คนนอกหัวใจ EP:3

“น่ารักน้อยกว่าจินของฉัน…พูดแล้วก็คิดถึงจิน อีกแล้ววะนาราทำไงดีฉันจะจีบจินแบบจริงจังสักทีดีไหม”

ฉันถึงกับสะอึกแล้วเจ็บหน่วงๆในใจขึ้นมาที่ได้ยินกันต์พูดถึงผู้หญิงอีกคน…คนที่เขารักแล้วก็พูดถึงเธอคนนี้อยู่ตลอดเวลาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วที่ฉันได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้ฉันเคยเห็นหน้าเธอนะแต่เราไม่ได้รู้จักกันฉันรู้แค่ว่ากันต์รักผู้หญิงคนนี้มากและรักมานานแล้ว

“รีบไปเถอะอย่ามามัวพูดจาไร้สาระเดี๋ยวไม่ทันเข้าประชุม”

“อะไรของเธอเนี้ยเมื่อกี้ยังยิ้มอยู่เลยอยู่ดีๆกลับมาดึงหน้าตึงอีกละเป็นผู้หญิงหน้านิ่งมันไม่มีเสน่ห์นะนารา…เฮ้!!เดี๋ยวรอด้วย”

ฉันเดินเร็วขึ้นกว่าเดิมแล้วเสียงกันต์ก็ตะโกนตามหลังมาติดๆอยากพูดอะไรก็พูดคนอย่างฉันมันไม่มีเสน่ห์อะไรอยู่แล้ว

ห้องประชุม

“เดี๋ยวก่อนนารา”

ผมคว้าแขนนาราไว้ตอนที่เธอกำลังจะเดินหอบแฟ้มงานออกไปจากห้องประชุมตอนนี้ผมประชุมเสร็จแล้วครับและทุกคนก็ทยอยเดินออกไปกันแล้วเหลือแค่ผมกับนาราที่ผมทำแบบนี้ก็เพราะนาราน่ะสิครับตั้งแต่ออกจากคอนโดมาจนถึงตอนนี้นาราก็ยังหน้าตึงใส่ผมแถมไม่ยอมมองผมอีกด้วยผมรู้สึกได้ครับว่านาราไม่ปกติ

“มีอะไร”

“เป็นอะไร”

“เปล่า”

“โกหก”

“ก็แล้วแต่จะคิด ปล่อย! ฉันจะไปทำงาน”

ชัดเลยครับนารางอนผมชัวร์คงจะงอนที่ผมพูดว่าเธอไม่มีเสน่ห์แน่ๆ

“งอนฉันเหรอ”

“นายเห็นฉันเป็นคนไร้สาระแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่”

“แล้วถ้าไม่งอนฉันทำไมต้องทำหน้าเย็นชาแบบนี้ใส่ฉันด้วยเราเป็นเพื่อนกันนะนารามีอะไรก็คุยกันตรงๆ”

“เรื่องบางเรื่องฉันก็คุยกับนายตรงๆไม่ได้หรอก”

“หมายความว่าไง”

ผมถามนาราออกไปอย่างไม่เข้าใจนสิ่งที่นาราพูดออกมา

“ช่างเถอะ! เอาเป็นว่าฉันไม่ได้งอนอะไรนายปล่อยฉันได้แล้ว”

"ไม่ปล่อย! เธอต้องไปกับฉันก่อน"

"นี่!! ฉันต้องทำงานนะกันต์ ปล่อย!"

