Home / รักโบราณ / ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด / ร่ำรวยเกินไปแล้ว (3)

Share

ร่ำรวยเกินไปแล้ว (3)

last update publish date: 2026-09-21 21:00:30

ไป๋เสวี่ยยิ้มหวาน เมล็ดพันธุ์ส่วนมากที่เมิ่งหลานหามาล้วนแล้วแต่มีอยู่ในมิติจิต แต่การได้ทดลองปลูกเอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   มุ่งหน้าสู่เกาะสายลม (3)

    ในสามคนนี้แม้ว่าจื่อถิงจะมีพลังอยู่ในระดับที่ต่ำที่สุดนั่นคือระดับสูง แต่นางก็ตั้งใจระวังภัยให้กับคุณหนูของตนเป็นอย่างดี แต่เพียงก้าวเท้าเข้ามาในป่าสายลมไม่ทันไร คนทั้งหมดก็ถูกสายลมพัดใส่อย่างรุนแรงและเกรี้ยวกราด ราวกับต้องการขับไล่ให้พวกนางกลับออกไป“มีสมาธิ อย่าว่อกแว่ก อย่าใช้พลังเด็ดขาด” ไป๋เสวี่ยเตือนแม้จื่อซู่ จื่อถิงและเฟิ่งจิ่วจะไม่รู้ว่าไป๋เสวี่ยรู้ได้อย่างไรว่าควรทำเช่นไร หรือคำพูดของนางถูกต้องหรือไม่ แต่พวกเขาก็ทำตามแต่โดยดีด้านไป๋เสวี่ยเอง นางไม่ได้รู้ แต่นางเพียงแค่มีความรู้สึกว่าห้ามใช้พลังเด็ดขาด ถ้าอยากจะผ่านป่าแห่งนี้ไปให้ได้และไป๋เสวี่ยก็มักจะเชื่อสัญชาตญาณของตนเสมอป่าสายลม มีไว้เพราะผู้คนที่ไร้พลัง มันปกป้องพวกเขา เพราะฉะนั้นจึงคาดว่าตนก็ไม่ควรจะใช้พลังในตอนนี้ และสิ่งที่นางคิดก็ถูกต้อง เมื่อสายลมที่บ้าคลั่งในตอนแรก ลดความรุนแรงลงมาแล้วแม้ว่าสายลมในป่าสายลมจะไม่ได้สงบ เทียบเท่าป่าอื่น ๆ แต่การที่ไป๋เสวี่ยสามารถเดินต่อไปได้ ก็แสดงว่านางมาถูกทาง“คุณหนูใหญ่...”“จำไว้ หากไม่จำเป็น อย่าใช้พลังเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่”

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   มุ่งหน้าสู่เกาะสายลม (2)

    นางไม่ได้กังวล แต่ไม่ใช่ว่านางประมาท เพราะไป๋เสวี่ยได้ให้ไม้ตายเอาไว้กับจื่อซู่ จื่อถิงและเฟิ่งจิ่วแล้ว ซึ่งนั่นก็คือพิษชนิดหนึ่งที่นางคิดค้นขึ้นมาเอง มันออกฤทธิ์คล้ายยาสลบ เพียงแค่สูดดมก็ทำให้สลบไปเป็นเวลาหลายชั่วยามที่ไป๋เสวี่ยมอบยาพิษชนิดนี้เป็นไม้ตาย เป็นเพราะว่านางไม่ต้องการสังหารผู้ใด คนเหล่านั้นหากไป๋เสวี่ยสังหารพวกเขา ก็รังแต่จะเพิ่มความเกลียดชังที่พวกเขามีต่อคนชนชั้นสูงและขุมอำนาจให้มีมากยิ่งขึ้นนางมาที่นี่เพื่อหาคน ไม่ได้มาที่นี่เพื่อสุมไฟ และเติมความโกรธแค้นลงไปอีก สิ่งใดทำไปแล้วไม่เกิดประโยชน์อีกทั้งยังสร้างปัญหา ไป๋เสวี่ยก็ไม่คิดจะทำ“ข้างหน้าเป็นป่าสายลมขอรับ ก่อนจะถึงเกาะสายลมเราจะต้องผ่านป่าแห่งนี้ไปก่อน เมื่อพ้นป่าสายลมไปแล้วเราจะเจอกับท่าเรือที่จะพาเราไปยังเกาะสายลมขอรับ” จื่อซู่พูดขึ้นมา เมื่อมองเห็นป่าไม้ที่มีลมกรรโชกอย่างรุนแรงซึ่งอยู่เบื้องหน้าไป๋เสวี่ยเองก็รู้ข้อมูลมาบ้างแล้วว่าเกาะสายลม ล้อมรอบไปด้วยป่าสายลมที่จำเป็นต้องเดินเท้าเข้าไปเท่านั้น และเมื่อผ่านป่าไปได้ ก็จะเจอกับทะเลสาบที่กว้างใหญ่ไพศาล ถ้าหากอยากจะไปเยือนเกาะสายลม ก็

