MasukShare
กลับจวนตระกูลไป๋ (2)
Tanggal publikasi:
2026-09-20 19:01:34น่าเสียดายที่ฟู่จินหูผู้นั้นยังไม่ทันได้ทำสิ่งใดก็ต้องมาตายตกไปเพราะตัวประหลาดสีดำ แต่ถึงจะรอดมาไ
Bab terbaru
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สุขสบายอย่างแท้จริง (3)
“จริงหรือเจ้าค่ะ! ข้ารักท่านอาที่สุดเลย!” ฝาแฝดล้วนแล้วแต่เหมือนกัน พอไป๋หลันได้รับคำตอบจากไป๋เสวี่ย นางก็รีบวิ่งไปบอกท่านปู่โดยพลันเอาเถิด อย่างไรสักวันสวนของนางก็ต้องมอบให้ใครสักคนมาดูแล ฝากไว้ที่ไป๋หลันก็คงจะไม่น่าห่วงอันใดไป๋เสวี่ยคิดกับตนเอง ก่อนจะเดินกลับเรือนพร้อมไป๋เทียนกับไป๋หลันที่วิ่งกลับมาหานางและเกาะแกะไม่ปล่อย จนจิวอิงต้องมาพาสองแฝดกลับเรือนไปเพื่อให้นางได้พักผ่อนในระหว่างที่ไป๋เสวี่ยได้พักผ่อน คนอื่น ๆ ที่ติดตามมาด้วยก็ได้พักผ่อนเช่นกันเมิ่งหลานที่สังเกตเห็นอักขระมากมายในจวนตระกูลไป๋ ยามนี้กำลังสนทนากับจื่อผิงด้วยความตื่นเต้นยินดี แม้ว่าจื่อผิงจะเป็นผู้ใช้อักขระที่อยู่ในระดับที่ต่ำกว่าท่านอาจารย์ของตน แต่ว่าอักขระที่จื่อผิงและผู้ใช้อักขระในตระกูลไป๋ใช้ล้วนแล้วแต่เป็นอักขระโบราณทั้งสิ้นพอเขาพักหายเหนื่อยก็รีบมายังเรือนที่ใช้เรียนอักขระเพื่อสนทนากับจื่อผิงทันที จนได้รู้ว่าตำราทั้งหมดที่นำมาฝึกฝนล้วนแล้วแต่เป็นไป๋เสวี่ยที่หามาให้ พอได้ยินแบบนั้นเมิ่งหลานก็แทบจะพุ่งตรงไปหาไป๋เสวี่ย หากไม่ติดว่าตอนนี้อีกฝ่ายกำลังพักผ่อน
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สุขสบายอย่างแท้จริง (2)
“ท่านพี่! ไป๋เสวี่ย!” เสียงดุของจิวอิงดังขึ้นมาเมื่อได้ยินสิ่งที่สองพี่น้องพูดคุยกัน คนตั้งมาก อีกทั้งยังมีแขกมาด้วย เหตุใดยังกล้าเอ่ยวาจาเหลวไหลเช่นนี้อีก มันน่านัก!“เอาล่ะ ๆ มีแขกอยู่มากมายพวกเจ้าจะทะเลาะกันไปไย เสวี่ยเอ๋อร์...บาดเจ็บหรือไม่?”“หลานไม่บาดเจ็บเจ้าค่ะ” ไป๋เสวี่ยตอบไป๋หลิงและยิ้มกว้างจนดวงตาสว่างไสวดูคล้ายพระจันทร์เสี้ยว ท่าทีของไป๋เสวี่ยยามนี้ดูน่ารักน่าเอ็นดูสมกับภายนอกของนางที่ยังเป็นเด็กน้อยยิ่งนักแต่ไหนแต่ไรมากับคนในจวน ไป๋เสวี่ยก็มักจะอ่อนโยนเสมอ จะมีก็เพียงเหล่าองครักษ์และผู้ที่ต้องการฝึกวรยุทธ์เท่านั้นที่จะได้เห็นไป๋เสวี่ยในยามที่นางจริงจังและดุดัน แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาทั้งหมดก็ยังคงรักและเอ็นดูไป๋เสวี่ยที่สุดอยู่ดี“ไม่บาดเจ็บก็ดีแล้ว เหนื่อยกันมามากแล้วไปพักเถิด เดี๋ยวปู่จะดูแลแขกให้เอง” ไป๋หลิงกล่าวต่อ ไป๋เสวี่ยเองก็ไม่ได้อิดออดอันใดจึงพยักหน้ารับ ระหว่างนั้นเจ้าก้อนแป้งสองคนก็จูงมือนางพาเดินกลับเรือน“ท่านอาข้าตอนนี้มีพลังยุทธ์อยู่ในระดับสูงแล้ว แต่กลับไม่มีอา
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สุขสบายอย่างแท้จริง (1)
