Share

EP.3 รับงาน

last update publish date: 2026-07-25 13:46:31

กรณ์ยิ้มกริ่ม พลางพิมพ์ขยุกขยิกตอบก่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา สายตาหลุกหลิกของอีกฝ่ายบอกชัดว่าเสียดายเต็มแก่จนเขานึกขัน

“ถ้าเสียดายนักพี่ก็เก็บเอาไว้เองเหอะ”

“ฮึ่ย ไอ้เสียดายก็ใช่ แต่น้องมันรีบใช้เงินว่ะ ถ้าคืนนี้ไม่ใช่กูก็เป็นคนอื่นอยู่ดี อะ! เรียบร้อย นัดให้แล้ว ห้องเดิม”

ห้องเดิม คือ ที่ที่กรณ์มีไว้เพื่อการณ์นี้โดยเฉพาะ เรียกว่ามันหื่นจนต้องซื้อห้องชุดเอาไว้เชือดสาวๆ เพื่อนของเขาก็ยืมห้องนี้ใช้อยู่บ่อย แต่สำหรับเขาไม่ค่อยชอบเท่าไร เพราะมีที่ของตัวเองเช่นกัน

ชายหนุ่มรุ่นน้องฟังแล้วยิ้มกับเหตุผลของอีกฝ่าย เขาเองไม่ได้รีบ เรียกว่าได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร

“เปลี่ยนที่ดีกว่าพี่”

กรณ์เลิกคิ้วครู่หนึ่งก่อนไหวไหล่อย่างไม่ถือสา เพราะรู้ดีว่า บุรินทร์เป็นคนที่ค่อนข้างจะเลือกมากกับเรื่องแบบนี้อยู่สักหน่อย

“ที่ไหนล่ะ”

จากนั้นชายหนุ่มก็บอกที่อยู่กับรุ่นพี่ ก่อนจะแยกย้าย ไม่กี่วินาที เสียงข้อความก็ดังขึ้นพร้อมรูปภาพหญิงสาวคนหนึ่งที่ปรากฏบนหน้าจอ

ดวงหน้าเรียว ริมฝีปากบางแต้มยิ้มเล็กน้อย ทว่าดวงตากลับแสนเศร้า ภาพของหญิงสาวทำให้เขาเกิดความสนใจในตัวหล่อน แต่ก็เพียงแวบเดียว เพราะสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในค่ำคืนนี้คือการหาที่ระบายให้กับสัตว์ร้ายที่ซุกเงียบมานานนั่นเอง

คำนั้น กิ่งเทียนเดินทางมาหาคนที่นัดหล่อนเอาไว้ช่วงสองทุ่มในโรงแรมแห่งหนึ่ง ระหว่างทางความคิดมากมายผุดขึ้นมาในหัวของหล่อน ทั้งอยากเปลี่ยนใจและเดินหน้าต่อ แต่สุดท้ายเจ้าของร่างเล็กก็มาหยุดยังสถานที่นัดหมาย เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องแล้วสูดลมหายใจเต็มปอด พยายามปรามหัวใจที่เต้นรัวแรงให้ช้าลง บอกตนเองว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่นี้สำคัญยิ่งต่อผู้มีพระคุณ

เสียงเคาะประตูทำให้คนที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์ฆ่าเวลาเงยหน้าขึ้น เขามองตรงไปยังประตูหน้าห้องพร้อมกับก้มลงอ่านข้อความที่เด้งขึ้นมาในเวลาไล่เลี่ยกัน

King : ฉันมาถึงแล้วค่ะ

ชายหนุ่มเดินตรงไปยังประตูห้อง ไม่กี่อึดใจก็เปิดต้อนรับสาวสวยในห้องแชต ทันทีที่ประตูเปิดกว้างคนตัวสูงก็หลุบตามองภาพบนหน้าจอแล้วมองคนตรงหน้าอีกครั้ง มีความคล้ายคลึงกันหลายส่วน ในภาพนี้ดูโตกว่า แต่คนตรงหน้าในชุดนักศึกษาทำเอาเขาสตั๊นไปทันที เพราะตัวจริงของหล่อนดูเด็กกว่าในรูปนี้มาก ดูใสๆ ไร้เดียงสาจนเขาเริ่มไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนี้เรียนมหาวิทยาลัยจริงหรือเปล่า ดีไม่ดีเขาอาจโดนข้อหาพรากผู้เยาว์จะแย่เอา

แล้วเขาก็คิด ว่าเงินแค่นี้ก็ซื้อเธอได้แล้วหรือ เดือดร้อนอะไรนักหนานะ คงทำจนชิน...

