INICIAR SESIÓNCompartir
คัดเลือกคน (1)
Fecha de publicación:
2026-10-17 08:43:44
Último capítulo
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด บททดสอบหรือ? ข้าอย่างไรเล่า (2)
ร่างบางนั่งละเลียดชิมขนมหวานและน้ำชาอย่างไม่รีบร้อน จนในที่สุดขนมหวานตรงหน้าก็หมดลง พร้อมกับรถม้าที่มาจนถึงจุดมุ่งหมายพอดีการเดินทางมายังลานหินครั้งนี้ นอกจากไป๋เสวี่ยและคนของนางแล้ว ก็มีบุรุษตระกูลหูอันได้แก่หูลี่ซง หูเจียนและหูอี้เทียนติดตามมาด้วย ส่วนเด็กตะกละหูเจียอิงและฮูหยินหูนั้นไม่ได้มาเมื่อรถม้าหยุดลงจื่อซู่และเฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านนอกอยู่แล้วก็กระโดดลงมาเตรียมพร้อมปกป้องดูแลผู้เป็นนาย หลังจากนั้นไม่นานจื่อถิงก็ลงมาจากรถม้า และคนสุดท้ายที่ปรากฏกายออกมาก็คือไป๋เสวี่ยดวงตากลมโตที่แสนจะบริสุทธิ์ของไป๋เสวี่ย กวาดมองไปรอบ ๆ บริเวณที่คล้ายกับกำลังเงียบสงัด แล้วนางก็ได้มองเห็นคนจำนวนมากที่บัดนี้กำลังมองตรงมาที่พวกนางด้วยความสนอกสนใจซึ่งพวกเขาทั้งหมดก็คือชาวบ้านบนเกาะสายลม เกือบทุกคนกำลังยืนนิ่งและไม่ยอมมีผู้ใดปริปากพูดออกมาสักคน เมื่อไป๋เสวี่ยปรากฏกาย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่แม้ยามนี้บริเวณนี้จะมีคนอยู่มากมาย แต่กลับเงียบสงบลงได้อย่างไม่น่าเชื่อส่วนชาวบ้านเหล่านี้นั้น พวกเขามารอดูผู้ใช้โอสถอยู่หลายชั่วยามแล้วเพราะความตื่นเต้นไม่ต่างกับการได้พบเจอบุคคลลึกลับในตำนาน ด้วยตัวตนของผู้ใช้โ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด บททดสอบหรือ? ข้าอย่างไรเล่า (1)
ลานหินที่มักจะเป็นสถานที่จัดงานเทศกาล หรือเป็นลานฝึกฝนวรยุทธ์ของคนหนุ่มสาวและลานวิ่งเล่นสำหรับเด็กน้อยลูกหลานของชาวบ้านบนเกาะสายลม ยามนี้กลับเต็มไปด้วยผู้คนที่คลาคล่ำ แม้จะไม่ใช่งานเทศกาลก็ตามหลายคนที่มาวันนี้ไม่ได้มาเข้าร่วมการคัดเลือก แต่พวกเขามาเพราะอยากจะเห็นผู้ใช้โอสถสักครั้งเป็นบุญตา บางคนถึงขั้นตั้งใจจะเรียกร้องให้ผู้ใช้โอสถช่วยรักษาตนเองที่ตอนนี้กำลังเจ็บป่วยอยู่แม้ต่างคนจะต่างความคิด แต่จุดมุ่งหมายของพวกเขาก็คือคนคนเดียวกัน นั่นก็คือไป๋เสวี่ยไป๋เสวี่ยที่ไม่ได้รับรู้อันใดด้วยกำลังนั่งนิ่งอยู่บนรถม้าตระกูลหู ซึ่งมีจื่อถิงคอยรับใช้อยู่ข้างกายไม่ห่าง จากจวนตระกูลหูมาจนถึงลานกว้างก็ไม่ได้ไกลกันนัก แต่ไป๋เสวี่ยก็ได้ถือโอกาสนี้ในการมองสำรวจไปยังทิวทัศน์โดยรอบของเกาะสายลมเกาะสายลมนั้นเรียบง่าย มีการเกษตรครบครัน และยังมีการประมง ไป๋เสวี่ยคิดว่าหากเกิดภัยพิบัติขึ้น อย่างไรคนที่นี่ก็คงจะไม่อดตายหูอี้เทียนเคยเล่าว่าอากาศที่นี่มักจะอบอุ่นอยู่เสมอ แม้ในยามที่หิมะตก ก็ไม่ได้ตกหนักมากจนเกินไป ทำให้หน้าหนาวสำหรับชาวบ้านที่นี่ไม่ได้โหดร้ายอย่างเช่นที่หลายคนในเมืองภายนอกประสบพบเจอไป๋เสวี่
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คัดเลือกคน (3)
