หวนคืนกี่ครา ข้าหวังเพียงชีวิตรอด

หวนคืนกี่ครา ข้าหวังเพียงชีวิตรอด

last updateLast Updated : 2026-09-26
By:  LittleLynUpdated just now
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
10Chapters
9views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

'ซูเยว่หนิง' ฝันว่าครอบครัวของเธอถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎ บิดามารดาถูกนักฆ่าบุกเข้าลอบสังหารและเผาจวน เธอสลับตัวกับสาวใช้จึงหนีรอดมาได้ ทว่าไม่นานนักฆ่าก็ตามหาเธอจนเจอ เมื่อลืมตาขึ้น ความเจ็บปวดในฝันช่างเหมือนจริงเสียยิ่งกว่าอะไร และเมื่อเหตุการณ์เกิดขึ้นตามในฝัน เธอวางแผนให้ท่านพ่อและท่านแม่หนีรอดไปได้สำเร็จ แต่แล้วเธอก็ถูกฆ่าอีกครั้ง ทั้งที่คิดว่าชีวิตจะจบสิ้นแล้วแท้ ๆ แต่เธอกลับลืมตาขึ้นมาอีกครั้งในวันเกิดครบรอบ 20 ปี ราว 3 เดือนก่อนครอบครัวจะถูกใส่ร้าย คราวนี้เธอต้องช่วยครอบครัวของเธอเอาไว้ให้ได้

View More

Chapter 1

บทนำ

กรี๊ดด!!!

เสียงกรีดร้องดังระงมทั่วทั้งจวน "เสนาบดีซู" ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎ ทว่ายังไม่ทันเริ่มการสืบสวนอย่างเป็นทางการ นักฆ่ากลับเข้าลอบสังหารทุกคนจนหมดสิ้น

'มู่จวินเหิง' แม่ทัพที่ถูกแต่งตั้งเป็นผู้สอบสวนเดินทางมาถึงจวนในรุ่งเช้าเพื่อควบคุมตัว กลับพบเพียงซากปรักหักพังในกองเพลิง ไม่พบผู้รอดชีวิต เสนาบดีซูและฮูหยินถูกปาดคออย่างโหดเหี้ยมและนำศพมาไว้ที่หน้าจวน  ด้านข้างมีหีบเหล็กกันไฟ พร้อมจดหมายระบุข้อความ

'เสนาบดีซู สมคบขุนนางก่อกบฏ หลักฐานประจักษ์ชัด โทษนี้มิอาจละเว้น ต้องโทษประหารทั้งตระกูล'

เมื่อตรวจสอบดูพบว่าภายในมีหลักฐานการก่อกบฎครบถ้วน ทั้งจดหมายติดต่อกับตระกูลว่านอ้างว่า 'ว่านเฉิงอวี่' สืบสายเลือกมาจากฮ่องเต้องค์ก่อนมีสิทธิ์ชอบธรรมในบัลลังก์ การติดต่อกับกองทัพฝ่ายศัตรู รวมถึงบัญชีการหักเสบียงและรีดไถภาษีจากชาวบ้านเพื่อนำไปซื้ออาวุธและสั่งสมกำลังพล มู่จวินเหิงสำรวจรายการหลักฐานจนครบถ้วนแล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง

"ดี! ดีจริง ๆ  มีผู้หวังดีจัดการเสนาบดีซู และรวบรวมหลักฐานมามอบให้ครบถ้วนเช่นนี้ หรือว่ากำลังดูถูกว่าข้าไร้น้ำยา ไม่มีปัญญาจะจัดการเรื่องพวกนี้ด้วยตนเองรึ" เขาลุกยืนขึ้นและหันไปยังชาวบ้านที่มามุงดูอยู่หน้าจวนเสนาบดี

"ผู้ใดที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ไม่เพียงสังหารขุนนางของราชสำนัก แต่ยังกล้าท้าทายพระราชอำนาจที่ฮ่องเต้ทรงมอบหมายให้ข้าเป็นผู้สืบสวน ข้าจะสืบสวนเรื่องนี้ให้กระจ่าง ไม่ว่าผู้ใดที่อยู่เบื้องหลัง ข้าจะลากตัวมันออกมาให้จงได้!"

