LOGINShare
ค่ายกลอักขระ (1)
publish date:
2026-11-15 19:00:07ภายในป่าที่เงียบสงบ เงียบสงบจนไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงของแมลงตัวเล็ก ๆ คนทั้งหกกำลังเดินไปเบื้องห
Latest chapter
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ค่ายกลอักขระ (3)
“ได้อย่างไรกัน?”“อ่านตำรา รู้เรื่องแต่ไม่อาจใช้หรือแก้ไขได้ดังเช่นผู้ใช้อักขระ เหมือนกับคนที่มีความรู้เรื่องสมุนไพร แต่ไม่มีธาตุพฤกษา ไม่อาจจะปรุงยา ไม่อาจจะเป็นผู้ใช้โอสถได้ ข้าก็เป็นเช่นนั้น” ไป๋เสวี่ยอธิบายและไม่รู้ว่าซางเริ่นจะเข้าใจในคำอธิบายของนางหรือไม่ เพราะยามนี้ไป๋เสวี่ยกำลังตั้งใจมองอักขระในมือ“...”ซางเริ่นเงียบลง และมองไป๋เสวี่ยด้วยความนับถืออย่างหาที่สุดไม่ได้ ใช่มันคล้ายกัน เพียงแต่ว่าการจดจำอักขระได้นั้นยากเย็นแสนเข็ญเป็นอย่างมากคนทั่วไปหากไม่ใช่ผู้ที่ถือครองธาตุแสง คงจะไม่คิดจะศึกษาเรื่องอักขระอย่างแน่นอนแต่เหตุผลนี้คงจะใช้ไม่ได้กับไป๋เสวี่ย เพราะว่าไป๋เสวี่ยศึกษาและรู้จริง นางช่วยแก้ปัญหาได้ด้วยปัญญา โดยที่ตนเองไม่จำเป็นต้องลงมือเอง เพราะว่านางมีผู้ใช้อักขระอยู่ข้างกายซางเริ่นมองกายบาง ตอนนี้เขาเข้าใจสายตาของหม่าซูเหยาที่มองไป๋เสวี่ยอย่างชื่นชมแล้ว คนเช่นนี้สมควรที่จะถูกมองด้วยสายตาเช่นนั้นจริง ๆ เขาไม่สมควรจะรู้สึกอิจฉาเลยแม้แต่น้อย“มีอันใดให้ข้าช่วยหรือไ
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ค่ายกลอักขระ (2)
นางเป็นเพียงผู้มาเยือนและอักขระโบราณพวกนี้ก็มีมาก่อนนาง หากไม่จำเป็นไป๋เสวี่ยก็ไม่คิดจะทำลายของที่มีมาตั้งแต่โบราณให้หายไป คิดว่าจะต้องมีเหตุผลที่ทำให้ผู้ใช้อักขระท่านนั้นต้องลงมือสลักอักขระเอาไว้มากมายถึงเพียงนี้อาจจะเพื่อป้องกันคนที่อยู่อาศัยด้านในจากคนภายนอก หรือไม่ก็ใช้เพื่อป้องกันคนภายนอก จากสิ่งที่อยู่ภายใน“ข้าจะลองหาทางออกดู จื่อซู่...เจ้าลองมองดู ว่าอักขระพวกนี้มีไว้เพื่อเหตุใด และต้นไม้ต้นใดบ้างที่ถูกสลักอักขระลงไป”“ขอรับ” เมื่อตัดสินใจได้ไป๋เสวี่ยก็หันไปสั่งการจื่อซู่ทันที อีกฝ่ายจึงพยักหน้ารับและกระโดดทะยานไปยังต้นไม้ทีละต้นที่มีอักขระโบราณสลักเอาไว้อยู่“พยายามเก็บพลังยุทธ์เอาไว้ หากไม่จำเป็นอย่าใช้ออกมาโดยเด็ดขาด ข้าคิดว่าที่หุบเขาลงทัณฑ์มีพลังวิญญาณน้อยเช่นนี้ จะต้องเป็นเพราะอักขระโบราณที่ถูกสลักเอาไว้อย่างแน่นอน”ไป๋เสวี่ยหันหน้ากลับมาบอกซางเริ่นและคนของนาง ซึ่งคนทั้งหมดก็พยักหน้ารับและเข้าใจเป็นอย่างดี ปกติแล้วสัญชาตญาณของไป๋เสวี่ยมักจะถูกต้องเสมอ ซึ่งนางก็มั่นใจว่าครานี้ก็เช่นกัน
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ค่ายกลอักขระ (1)
