Home / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / กลับจวนตระกูลไป๋ (1)

Share

กลับจวนตระกูลไป๋ (1)

last update publish date: 2026-09-20 19:00:20

เวลาผ่านไปหลังจากที่คนตระกูลไป๋สงบใจลงมาได้บ้างแล้ว ไป๋ซานก็ได้หันมาสนใจคุณชายอีกคนที่ไป๋เสวี่ยช่

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไม่ใช่คนของขุมอำนาจ (3)

    หลังจากที่ฟังคำพูดของไป๋เสวี่ย แสดงว่ามีโอกาสถอนพิษเพียงแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้นและยังไม่แน่ด้วยว่าท่านหมอจะมีโอสถถอนพิษของหนูขนเทาหรือไม่“แล้วจะทำอย่างไรดี”หูอี้เทียนมีสีหน้าที่สับสนเป็นอย่างมากความกลัวที่ว่าตนเป็นสาเหตุพาองครักษ์ฝีมือดีมาตายย้อนกลับมาอีกครั้งประชากรส่วนมากในเกาะสายลมล้วนเป็นคนธรรมดาที่ไร้พลัง คนที่มีพลังมีอยู่เป็นส่วนน้อย และหนึ่งในส่วนน้อยนั้นเขากลับพามาเสี่ยงชีวิตในป่าสายลมแห่งนี้!หากพวกเขาเป็นอันใดไป เกาะสายลมจะต้องสูญเสียคนที่มีฝีมือไปถึงสามคน แม้ว่าหูอี้เทียนจะได้ผลทับทิมน้ำนมมาไว้ในมือ แต่ตอนนี้เขากลับไม่ได้รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย“รับไปสิ”ในระหว่างที่หูอี้เทียนและคนของเกาะสายลมกำลังจมอยู่กับความรู้สึกหมดหนทางและสิ้นหวังราวกับว่าพวกเขากำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่มืดมิดและอับจนจนมองไม่เห็นแสงสว่างแต่แล้วในตอนนั้นเสียงอันนุ่มนวลของสตรีผู้หนึ่งก็ดังขึ้นมาราวกับว่าเป็นเสียงที่ช่วยนำทางพวกเขา ให้ไปสู่เส้นทางที่ถูกต้องหูอี้เทียนรีบมองไปยังไป๋เสวี่ย ก่อนจะมองเห็นว่าในมือของนางมีขวดหยกเคลือบอยู่

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไม่ใช่คนของขุมอำนาจ (2)

    การไม่สำนึกบุญคุณคน อีกทั้งยังกล้ายกดาบขึ้นชี้หน้าผู้มีพระคุณ ช่างเป็นการกระทำที่น่าละอายอย่างแท้จริงยิ่งไป๋เสวี่ยยังไม่เคยทำสิ่งใดผิดต่อพวกเขา อีกทั้งยังเป็นคนของนางที่ช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากความตาย แม้ว่าจะไม่ไว้ใจ แต่ก็ไม่ควรเลยจริง ๆ ที่จะหันดาบเข้าหานางเช่นนี้บุรุษทั้งเจ็ดแม้จะห้าวหาญดุดัน แต่พอถูกสตรีตัวเล็ก ๆ กล่าวเตือนในเรื่องของบุญคุณก็ยิ่งทำให้พวกเขาปั้นหน้าได้ยากลำบาก เพราะพวกเขาไม่แม้จะกล่าววาจาขอบคุณ อีกทั้งยังปฏิบัติตัวไม่ดีและทำตัวไร้มารยาทต่อผู้ที่มีพระคุณอีกด้วย“ข้า...ขออภัยพวกท่านขอรับ”จิงเม่าคือคนที่ชักดาบใส่ไป๋เสวี่ย กล่าวขอโทษออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง อีกทั้งยังเปลี่ยนคำเรียกจาก ‘เจ้า’ กลายเป็น ‘ท่าน’ แทนแม้ว่าคำพูดจะฟังดูให้เกียรติ แต่การแสดงออกของเขาก็ยังคงไว้ท่าทีเช่นเดิมอยู่ ซึ่งไป๋เสวี่ยก็ไม่ได้ใส่ใจอันใดนักกับท่าทีขององครักษ์ผู้นี้“เจ้า...ท่านรู้จักพิษชนิดนี้แล้วรู้วิธีรักษาหรือไม่ขะ...ขอรับ” หูอี้เทียนเมื่อได้ยินคำพูดของไป๋เสวี่ยและเห็นท่าทีของเหล่าองครักษ์ จึงรู้ตัวว่าตนเองก็ทำตัวไม่ดีใส่ผู้มีพระคุณเช่นกัน ทั

