คนนอกหัวใจ EP:4

"นาราวันนี้วันศุกร์คืนนี้เราไปผับไอ้คิงกันไหม"

"ไม่ล่ะ...ฉันมีงานต้องเคลียร์"

ฉันตอบกันต์ออกไปเมื่อเขาชวนฉันไปเที่ยวผับของเพื่อนอีกคนตอนนี้ฉันกับเขากลับเข้ามาที่บริษัทแล้วค่ะหลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จและฉันก็กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่

ลืมบอกไปค่ะฉันกับกันต์นั่งทำงานห้องเดียวกันเพราะม๊าของกันต์อยากให้ฉันดูแลและจับตามองเขาเวลาทำงานก็หมอนี่ชอบทำตัวเหลวไหล

"จะขยันไปถึงไหนแค่นี้ป๊ากับม๊าฉันก็แทบไม่ต้องใช้งานคนอื่นแล้วเธอเล่นเก่งไปซะทุกอย่างแบบนี้"

"ที่ฉันต้องทำแบบนี้ก็เพราะมีเจ้านายอย่างนายไงถ้าวันไหนนายตั้งใจทำงานเอาจริงเอาจังกับงานขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็เมื่อนั่นแหละที่ฉันจะขยันน้อยลง"

พูดจบฉันก็ก้มหน้าตรวจเอกสารต่อโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรกันต์พอรู้ตัวอีกทีหมอนี่ก็เดินมาที่โต๊ะทำงานฉันแล้ว

พรึบ!!!

“มานั่งทำไมตรงนี้มันทับเอกสารฉันอยู่ไม่เห็นรึไง”

และฉันก็ต้องเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารอีกครั้งเมื่อกีนต์นั่งลงบนโต๊ะทำงานฉัน

“นะ...นาราคืนนี้ไปผับไอ้คิงด้วยกันนะฉันอยากให้เธอรีแลคบ้างเธอเหนื่อยกับการจัดการเรื่องงานให้ฉันมาตั้งเยอะถือซะว่าไปพักผ่อนสมองนะ”

“ไม่ต้องมาพูดจายืดยาวเลย เอาจริงๆคือนายไม่มีเพื่อนไปใช่ไหมแล้วที่เอาฉันไปด้วยเพราะนายจะจัดหนักแล้วให้ฉันพานายกลับคอนโด…ใช่ไหม”

“จิส์!! เธอนี่มัน...รู้ทันฉันไปหมด”

“ไปนั่งโต๊ะนายได้แล้วฉันจะทำงาน”

“ไม่ไป...ฉันจะนั่งตรงนี้จนกว่าเธอจะยอมไปกับฉัน นะนาราไปเปิดหูเปิดตาบ้างอีกอย่างไอ้พวกนั้นมันบ่นคิดถึงเธอพวกมันคงดีใจที่เห็นเธอไป”

“อาทิตย์หน้าก็ถึงงานเลี้ยงรุ่นแล้วยังไงก็ได้เจอฉันไม่เห็นจำเป็นต้องรีบไปเลยอีกอย่างถ้าฉันไปกับนายๆจะไม่มีโอกาสได้ควงผู้หญิงนะเพราะมีฉันติดรถไปด้วย”

"แค่มีเธอไปกับฉันผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่จำเป็นแล้ว นะนาราไปนะ"

กันต์ก็ยังตื้อให้ฉันไปด้วยไม่เลิกแล้วขืนถ้าฉันยังปฏิเสธอยู่รับรองว่าวันนี้ฉันไม่ได้ทำงานแน่ๆเพราะเขาคงจะนั่งตื้ออยู่แบบนี้

"กลับไปนั่งโต๊ะนายแล้วก็ทำงานของตัวเองก่อนเอกสารน่ะเซ็นต์หมดรึยัง"

"ไม่ไป...ก็บอกไปแล้วไงว่าถ้าเธอไม่ไปกับฉันๆก็จะนั่งตื้ออยู่ตรงนี้แหละ"

"โอเค! ถ้าไม่ไปนั่งทำงานที่โต๊ะนายงั้นฉันก็จะไม่ไปกับนายแล้ว"

พอฉันพูดประโยคนี้ออกไปเท่านั้นแหละกันต์ดีดตัวลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้นทันที

"พูดแล้วนะ! อย่าเบี้ยวแล้วคืนนี้ก็แต่งตัวแซ่บๆนะครับคุณนารา"

พูดจบกันต์การเดินล่วงกระเป๋ากางเกงแล้วก็ฮำเพลงเดินกลับไปที่โต๊ะเขาอย่างอารมณ์ดี แค่ฉันยอมไปเที่ยวกับเขาแค่นี้มันต้องดีใจอารมณ์ดีเบอร์นี้เลยรึไง

"นารา"

"อือ!"

