로그인공유
ตอนที่ 4 : จูบที่แลกด้วยน้ำตา
게시일:
2026-07-12 12:52:06ตอนที่ 4 : จูบที่แลกด้วยน้ำตา
หลังคืนนั้น นทีไม่ได้พูดถึงคำสารภาพอีก เขากลับไปเป็นผู้บริหารที่เย็นชา เธอกลับไปเป็นพนักงานที่รักษาระยะห่าง แต่บางสิ่งระหว่างพวกเขาเปลี่ยนไปแล้ว ทุกครั้งที่สบตา ต่างคนต่างรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร ยิ่งพยายามซ่อน ความรู้สึกยิ่งรุนแรงขึ้น จนกระทั่งคืนหนึ่ง ลลินได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล แม่ของเธอล้มในห้องน้ำและหมดสติ เพื่อนบ้านเป็นคนพบและโทรเรียกรถพยาบาล เธอรีบขับรถออกจากบริษัททั้งที่ฝนตกหนัก มือสั่นจนแทบจับพวงมาลัยไม่อยู่ ระหว่างทาง รถของเธอดับกลางถนน ลลินพยายามสตาร์ตหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ คนแรกที่เธอนึกถึงคือนที เธอกดโทรออกโดยไม่ทันคิด เขารับสายแทบจะทันที “ลลิน” “พี่นที…” เพียงได้ยินเสียงเขา น้ำตาก็ไหลออกมา “แม่ฉันเข้าโรงพยาบาล รถฉันเสีย ฉันไม่รู้จะทำยังไง” “อยู่ตรงไหน ส่งโลเคชันมา” “แต่ว่า…” “ส่งมาเดี๋ยวนี้” ไม่ถึงยี่สิบนาที รถสีดำคันคุ้นตาก็จอดอยู่ข้างทาง นทีลงจากรถโดยไม่กางร่ม เขาวิ่งฝ่าสายฝนมาหาเธอ “ขึ้นรถ” ตลอดทาง เขาไม่ถามอะไร เพียงขับเร็วที่สุดเท่าที่ปลอดภัย เมื่อถึงโรงพยาบาล ลลินรีบวิ่งเข้าไป ส่วนเขาตามอยู่ไม่ห่าง แพทย์แจ้งว่าแม่ของเธอมีเลือดออกในสมอง ต้องผ่าตัดด่วน ค่าใช้จ่ายเบื้องต้นสูงเกินกว่าเงินเก็บที่เธอมี ลลินยืนตัวชาอยู่หน้าเคาน์เตอร์การเงิน “ฉันขอผ่อนจ่ายได้ไหมคะ” เจ้าหน้าที่ส่ายหน้า “ต้องชำระเงินมัดจำก่อนเข้าห้องผ่าตัดค่ะ” “แต่แม่ฉันรอไม่ได้” “ทางเรากำลังประสานสิทธิ์ให้นะคะ แต่ต้องใช้เวลา” นทียื่นบัตรเครดิตให้เจ้าหน้าที่ทันที “ใช้ใบนี้ครับ” ลลินหันไป “ไม่ได้นะคะ” “รักษาแม่ก่อน” “เงินตั้งเยอะ ฉันรับไม่ได้” “ค่อยคืนทีหลัง” “พี่นที…” เขาหันมามองเธอ “ตอนนี้ชีวิตแม่เธอสำคัญกว่าเรื่องอื่น” เพียงประโยคนั้น กำแพงทั้งหมดที่เธอสร้างไว้ก็พังลง หลังแม่ถูกส่งเข้าห้องผ่าตัด ลลินนั่งร้องไห้อยู่หน้าห้องฉุกเฉิน นทีนั่งลงข้าง ๆ เธอพยายามเช็ดน้ำตา แต่ยิ่งเช็ดก็ยิ่งไหล “ฉันกลัว” เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงดึงเธอเข้าไปกอด ลลินซบหน้ากับอกเขา ปล่อยให้ตัวเองอ่อนแออย่างที่ไม่เคยทำต่อหน้าใคร “แม่ฉันเหลือแค่ฉันคนเดียว ถ้าแม่เป็นอะไรไป…” “แม่เธอจะไม่เป็นอะไร” “พี่รับปากได้เหรอ” “ไม่ได้” เขากอดเธอแน่นขึ้น “แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่จะอยู่ตรงนี้” ลลินเงยหน้ามองเขา