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ไม่ใช่คนของขุมอำนาจ (1)

    “เจ้ารู้ได้อย่างไร?” จิงเม่าถามอย่างไม่มั่นใจเพราะเรื่องนี้ร้ายแรงมาก มันมีชีวิตของสหายสนิทของเขาเป็นเดิมพันจิงเม่าไม่อาจไว้ใจคนแปลกหน้าเช่นไป๋เสวี่ยได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าไป๋เสวี่ยเป็นคนที่พูดจาได้น่าเชื่อถือมาก แม้นางจะเป็นเพียงแค่เด็กน้อยในสายตาของผู้อื่นก็ตามเวลาไป๋เสวี่ยพูดคุยหรือต้องตอบคำถามผู้ใด นางมักจะสบสายตากับคนผู้นั้นตรง ๆ แสดงให้เห็นถึงความซื่อสัตย์และจริงใจ เป็นลักษณะสำคัญที่ทำให้เชื่อได้โดยง่ายว่านางไม่ได้พูดโกหก“นี่เป็นพิษของหนูขนเทา พวกมันเป็นสัตว์วิญญาณระดับต่ำ มีธาตุลมรวดเร็วว่องไวไม่ได้เก่งกาจอันใด แต่พิษของมันนั้นรุนแรงมากหากโดนกัดตรง ๆ และคนผู้นั้นไม่มีพลังยุทธ์ และเมื่อดูจากบาดแผลแล้ว คนของเจ้าคงจะถูกกัดมานานพอสมควรแล้ว อีกทั้งพวกเขาก็ใช้พลังในกายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้พิษคงจะกระจายไปทั่วทั้งร่าง หากไม่ถอนพิษภายในหนึ่งชั่วยาม...อย่างไรพวกเขาก็ต้องตาย”ไป๋เสวี่ยอธิบายด้วยสีหน้าเรียบเฉยและใจเย็นเพราะพิษของหนูขนเทานั้นไม่ได้รุนแรงอันใดเลยในสายตาของนาง เอาจริง ๆ มันไม่ได้รุนแรงในสายตาของผู้ที่มีพลังยุทธ์เลยด้วยซ้ำเพรา

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สวรรค์เข้าข้างเสมอ (3)

    “เกิดอันใดขึ้น!” เด็กชายมององครักษ์ของตนอย่างเป็นกังวลและหันไปถามจิงเม่าเสียงเครียด“พวกเขาน่าจะบาดเจ็บจากตอนที่ต่อสู้กับสัตว์วิญญาณขอรับ พวกเราต้องรีบกลับกะ...จวนให้เร็วที่สุดเพื่อพาพวกเขาไปรักษา” จิงเม่าชะงักเพราะเกือบหลุดพูดคำว่ากลับเกาะสายลมออกมาต่อหน้าไป๋เสวี่ยโชคดียังดีที่เขาห้ามปากตัวเองได้ทันแต่จิงเม่าคงจะไม่รู้เลยว่าที่ตนทำนั้นไร้ประโยชน์ เพราะเรื่องที่พวกเขาเป็นคนของเกาะสายลม ไป๋เสวี่ยรู้มาตั้งแต่แรกแล้ว“คงไม่ทัน” ก่อนที่พวกเขาจะจากไปโดยไม่ร่ำลากัน ไป๋เสวี่ยก็พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดังมาก แต่พวกของหูอี้เทียนทุกคนย่อมต้องได้ยินเสียงของนางชัดเจน“เจ้าหมายความว่าอย่างไร อย่าบอกนะว่าที่พวกเขาเป็นเช่นนี้ เป็นฝีมือของพวกเจ้า!” จิงเม่าหันหน้ากลับมามองไป๋เสวี่ยอย่างหวาดระแวงและชักดาบของตนออกมา“ข้าและคนของข้ายืนอยู่ตรงนี้ไม่ได้ขยับตัวไปที่ใดเลยแม้แต่น้อย คงจะทำอันใดพวกเจ้าไม่ได้” ไป๋เสวี่ยแก้ตัวให้ตนเองเสียงเรียบโดยที่นางไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวต่อดาบที่กำลังจ่อหน้านางอยู่เลยแม้แต่น้อยเพราะนางไม่ใช่สาเหตุ แต่ว่ารู้สาเหตุต่างหาก