ในชาวบ้านเหล่านั้น หญิงสาวผู้หนึ่งใบหน้าเปื้อนเขม่าควัน เสื้อผ้าเก่าและฉีกขาดจนแทบดูไม่ออกเลยว่านางคือ 'ซูเยว่หนิง' บุตรสาวเสนาบดีที่หนีรอดมาได้เพราะการสละชีวิตของสาวใช้คนสนิทที่สวมใส่เสื้อผ้าและเครื่องประดับของเธอเพื่อแสร้งว่าคุณหนูซูตายแล้ว ให้เธอสามารถหลบหนีได้อย่างปลอดภัย นางมองจวนที่ตนเคยอยู่ และตั้งมั่นกับตนเองในใจ

'ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะทวงคืนความยุติธรรมให้ท่านให้ได้' 

นางหันหลังเดินออกมาทั้งน้ำตา มุ่งหน้าไปยังเมืองชิงเหอ สถานที่ที่ 'ซูเหวินเซวียน' พี่ชายของนางเดินทางไปรักษาผู้ป่วย โดยหวังว่าเขาจะปลอดภัย ระหว่างทาง เยว่หนิงพยายามปลอบตัวเองว่าทุกอย่างยังไม่สายเกินไป ตราบใดที่ยังไม่พบศพพี่ชาย นางเชื่อว่าเขายังมีชีวิตอยู่

นางกระชับผ้าคลุมบนกาย และเร่งฝีเท้าออกจากเมืองโดยไม่หันกลับไปมอง แต่นางไม่รู้เลยว่าการเดินทางไปยังเมืองชิงเหอครั้งนี้ จะทำให้นางได้พบบางอย่างที่เปลี่ยนชะตาชีวิตของนางไปตลอดกาล

.

[ด้านในจวนเสนาบดีซู]

"อาเจิ้ง ให้คนลำเลียงศพด้านในออกมา ส่วนอาอวี้ ไปตามเจ้าหน้าที่ชันสูตรมาตรวจสอบศพเหล่านี้ให้ครบถ้วน หากไม่มีสิ่งผิดปกติสามารถส่งให้ญาติจัดการตามธรรมเนียม ส่วนศพเสนาบดีซูและฮูหยิน ให้นำไปเก็บไว้ที่ห้องชันสูตรศาลต้าหลี่"

ใช้เวลาราวหนึ่งก้านธูป ศพด้านในถูกลำเลียงออกมาที่ลานของจวนจนครบ พอดีกับเจ้าหน้าที่ชันสูตรจากศาลต้าหลี่ที่เดินทางมาถึง มู่จวินเหิงมองศพเหล่านั้นคร่าว ๆ แต่กลับไม่พบศพของบุตรชายและบุตรสาวของเสนาบดีซูเลย จึงเอ่ยถามขึ้น

"อาเจิ้ง ในบรรดาศพเหล่านี้มีคุณชายซูและคุณหนูซูหรือไม่?" 

"คุณชายซูออกเดินทางรักษาคนไข้ตามเมืองต่าง ๆ ขณะนี้ยังไม่พบตัวขอรับ ส่วนคุณหนูซู... ข้าพบศพนี้อยู่ที่เรือนหนิงอัน ท่านแม่ทัพตรวจดูด้วยตนเองเถิด"

อาเจิ้งนำมู่จวินเหิงมาดูร่างหนึ่งที่ถูกเผาจนไม่สามารถเห็นใบหน้าได้ชัด แต่เครื่องประดับและอาภรณ์ชี้ชัดว่าเป็น 'ซูเยว่หนิง' บุตรสาวตระกูลซู โดยเฉพาะปิ่นหยกขาวรูปพระจันทร์เสี้ยวที่นางปักเป็นประจำ แต่มองอย่างไรร่างนี้ก็ไม่ใช่ซูเยว่หนิงเป็นแน่ เขาจึงกระซิบบอกอาเจิ้งเบา ๆ 