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   มุ่งหน้าสู่เกาะสายลม (1)

    ฟิ้วสายลมพัดผ่านร่างเล็ก ๆ ที่นั่งอ่านตำราอย่างสงบอยู่บนแผ่นหลังของเหยี่ยวเพลิงสีแดงสดนามว่าเสี่ยวหงไป๋เสวี่ยสัมผัสได้ถึงสายลมที่รุนแรงมากยิ่งขึ้นเมื่อเสี่ยวหงเข้าใกล้เกาะสายลมอันเป็นสถานที่อยู่อาศัยของคนชนชั้นล่างไปจนถึงคนชั้นต่ำมากกว่าเดิมการเดินทางมาเกาะสายลมครั้งนี้ ไป๋เสวี่ยพาคนมาด้วยสามคน นั่นก็คือจื่อซู่ จื่อถิง และเฟิ่งจิ่ว ที่ไป๋เสวี่ยยอมรับนางเป็นองครักษ์ประจำกายอีกคนคู่กับจื่อซู่จากที่สัมผัสมาโดยตรง สามคนสนิทของนางนั้น นิสัยแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจริง ๆ จื่อซู่นั้นเด็ดเดี่ยวและจริงจังกับงาน เขาเป็นคนที่พูดน้อยกับคนอื่น มีเหตุผล แต่ก็เป็นคนที่จิตใจดีจื่อถิงเรียบร้อยอ่อนหวาน การปรนนิบัติรับใช้ไม่เคยขาดตกบกพร่อง และเป็นคนที่มีความเป็นสตรีสูงมากเฟิ่งจิ่วมุ่งมั่น ดุดัน ถ้าให้พูดง่าย ๆ คือเป็นคนสวยสังหาร ไป๋เสวี่ยแน่ใจว่าเฟิ่งจิ่วสามารถเด็ดหัวคนออกมาได้โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำทั้งสามแตกต่าง แต่ก็ยังมีสิ่งที่คล้ายกันนั่นคือความเด็ดขาด พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งของนางอย่างเคร่งครัด และไป๋เสวี่ยก็พอใจมากในเรื่องนี้

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ก่อนออกเดินทาง (3)

    “ข้ายังมีอีกหนึ่งเรื่อง”มาถึงตอนนี้เส้าหว่านโจวอ้อมแอ้มพูดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเรื่องระหว่างเขากับไป๋เสวี่ยไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ตนเองคิดเอาไว้“อันใดอีกหรือ?”“เรื่องตำราโอสถ หากข้าเข้าใจไม่ผิด ตำราทุกเล่มเป็นเจ้าที่รวบรวมมาทั้งหมด”“ใช่” ไป๋เสวี่ยพยักหน้า พอจะเดาได้ราง ๆ ว่าเส้าหว่านโจวกำลังจะกล่าวสิ่งใด“เสี่ยวหลันบอกข้าว่าเจ้าสามารถหาสมุนไพรมาขายตามใบสั่งได้ทุกชนิด ยกเว้นพิษที่เจ้าไม่ขาย” เส้าหว่านโจวยังคงพูดต่อด้วยสีหน้าที่จริงจังขึ้นมาหลายส่วน“เรื่องนั้นก็ใช่”“เช่นนั้นจะเป็นอันใดหรือไม่ หากข้าอยากจะซื้อสูตรยาและสมุนไพรจากเจ้า”“หืม? ตระกูลหย่งและโรงโอสถก็มีตำรามากมายอยู่ในครอบครองไม่ใช่หรือ” ไป๋เสวี่ยถาม“มีมาก แต่ไม่เท่าที่จวนเจ้ามี” เส้าหว่านโจวตอบมาตามตรงเขาล้วนเคยเห็นหอตำรามามากแต่หอตำราที่เก็บรวบรวมข้อมูลเอาไว้มากที่สุด คือสถานที่แห่งนี้ต่างหาก ที่จวนตระกูลไป๋คำตอบของเส้าหว่านโจวทำให้ไป๋เสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ตำราที่อยู่ในหอตำรามีไม่ถึงหนึ่งร้อยเล่ม และเกินครึ่งก็เป็นตำราสมุนไพร ส่วนตำราโอสถและ