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สวรรค์เข้าข้างเสมอ (2)

    “กลิ่นของผลทับทิมน้ำนม จะเรียกให้สัตว์วิญญาณมาหาเจ้าอีก หากมีแหวนมิติก็ควรจะนำผลทับทิมน้ำนมไปไว้ในนั้นก่อนและค่อยนำออกมาในตอนที่เจ้าจะใช้งานมัน” ไป๋เสวี่ยกล่าวออกมา การนำผลทับทิมไปซ่อนไว้ด้านหลังของหูอี้เทียน ช่างเป็นการกระทำที่น่าขบขันสิ้นดีหากไป๋เสวี่ยต้องการผลทับทิมน้ำนมจริง ๆ การกระทำเช่นนี้จะมีประโยชน์อันใดกัน“เจ้า...” คำเตือนของไป๋เสวี่ยทำให้หูอี้เทียนสะอึกเรื่องนี้เขาย่อมรู้ แต่แหวนมิตินั้นหายาก และในเกาะสายลมเองก็มีแหวนมิติอยู่เพียงแค่ห้าวงเท่านั้น แล้วตัวเขาจะมีแหวนมิติได้อย่างไร“ข้าแค่เตือน เจ้าจะไม่ทำตามก็ย่อมได้” ไป๋เสวี่ยพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าลนลานของเด็กน้อยนางพูดคุยกับอีกฝ่ายด้วยท่าทีที่สงบและไร้การป้องกันในขณะที่ฝั่งของหูอี้เทียนต่างเฝ้าระวังและกำอาวุธในมือเอาไว้แน่น เพราะไม่ไว้ใจกลุ่มของไป๋เสวี่ยเลยแม้แต่น้อย“เจ้าเป็นผู้ใดกันแน่?” หูอี้เทียนถาม พลางจับจ้องไปยังแหวนบนนิ้วของไป๋เสวี่ยแหวนหยกวงเล็กแต่มีพลังวิญญาณแผ่กระจายออกมาจาง ๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านั่นคือแหวนมิติ อีกทั้งไม่ใช่แค่เพียงไป๋เสวี่ยที่สวมใส่แหวนมิติ เ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   สวรรค์เข้าข้างเสมอ (1)

    สตรีวัยเยาว์อายุราวสิบปีมีใบหน้าไร้เดียงสาและดวงตาที่เป็นประกายสดใส ดูบอบบางน่าทะนุถนอมกำลังก้าวเดินมาหาพวกเขาข้างกายนางมีสตรีสองคนอยู่เคียงข้าง คนแรกดูเรียบร้อยอ่อนหวาน อีกทั้งยังมีกิริยามารยาทราวคุณหนูตระกูลสูง ส่วนอีกคนมีใบหน้าที่งดงามเย้ายวนใจคล้ายนางจิ้งจอก แต่กิริยาท่าทางกลับแฝงไปด้วยความห้าวหาญและดุดัน มองออกว่าเป็นคนอารมณ์ร้อนด้านหลังของสตรีทั้งสามมีบุรุษผู้หนึ่งเดินตามมาด้วย บุรุษผู้นี้มีรูปร่างที่ดูแข็งแรงกำยำและตัวสูง แต่ผิวพรรณของเขานั้นกลับขาวเนียนราวอิสตรี ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมจริงจังเต็มไปด้วยความนิ่งสงบ และทรงภูมิมากบุคลิกของผู้มาใหม่ทั้งสี่ล้วนแตกต่างกัน แต่พวกเขากลับดูเข้ากันได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ และแม้จะดูแตกต่างกันมาก แต่ก็มีสิ่งหนึ่งที่หูอี้เทียนเห็นว่าพวกเขาเหมือนกัน นั่นคือความแข็งแกร่งใช่ พวกเขาล้วนแข็งแกร่งหูอี้เทียนได้เห็นฝีมือการต่อสู้ของกลุ่มคนตรงหน้าด้วยตาของตนเอง ย่อมต้องมั่นใจในเรื่องนี้ ยังไม่นับรวมเรื่องที่พวกเขาสามารถสังหารสัตว์วิญญาณได้โดยไม่ใช้พลังยุทธ์อีกคนปกติจะทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status