"เจ้าจงไปหามู่จิ่งอัน ให้ส่งคนตามหาซูเยว่หนิงให้พบ"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
10 Chapters
บทนำ
กรี๊ดด!!!เสียงกรีดร้องดังระงมทั่วทั้งจวน "เสนาบดีซู" ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฎ ทว่ายังไม่ทันเริ่มการสืบสวนอย่างเป็นทางการ นักฆ่ากลับเข้าลอบสังหารทุกคนจนหมดสิ้น'มู่จวินเหิง' แม่ทัพที่ถูกแต่งตั้งเป็นผู้สอบสวนเดินทางมาถึงจวนในรุ่งเช้าเพื่อควบคุมตัว กลับพบเพียงซากปรักหักพังในกองเพลิง ไม่พบผู้รอดชีวิต เสนาบดีซูและฮูหยินถูกปาดคออย่างโหดเหี้ยมและนำศพมาไว้ที่หน้าจวน ด้านข้างมีหีบเหล็กกันไฟ พร้อมจดหมายระบุข้อความ'เสนาบดีซู สมคบขุนนางก่อกบฏ หลักฐานประจักษ์ชัด โทษนี้มิอาจละเว้น ต้องโทษประหารทั้งตระกูล'เมื่อตรวจสอบดูพบว่าภายในมีหลักฐานการก่อกบฎครบถ้วน ทั้งจดหมายติดต่อกับตระกูลว่านอ้างว่า 'ว่านเฉิงอวี่' สืบสายเลือกมาจากฮ่องเต้องค์ก่อนมีสิทธิ์ชอบธรรมในบัลลังก์ การติดต่อกับกองทัพฝ่ายศัตรู รวมถึงบัญชีการหักเสบียงและรีดไถภาษีจากชาวบ้านเพื่อนำไปซื้ออาวุธและสั่งสมกำลังพล มู่จวินเหิงสำรวจรายการหลักฐานจนครบถ้วนแล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง"ดี! ดีจริง ๆ มีผู้หวังดีจัดการเสนาบดีซู และรวบรวมหลักฐานมามอบให้ครบถ้วนเช่นนี้ หรือว่ากำลังดูถูกว่าข้าไร้น้ำยา ไม่มีปัญญาจะจัดการเรื่องพวกนี้ด้วยตนเองรึ" เขาลุกยืนขึ้นและหั
last updateLast Updated : 2026-08-28
Read more
สู่เมืองชิงเหอ
เวลาผ่านไปราวหนึ่งสัปดาห์ ซูเยว่หนิงเดินทางมาถึงเมืองชิงเหออย่างปลอดภัย นางนำเครื่องประดับราคาถูกไปขายเป็นเงินแล้วนำไปซื้อบะหมี่ร้อน ๆ สักชามตลอด 7 วันที่ผ่านมา นางได้กินเพียงแผ่นแป้งแห้งแข็งและเย็นชืด ต่างจากอาหารดี ๆ ที่เคยกินในจวน แต่เพื่อประทังชีวิตนางก็ยอมอดทน ตอนนี้นางมาถึงเมืองชิงเหอที่ไม่มีผู้ใดรู้จักนาง นางจึงกล้าที่จะนำเครื่องประดับออกมาขายและหาอาหารอร่อย ๆ กินสักมื้อหนึ่ง แล้วหาซื้อเสื้อผ้าผัดเปลี่ยน นางเลือกซื้อเสื้อผ้าเนื้อผ้าดีปานกลาง สีสันไม่ฉูดฉาดมากนัก ทว่ากลมกลืนกับผู้คนในเมืองระหว่างทางนางสอบถามถึงท่านหมอพเนจรกับร้านค้าต่าง ๆ ได้ความว่าหมอพเนจรท่านนั้นได้เดินทางออกจากเมืองไปแล้ว นางจึงตั้งใจจะเข้าพักที่โรงเตี๊ยมก่อน แล้วค่อยคิดหาทางต่อไป โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งมองเธอตั้งแต่เดินทางมาถึงที่เมืองแห่งนี้.."เสี่ยวเอ้อร์ มีห้องว่างไหม" นางถาม"แม่นาง... ตอนนี้ห้องพักเต็มหมดแล้ว ต้องขออภัยด้วยขอรับ ท่านลองไปสอบถามโรงเตี๊ยมที่สุดปลายถนนเถิด" ได้ยินดังนั้นนางจึงเตรียมจะเดินออกไป แต่กลับมีเสียงเรียกนางเอาไว้"แม่นางตามหาห้องพักอยู่รึ มาพักกับข้าสิ" นางหันไปตามเสีย
last updateLast Updated : 2026-08-28
Read more
ที่แท้ท่านก็คือ...
