Beranda / โรแมนติก / คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก / ตอนที่ 3 : ความลับในคืนเมา

Share

ตอนที่ 3 : ความลับในคืนเมา

Penulis: WellawongKa
last update Tanggal publikasi: 2026-07-12 12:50:41

ตอนที่ 3 : ความลับในคืนเมา

หนึ่งเดือนต่อมา บริษัทได้รับโปรเจกต์ใหญ่จากลูกค้าต่างประเทศ

ทุกฝ่ายต้องทำงานล่วงเวลาเกือบทุกวัน ลลินไม่มีทางหลีกเลี่ยงนทีได้อีก

คืนหนึ่งหลังประชุมเสร็จ ทีมงานพากันไปฉลองที่บาร์ใกล้บริษัท

ลลินตั้งใจว่าจะดื่มเพียงแก้วเดียวแล้วกลับ แต่แพรวกลับคะยั้นคะยอจนเธอดื่มไปหลายแก้วโดยไม่รู้ตัว

เกือบเที่ยงคืน ทุกคนแยกย้ายกันหมด

เหลือเพียงเธอกับนที

“เดินไหวไหม”

เขาถาม

“ไหวค่ะ”

เธอลุกขึ้นแล้วเซเกือบชนโต๊ะ

นทีคว้าเอวไว้ทัน

ฝ่ามืออุ่นที่แตะผ่านเนื้อผ้าบางทำให้ร่างกายเธอแข็งทื่อ

“นี่เรียกว่าไหวเหรอ”

“ปล่อยค่ะ”

“ถ้าปล่อย เธอล้มแน่”

“ล้มก็ดีกว่าให้พี่จับ”

เขานิ่งไป

“ทำไมช่วงนี้ต้องหลบหน้าพี่”

ลลินหัวเราะขื่น ๆ

“ไม่รู้จริง ๆ เหรอคะ”

“พี่อยากได้ยินจากปากเธอ”

“แล้วฉันมีสิทธิ์พูดอะไรด้วยเหรอ”

“ลลิน”

“พี่มีคู่หมั้นแล้ว”

เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และความรู้สึกที่กดไว้

“พี่ทำเหมือนเป็นห่วงฉัน ทำเหมือนฉันสำคัญ ทำให้ฉันคิดไปไกล แล้ววันหนึ่งก็แนะนำผู้หญิงอีกคนว่าเป็นคู่หมั้น พี่รู้ไหมว่ามันใจร้ายแค่ไหน”

นทีคลายมือจากเอวเธอช้า ๆ

“พี่ขอโทษ”

“ฉันไม่อยากได้คำขอโทษ”

“แล้วอยากได้อะไร”

คำถามนั้นทำให้เธอเงียบ

อยากได้อะไรอย่างนั้นหรือ

เธออยากให้เขาบอกว่าไม่ได้รักมิรา

อยากให้เขาบอกว่าเลือกเธอ

อยากให้เขากอดเธอไว้ แล้วสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้กลับไปอยู่ในห้องเงียบ ๆ เพียงลำพังอีก

แต่เธอพูดไม่ได้

เพราะทุกคำที่อยากขอ ล้วนเป็นสิ่งที่เธอไม่มีสิทธิ์

“ฉันอยากให้พี่หยุดทำดีกับฉัน”

น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมา

“ถ้าพี่จะไปแต่งงานกับเขา ก็อย่าทำให้ฉันรู้สึกเหมือนพี่มีใจให้ฉันเลย”

นทีมองเธออยู่นาน

ก่อนพูดด้วยเสียงแหบพร่า

“ถ้าพี่หยุดไม่ได้ล่ะ”

หัวใจของลลินหยุดเต้นไปชั่วขณะ

“หมายความว่าอะไร”

เขาก้าวเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเขา

“หมายความว่าพี่คิดถึงเธอทุกวัน”

“อย่าพูด”

“พี่พยายามแล้ว”

“หยุดนะ”

“พี่พยายามไม่มอง พยายามไม่ถามว่าเธอกินข้าวหรือยัง พยายามไม่ขับรถตามตอนที่เธอกลับคนเดียว แต่พี่ทำไม่ได้”

น้ำเสียงของเขาสั่นเล็กน้อย

“พี่รู้ว่ามันผิด แต่พี่รักเธอ”

คำสารภาพที่เธอเฝ้าฝัน กลับไม่ได้ทำให้มีความสุขเลย

มันทำให้เธอเจ็บกว่าเดิม

“แล้วมิราล่ะ”

นทีหลับตาลง

“พี่จะรับผิดชอบสิ่งที่เคยตกลงไว้”

“หมายความว่าพี่รักฉัน แต่จะแต่งงานกับเขา”

“ลลิน…”

“พี่เห็นแก่ตัวมากเลยรู้ไหม”

