากับเจ้า”คำตอบนั้นทำให้อันฉีหัวเราะออกมาอีกครั้ง สุดท้าย เหยียนเฟิงก็ยอมลุกจากเตียงอย่างเสียไม่ได้แต่ยังคงเดินตามนางไปทั่วเรือนเหมือนเดิม หนิงเอ๋อที่ยกอาหารเช้าเข้ามาถึงกับส่ายหน้า
ข้าหรือคือฮูหยินที่ท่านแสนชัง ตอนที่ 139
เขาหยุดคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ข้าเต็มใจ”หัวใจของอันฉีสั่นเบา ๆ แม้จะอยู่ด้วยกันมานาน แต่บางครั้งคำพูดตรงไปตรงมาของเขาก็ยังทำให้นางเขินได้เสมอ เมื่อกลับถึงเรือน อาหารกลางวันถูกจัดไว้เรียบร้อยแล้ว อันฉีนั่งลงตรงโต๊ะ ก่อนพบว่าอาหารเกือบทั้งหมดเป็นของที่นางชอบ นางเลิกคิ้ว“ท่านสั่งครัวอีกแล้ว?”เหยียนเฟิงนั่งลงข้างนางอย่างสงบ“อืม”“เช่นนั้นของที่ท่านชอบเล่า”“ข้ากินอะไรก็ได้”อันฉีถอนหายใจ “ไม่ได้” นางหยิบตะเกียบตักอาหารใส่ชามเขา “ต่อไปนี้ห้ามตามใจข้าคนเดียว”เหยียนเฟิงมองชามตัวเองเงียบ ๆ ก่อนมุมปากจะยกขึ้นบาง ๆ“อืม”หนิงเอ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังแอบยิ้มจนปิดไม่มิด ตอนนี้ทั้งจวนต่างรู้กันดีว่าแม้แม่ทัพหลี่จะดูน่าเกรงขามแค่ไหนแต่หากฮูหยินพูด เขาก็ยอมทุกอย่างอยู่ดี ระหว่างกินอาหาร อันฉีจู่ ๆ ก็พูดขึ้น“พรุ่งนี้ข้าอยากไปตลาด”เหยียนเฟิงเงยหน้า “ไปทำอะไร”“ซื้อผ้า&rd
You May Also Like
สวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.4K viewsนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย34.7K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่25.0K viewsยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน173.0K viewsภารกิจรักใต้เงามังกร
ท่านจอมยุทธ์1991977 viewsทะลุมิติไปดูแลสามีพิการพร้อมระบบป้องกันระดับสูง
ภัสสพิชชา709 viewsราคะสามบุปผา
พิมพ์ษร/ชรือเหริน1.5K viewsหมดแรงรัก
ปกแดง21 views