“เจ้าพูดจาเหมือนท่านตาของเจ้าไม่มีผิด” หญิงวัยกลางคนเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบาเยว่หนิงชะงักไปทันที ดวงตาคู่งามเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะหันกลับมามองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ“ท่าน... รู้จักท่านตาของข้าหรือเจ้าคะ!” น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสงสัยหญิงวัยกลางคนมองใบหน้าของเยว่หนิงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลง แววตาที่เคยสงบนิ่งพลันเผยความเศร้าจาง ๆ“เยว่หนิง... ข้ามาที่นี่เพื่อเตือนพี่ชายของเจ้า” นางหยุดไปชั่วครู่ ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง“ข้าได้ข่าวว่าจวนของพวกเจ้าถูกนักฆ่าลอบโจมตี และถูกไฟเผาจนไม่เหลือซาก... ไม่มีผู้ใดรอดชีวิต”เพียงได้ยินประโยคนั้น สีหน้าของเยว่หนิงก็พลันซีดลง แม้นางจะรู้เรื่องนี้ด้วยตนเองอยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินจากปากของผู้อื่น ความเจ็บปวดที่พยายามกดเอาไว้กลับถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้งหญิงวัยกลางคนทอดสายตามองนางด้วยความเวทนา“ข้าไม่คิดเลยว่า... ก่อนที่จะได้พบพี่ชายของเจ้า ข้ากลับได้พบเจ้าก่อน”เยว่หนิงมองสตรีตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ ถ้อยคำที่อีกฝ่ายกล่าวก่อนหน้านี้... เรื่องราวของสตรีผู้หนึ่งที่ถูกบังคับให้ดื่มยาทำแท
last updateLast Updated : 2026-08-28
Read more
มีพบก็ย่อมมีจาก
ซูเยว่หนิงพักอยู่ในเมืองชิงเหอต่ออีกสองสามวันเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ยังคงดำเนินไปอย่างสงบ ผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อขายกันตั้งแต่เช้าตรู่ เสียงพ่อค้าแม่ค้าดังแว่วมาตามสายลม ถนนสายหลักเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินทางผ่านไปมา ช่วงเวลาสองสามวันที่ผ่านมา จากคนที่บังเอิญได้พบกัน ทั้งสองกลับค่อย ๆ สนิทสนมกันมากขึ้นโดยไม่รู้ตัวยามมีเวลาว่าง พวกนางมักนั่งสนทนากัน บางครั้งเป็นเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน บางครั้งก็เป็นเรื่องราวในอดีตเยว่หนิงเรียกหญิงผู้นั้นว่า ‘ท่านป้าหนิง’ อย่างสนิทสนม นางเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับบิดามารดาของนาง เล่าเรื่องของพี่ชาย และเล่าเรื่องบางอย่างที่เยว่หนิงไม่เคยได้ยินมาก่อน ทุกครั้งที่ได้ฟัง นางมักนั่งเงียบอยู่นาน นางเพิ่งรู้ว่าอดีตที่ตนเองเคยคิดว่ารู้จักดีนั้น แท้จริงแล้วยังมีอีกหลายสิ่งที่นางไม่เคยรับรู้ บางเรื่องทำให้นางประหลาดใจ บางเรื่องทำให้นางอดยิ้มไม่ได้ และบางเรื่องก็ทำให้นางรู้สึกอบอุ่นอยู่ในใจอย่างประหลาดแม้เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันจะสั้นนัก แต่ความผูกพันบางอย่างกลับเกิดขึ้นอย่างเงียบงัน ทว่าวันเวลาย่อมไม่เคยหยุดรอผู้ใด เมื่อถึงวันที่นางต้องออกเดินทาง เยว่หนิงกลับรู้สึกอาลั