ดวงตาของนทีอยู่ใกล้จนเห็นความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่ เธอไม่รู้ว่าใครเป็นฝ่ายขยับเข้าหาก่อน รู้เพียงว่าริมฝีปากของเขาแตะลงมาอย่างแผ่วเบา จูบนั้นไม่ได้เร่าร้อนในตอนแรก มันเต็มไปด้วยความกลัว ความคิดถึง และความรู้สึกที่อดทนกักเก็บมานาน แต่เพียงไม่กี่วินาที ทุกอย่างกลับรุนแรงขึ้น นทีประคองใบหน้าเธอไว้ จูบเธอราวกับกลัวว่าจะไม่มีโอกาสอีก ลลินคว้าเสื้อเขาแน่น เธอรู้ว่ามันผิด รู้ว่าเขามีคู่หมั้น รู้ว่าหลังจากคืนนี้ ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะไม่มีวันกลับไปบริสุทธิ์เหมือนเดิม แต่ในวินาทีนั้น เธอไม่อยากเป็นคนเข้มแข็งอีกแล้ว เธออยากถูกเลือก อยากถูกรัก อยากเชื่อว่าตัวเองมีค่าพอให้ใครสักคนต้องการ นทีถอนริมฝีปากออกช้า ๆ หน้าผากของเขาแตะกับเธอ “พี่ขอโทษ” น้ำตาของลลินไหลอีกครั้ง “อย่าขอโทษหลังจากจูบฉัน” “พี่ไม่อยากทำให้เธอเจ็บ” “แต่พี่ทำไปแล้ว” เขาหลับตาลง โทรศัพท์ของนทีสั่นขึ้นในกระเป๋า ชื่อบนหน้าจอคือ “มิรา” เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนกดปิดเสียง ลลินเห็นทุกอย่าง และความสุขเพียงไม่กี่วินาทีก็กลายเป็นความผิดทันที เธอขยับออกจากอ้อมกอด “กลับไปหาเขาเถอะค่ะ” “พี่ไม่กลับ” “อย่าทำแบบนี้” “คืนนี้พี่จะอยู่กับเธอ” “แล้วพรุ่งนี้ล่ะ” คำถามนั้นทำให้นทีเงียบอีกครั้ง ลลินหัวเราะขื่น ๆ “เห็นไหม สุดท้ายพี่ก็ให้ฉันได้แค่คืนนี้”
최신 챕터
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนพิเศษ ข้อความที่เธอยังไม่ได้อ่าน
บางคำไม่เคยถูกส่งไปแต่ไม่ได้แปลว่าไม่เคยรู้สึก✦ ✦ ✦สามเดือนก่อนลลินกลับมานทีนั่งอยู่คนเดียวในห้องทำงานหลังจากทุกคนกลับไปหมดแล้วบนโต๊ะมีเอกสารกองหนึ่งที่เขายังไม่ได้เซ็นกาแฟเย็นชืดหนึ่งแก้วและโทรศัพท์ที่หน้าจอดับสนิทเขาหยิบมันขึ้นมาเป็นครั้งที่เท่าไรของวันก็ไม่รู้ไม่มีข้อความใหม่แน่นอนว่าไม่มีเขาเป็นคนบอกเธอเองว่าไม่ต้องกลับมาเป็นคนทำเหมือนทุกอย่างจบลงได้ง่าย ๆและเป็นคนปล่อยให้เธอเดินออกจากชีวิตไปแล้วเขาจะรออะไรนทีเปิดหน้าต่างแชตที่ไม่ได้มีการสนทนามาหลายเดือนข้อความสุดท้ายของลลินยังอยู่ตรงนั้นถึงบ้านแล้วค่ะเป็นข้อความธรรมดาจนน่าขำไม่มีคำว่ารักไม่มีคำว่าคิดถึงไม่มีแม้แต่คำลาเขาจ้องมันอยู่นาน ก่อนพิมพ์ลงไปวันนี้กินข้าวหรือยังนิ้วโป้งค้างอยู่เหนือปุ่มส่งสุดท้ายเขาก็ลบมันเหมือนทุกครั้ง“ยังไม่กลับอีกเหรอคะ”เสียงมิราดังขึ้นจากหน้าประตูนทีรีบคว่ำโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“กำลังจะกลับ”มิรามองนาฬิกา ก่อนมองแก้วกาแฟที่แทบไม่ได้แตะ“วันนี้พี่กินอะไรหรือยัง”เขาชะงักไปนิดหนึ่งคำถามเดียวกันประโยคเดียวกับที่เขาอยากถามใครอีกคนมาตลอดหลายเดือน“ยัง”“เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะหรอกค่ะ