ใครสนกันละครับโวยวายไปเถอะแต่ยังไงๆตอนนี้ผมต้องลากนาราไปกับผมให้ได้

ร้านอาหารตามสั่งข้างทาง

"พาฉันมาที่นี่ทำไม"

ฉันถามกันต์ออกมาเมื่อเขาพาฉันมาที่ร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำที่ฉันกับเขาชอบมาทานกันตั้งแต่สมัยเรียน

"มาร้านอาหารตามสั่งฉันชวนเธอมานั่งชมวิวมั้ง"

"อ้าว สองคนวันนี้จะเอาอะไรดี"

ในตอนที่กันต์กำลังพูดกับฉันอยู่นั้นเสียงป้าแมวเจ้าของร้านก็เดินมาถาม

"ผัดพริกแกงเนื้อไข่ดาวส่วนของผมก็เหมือนเดิมกระเพราหมูกรอบไข่ดาว"

กันต์เป็นคนสั่งอาหารทั้งของฉันและของเขาจานของฉันที่เขาสั่งมันเป็นเมนูที่ฉันทานประจำ..เขายังจำได้งั้นเหรอ!

"มองอะไร ไม่คิดว่าฉันจะจำได้ใช่ไหมละ"

"นายแค่บังเอิญสั่งถูกก็เท่านั้นเองความจริงนายไม่น่าจะจำอะไรได้เพราะฉันไม่สำคัญกับนายขนาดนั้น"

"อย่าดูถูกความใส่ใจของเพื่อนคนนี้สิครับคุณนาราผมน่ะเพื่อนสนิทเบอร์หนึ่งของคุณนะครับไม่มีใครที่ไหนเขาจะไม่รู้รายละเอียดของเพื่อนสนิทหรอกนะนาราเธอชอบหรือไม่ชอบอะไรฉันรู้ดี"

เวลาเขาย้ำคำว่าเพื่อนออกมามันเจ็บๆยังไงก็ไม่รู้นะคะเหมือนมันตอกย้ำว่าฉันควรอยู่ในสถานะไหนฉันจะชอบหรือไม่ชอบอะไรนายรู้ดีงั้นเหรอแล้วทำไมไม่รู้บ้างละว่าฉันชอบนาย..ฉันได้แต่คิดแบบนี้อยู่ในใจแล้วมองหน้าเขาที่ตอนนี้ก้มเล่นมือถืออย่างไม่สนใจอะไร

"มาละจ๊ะ!"

ผ่านไปไม่นานป้าแมวก็เดินมาเสิร์ฟอาหารที่ฉันกับกันต์สั่งพอจานข้าววางตรงหน้าต่อมหิวของฉันก็เริ่มทำงานทันทีแต่ฉันต้องชะงักไปเมื่อไข่ดาวที่ฉันได้มันไม่สุก...ฉันไม่ชอบกินไข่ดาวแบบนี้

พรึบ!!

"ทำอะไรของนาย"

"แลกกัน! ไข่ดาวของฉันสุกกว่าของเธอ"

แล้วกันต์ก็ตักไข่ดาวขึ้นมาแล้วสลับเอาของเขามาให้ฉันอย่าบอกนะว่าเขาก็จำเรื่องนี้ได้อีกแล้วเหรอ

"ไม่เป็นไรฉันกินได้"

"อย่าดื้อดิ! เดี๋ยวได้อ้วกออกมาอีก จำไม่ได้รึไงว่าครั้งหนึ่งที่เธอฝืนกินแล้วแม่งอ้วกออกมาตั้งแต่คำแรกอ่ะนาราเธอไม่ชอบกินไข่ดาวไม่สุกฉันจำได้"

การกระทำเล็กๆน้อยๆของเขาที่ดูใส่ใจฉันแบบนี้มันไม่ดีต่อใจฉันเลยจริงๆค่ะมันยิ่งทำให้ฉันถลำลึกลงไปเรื่อยๆเพราะสิ่งที่ฉันคิดกับเขามันไม่ควร

คำว่าเพื่อนถ้าคนใดคนหนึ่งล้ำเส้นและคิดเกินเลยความสัมพันธ์จะไม่มีวันเหมือนเดิมและฉันกำลังพยายามที่จะไม่ทำให้มันเกิดขึ้นระหว่างฉันกับกันต์แต่สิ่งที่เขาทำมันยิ่งยากที่จะทำให้ฉันตัดใจ