เธอผลักอกเขา

“พี่อยากให้ฉันอยู่ตรงไหน เป็นผู้หญิงที่พี่รักแต่เปิดเผยไม่ได้ หรือเป็นความลับหลังจากพี่แต่งงานแล้ว”

“พี่ไม่เคยคิดจะทำแบบนั้น”

“แต่พี่กำลังทำอยู่”

เธอหันหลังเดินหนี

นทีคว้าข้อมือไว้

“อย่าเพิ่งไป”

“ปล่อยฉัน”

“ขอเวลาให้พี่”

“เวลาเพื่ออะไร”

เธอหันกลับไป น้ำตาไหลจนมองหน้าเขาไม่ชัด

“เพื่อรอให้พี่แต่งงาน แล้วค่อยบอกฉันว่าเราควรจบกันงั้นเหรอ”

นทีไม่ตอบ

ความเงียบของเขาคือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด

ลลินสะบัดมือออก

“คืนนี้พี่พูดว่ารักฉัน แต่พรุ่งนี้พี่จะกลับไปเป็นคู่หมั้นของเขา”

เธอฝืนยิ้มทั้งน้ำตา

“ความรักแบบนี้ ฉันไม่เอาหรอกค่ะ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนพิเศษ ข้อความที่เธอยังไม่ได้อ่าน

    บางคำไม่เคยถูกส่งไปแต่ไม่ได้แปลว่าไม่เคยรู้สึก✦ ✦ ✦สามเดือนก่อนลลินกลับมานทีนั่งอยู่คนเดียวในห้องทำงานหลังจากทุกคนกลับไปหมดแล้วบนโต๊ะมีเอกสารกองหนึ่งที่เขายังไม่ได้เซ็นกาแฟเย็นชืดหนึ่งแก้วและโทรศัพท์ที่หน้าจอดับสนิทเขาหยิบมันขึ้นมาเป็นครั้งที่เท่าไรของวันก็ไม่รู้ไม่มีข้อความใหม่แน่นอนว่าไม่มีเขาเป็นคนบอกเธอเองว่าไม่ต้องกลับมาเป็นคนทำเหมือนทุกอย่างจบลงได้ง่าย ๆและเป็นคนปล่อยให้เธอเดินออกจากชีวิตไปแล้วเขาจะรออะไรนทีเปิดหน้าต่างแชตที่ไม่ได้มีการสนทนามาหลายเดือนข้อความสุดท้ายของลลินยังอยู่ตรงนั้นถึงบ้านแล้วค่ะเป็นข้อความธรรมดาจนน่าขำไม่มีคำว่ารักไม่มีคำว่าคิดถึงไม่มีแม้แต่คำลาเขาจ้องมันอยู่นาน ก่อนพิมพ์ลงไปวันนี้กินข้าวหรือยังนิ้วโป้งค้างอยู่เหนือปุ่มส่งสุดท้ายเขาก็ลบมันเหมือนทุกครั้ง“ยังไม่กลับอีกเหรอคะ”เสียงมิราดังขึ้นจากหน้าประตูนทีรีบคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“กำลังจะกลับ”มิรามองนาฬิกา ก่อนมองแก้วกาแฟที่แทบไม่ได้แตะ“วันนี้พี่กินอะไรหรือยัง”เขาชะงักไปนิดหนึ่งคำถามเดียวกันประโยคเดียวกับที่เขาอยากถามใครอีกคนมาตลอดหลายเดือน“ยัง”“เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะหรอกค่ะ

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนที่ 9: คนที่ยังจำได้

    เมื่อไปถึงโรงพยาบาล นทีนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษผู้ชายที่เคยสูงสง่าและดูแข็งแรง ผอมลงจนเห็นโครงหน้า ผมถูกโกนออกบางส่วนจากการผ่าตัดลลินยืนอยู่หน้าประตู ไม่กล้าเดินเข้าไปเธอกลัวว่าเขาจะจำไม่ได้กลัวว่าเขาจะเกลียดและกลัวที่สุดว่าเธอจะมาช้าเกินไปมิราแตะไหล่เธอ“เข้าไปเถอะค่ะ”ลลินเดินเข้าไปช้า ๆนทีหลับอยู่เธอนั่งลงข้างเตียง จับมือที่เย็นกว่าความทรงจำของเธอ“พี่นที”เปลือกตาของเขาขยับเขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นดวงตาคู่นั้นพร่ามัวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจ้องหน้าเธอ“ลลิน…”เพียงได้ยินเขาเรียกชื่อ เธอก็ร้องไห้“พี่ยังจำฉันได้เหรอ”นทียิ้มบาง ๆ“เรื่องของเธอ…พี่จำได้ทุกอย่าง”เธอซบหน้าลงบนมือเขา“ฉันขอโทษ”“กลับมาแล้วเหรอ”“ค่ะ”“หายไปไหนตั้งนาน”น้ำเสียงของเขาอ่อนแรง แต่ไม่มีความโกรธเลย“ฉันคิดว่าการไปจะทำให้ทุกคนมีความสุข”“แล้วเธอมีความสุขไหม”ลลินส่ายหน้า“ไม่เคยเลย”นทีใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้เธออย่างยากลำบาก“คนดื้อ”“พี่ก็เหมือนกัน”“พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย”เขายิ้ม“หิวโจ๊ก”ลลินหัวเราะทั้งน้ำตา“ฉันจะไปซื้อให้”“ไม่ใส่ต้นหอม”“นั่นของฉันต่างหาก”“พี่จำได้”เธอก้มลงจูบหน้าผากเขา“รอฉันนะ”นทีมอง