“จื่อซู่”“ขอรับคุณหนู”“ประลองฝีมือกับคุณชายหู”“ขอรับ” จื่อซู่รับคำอย่างไร้ซึ่งความสงสัย หากถามว่าผู้ใดรู้ใจไป๋เสวี่ยมากที่สุด ก็คงจะต้องตอบตามตรงว่าเป็นจื่อซู่ที่ไป๋เสวี่ยมอบหน้าที่นี้ให้จื่อซู่ ประการแรกเป็นเพราะระดับพลังของนางสูงกว่าหูเจียนมาก ถึงสู้กันไปอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ หูเจียนไม่ทันได้ประลองก็คงจะแพ้ไปแล้วดังนั้นนางจึงเลือกให้จื่อซู่เป็นผู้ประลองแทน ส่วนประการที่สองที่นางเลือกจื่อซู่ นั่นเป็นเพราะว่านอกจากจื่อซู่แล้ว ผู้อื่นย่อมไม่เหมาะสมจื่อถิงยามนี้มีพลังอยู่ในระดับสูง ส่วนเฟิ่งจิ่ว รายนั้นออมมือให้ผู้ใดไม่เป็น ไม่แน่ว่าหากเลือกเฟิ่งจิ่วอาจจะมีการเสียเลือดเสียเนื้อเกิดขึ้นจริง เพราะเป็นเช่นนี้ จื่อซู่จึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด“จื่อซู่มีระดับพลังเทียบเท่าเจ้า หากชนะเขาได้เมื่อใดก็ค่อยมาประลองกับข้า” ไป๋เสวี่ยหันไปบอกหูเจียน ซึ่งหูเจียนเองก็ไม่คิดจะปฏิเสธ“ขอรับ” เขาอยากจะสู้กับคนที่แข็งแกร่ง เพื่อให้ตัวเองแกร่งขึ้น จะเป็นผู้ใดก็ได้หูเจียนย่อมไม่ขัดข้องแล้วหลังจากนั้นบุรุษทั้งสองก็เริ่มประลองฝีมือกันอย่างจริงจัง ท่ามกลางดวงตาที่เปล่งประกายของหูเจียอิงและหูอี้เทียน
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คัดเลือกคน (2)
“อยากกินขนมเหตุใดจึงไม่ไปที่ครัวหรือไปหามารดาของเจ้าเล่า!” ไป๋เสวี่ยโวยวาย“อร่อย”“นี่ก็ฝีมือมารดาเจ้าทั้งสิ้น”“ของพี่สาวอร่อย” หูเจียอิงตอบกลับ สองมือถือขนมและกินอย่างท้าทายแม้ว่าหูเจียอิงจะไม่ได้ท้าทายจริง ๆ แต่ในสายตาของไป๋เสวี่ยเด็กตะกละผู้นี้กำลังท้าทายนางอยู่ชัด ๆหากไม่ติดว่าหูเจียอิงยังเป็นเด็ก ไป๋เสวี่ยคงจะวางยาพิษให้หูเจียอิงได้ท้องเสียไปสักสามสี่วันเพื่อสั่งสอน“แล้วพวกเจ้าเล่า มาหาข้ามีเรื่องอันใด” ไป๋เสวี่ยถอนหายใจและเลิกโมโหหูเจียอิง เพราะมีโทสะไปนางก็ทำสิ่งใดเด็กตัวเท่าลูกหมาไม่ลง ไป๋เสวี่ยจึงหันมาสอบถามหูอี้เทียนกับหูเจียนแทน“ท่านไป๋เสวี่ยรับข้าเป็นลูกศิษย์...”“ข้าเป็นผู้ใช้โอสถ ไว้เจ้ามีธาตุพฤกษาเมื่อใด ข้าจะยอมรับเจ้าเป็นลูกศิษย์ก็แล้วกัน” ไป๋เสวี่ยชิงพูดก่อนที่หูอี้เทียนจะอ้อนวอนนางเรื่องเดิม ๆ“เช่นนั้น...ข้าเรียกท่านว่าพี่สาวอีกคนได้หรือไม่ขอรับ” หูอี้เทียนรู้แล้วว่าอย่างไรต้องโดนปฏิเสธ เพราะเหตุนี้เขาจึงเตรียมการเรื่องนี้มาเป็นอย่างดี อย่างไรก็ต้องสนิทสนมกับท่านไป๋เสวี่ยให้ได้ หูอี้เทียนคิดในใจ“ตามใจเจ้า อยากจะเรียกก็เรียก”“เรียกได้จริง ๆ หรือขอรับ!”“อืม”
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด คัดเลือกคน (1)