“ท่านพ่อ! ท่านบาดเจ็บ!”“หลันเอ๋อร์”“ข้า ข้าจะรักษาท่านพ่อเอง!”ร่างอ้วนกลมของเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยในชุดสีส้มสดใสวิ่งเข้ามาหาบิดาของตนพร้อมกับมือที่เต็มไปด้วยโอสถและผ้าพันแผลไป๋หลันเห็นสภาพขององครักษ์ที่กลับมาถึงจวนเมื่อวานนี้ ทุกคนมีบาดแผลเต็มไปหมด แม้จะไม่ได้บาดเจ็บมากแต่นางก็อดกังวลใจไม่ได้ ยิ่งรอแล้วรอเล่าบิดาก็ยังไม่กลับมา ใจดวงน้อย ๆ ก็ยิ่งเป็นกังวลยามนี้พอเห็นบิดากลับมาพร้อมบาดแผล จะให้นางนิ่งเฉยได้อย่างไร“พ่อไม่เป็นอันใดหลันเอ๋อร์ ดูนี่สิท่านอารองก็มาด้วย”“คารวะท่านอาเจ้าค่ะ” ไป๋หลันหันมาเห็นเมิ่งหลาน ก็รีบยอบกายทำความเคารพอย่างสำรวมตามที่มารดาของตนสอนสั่ง แต่ถึงอย่างนั้นยามนี้นางก็สนใจบิดามากกว่า“เสี่ยวหลานมาด้วยรึ?” เสียงแหบพร่าของชายชราผู้หนึ่งดังขึ้นมาและคนคนนั้นก็คือไป๋หลิง ไป๋หลิงยามนี้สุขภาพร่างกายแข็งแรงกว่าเมื่อก่อนยิ่งนัก หน้าตาแม้จะดูใจดีแต่ก็แฝงความองอาจเอาไว้ส่วนหนึ่งแต่ความองอาจนั้นก็ถูกกดทับลง เพราะว่ากระต่ายตัวน้อยที่อยู่ในมือ ซึ่งกระต่ายตัวนั้นก็คือไป๋ทู่นั่นเอง“ท่านปู่หลิง” เม
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด โดนความร่ำรวยฟาดใส่หน้า (3)
แต่แล้วความคิดซุกซนของเมิ่งหลานก็หยุดชะงัก เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณที่หนาแน่นเป็นอย่างมากทันทีที่เขาก้าวผ่านประตูจวนเข้ามาด้านในเมื่อเป็นเช่นนั้นเมิ่งหลานก็เบิกตากว้างและรีบมองสำรวจไปรอบ ๆ จวนตระกูลไป๋ทันทีจวนตระกูลไป๋ยามนี้มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งออกมารอต้อนรับคุณหนูใหญ่และคุณชายใหญ่ที่กลับมาแล้ว และหากสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าทุกคนล้วนแล้วแต่มีพลังยุทธ์อยู่ในระดับสูงขึ้นไปทั้งสิ้นไม่เว้นแม้กระทั่งเด็กที่มีอายุเพียงแค่ห้าหนาวและเด็กคนนั้นก็คือไป๋เทียนส่วนไป๋หลันนั้นไม่คิดเอาดีทางด้านพลังยุทธ์และมุ่งมั่นในการปรุงยาเป็นอย่างมาก ทำให้นางเป็นผู้เดียวที่ยืนอยู่ตรงนี้และมีพลังอยู่ในระดับต่ำ แต่กลับเป็นผู้ใช้โอสถระดับสูง ทั้ง ๆ ที่อายุยังน้อยเช่นกัน นี่ถือเป็นอัจฉริยะเหนืออัจฉริยะอย่างแท้จริงเมิ่งหลานและคนอื่น ๆ ยังถูกความเก่งกาจของเด็กทั้งสองตีเข้าใส่หน้าไม่พอ ก็เหลือบไปเห็นต้นไม้วิญญาณที่ปลูกอยู่มากมายทั่วทุกทิศทั้งยังมีสมุนไพรหายากที่ทำให้เส้าหว่านโจวเห็นแล้วถึงกับเหงื่อไหลซึมไปทั่วทั้งร่างกายเส้าหว่านโจวเป็นผู้ใช้โอสถ ประสาทการรับรู้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด โดนความร่ำรวยฟาดใส่หน้า (2)