last updateLast Updated : 2026-08-29
Read more
หากสวรรค์ยังมีเมตตา
ตามที่ตกลงกันไว้ จิ่งอันมิได้เดินเคียงข้างนาง แต่รักษาระยะห่างเอาไว้ คอยติดตามอยู่เบื้องหลังอย่างเงียบ ๆ เส้นทางทอดยาวผ่านป่าเขา สายลมพัดยอดไม้ไหวเป็นระลอก แสงแดดลอดผ่านกิ่งไม้ลงมาเป็นเงาพร่างพราวบนพื้นดิน ทุกอย่างดูสงบสุข สงบเสียจนเยว่หนิงไม่ทันสังเกตว่า มีเงาร่างหลายสายกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในความเงียบเมื่อออกจากเมืองชิงเหอมาได้ระยะหนึ่ง เยว่หนิงพลันรู้สึกถึงบางอย่างนางหยุดฝีเท้า สายตากวาดมองโดยรอบ“มีอะไรหรือ?” เสียงของจิ่งอันดังมาจากด้านหลัง“ข้าไม่รู้...เพียงรู้สึกว่าบรรยากาศแปลกไป”ทันใดนั้น เงาดำสายหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากพงไม้“เยว่หนิง ระวัง!” จิ่งอันตะโกนขึ้นพร้อมพุ่งเข้ามาทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนแทบไม่มีเวลาให้ตั้งตัว เขาเข้าขวางเบื้องหน้านาง และเป็นฝ่ายรับการโจมตีนั้นแทน“จิ่งอัน!” เยว่หนิงร้องออกมาด้วยความตกใจจิ่งอันเซถอยไปสองสามก้าว แต่ยังคงฝืนยืนอยู่“ข้าไม่เป็นไร...เจ้ารีบไปเสีย”“ไม่! ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าไว้ที่นี่!” เยว่หนิงส่ายหน้าเงาร่างของนักฆ่าปรากฏขึ้นอีกหลายคน พวกมันมิได้กล่าวสิ่งใด เพียงค่อย ๆ ขยับเข้ามา จิ่งอันกำกระบี่ในมือแน่น แม้เขาจะได้รับบาดเจ็บแล้ว แต่ยังคงยื
last updateLast Updated : 2026-08-29
Read more
แดนวิญญาณ เครื่องราง และภูติอนันตกาล
‘ซูเหวินเซวียน... คุณชายซู...’ เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ‘เอ๊ะ! เฟินเอ๋อร์ เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นซูเหวินเซวียน? นี่... มิใช่ผู้หญิงหรือ?’‘นายหญิงให้พวกเราอยู่ในนี้เพื่อปกป้องคุณชายซูไม่ใช่หรือ หากนี่มิใช่คุณชายซูแล้วจะเป็นผู้ใดกันเล่า?’‘นี่คุณหนูซู ซูเยว่หนิงต่างหาก เจ้าโง่!’‘อ้าว...’ เสียงแรกเงียบไปครู่หนึ่ง ‘แล้วเช่นนี้ เรายังต้องช่วยนางหรือไม่?’‘ชะตาของคุณหนูซูกับคุณชายซูผูกพันกันแน่นหนา หากคนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย อีกคนก็คงมิอาจปลอดภัยได้ ช่วยนางก็เท่ากับทำตามความตั้งใจของนายหญิง’‘ฟังดูมีเหตุผล’ เทียนเอ๋อร์เอ่ยขึ้นบ้าง ‘แต่พลังของข้าเหลือไม่มาก หากรักษานางจนหายดี ข้าคงพานางย้อนกลับไปได้เพียงวันสองวัน’‘ก็ไม่ต้องรักษาสิ’ เฟินเอ๋อร์เสนอทันทีเสี่ยวสือหันขวับ ‘ถ้าไม่รักษา กว่านางจะฟื้นตัวก็คงถึงวันที่ถูกฆ่าอีกครั้งพอดี’‘ข้าก็แค่เสนอความคิด’‘ความคิดโง่ ๆ’‘เจ้านี่ชอบว่าแต่คนอื่นจริง ๆ’‘พวกเจ้า...’ เทียนเอ๋อร์ถอนหายใจ ‘ไว้ค่อยเถียงกัน นางกำลังจะตื่นแล้ว’ เสียงของทั้งสามเงียบลงไม่นานนัก ขนตาของซูเยว่หนิงก็ขยับไหว นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เหนือศีรษะคือท้องฟ้าสีฟ้าอ่อน