ภายในป่าที่เงียบสงบ เงียบสงบจนไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงของแมลงตัวเล็ก ๆ คนทั้งหกกำลังเดินไปเบื้องหน้าอย่างระมัดระวัง แต่ยิ่งเดินก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงความเหนื่อยล้าที่มีเพิ่มมากยิ่งขึ้นนี่เป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งไป๋เสวี่ยนัยน์ตากระจ่างใสกวาดมองไปรอบด้านอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะนางรู้สึกและรับรู้ได้ถึงความไม่ปกติ แต่นางไม่รู้ว่าต้นเหตุมันอยู่ตรงที่ใดและรอบด้านก็มีเพียงป่าเท่านั้นทั้งยังเป็นเพียงป่าที่มีสัตว์วิญญาณน้อยมาก แม้กระทั่งผลไม้และสมุนไพรที่ควรจะมีก็ไม่มี“คุณหนูขอรับ”“ว่าอย่างไร” เสียงเรียกที่เคร่งเครียดของจื่อซู่ทำให้ไป๋เสวี่ยต้องหยุดเดินอีกครั้งและหันไปมององครักษ์ประจำกายตนอย่างตั้งคำถาม“บนต้นไม้ทุกต้นมีอักขระสลักอยู่ขอรับ” จื่อซู่รีบรายงานสิ่งที่ตนรับรู้ได้ให้ไป๋เสวี่ยฟังเหตุผลที่เดินมาตั้งนานแล้ว แต่จื่อซู่พึ่งสัมผัสได้ เป็นเพราะว่าอักขระเหล่านี้มีพลังอยู่เหนือกว่าเขา ตอนนี้จื่อซู่เป็นผู้ใช้อักขระระดับเทพ เช่นนั้นก็ต้องหมายความว่าอักขระเหล่านี้จะต้องอยู่ในระดับที
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ภายในหุบเขาลงทัณฑ์ (3)
ซางเริ่นยอมรับว่าตัวเขายังไม่เคยเห็นถึงความภักดีเช่นนี้มาก่อน มันเป็นเหมือนความภักดีที่เชื่อถือได้และไร้เงื่อนไขใด ๆ ดังเช่นความรักของคนในครอบครัวที่มีให้แก่กันไม่มีผิด“กลิ่นของดอกมอมเมา” เมื่อได้ยินคำถามของซางเริ่น ไป๋เสวี่ยก็ตอบออกมา“ดอกมอมเมา?”“ใช่ ดอกมอมเมา...ไม่แปลกเลยที่คนที่รอดออกไปจากที่แห่งนี้จะเสียสติ” ดอกมอมเมาเป็นดอกที่ทำลายระบบประสาทและสมองโดยตรง มันทำให้มีอาการจิตหลอนอย่างรุนแรงและทำให้รู้สึกหลงผิดไปกับบางสิ่งบางอย่าง หากยิ่งสูดดมมาก ๆ ก็จะยิ่งทำให้มีอาการสับสนและไม่เป็นตัวของตัวเอง“นี่เป็นเหตุผลเช่นนั้นหรือ” ซางเริ่นถามต่อ เขาเคยได้ยินชื่อของดอกมอมเมามาบ้าง เพียงแต่ไม่คิดว่าดอกไม้เช่นนั้นจะมีอยู่ในหุบเขาลงทัณฑ์แห่งนี้“ใช่ แต่ว่าดอกมอมเมามักจะอยู่ในป่าที่มีพลังวิญญาณมากกว่านี้ นี่ไม่ปกติเลย” ไป๋เสวี่ยรับรู้ได้ว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ปกติ คราแรกมันไม่ปกติเพราะความธรรมดาเกินกว่าจะเป็นสถานที่ลงทัณฑ์ของป่าแห่งนี้มาครานี้ดอกไม้ที่สมควรจะอยู่ภายในสถานที่ที่มีพลังวิญญาณหนาแน่นมาก กลับมาอยู่ในสถานที่ที่มีพลังวิญญา
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ภายในหุบเขาลงทัณฑ์ (2)
