9

หากรู้ว่าการนั่งรถมากับเขาคือหายนะที่กำลังจะเกิด เธอจะทำทุกอย่างแม้ว่าเปิดประตูรถแล้วกระโดดลงไปข้างทาง ดวงตาคู่สวยข่มกลั้นความหวาดกลัวต่อชายแปลกหน้าแต่สังเกตจากรถที่เขาขับ ราคาของมันแพงหูฉี่ ไม่ใช่รถคนงานในไร่อย่างแน่นอน ไร่ส้มใหญ่ขนาดนั้นอาจจะมีคนขับรถหลายคนก็ได้ เป็นไปได้ไหมเขาเป็นคนขับรถให้เจ้าของไร่ ลุงชมอาจไม่สบาย เขาผ่านมาพอดีเลยฝากมารับเธอ

ต้องเป็นแบบนี้แน่

เขมขิมพยายามนั่งไปเงียบๆ ไม่มองเขาแต่ก็อดลอบสังเกตไม่ได้ นิสัยเอาแต่ใจ เลือดร้อนไม่ยอมคน ทำให้พ่อเลี้ยงพนาเหยียบตามรถคันหนึ่งที่ปาดหน้าเขาไป

“ปาดมา ปาดกลับ ไม่โกงเว้ยยย ฮ่าๆ” แถมยังหัวเราะร่าสะใจ ยิ้มเยาะใส่กระจกมองหลังอีก

“เฮ้ย คุณใจเย็นสิ ฉันยังไม่อยากตาย”

“แค่นี้ไม่ตายหรอก ดูมันสิขับรถปาดหน้าชาวบ้านเดี๋ยวก็ได้ลงเหวข้างทางหรอก ไม่รู้หรือไง แถวนี้ตกไปก็ตายเท่านั้นแหละ” ใครจะชินภูมิประเทศแถบนี้ดีกว่าเขา ที่สำคัญ เขาคุ้นๆ รถคันนั้นเหมือนเป็นรถที่วิ่งส่งบรรจุภัณฑ์ไปส่งที่ไร่

เขมขิมแอบภาวนาขอให้พระคุ้มครอง ทั้งที่เธอคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย

“ช้าๆ หน่อยก็ได้ ขับรถแบบนี้ เจ้านายรู้ว่าคุณเอารถเขามาซิ่ง เดี๋ยวก็ถูกไล่ออกหรอก รถคันนี้แพงมาก เฉี่ยวชนมา เคลมทีหนักนะคุณ เงินเดือนคุณก็จ่ายไม่ไหว”

พนาเหลือบมองคนข้างๆ สงสัยเธอคิดว่าเขาเป็นลูกจ้างในไร่ แต่เขาก็ไม่พูดอะไร ชะลอรถลง “นิ่มขึ้นไหม”

“มากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่ลดความเร็วลง”

ไม่รู้ทำไม เมื่อคิดว่าหากเขาโมโหตามปาดรถคันหน้ากลับอีก หากเกิดอุบัติเหตุ ผู้หญิงข้างๆ ต้องเจ็บไปด้วย เขากลับรู้สึกไม่อยากให้เธอต้องมาเจ็บเพราะเขา

เขมขิมแอบพิจารณาเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่นับว่าเป็นของแพงเกินฐานะคนขับรถ ผิวพรรณที่ยื่นออกจากแขนเสื้อ มองดูแล้วผิวพรรณดีมาก ถึงจะหน้ารกเหมือนมีปัญหากับที่โกนหนวดแต่ถ้าได้โกนหนวดเคราออกบ้างคงกระแทกตาสาวได้ไม่ยาก โดยไม่รู้ว่า ถึงแม้เขาจะปล่อยหนวดเคราให้รก พนาก็ฉกสาวๆ มากกและกอดได้แทบจะคืนเว้นคืน

เขากระตุกยิ้มแล้วถามเสียงห้วนเมื่อสัมผัสได้ว่าหญิงสาวลอบมองเขาอยู่ “แอบมองอะไร ไม่เคยเห็นคนหล่อหรือไง”

“ฉัน เอ่อ ไม่ได้แอบมองคุณเพราะคุณหล่อ ฉันแค่สงสัยว่าคุณมีปัญหาอะไรกับที่โกนหนวดหรือเปล่า”

“คราวหลังโกหกไม่เนียนก็อย่าทำดีกว่า สุดท้ายก็แอบมองหน้าฉันจริงไหม แล้วยุ่งอะไรด้วยกับหนวดเคราบนใบหน้าคนอื่น หรืออยากจะช่วยโกนให้”