“เธอชื่ออะไร”

กิ่งเทียนเผลอกลั้นลมหายใจชั่วครู่ ท่าทางครุ่นคิดของอีกฝ่ายทำให้ไม่มั่นใจว่าจะถูกยกเลิกเป็นครั้งที่สอง ที่สำคัญรูปลักษณ์ของเขาทำให้หล่อนตะลึงเมื่อเห็นเต็มตา เพราะภาพแรกที่ได้รับจากนาเดียเป็นผู้ชายอ้วนลงพุง แต่ตอนหลังมาบอกว่าคนนี้ติดธุระสำคัญมาไม่ได้แล้ว จะเปลี่ยนเป็นคนอื่นแทนถ้าหล่อนโอเค แต่ถ้าไม่โอเคก็จะยกเลิก

ตอนนั้นหล่อนคิดว่าคงไม่แตกต่างกัน สุดท้ายก็จบลงเหมือนเดิม ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าป้าอำภาแล้ว

แต่คนตรงหน้าทำให้หญิงสาวงงงันเหมือนปลาถูกทุบ

เขาไม่ใช่ผู้ชายอ้วนลงพุง หัวไม่ล้าน แต่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เขาสูงใหญ่ รูปร่างดีมาก เช่นเดียวกับหน้าตาดีมากเช่นกัน ตอนแรกไม่แย่แส แต่ตอนนี้กลับรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ ไม่แน่ใจเสียแล้ว

“กิ่งค่ะ” เธอปลอมชื่อเล่นตัวเองอย่างจงใจ แต่ก็ไม่ได้หลอกเขาโดยสิ้นเชิง เพราะกิ่งก็ย่อมาจากชื่อจริงของเธอเหมือนกัน เพียงแต่เพื่อนๆ ไม่ได้เรียกแบบนี้

“คุณล่ะ”

ชายหนุ่มเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนบอก

“บูม”

ก่อนหน้านี้ พวกเขาใช้ชื่อเล่นในการติดต่อกันเท่านั้น เมื่อมั่นใจว่าถูกคน ชายหนุ่มจึงยอมให้สาวร่างเล็กบางก้าวเข้ามาในห้อง

ดวงตาสีเข้มมองตามร่างระหงไม่คลาด ทันทีที่ประตูปิดลง ร่างสูงก็ก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าหญิงสาวสาวกวาดตามองอย่างละเอียด

กิ่งเทียนเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยหัวใจเต้นแรงแทบทะลุจากอก เขาสูงจนหล่อนต้องแหงนคอมอง

“เริ่มงานเลยไหมคะ”

เขาเลิกคิ้วขึ้น คิดในใจว่าแม่สาวหน้าใส่นี่ท่าจะรีบเชียว

“ขอดูบัตรประชาชนก่อน”

คนฟังกะพริบตาปริบๆ ไม่ยักจะรู้ว่าเขาจะเข้มงวดขนาดนี้ แต่หญิงสาวก็ไม่ขัดข้องหล่อนส่งบัตรประชาชนให้เขาดูอย่างบริสุทธิ์ใจ แขกคนแรกในชีวิตของกิ่งเทียนกวาดตาสายอ่านรายละเอียดบนบัตรอยู่ชั่วครู่ เมื่อมั่นใจว่าหญิงสาวตรงหน้าไม่ใช่ผู้เยาว์จึงส่งบัตรคืนให้เจ้าของพร้อมกับยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

“ขอเลขบัญชี” พวกเขาตกลงกันว่าเมื่อหญิงสาวมาถึงจึงจะโอนเงินค่าจ้างให้ พอเสียงข้อความเตือนว่าเงินเข้าเขาก็เอ่ยออกมาว่า “เสื้อคลุมอยู่ในห้องน้ำ จัดการตัวเองให้สะอาด พร้อมแล้วก็ออกมา”

หญิงสาวไม่ติดขัดหลังจากเช็กดีแล้วว่าเงินเข้าเรียบร้อยจึงรีบก้าวเข้าไปในห้องน้ำทันทีโดยมีสายตาคมกริบมองตามจนประตูห้องน้ำปิดลง

เจ้าของร่างกลมกลึงวางกระเป๋าสะพายลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอีกครั้ง จิ้มปลายนิ้วลงบนสลิปโอนเงิน

บุรินทร์ นี่คือชื่อของคนที่จ้างเราสินะ

หญิงสาวอ่านทวนชื่อของคนคนนั้น แววตาที่จดลงบนลายลักษณ์อักษรที่ปรากฏตรงหน้าไหวกระเพื่อมเล็กน้อย ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋า แล้วจัดการชำระล้างร่างกายตามคำสั่งของนายจ้างหนุ่มรูปหล่อ ไม่รู้อะไรทำให้สาวน้อยทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมอย่างตั้งใจและพิถีพิถันยิ่งกว่าครั้งไหนในชีวิต