ภายในหุบเขาลงทัณฑ์พรรณไม้ต่าง ๆ มิได้แตกต่างอันใดไปจากป่าร้อยอสูรชั้นในเท่าใดนักแต่ที่แตกต่างที่สุดระหว่างป่าทั้งสองก็คงจะเป็นสัตว์วิญญาณและสัตว์อสูรที่มีจำนวนที่ต่างกันอย่างชัดเจนที่หุบเขาลงทัณฑ์แห่งนี้ ไม่มีสัตว์ป่าเลยแม้แต่ตัวเดียว ส่วนสัตว์วิญญาณและสัตว์อสูรมีให้เห็นบ้างประปราย แต่ทุกตัวก็เป็นสัตว์ที่ไม่ได้น่ากลัวถึงเพียงนั้น“แน่ใจหรือว่าสถานที่แห่งนี้เป็นหุบเขาลงทัณฑ์จริง ๆ” ไป๋เสวี่ยกล่าวถามอย่างนึกสงสัยเพราะตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในป่าแห่งนี้ นางยังไม่รับรู้ได้ถึงความผิดปกติเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งที่นี่ยังมีพลังวิญญาณน้อยกว่าป่าชั้นกลางของป่าร้อยอสูรเสียด้วยซ้ำ“ข้าเองก็ไม่แน่ใจ” ซางเริ่นตอบไปตามตรง เพราะเขาเองก็ไม่เคยเข้ามาภายในหุบเขาลงทัณฑ์เช่นเดียวกัน แต่เขาก็รับรู้ได้ถึงความแปลกประหลาดนี้เพราะนี่มันไม่ได้ต่างไปจากป่าธรรมดาเลยแล้วผู้คนจะตายเพราะป่าไม้ธรรมดา ๆ เช่นนี้ ได้อย่างไร“นั่นสินะ...” ไป๋เสวี่ยพึมพำตอบรับและเงียบลงไป ก่อนจะเหลือบมองใบหน้าคนของตัวเองเล็กน้อยวันนี้คนของนางทั้งสี่ดูจะจริงจังและเคร่งเครีย
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด ภายในหุบเขาลงทัณฑ์ (1)
เมื่อรุ่งอรุณมาเยือน ก็ได้เวลาที่ไป๋เสวี่ยพร้อมด้วยองครักษ์และซางเริ่นจะออกเดินทาง ซางเริ่นนั้นไม่ได้ให้องครักษ์ติดตามไปด้วย เหตุเพราะเขาไม่ต้องการให้ผู้ใดเข้าไปเสี่ยงอันตรายกับเขาเนื่องจากชายหนุ่มมีหยกเคลื่อนย้ายเพียงแค่หนึ่งอันเท่านั้น หากว่าเกิดสิ่งใดขึ้นเขาคงจะหนีมาได้แต่ถ้าหากซางเริ่น ให้องครักษ์ติดตามเข้าไปด้วย หยกเคลื่อนย้ายก็จะไม่อาจนำพาคนอื่นหนีออกมาด้วยได้ เพราะพลังอำนาจของหยกเคลื่อนย้าย ใช้ได้เพียงแค่หนึ่งคนต่อหยกหนึ่งอันเท่านั้นสุดท้ายแล้วผู้ร่วมเดินทางในครั้งนี้จึงมีเพียงไป๋เสวี่ย จื่อถิง องครักษ์ทั้งสามของนางและซางเริ่นเรื่องที่ไป๋เสวี่ยจะเข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์ มีคนรู้เรื่องนี้เพียงแค่ไม่กี่คน เพราะสำหรับคนในสำนักเฟิ่งเยี่ยน การเข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์ถือเป็นเรื่องใหญ่และหากว่าคนในสำนักเฟิ่งเยี่ยนรู้ว่าซางเริ่นจะเข้าไปภายในหุบเขาลงทัณฑ์ด้วย ทุกคนในสำนักจะต้องแตกตื่นและให้ความสนใจอย่างแน่นอนอีกทั้งสาเหตุที่เข้าไปในหุบเขาลงทัณฑ์ เป็นเพราะดอกไม้ในตำนานอย่างดอกจันทราหวน หากมีข่าวลือว่าภายในหุบเขาลงทัณฑ์มีดอกจันทราหวน รับรองได้เลยว่
You May Also Like
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม45.1K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า87.3K viewsข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน82.7K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด127.4K viewsเชลยเช่นข้า มิใช่สตรีอุ่นเตียง
แคลร์ออสติน436 viewsชายาชนบทของอ๋องทรราช
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว881 viewsโดนไล่ออกจากบ้านแล้วไงข้าจะใช้เป้ข้ามมิติสร้างสวนปรุงรสให้ดู
พิรุณา93 viewsฉันทะลุมิติไปเป็นนางร้ายในนิยายที่ตัวเองเขียน
VChaRin79 views
