ได้สัตว์เลี้ยงตัวน้อย (3)

ชายชราคิดว่าแม้ไป๋เสวี่ยจะอายุยี่สิบแล้ว แต่นางก็หลับไปถึงสิบปี อย่างไรความคิดอ่านของนางตอนนี้ก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งเท่านั้น หากนางจะเอาแต่ใจบ้างก็คงจะไม่ผิดแปลกอันใด และเพราะคิดเช่นนั้นไป๋หลิงจึงยอมแพ้แต่โดยดี

“เอาเถิด ๆ ถ้าเจ้าชอบก็เลี้ยงไว้ แต่ถ้าอยากได้เพิ่มอีกก็บอกให้พี่ชายเจ้าไปจับมาให้”

“ข้าทราบแล้ว ขอบคุณเจ้าค่ะท่านปู่” ไป๋เสวี่ยยิ้มก่อนจะเดินกลับไปที่เรือนของตน

หลายวันก่อนนางเพิ่งสังเกตเห็นว่าข้าง ๆ เรือนนอน มีแปลงปลูกสมุนไพรที่ไม่ได้ใช้การมานานมากอยู่ เพราะแปลงสมุนไพรที่ว่ามันเป็นแปลงของไป๋เสวี่ยในวัยเยาว์ ก่อนที่นางจะถูกพิษของอสรพิษเหมันต์จนทำให้หลับใหลไปอย่างยาวนาน ซึ่งไป๋เสวี่ยคิดว่าในยามว่างนางคงจะต้องเปลี่ยนแปลง แปลงสมุนไพรนี้

ตุบ

เมื่อร่างเล็กเดินเข้ามาในเรือนนอน ก็วางไป๋ทู่ลงอย่างเบามือ เจ้ากระต่ายน้อยยืนมองนางนิ่งและไม่ได้ขยับหนีไปที่ใด

“หิวหรือไม่” ไป๋เสวี่ยถาม

ส่วนไป๋ทู่ขยับหัวไปมา ก่อนจะกระโดดไปยังต้นนารีเพลิง ซึ่งเป็นสมุนไพรที่ตั้งอยู่ที่มุมห้องนอนของไป๋เสวี่ยเพื่อช่วยไล่ไอเย็นของพิษในร่างกายของนางที่ยังคงหลงเหลืออยู่

“มีอันใดหรือเจ้ากระต่าย?”

งับ!

ไป๋ทู่ตอบคำถามของไป๋เสวี่ยด้วยการกัดกินสมุนไพร พอเห็นเช่นนั้นไป๋เสวี่ยก็คิดว่ากระต่ายของนางคงจะหิวมากแล้ว จึงเดินไปเอาผักในสวนที่ปลูกเอาไว้มาให้เจ้ากระต่ายน้อยกิน แต่ปรากฏว่ามันไม่ยอมกินและหันไปกินต้นนารีเพลิงต่ออย่างไม่สนใจไยดีนางแทน

นี่หมายความว่าอย่างไร ไป๋ทู่กินสมุนไพรแต่ไม่กินผักธรรมดาเช่นนั้นหรือ

เด็กหญิงพิจารณาการกระทำของไป๋ทู่และไม่รอให้ตนเองต้องสงสัยนาน นางรีบเดินไปหยิบสมุนไพรที่ไป๋หลิงได้ตระเตรียมเอาไว้ให้ใช้ฝึกปรุงยาก่อนจะนำมันมาให้ไป๋ทู่ได้ทดลองกิน

และปรากฏว่ามันกิน! 

แสดงว่าไป๋ทู่เป็นกระต่ายที่กินสมุนไพร

ไป๋เสวี่ยเมื่อรู้เช่นนั้นก็รู้สึกว่านี่ช่างสิ้นเปลืองเสียจริง ถ้าท่านปู่รู้เข้านางอาจจะโดนบ่นจนหูชาก็เป็นได้

“เห็นทีข้าคงต้องพาเจ้าไปหากินในป่าเสียแล้วไป๋ทู่ เรื่องอื่นปู่ข้าใจดี แต่ถ้าเป็นเรื่องสมุนไพร...อย่าให้ข้าต้องพูดเลย” ไป๋เสวี่ยพึมพำเสียงเบาพลางยกมือขึ้นมาลูบหัวกระต่ายน้อยที่ดูไร้พิษสงตรงหน้า

นางคิดไว้แล้วว่าอย่างไรก็จะเข้าป่า ที่ป่าชั้นนอกไม่ได้เป็นอันตราย สัตว์ก็มีแต่พวกสัตว์ป่าธรรมดาเท่านั้น ไป๋หลัน ไป๋เทียนและเด็กคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านต่างก็เข้าไปในป่าชั้นนอกได้

เช่นนั้นไป๋เสวี่ยที่ยังไม่มีพลังยุทธ์ก็น่าจะเข้าไปที่ป่าชั้นนอกได้เช่นเดียวกัน

แต่สำหรับป่าชั้นในของป่าร้อยอสูรนั้น ยังถือว่าเป็นป่าต้องห้ามสำหรับนางและคนหลายคนอยู่ เพราะแม้แต่ผู้ใหญ่ที่ถึงจะมีพลังอยู่ในระดับสูงก็ยังไม่กล้าที่จะเฉียดกรายเข้าไปใกล้ป่าแห่งนั้นเลยแม้แต่น้อย