“ช่างเถิด แต่คราวหลังจะทำสิ่งใดก็ต้องแจ้งให้ข้าหรือพี่ใหญ่รู้ก่อน หากข้ากับพี่ใหญ่ไม่อยู่ ก็ให้ไปบอกท่านปู่ อย่าทำอันใดโดยพลการเช่นนี้อีก เพราะบางทีเรื่องเล็ก ๆ ที่เจ้าไม่คาดคิด อาจจะทำให้เกิดปัญหาขึ้นในภายหลังก็เป็นได้ เข้าใจหรือไม่”“ขอรับคุณหนูใหญ่”ไป๋เสวี่ยไม่ใช่พวกที่ชอบแก้ปัญหา นางอยากจะป้องกันไม่ให้มีปัญหาเกิดขึ้นมากกว่า การดำรงชีวิตอยู่ภายใต้ความไม่ประมาทถือเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้วหลังจากกล่าวเตือนเวรยามสองสามประโยคแล้ว ไป๋เสวี่ยก็ไม่รั้งอยู่ต่อและเดินเข้าจวนทันทีโดยมีจื่อซู่เดินตามไปเงียบ ๆที่นางไม่กล่าวเตือนพวกเขาทันทีต่อหน้าผู้คน เป็นเพราะนางไม่ได้ต้องการสร้างความอับอายให้เหล่าเวรยาม ต่อหน้าคนภายนอก นางเป็นเพียงแค่สตรีตัวเล็ก ๆ แม้ว่าผู้เป็นนายจะมีสิทธิ์ด่าทอ ลงโทษ หรือทำร้ายบ่าวของตนได้แต่ไป๋เสวี่ยก็ไม่อยากสร้างความอับอายให้คนของตนเองต่อหน้าผู้ใดเช่นกัน เรื่องภายในเหตุใดจะต้องให้คนภายนอกรับรู้ด้วย นางไม่มีเหตุผลที่ต้องทำเช่นนั้นเลยไป๋ซานเดินนำเมิ่งหลานและคนอื่น ๆ ผ่านม่านหมอกเข้ามาในจวนก่อน ยามเมื่อเขาเดินผ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด โดนความร่ำรวยฟาดใส่หน้า (1)
หลังจากที่ทุกคนได้รับแผ่นป้ายเรียบร้อยแล้ว ไป๋ซานก็เดินนำคนทั้งหมดมุ่งตรงมายังทางเข้าจวน เวรยามเมื่อเห็นว่าคุณหนูใหญ่และคุณชายใหญ่กลับมาแล้วก็เร่งรุดมาทำความเคารพพิราบเวหาสัตว์วิญญาณระดับต่ำที่เหล่าเวรยามนำมาเลี้ยงได้ส่งเสียงร้องขับขานต้อนรับการกลับมาของเจ้าของจวนและแจ้งไปยังคนในจวนว่ายามนี้คุณหนูคุณชายของพวกเขาได้กลับมาแล้วพิราบเวหาเป็นสัตว์วิญญาณระดับต่ำที่มีอยู่มากในป่าร้อยอสูร เมิ่งหลานและคนอื่น ๆ เมื่อได้เห็นพิราบเวหา จึงไม่รู้สึกแปลกใจเท่าใดนัก เพราะจวนตระกูลไป๋อยู่ติดกับป่าร้อยอสูร คงไม่ใช่เรื่องแปลกหากจะได้เห็นพิราบเวหาที่นี่“คุณชายใหญ่ คุณหนูใหญ่” เวรยามทั้งหมดประสานมือทำความเคารพไป๋ซานและไป๋เสวี่ย เมื่อเจ้านายทั้งสองมาหยุดอยู่เบื้องหน้า“อืม” ไป๋ซานพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะเดินนำแขกทั้งหมดผ่านม่านหมอกหนาทึบเข้าไปในจวน“เหตุใดพิราบเวหาจึงมีมากขึ้น” ไป๋เสวี่ยรั้งอยู่ด้านหลังสุดโดยมีจื่อซู่อยู่เคียงข้างในฐานะองครักษ์ประจำกายเมื่อทุกคนไปหมดแล้วนางจึงถามขึ้นมาด้วยความสงสัยเพราะคราก่อนที่เวรยามได้พิราบเวหามา เป็นเพรา
Anda juga akan menyukai
ภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.4K Dibacaข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.3K Dibacaจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.2K Dibacaชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.9K Dibacaเมื่อนางร้ายฮึดสู้พ่อของลูก
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา5.7K Dibacaจิวอิงภรรยาพลิกชะตา
ซินเสวี่ย510 Dibacaหวนกลับมาครานี้ข้าไม่รักท่านอีกแล้ว
ดอกไม้หนาม243 Dibacaทะลุมิติไปเลี้ยงดูสามีสติไม่ดี พร้อมระบบซูเปอร์มาร์เก็ต
ดอกไม้หนาม198 Dibaca