ฉันที่กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นต์เอกสารอยู่ก็ขานรับกันต์ออกมาอย่างเซ็งๆก็พอเขาเดินไปนั่งโต๊ะเขาได้สักพักเขาก็เรียกฉันอีกแล้วน่ะสิ

"มีใครมาจีบบ้างไหม"

ปึก!!

ฉันวางปากกาที่กำลังเซ็นต์เอกสารอยู่แล้วเงยหน้ามองเขาอย่าง งงๆ ที่อยู่ๆเขามาถามแบบนี้ ร้อยวันพันปีไม่เคยถาม

"นึกยังไงมาถามแบบนี้"

"ก็...อยากรู้"

"มี!"

"ห่ะ!!...จริงดิใครเหรอใครที่มาจีบเธอฉันรู้จักไหมแล้วเธอให้มันจีบเธอติดรึยัง"

พอฉันตอบว่ามีกันต์ก็เด้งตัวจากการที่เขากำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานมานั่งหลังตรงแล้วรัวคำถามใส่ฉันทันทีแล้วคำตอบที่ฉันบอกกันต์ไปฉันก็พูดเรื่องจริงค่ะฉันเองก็มีคนมาคุยมาจีบอยู่บ้างแต่ฉันก็ไม่ได้อะไรเพราะไม่ได้สนใจผู้ชายพวกนั้น

"ยัง! ฉันไม่ได้สนใจ"

"ทำไมอ่ะ! หรือว่าเธอมีใครในใจ"

"อืม!"

"จริงดิ!! ผู้หญิงเย็นชานิ่งๆอย่างเธอมีความรู้สึกแบบนี้ได้เหมือนกันเหรอ"

"คนอย่างฉันก็มีหัวใจไหม"

"แล้วเธอชอบใครบอกฉันได้ไหม"

ฉันส่ายหน้าให้กันต์แทนคำตอบทำไมต้องมาถามอะไรแบบนี้กับฉันด้วย

"ทีฉันชอบจินฉันยังบอกเธอเลยเราเป็นเพื่อนกันนะนารามีอะไรก็บอกกันบ้างสิฉันจะได้ช่วยสกรีนให้ไง"

"นายไม่ต้องรู้หรอกเพราะเขา....ไม่ได้คิดอะไรกับฉัน"

"รักข้างเดียวเหมือนที่ฉันรักจินสินะ"

"ก็คงงั้น"

ฉันตอบกันต์ออกไปอย่างไม่ใส่ใจคำพูดของเขาที่พูดถึงผู้หญิงคนนั้นแต่ต่อฉันจะทำเป็นไม่ใส่ใจยังไงในใจฉันมันก็หน่วงอยู่ดีที่ยินเขาบอกว่าชอบว่ารักผู้หญิงอีกคน

"ใครวะ..ฉันรู้จักไหมแม่งโคตรโชคดีที่ทำลายกำแพงน้ำแข็งในใจของผู้หญิงอย่างเธอได้"

"นายรู้จักดี"

ฉันพูดแล้วมองหน้าเขาอย่างสื่อความหมายว่าคนที่ฉันพูดถึงคือเขาไม่รู้อะไรดลใจให้ฉันทำแบบนี้ค่ะแต่แค่ได้ยินเขาพูดถึงผู้หญิงที่ชื่อจินฉันก็อยากจะพูดมันออกมา

"อย่าบอกนะว่าเป็นเพื่อนๆในกลุ่มเรา"

"มะ..ไม่ใช่"

พอได้สติฉันก็รีบพูดปฏิเสธเขาออกไปแล้วก้มหน้าหลบสายตาเขาทันที

"เฮ้อ! ค่อยโล่งใจหน่อย..ดีแล้วที่ไม่ใช่เพื่อนกันไม่งั้นมีแต่พังนะนาราเพื่อนกันแม่งมารู้สึกแบบนี้ต่อกันเมื่อไหร่เมื่อนั้นแหละความสัมพันธ์ของเพื่อนแม่งจบลงทันทีแล้วถ้าเกิดดันคบกันไปแล้วเลิกกันแม่งต่อกันไม่ติด ฉันน่ะ โคตรไม่ชอบความสัมพันธ์แบบนี้เลยไม่อยากเสียเพื่อน"

"พูดอย่างกับนายไม่ได้ชอบเพื่อนตัวเอง ผู้หญิงที่ชื่อจินอะไรนั้นก็เพื่อนนายไม่ใช่เหรอ"

ฉันพูดกับกันต์ออกไปอย่างหงุดหงิดพูดออกมาได้ว่ากลัวเสียเพื่อนตัวเขาเองก็ชอบเพื่อนเหมือนกัน

"ฉันกับจินมันผูกพันเกินกว่าคำว่าเพื่อนไปแล้วนาราอีกอย่างฉันเชื่อว่ายังไงๆฉันกับจินต้องได้ลงเอยกัน"