เขมขิมหน้าแดงจนมือสั่นอยากจะเอื้อมมือไปกระชากหนวดเขาสักที รู้สึกจุกในลำคอกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “คนแปลกหน้า เขาไม่โกนหนวดให้กันหรอกค่ะ” ริมฝีปากอิ่มตอบอย่างเฉยชา หญิงสาวเลือกตอบเพียงสั้นๆ เพื่อไม่ให้มีปัญหากันอีก

“เออ...แล้วคนแปลกหน้าอย่างฉันทำไมต้องมาขับรถให้ผู้หญิงแปลกหน้าอย่างเธอนั่งด้วย ฉันหิวข้าว ตั้งแต่บ่าย ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย งั้นฉันหาข้าวกินก่อนค่อยไปส่งเธอละกัน เรื่องของคนแปลกหน้าไม่ได้สำคัญไปกว่าเรื่องปากท้องฉันอยู่แล้ว”

“ค่ะ เชิญตามสบาย ฉันรอได้” เธอจะทำอะไรได้ คนอาศัยมีสิทธิ์แค่ทน พอไปถึงไร่ก็ไม่ต้องทนมองอีตาหน้ารกนี่แล้ว คอยดูนะ สนิทกับเจ้าของไร่เมื่อไหร่จะยุยงให้ไล่อีตานี่ออกซะ ขับรถซิ่งวิ่งผ่านนรกแบบนี้มาเป็นคนขับรถในไร่ใหญ่ๆ ได้ยังไง แต่ก็ได้ยินมาว่าคุณพนา เจ้าของไร่ยังอายุไม่มาก วัยแค่สามสิบต้นๆ หรือจะชอบคนขับรถเร็วแบบนี้

เธออยากเตือนเขาจริงๆ มีคนขับรถแบบนี้ ชีวิตเจ้านายอาจจะสั้นได้

          เขมขิมสะดุ้งหลุดจากภวังค์ เมื่อเสียงทุ้มต่ำถามอย่างไม่สบอารมณ์ดังขึ้น “จะนั่งเป็นแม่ย่านางรถอีกนานไหม ลงมาได้แล้ว ฉันหิวข้าว”

          เขมขิมหน้าเหวอ ตกใจว่าเขาจอดรถตั้งแต่เมื่อไร แต่พอเหลือบเห็นแววตาดุๆของเขา มือไม้ก็สั่นรีบปลดเข็มขัดนิรภัยออก แล้วต้องขบเขี้ยว เคี้ยวฟันด้วยความเดือดดาลเมื่อมือแกร่งรุนหลังให้รีบเดิน

          “เร็วหน่อย เดินนวยนาดอยู่นั่นแหละ”

          หมียักษ์อารมณ์เสีย เพราะไม่ได้กินข้าวใช่ไหม

“หิวก็ไปกินคนเดียวสิ ฉันรออยู่ในรถ ฉันไม่หิว” ปลายน้ำเสียงเน้นหนักบ่งบอกว่าเริ่มไม่สบอารมณ์

          “ใครว่าจะให้ลงมากินข้าว จะให้มาจ่ายค่าข้าวให้ที ฉันลืมเอากระเป๋าสตางค์มา”

          เขมขิมเหวอหนักขึ้นไปอีก “อะไรนะ! จะให้ฉันจ่ายค่าข้าวให้” นี่มันวันอะไร

          วันซวย ชัดๆ ถูกอุรังอุตังไถค่าข้าว

          “ถูกแล้ว เธอเห็นใครนั่งในรถอีกนอกจากเธอ จ่ายไปก่อน เดี๋ยวผ่อนให้ทีหลัง”

          “คนบ้า” เขมขิมแหว เดินเร็วๆอย่างขัดใจ

แววตาคมปลาบราวกับใบมีดของพนามองตามร่างสมส่วนนั้นไป

“นี่คุณ เดี๋ยวก่อน”

เขมขิมหยุดแล้วหันมามองคนบ่นหิวแต่ดูไม่รีบร้อนเลยสักนิด “อะไร ไหนบอกว่าหิวไง รีบไปกินสิ จะได้รีบกลับเข้าไร่”

“มีคนบอกไหมว่าจะทำงานด้านจัดซื้อ ต้องมีความอดทนต่อคนรอบข้าง”

“เรื่องนั้น ฉันมีแน่ค่ะ แล้วก็กำลังอดทนอยู่”"

“นอกจากซื่อสัตย์ โปร่งใส ยังต้องมีทัศนคติที่ดีกับผู้ร่วมงานด้วย”

“เราคงไม่ได้ร่วมงานกันบ่อยๆ ถ้าฉันจะออกจากไร่ จะพยายามไปใช้บริการลุงชมมากกว่าขอร้องคุณให้พาออกมา” ไร่พนาไพรดีทุกอย่าง ยกเว้นอยู่ลึกมาก หากไม่มีรถยนต์ส่วนตัวแล้วคงต้องพึ่งรถจากทางไร่ขับออกมาส่ง