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนที่ 9: คนที่ยังจำได้
เมื่อไปถึงโรงพยาบาล นทีนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษผู้ชายที่เคยสูงสง่าและดูแข็งแรง ผอมลงจนเห็นโครงหน้า ผมถูกโกนออกบางส่วนจากการผ่าตัดลลินยืนอยู่หน้าประตู ไม่กล้าเดินเข้าไปเธอกลัวว่าเขาจะจำไม่ได้กลัวว่าเขาจะเกลียดและกลัวที่สุดว่าเธอจะมาช้าเกินไปมิราแตะไหล่เธอ“เข้าไปเถอะค่ะ”ลลินเดินเข้าไปช้า ๆนทีหลับอยู่เธอนั่งลงข้างเตียง จับมือที่เย็นกว่าความทรงจำของเธอ“พี่นที”เปลือกตาของเขาขยับเขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นดวงตาคู่นั้นพร่ามัวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจ้องหน้าเธอ“ลลิน…”เพียงได้ยินเขาเรียกชื่อ เธอก็ร้องไห้“พี่ยังจำฉันได้เหรอ”นทียิ้มบาง ๆ“เรื่องของเธอ…พี่จำได้ทุกอย่าง”เธอซบหน้าลงบนมือเขา“ฉันขอโทษ”“กลับมาแล้วเหรอ”“ค่ะ”“หายไปไหนตั้งนาน”น้ำเสียงของเขาอ่อนแรง แต่ไม่มีความโกรธเลย“ฉันคิดว่าการไปจะทำให้ทุกคนมีความสุข”“แล้วเธอมีความสุขไหม”ลลินส่ายหน้า“ไม่เคยเลย”นทีใช้นิ้วเช็ดน้ำตาให้เธออย่างยากลำบาก“คนดื้อ”“พี่ก็เหมือนกัน”“พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย”เขายิ้ม“หิวโจ๊ก”ลลินหัวเราะทั้งน้ำตา“ฉันจะไปซื้อให้”“ไม่ใส่ต้นหอม”“นั่นของฉันต่างหาก”“พี่จำได้”เธอก้มลงจูบหน้าผากเขา“รอฉันนะ”นทีมอง
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนที่ 8 : เจ้าสาวที่ไม่ใช่เธอ
งานแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเร่งด่วนในอีกสิบวันต่อมา ภายในสวนของโรงพยาบาลเอกชนพ่อของมิราถูกเข็นออกมาร่วมพิธี แม้ใบหน้าจะซีดเซียว แต่เขายิ้มตลอดเวลาลลินไม่ได้รับเชิญแต่เธอยืนมองอยู่จากอาคารอีกฝั่งนทีอยู่ในชุดสูทสีขาวมิราอยู่ในชุดเจ้าสาวเรียบง่ายภาพของทั้งคู่ดูเหมาะสมกันทุกอย่างเสียงพิธีกรดังผ่านลำโพงเบา ๆ“คุณนที ยินดีรับคุณมิราเป็นภรรยาหรือไม่”ลลินกลั้นหายใจนทีนิ่งไปชั่วขณะแม้จะอยู่ไกล แต่เธอก็รู้ว่าเขากำลังมองหาใครบางคนในฝูงชน“รับครับ”คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเธอแตกสลายเป็นครั้งสุดท้าย“คุณมิรา ยินดีรับคุณนทีเป็นสามีหรือไม่”“รับค่ะ”เสียงปรบมือดังขึ้นมิราร้องไห้ ขณะที่พ่อของเธอยิ้มอย่างมีความสุขลลินหันหลังเดินออกมา ก่อนที่พิธีจะจบเธอบอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่ถูกต้องบอกตัวเองว่าอย่างน้อยชายคนหนึ่งกำลังจะจากโลกไปโดยไม่ต้องห่วงลูกสาวบอกตัวเองว่านทีจะค่อย ๆ ลืมและวันหนึ่ง เขาอาจเรียนรู้ที่จะรักภรรยาของตัวเองแต่ไม่ว่าเธอจะบอกตัวเองกี่ครั้ง ความเจ็บปวดก็ไม่ได้ลดลงเลย✦ ✦ ✦เช้าวันถัดมา พ่อของมิราเสียชีวิตอย่างสงบและหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลลินย้ายไปทำงานต่างจังหวัดเธอไม่บอกนทีไม่
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนที่ 7 : คืนก่อนจากลา
สองวันหลังจากนทีประกาศยกเลิกงานแต่ง พ่อของมิราถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลด้วยอาการหัวใจวายมิราโทรหาลลินตอนตีหนึ่ง“พ่อฉันเข้าไอซียู”เสียงของเธอสั่นจนแทบฟังไม่เป็นคำ“หมอบอกว่าอาการทรุดมาก”“ฉันเสียใจด้วย”“เขารู้เรื่องยกเลิกงานแต่งแล้ว”ลลินหลับตาแน่น“คุณต้องการให้ฉันทำอะไร”ปลายสายเงียบไปนาน“ช่วยคืนเขาให้ฉันได้ไหม”คำขอนั้นทำให้ลลินเจ็บจนแทบหายใจไม่ออก“มิรา…”“พ่อฉันอาจอยู่ได้อีกไม่กี่วัน สิ่งสุดท้ายที่เขาอยากเห็นคืองานแต่งของฉัน”“แต่การแต่งงานไม่ใช่เรื่องที่ทำเพื่อหลอกคนใกล้ตาย”“ฉันรู้”มิราร้องไห้“ฉันรู้ว่ามันเลวร้าย แต่ฉันเหลือพ่อคนเดียว”ลลินกำโทรศัพท์แน่น“แล้วหลังจากนั้นล่ะ”“ฉันไม่รู้”“คุณจะปล่อยนทีไหม หลังจากพ่อคุณจากไป”มิราไม่ตอบความเงียบคือความซื่อสัตย์เพียงอย่างเดียวที่เธอให้ได้✦ ✦ ✦คืนนั้นลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่างจนเช้าเธอนึกถึงชีวิตที่ผ่านมาอดีตสามีเคยบอกว่าเธอไม่มีค่าเคยทิ้งเธอไว้กับความสงสัยว่าเธอไม่ดีพอสำหรับใครนทีเป็นคนแรกที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีความหมายเป็นคนแรกที่จำรายละเอียดเล็ก ๆ ของเธอได้เป็นคนแรกที่บอกว่ารัก ทั้งที่เห็นด้านที่แตกสลายที่สุดของเธอแล
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนที่ 6 : การเลือกที่ไม่มีใครชนะ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลลินยื่นใบลาออกนทีเรียกเธอเข้าไปในห้องทันที“หมายความว่าอะไร”เขาวางใบลาออกลงบนโต๊ะ สีหน้าเรียบเฉย หากแต่คิ้วขวมดเป็นปมแน่น“ตามที่เขียนค่ะ ฉันขอลาออกสิ้นเดือนนี้”“เพราะมิราไปหาเธอใช่ไหม”ลลินเงยหน้าขึ้น“พี่รู้ได้ยังไง”“พี่ถามเขา”“งั้นพี่ก็ควรเข้าใจ”“พี่ไม่เข้าใจ”นทีลุกจากเก้าอี้ เดินอ้อมโต๊ะมาหาเธอ“ทำไมทุกคนถึงตัดสินใจแทนพี่”“แล้วพี่จะเลือกอะไร”“พี่จะยกเลิกงานแต่ง”ลลินนิ่งไปประโยคที่เธอเคยอยากได้ยินที่สุด