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ก่อนออกเดินทาง (2)

    “ข้า...”“...”“คือข้า...”“?”“ข้า...”“พอ หากเจ้าไม่พูดก็กลับไปนั่งเถิด” ไป๋เสวี่ยยังคงไม่ชอบนั่งเดาคำพูดของผู้อื่นเช่นเคยนางยกมือขึ้นห้ามเส้าหว่านโจวที่ยืนอ้ำอึ้ง ไม่ยอมพูดคำใดออกมาเสียทีอยู่ที่เบื้องหน้าของนาง ก่อนจะยกน้ำชาขึ้นมาจิบพลางกลอกสายตาขึ้น ให้พอได้รู้ว่านางกำลังจะหงุดหงิดแล้ว“ไม่ ข้าเพียงแค่...”มือบางวางถ้วยชาลงและมองหน้าเส้าหว่านโจวที่กำลังเอ่ยพูดด้วยสีหน้าที่ดูคลุมเครือ อีกฝ่ายเองก็ชั่งใจอยู่นานก่อนจะกล้าสบสายตากับนางตรง ๆ“ข้าอยากจะขอโทษเจ้าและก็ขอบคุณ...” ในที่สุดเส้าหว่านโจวก็พูดออกมาจนได้ ไป๋เสวี่ยขมวดคิ้วลงเล็กน้อยและมองไปยังใบหูของบุรุษวัยสิบเก้าปีที่กำลังแดงก่ำคล้ายกับว่ากำลังเขินอายเขินอายหรือ?หืม?“ขอโทษและขอบคุณข้าเรื่องใด” ไป๋เสวี่ยถาม“ขอโทษที่ข้าเคยทำตัวอวดดีใส่เจ้า”แม้ว่าเส้าหว่านโจวจะไม่เคยพูดคุยกับไป๋เสวี่ยเป็นการส่วนตัว แต่ก่อนเริ่มเดินทางพอเขารู้ว่านางเป็นผู้ใช้โอสถก็รู้สึกเคลือบแคลงสงสัย อีกทั้งยังไม่เชื่อว่าเด็กอย่างไป๋เสวี่ยจะเก่งกาจเทียบเท่าตน

  • ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด   ก่อนออกเดินทาง (1)

    ผ่านไปหลายวัน ยามนี้หวังลู่เจ๋อหายบาดเจ็บแล้ว และพลังยุทธ์ของเขาก็ฟื้นคืนกลับมาถึงเจ็ดส่วน ปกติแล้วกว่าพลังยุทธ์จะฟื้นคืนกลับมาได้ถึงเพียงนี้ต้องใช้เวลานานหลายเดือนแต่เพราะที่จวนตระกูลไป๋มีพลังวิญญาณที่หนาแน่นและบริสุทธิ์มากคอยหล่อเลี้ยงอยู่ อีกทั้งหวังลู่เจ๋อยังได้รับการดูแลจากไป๋หลิงและคนอื่น ๆ เป็นอย่างดี นี่จึงทำให้เขาฟื้นตัวได้เร็วมากยังไม่พูดถึงโอสถมากมายที่เด็ก ๆ นำมาทดลอง...แค่ก นำมาใช้รักษาหวังลู่เจ๋ออีกนั่นจึงเป็นเหตุผลที่ยามนี้พลังในกายของชายหนุ่ม ฟื้นกลับมาได้มากถึงเจ็ดส่วนวันนี้ไป๋หลิงจึงถือโอกาสจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ขึ้นเพื่อต้อนรับแขกผู้มาเยือน เพราะพวกเขาถือเป็นคนกลุ่มแรกที่ได้มาเยือนตระกูลไป๋หลังจากไป๋เสวี่ยได้เริ่มพัฒนาตระกูลวันนี้จึงเป็นอีกวันที่ตระกูลไป๋ครึกครื้นมากเป็นพิเศษสุราผูเถาสีรุ้งที่ไป๋ซานหวงนักหนาก็ถูกนำออกมาให้ได้ดื่มกินเป็นสิบ ๆ ไห เพราะหมักสุราไว้ดื่มกินเองไม่ได้เอาไว้ขาย สุราที่หมักได้ที่ตอนนี้จึงมีอยู่มากมายหลายไห กินทั้งคืนก็คงจะไม่หมดอาหารและขนมก็ล้วนแล้วแต่มีพลังวิญญาณแฝงอยู่ทั้งสิ้น มีน้ำหมั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status