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนที่ 8 : เจ้าสาวที่ไม่ใช่เธอ

    งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วนในอีกสิบวันต่อมา ภายในสวนของโรงพยาบาลเอกชนพ่อของมิราถูกเข็นออกมาร่วมพิธี แม้ใบหน้าจะซีดเซียว แต่เขายิ้มตลอดเวลาลลินไม่ได้รับเชิญแต่เธอยืนมองอยู่จากอาคารอีกฝั่งนทีอยู่ในชุดสูทสีขาวมิราอยู่ในชุดเจ้าสาวเรียบง่ายภาพของทั้งคู่ดูเหมาะสมกันทุกอย่างเสียงพิธีกรดังผ่านลำโพงเบา ๆ“คุณนที ยินดีรับคุณมิราเป็นภรรยาหรือไม่”ลลินกลั้นหายใจนทีนิ่งไปชั่วขณะแม้จะอยู่ไกล แต่เธอก็รู้ว่าเขากำลังมองหาใครบางคนในฝูงชน“รับครับ”คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเธอแตกสลายเป็นครั้งสุดท้าย“คุณมิรา ยินดีรับคุณนทีเป็นสามีหรือไม่”“รับค่ะ”เสียงปรบมือดังขึ้นมิราร้องไห้ ขณะที่พ่อของเธอยิ้มอย่างมีความสุขลลินหันหลังเดินออกมา ก่อนที่พิธีจะจบเธอบอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้องบอกตัวเองว่าอย่างน้อยชายคนหนึ่งกำลังจะจากโลกไปโดยไม่ต้องห่วงลูกสาวบอกตัวเองว่านทีจะค่อย ๆ ลืมและวันหนึ่ง เขาอาจเรียนรู้ที่จะรักภรรยาของตัวเองแต่ไม่ว่าเธอจะบอกตัวเองกี่ครั้ง ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ลดลงเลย✦ ✦ ✦เช้าวันถัดมา พ่อของมิราเสียชีวิตอย่างสงบและหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลลินย้ายไปทำงานต่างจังหวัดเธอไม่บอกนทีไม่

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนที่ 7 : คืนก่อนจากลา

    สองวันหลังจากนทีประกาศยกเลิกงานแต่ง พ่อของมิราถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลด้วยอาการหัวใจวายมิราโทรหาลลินตอนตีหนึ่ง“พ่อฉันเข้าไอซียู”เสียงของเธอสั่นจนแทบฟังไม่เป็นคำ“หมอบอกว่าอาการทรุดมาก”“ฉันเสียใจด้วย”“เขารู้เรื่องยกเลิกงานแต่งแล้ว”ลลินหลับตาแน่น“คุณต้องการให้ฉันทำอะไร”ปลายสายเงียบไปนาน“ช่วยคืนเขาให้ฉันได้ไหม”คำขอนั้นทำให้ลลินเจ็บจนแทบหายใจไม่ออก“มิรา…”“พ่อฉันอาจอยู่ได้อีกไม่กี่วัน สิ่งสุดท้ายที่เขาอยากเห็นคืองานแต่งของฉัน”“แต่การแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่ทำเพื่อหลอกคนใกล้ตาย”“ฉันรู้”มิราร้องไห้“ฉันรู้ว่ามันเลวร้าย แต่ฉันเหลือพ่อคนเดียว”ลลินกำโทรศัพท์แน่น“แล้วหลังจากนั้นล่ะ”“ฉันไม่รู้”“คุณจะปล่อยนทีไหม หลังจากพ่อคุณจากไป”มิราไม่ตอบความเงียบคือความซื่อสัตย์เพียงอย่างเดียวที่เธอให้ได้✦ ✦ ✦คืนนั้นลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่างจนเช้าเธอนึกถึงชีวิตที่ผ่านมาอดีตสามีเคยบอกว่าเธอไม่มีค่าเคยทิ้งเธอไว้กับความสงสัยว่าเธอไม่ดีพอสำหรับใครนทีเป็นคนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีความหมายเป็นคนแรกที่จำรายละเอียดเล็ก ๆ ของเธอได้เป็นคนแรกที่บอกว่ารัก ทั้งที่เห็นด้านที่แตกสลายที่สุดของเธอแล