กลับทำให้หัวใจหนักอึ้ง“พี่คิดดีแล้วเหรอ”“พี่คุยกับพ่อแล้ว”“แล้วธุรกิจของครอบครัวมิรา”“พี่จะช่วยในฐานะหุ้นส่วน ไม่จำเป็นต้องแต่งงาน”“แต่มิราไม่ต้องการแค่นั้น”“พี่ให้สิ่งที่เขาต้องการไม่ได้”นทีจับมือเธอ“พี่รักเธอ”ลลินมองมือของเขาที่กุมมือเธอไว้“พี่แน่ใจเหรอว่าไม่ได้เลือกฉันเพราะสงสาร”“พี่รักเธอมานานก่อนรู้เรื่องแม่เธออีก”“แล้วทำไมไม่บอก”“เพราะพี่กลัว”นทียิ้มอย่างขมขื่น“พี่กลัวทำให้ทุกอย่างพัง แต่สุดท้ายการไม่ทำอะไรเลยก็ทำให้เธอเจ็บอยู่ดี”ลลินน้ำตาคลอ“ถ้าพี่ยกเลิกงานแต่ง มิราจะเกลียดฉัน”“ให้เขาเกลียดพี่”“พ่อของเขาอาจเสียใจจนทรุด”“พี่จะร
คนที่ควรรัก แต่ไม่รัก ตอนที่ 5 : ผู้หญิงสองคน
ตอนที่ 5 : ผู้หญิงสองคนแม่ของลลินผ่าตัดผ่านไปด้วยดีนทีอยู่ที่โรงพยาบาลจนถึงเช้า ก่อนกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเข้าประชุมลลินคิดว่าความลับในคืนนั้นจะมีเพียงพวกเขาสองคนแต่สามวันต่อมา มิรามาหาเธอที่โรงพยาบาล“แม่เป็นยังไงบ้างคะ”มิราวางกระเช้าผลไม้ไว้ข้างเตียง“ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาเยี่ยม”“นทีเป็นคนบอกฉัน”ลลินชะงักมิรายิ้มบาง ๆ“เขาบอกว่าเขาอยู่ที่นี่ทั้งคืน”“คุณมิรา…”“เขาจูบคุณหรือเปล่า”คำถามนั้นเบาจนแทบเหมือนกระซิบ แต่กลับทำให้ลลินเย็นวาบไปทั้งตัวเธอไม่ตอบมิราหัวเราะเบา ๆ“สีหน้าคุณตอบหมดแล้วค่ะ”“ฉันขอโทษ”“คุณขอโทษจริง ๆ เหรอ”“ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เกิดขึ้น”“แต่คุณก็ไม่ได้ผลักเขาออก”ลลินก้มหน้า“ใช่ค่ะ”“คุณรู้ไหมว่าฉันกับเขากำหนดวันแต่งงานแล้ว”“รู้ค่ะ”“แล้วคุณยังทำ”“ฉันไม่ได้ภูมิใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น”มิรามองเธอนิ่ง ๆ“แต่คุณรักเขา”“ค่ะ”คำตอบตรงไปตรงมาทำให้มิรานิ่งไปลลินสูดลมหายใจ“ฉันรักเขา แต่ฉันไม่อยากแย่งเขาจากคุณ”“ผู้หญิงที่ไม่อยากแย่ง จะไม่จูบคู่หมั้นคนอื่น”คำพูดนั้นแทงลึก แต่ลลินไม่มีสิทธิ์เถียง“คุณพูดถูกค่ะ”มิราหันไปมองแม่ของลลินที่ยังหลับอยู่“ฉันไม่
다른 추천
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.2K 조회수ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.8K 조회수(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก135.0K 조회수คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี110.8K 조회수รักลับๆ ของฉันกับพี่เขย My forbidden passionate love (NC)
กระดุมเม็ดที่สาม146 조회수ความลับของเจ้าชาย {The Prince's Secret }
Kim Nayeol304 조회수ร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง2.8K 조회수รักพรางใจใยเสน่หา
หงส์ จันรัญจวน แม่พลอยหุง107 조회수