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more
กลับคืนสู่วันวาน
แสงสีทองพลันสว่างวาบขึ้นตรงหน้าซูเยว่หนิงรู้สึกราวกับร่างทั้งร่างกำลังลอยอยู่ท่ามกลางสายน้ำที่ไหลย้อนกลับ เสียงลม เสียงผู้คน และเสียงสายน้ำจากแดนวิญญาณค่อย ๆ เลือนหายไป เหลือเพียงความรู้สึกเบาหวิว ก่อนทุกอย่างจะหยุดลงในชั่วพริบตา“คุณหนู ระวังเจ้าค่ะ!” เสียงร้องตกใจดังขึ้น ซูเยว่หนิงลืมตาขึ้นทันทีสิ่งแรกที่เห็นคือโคมดอกไม้หลากสีซึ่งแขวนเรียงรายอยู่เหนือศีรษะ แสงอาทิตย์ลอดผ่านผ้าแพรสีสด เกิดเป็นเงาพร่างพราวบนพื้นถนน เสียงผู้คนพูดคุยกันดังอยู่รอบกาย เด็ก ๆ วิ่งถือโคมกระดาษไปตามถนน กลิ่นหอมของขนมอบลอยมาตามลมปะปนกับกลิ่นดอกไม้ซูเยว่หนิงกะพริบตาช้า ๆ นางมองไปรอบกายอย่างเลื่อนลอยเทศกาลบุปผา...หนึ่งเดือนก่อนวันที่นางตายหัวใจของซูเยว่หนิงเต้นแรงขึ้นทันที นางยกมือขึ้นแตะหน้าอกโดยไม่รู้ตัวไม่มีบาดแผลไม่มีเลือดแต่เพียงสัมผัสตรงตำแหน่งนั้น ความเจ็บปวดจากความทรงจำก็พลันแล่นวาบขึ้นมา คมมีดแทงทะลุร่าง ลมหายใจที่ขาดห้วง กลิ่นคาวเลือด แผ่นหลังที่กระแทกพื้นตรงหน้าผาซูเยว่หนิงหลับตาลง สูดหายใจเข้าลึก ๆ ทุกอย่างยังชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่“คุณหนู?” เสียงเรียกข้างกายทำให้นางได้สติ ซูเย
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more
ครอบครัวพร้อมหน้า ก่อนสายลมแห่งชะตาจะพัดผ่าน
หลังกลับถึงจวน ซูเยว่หนิงก็ถูกมารดาพาไปนั่งพักทันที“แขนช้ำไปหมดแล้ว” มารดามองรอยแดงตรงท่อนแขนของนางแล้วขมวดคิ้ว“ข้าบอกแล้วว่าให้ระวัง เหตุใดจึงชอบทำให้คนอื่นเป็นห่วงอยู่เรื่อย”“ข้าก็ไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย” ซูเยว่หนิงตอบเสียงเบานางนั่งนิ่งขณะที่สาวใช้เข้ามาช่วยจัดการแผล ส่วนมารดายังคงบ่นอยู่ข้าง ๆ ไม่หยุด เสียงนั้นฟังดูธรรมดาเหลือเกิน ธรรมดาจนซูเยว่หนิงต้องก้มหน้าลงเพื่อซ่อนดวงตาที่เริ่มร้อนผ่าวนางคิดถึงมันมากเหลือเกิน“เจ็บหรือ?” มารดาถามเมื่อเห็นนางเงียบซูเยว่หนิงพยักหน้า เพื่อปกปิดความรู้สึกที่แท้จริง มารดามองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือมาลูบศีรษะคืนนั้นซูเยว่หนิงนอนไม่หลับ นางนอนมองเพดานอยู่บนเตียง พลางลูบหน้าอกตัวเองเบา ๆ ความเจ็บจากคมมีดยังหลงเหลืออยู่ในความทรงจำ แม้ไม่มีบาดแผลแล้ว แต่บางครั้งเพียงหายใจแรงขึ้นเล็กน้อย หน้าอกก็จะรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา ราวกับร่างกายยังจำได้ว่าครั้งหนึ่งมันเคยถูกทำร้ายอย่างไรอีกสองสัปดาห์นักฆ่าจะมา และอีกหนึ่งเดือนนางจะตาย ซูเยว่หนิงพลิกตัวไปมาอยู่พักใหญ่กว่าจะหลับลงได้เช้าวันรุ่งขึ้น นางถูกปลุกด้วยเสียงเอะอะจากด้านนอก“คุณหนู! คุณหนู!” เสีย
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more
เมื่อหนทางเปลี่ยนผัน ใครเล่าจะรู้ปลายทาง