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนที่ 6 : การเลือกที่ไม่มีใครชนะ

    หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลลินยื่นใบลาออกนทีเรียกเธอเข้าไปในห้องทันที“หมายความว่าอะไร”เขาวางใบลาออกลงบนโต๊ะ สีหน้าเรียบเฉย หากแต่คิ้วขวมดเป็นปมแน่น“ตามที่เขียนค่ะ ฉันขอลาออกสิ้นเดือนนี้”“เพราะมิราไปหาเธอใช่ไหม”ลลินเงยหน้าขึ้น“พี่รู้ได้ยังไง”“พี่ถามเขา”“งั้นพี่ก็ควรเข้าใจ”“พี่ไม่เข้าใจ”นทีลุกจากเก้าอี้ เดินอ้อมโต๊ะมาหาเธอ“ทำไมทุกคนถึงตัดสินใจแทนพี่”“แล้วพี่จะเลือกอะไร”“พี่จะยกเลิกงานแต่ง”ลลินนิ่งไปประโยคที่เธอเคยอยากได้ยินที่สุด กลับทำให้หัวใจหนักอึ้ง“พี่คิดดีแล้วเหรอ”“พี่คุยกับพ่อแล้ว”“แล้วธุรกิจของครอบครัวมิรา”“พี่จะช่วยในฐานะหุ้นส่วน ไม่จำเป็นต้องแต่งงาน”“แต่มิราไม่ต้องการแค่นั้น”“พี่ให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้”นทีจับมือเธอ“พี่รักเธอ”ลลินมองมือของเขาที่กุมมือเธอไว้“พี่แน่ใจเหรอว่าไม่ได้เลือกฉันเพราะสงสาร”“พี่รักเธอมานานก่อนรู้เรื่องแม่เธออีก”“แล้วทำไมไม่บอก”“เพราะพี่กลัว”นทียิ้มอย่างขมขื่น“พี่กลัวทำให้ทุกอย่างพัง แต่สุดท้ายการไม่ทำอะไรเลยก็ทำให้เธอเจ็บอยู่ดี”ลลินน้ำตาคลอ“ถ้าพี่ยกเลิกงานแต่ง มิราจะเกลียดฉัน”“ให้เขาเกลียดพี่”“พ่อของเขาอาจเสียใจจนทรุด”“พี่จะร

  • คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก   ตอนที่ 5 : ผู้หญิงสองคน

    ตอนที่ 5 : ผู้หญิงสองคนแม่ของลลินผ่าตัดผ่านไปด้วยดีนทีอยู่ที่โรงพยาบาลจนถึงเช้า ก่อนกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเข้าประชุมลลินคิดว่าความลับในคืนนั้นจะมีเพียงพวกเขาสองคนแต่สามวันต่อมา มิรามาหาเธอที่โรงพยาบาล“แม่เป็นยังไงบ้างคะ”มิราวางกระเช้าผลไม้ไว้ข้างเตียง“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาเยี่ยม”“นทีเป็นคนบอกฉัน”ลลินชะงักมิรายิ้มบาง ๆ“เขาบอกว่าเขาอยู่ที่นี่ทั้งคืน”“คุณมิรา…”“เขาจูบคุณหรือเปล่า”คำถามนั้นเบาจนแทบเหมือนกระซิบ แต่กลับทำให้ลลินเย็นวาบไปทั้งตัวเธอไม่ตอบมิราหัวเราะเบา ๆ“สีหน้าคุณตอบหมดแล้วค่ะ”“ฉันขอโทษ”“คุณขอโทษจริง ๆ เหรอ”“ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น”“แต่คุณก็ไม่ได้ผลักเขาออก”ลลินก้มหน้า“ใช่ค่ะ”“คุณรู้ไหมว่าฉันกับเขากำหนดวันแต่งงานแล้ว”“รู้ค่ะ”“แล้วคุณยังทำ”“ฉันไม่ได้ภูมิใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น”มิรามองเธอนิ่ง ๆ“แต่คุณรักเขา”“ค่ะ”คำตอบตรงไปตรงมาทำให้มิรานิ่งไปลลินสูดลมหายใจ“ฉันรักเขา แต่ฉันไม่อยากแย่งเขาจากคุณ”“ผู้หญิงที่ไม่อยากแย่ง จะไม่จูบคู่หมั้นคนอื่น”คำพูดนั้นแทงลึก แต่ลลินไม่มีสิทธิ์เถียง“คุณพูดถูกค่ะ”มิราหันไปมองแม่ของลลินที่ยังหลับอยู่“ฉันไม่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status