หลายวันก่อนในเกาะสายลมที่เงียบสงบมีข่าวลือว่ามีผู้ใช้โอสถเดินทางมาเยือนที่แห่งนี้ เพื่อรักษาอาการป่วยของคุณหนูหูที่ป่วยมาตั้งแต่กำเนิด แต่ข่าวลือแรกยังไม่ทันกระจ่างดี ไม่กี่วันต่อมาก็มีประกาศจากหูลี่ซง ประมุขตระกูลหูคนปัจจุบันว่าท่านผู้ใช้โอสถไป๋เสวี่ย ต้องการรับคนไปเป็นองครักษ์ ให้ผู้ที่สนใจมารวมตัวกันที่ลานหินกลางเกาะในอีกสามวันข้างหน้าในประกาศยังบอกอีกว่าทุกคนมีสิทธิ์เข้าร่วม แม้จะร่างกายพิการ หรือว่าไร้ซึ่งพลังก็สามารถมาร่วมการคัดเลือกครั้งนี้ได้ เพราะท่านผู้ใช้โอสถไป๋เสวี่ยไม่ปิดกั้น แต่มีข้อบังคับเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือต้องซื่อสัตย์ภักดีและไม่คิดคดทรยศหลายคนเมื่อได้เห็นประกาศก็ตื่นเต้นยิ่งนัก การได้ติดตามรับใช้ผู้ใช้โอสถ โอกาสเช่นนี้ไม่ได้มีมาง่าย ๆ พวกเขาจึงรีบร้อนเตรียมตัวกันทันทีแม้ว่าจะไม่รู้ว่าท่านผู้ใช้โอสถจะใช้วิธีใดคัดเลือกคน มีหลายคนต้องการติดตามผู้ใช้โอสถเพราะอยากรักษาอาการป่วยของตนเอง คนที่ไร้พลังเองก็ฮึกเหิม แม้ไร้พลังแต่หากได้รับใช้ผู้ใช้โอสถ ใครบ้างเล่าจะกล้าดูถูกแต่ก็มีบางส่วนที่ไม่ไว้ใจผู้ใช้โอสถคนนี้ เพราะไม่เชื่อว่าจะมีคนอยากจะได้คนชนชั้นต่ำที่ไร้
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด บททดสอบหรือ? ข้าอย่างไรเล่า (2)
ร่างบางนั่งละเลียดชิมขนมหวานและน้ำชาอย่างไม่รีบร้อน จนในที่สุดขนมหวานตรงหน้าก็หมดลง พร้อมกับรถม้าที่มาจนถึงจุดมุ่งหมายพอดีการเดินทางมายังลานหินครั้งนี้ นอกจากไป๋เสวี่ยและคนของนางแล้ว ก็มีบุรุษตระกูลหูอันได้แก่หูลี่ซง หูเจียนและหูอี้เทียนติดตามมาด้วย ส่วนเด็กตะกละหูเจียอิงและฮูหยินหูนั้นไม่ได้มาเมื่อรถม้าหยุดลงจื่อซู่และเฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านนอกอยู่แล้วก็กระโดดลงมาเตรียมพร้อมปกป้องดูแลผู้เป็นนาย หลังจากนั้นไม่นานจื่อถิงก็ลงมาจากรถม้า และคนสุดท้ายที่ปรากฏกายออกมาก็คือไป๋เสวี่ยดวงตากลมโตที่แสนจะบริสุทธิ์ของไป๋เสวี่ย กวาดมองไปรอบ ๆ บริเวณที่คล้ายกับกำลังเงียบสงัด แล้วนางก็ได้มองเห็นคนจำนวนมากที่บัดนี้กำลังมองตรงมาที่พวกนางด้วยความสนอกสนใจซึ่งพวกเขาทั้งหมดก็คือชาวบ้านบนเกาะสายลม เกือบทุกคนกำลังยืนนิ่งและไม่ยอมมีผู้ใดปริปากพูดออกมาสักคน เมื่อไป๋เสวี่ยปรากฏกาย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่แม้ยามนี้บริเวณนี้จะมีคนอยู่มากมาย แต่กลับเงียบสงบลงได้อย่างไม่น่าเชื่อส่วนชาวบ้านเหล่านี้นั้น พวกเขามารอดูผู้ใช้โอสถอยู่หลายชั่วยามแล้วเพราะความตื่นเต้นไม่ต่างกับการได้พบเจอบุคคลลึกลับในตำนาน ด้วยตัวตนของผู้ใช้โ
También te puede gustar
อนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน63.7K vistasคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.7K vistasยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น437.5K vistasวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย171.0K vistasบุปผาโลหิตหวนคืนทวงแค้น
วริษา117 vistasคุณหนูสี่
ประตูฟ้ายั่งยืน4.5K vistasข้ามมิติมาเป็นฮูหยินท่านเก้าพันปี แค่ไม่อยากมีเบบี๋ ทำไมต้อง
มนต์วธู260 vistasม่านเหยา เจ้าสาวตัวแทน
เฟยฮวา114 vistas