“ไปพักผ่อนด้วยกันสักหน่อยก็ดี พวกเราไม่ได้ออกไปเที่ยวพร้อมหน้ากันมานานแล้ว” บิดาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้า เยว่หนิงหลุบตาลง ซ่อนรอยยิ้มเล็ก ๆ เอาไว้ นางยังไม่รู้ว่าจะเปลี่ยนทุกอย่างได้หรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ใจคือ คราวนี้ครอบครัวของนางจะไม่อยู่ที่จวนในวันที่นักฆ่าบุกมาคืนนั้น เยว่หนิงกลับห้องและเริ่มคิดถึงเส้นทางเดิมทีนางเคยคิดถึงเมืองชิงเหอเป็นตัวเลือกหนึ่ง เพราะเมืองนั้นอากาศดีและเหมาะกับการพักฟื้น แต่เพียงความคิดนั้นผุดขึ้นมา นางก็ปัดมันทิ้งทันทีชิงเหอ... ที่นั่นคือสถานที่ที่นางตาย ต่อให้คราวนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว นางก็ไม่คิดเสี่ยงพาครอบครัวไปยังสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำสุดท้ายของชีวิต ดังนั้น นางจึงเลือกเมืองเหอผิงแทนเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปหลายวันทางรถม้า มีน้ำพุร้อนและอากาศเย็นสบาย ผู้คนไม่พลุกพล่านจนเกินไป ทั้งยังอยู่คนละทิศกับชิงเหอ เหมาะแก่การพักฟื้น และที่สำคัญ...ไม่เกี่ยวข้องกับเส้นทางที่นางเคยเดินในชีวิตก่อนนางหยิบกระดาษขึ้นมา เขียนเส้นทางคร่าว ๆ ลงไป นางไม่อาจรู้ได้ว่าเหตุการณ์ในอดีตเกิดขึ้นเพราะสิ่งใด แต่ตราบใดที่นางเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆ ได้มากพอ
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more
หนทางเบื้องหน้ามิอาจเดินต่อ จึงต้องเปลี่ยนเส้นทาง
เช้าวันรุ่งขึ้น ซูเยว่หนิงถูกปลุกด้วยเสียงเคาะประตู“คุณหนู ตื่นหรือยังเจ้าคะ? ท่านประมุขให้มาตามเจ้าค่ะ ทุกคนอยู่ที่ห้องโถง”นางลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย เยว่หนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย นางรีบแต่งตัวแล้วเดินออกจากห้องเมื่อมาถึงห้องโถง ทุกคนนั่งอยู่พร้อมหน้า สีหน้าของดูจริงจังกว่าปกติ“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ?” บิดาหันมามองนาง“เมื่อคืนมีโจรปล้นขบวนสินค้าที่เดินทางผ่านถนนสายเหนือ เส้นทางนั้นไม่ปลอดภัยแล้ว เราคงต้องเปลี่ยนเส้นทาง” หัวใจของเยว่หนิงเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยถนนสายเหนือ...เป็นเส้นทางที่พวกเขากำลังจะไป“กลับไปใช้ถนนสายเก่าที่ต้องผ่านหุบเขา”เยว่หนิงชะงัก"ข้าไม่อยากเดินทางผ่านหุบเขา”“เหตุใด?” ซูเหวินเซวียนถามนางกำชายเสื้อแน่น จะบอกได้อย่างไร? เพราะนางรู้สึกว่ามันอันตราย?“ข้าไม่อยากไปจริง ๆ” น้ำเสียงของนางจริงจังกว่าปกติมารดามองบุตรสาว ก่อนเอ่ยขึ้นเบา ๆ“ถ้าเยว่หนิงไม่สบายใจ เราหาทางอื่นไม่ได้หรือ?”“ถ้าเช่นนั้นอ้อมไปทางตะวันตก จะใช้เวลาเพิ่มอีกสามวัน แต่ถนนค่อนข้างปลอดภัย”“เช่นนั้นไปทางตะวันตกเถิดเจ้าค่ะ” สุดท้ายทุกคนจึงตกลงเดินทางไปทางตะวันตกขบวนรถม้าออกจากหมู่บ้านในช่วงสาย เยว่หนิง
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status