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.21 ความช่วยเหลือ

    ใบหน้าเรียวได้รูป เครื่องหน้าเด่นสะดุดตาหลุบมองคนถาม แม้ใบหน้าของกิ่งเทียนจะซีดเซียวแต่เครื่องหน้าเหมาะเจาะยังคงฉายความงามออกมาต่อให้อยู่ในสภาพย่ำแย่ทั้งรางกายและจิตใจสักแค่ไหนก็ตาม แล้วเขาจะสนหล่อนทำไมในเมื่อหญิงสาวไม่ใช่คนสำคัญ ผ่านเข้ามาเพียงชั่วคืนก่อนลาลับ แต่จิตสำนึกของบุรินทร์กลับไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น“นั่นสิ ฉันเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน”คำตอบของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวเงียบงันไปนาน“คุณอย่ามาลำบากเพราะฉันอีกเลยนะคะ ที่ผ่านมาคุณช่วยฉันมามากแล้ว”ชายหนุ่มเลิกคิ้ว เรียวปากสีสวยแย้มน้อยๆ“นับครั้งแรกที่เราเจอด้วยไหม”หญิงสาวเม้มปาก มือที่แนบลำตัวเผลอขยุ้มชายเสื้อเอาไว้แน่น แก้มก็คงแดงเถือกเฉลยความรู้สึกนึกคิดจนหมด“ฉันต้องกลับเข้าไปข้างในแล้วค่ะ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับทุกอย่างนะคะ แต่ว่า ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม”ดวงตากลมโศกมองเขาราวขอร้อง“ได้สิ” เขาสบตาที่มองมานิ่ง อยากรู้เหมือนกันว่าหล่อนอยากได้อะไรจากเขา“อย่ามาที่นี่อีกเลย อย่าติดต่อฉันอีก”เรื่องที่กิ่งเทียนขอร้องกลายเป็นสิ่งที่ทำให้บุรินทร์ลำบากใจ แต่หล่อนพูดถูกอยู่อย่าง มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขา ไม่ควรเข้ามายุ่งตั้งแต่แรกด้

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.20 ความช่วยเหลือ

    ๑๐ความช่วยเหลือบุรินทร์สบตาคนตรงหน้านิ่ง กิ่งเทียนในวันนี้กับกิ่งเทียนในวันแรกที่เขาพบแตกต่างกันไม่น้อย วันนั้นหล่อนดูสวยและยังสดใสแม้จะมีนัยน์ตาเศร้า แต่วันนี้หญิงสาวเหมือนคนผ่านมรสุมชีวิตมาอย่างหนัก ดวงตาลึกโหล ร่างกายซูบผอมเหมือนคนไม่ได้หลับได้นอนมาหลายวัน“สวัสดี”เสียงทักทายของเขาทำให้หญิงสาวรู้ตัวว่าไม่ใช่ความฝัน แต่คือความจริง อาการตกตะลึงเมื่อครู่จึงเปลี่ยนเป็นความแปลกใจแทนที่“สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกมือไหว้ อย่างน้อยเขาก็เป็นอาจารย์พิเศษ “คุณ เอ่อ มาที่นี่ได้ยังไงคะ”ถามพลางกวาดตามองไปรอบๆ ก่อนหันมามองคนตรงหน้าอีกครั้ง คิดถึงคำบอกเล่าของเพื่อนรักว่าเขาถามถึงหล่อน“ก็มาดู เห็นว่าคุณป้าเธอไม่สบาย”หญิงสาวหลุบตาลงแวบหนึ่ง ก่อนสบตาเขาอีกครั้ง“ก็โรคคนแก่ค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ”เขามองหล่อนนิ่ง แล้วยื่นกระเช้าของฝากให้หญิงสาว“ฉันซื้อมาฝากคุณป้า ส่วนอันนี้ของเธอ”กิ่งเทียนเงียบงันไป มองถุงกระดาษที่เขาบอกว่าเป็นของหล่อนด้วยอาการนิ่งเฉย“ขอบคุณมากนะคะ คุณไม่น่าลำบาก ฉันไม่อยากรบกวนคุณเลย คราวที่แล้วคุณก็ช่วยฉันเอาไว้ คราวนี้ยังจะ...”“อย่าคิดมากสิ ถือเสียว่าฉันเป็นเพื่อนเธอก็แล้วกัน เ

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.19 ห่วง

    วันรุ่งขึ้นหลังจากที่หมอตรวจนางอำภาเสร็จแล้วกิ่งเทียนจึงได้รู้ว่าโรคที่เป็นอยู่ของนางอำภานั้นกำเริบขึ้นอีกครั้ง และดูว่าครั้งนี้จะหนักยิ่งกว่าเดิม ทำให้หญิงสาวรู้สึกเสียใจจนต้องแอบไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำ ป้าจะดีขึ้นได้ก็เมื่อได้ยาที่ดีขึ้นแต่ก็แพงขึ้นด้วยเช่นกัน หญิงสาวมองเงินในบัญชีแล้วก็ได้แต่เศร้าใจ หล่อนมีเงินไม่พอหญิงสาวประกาศหาลูกจ้างดูแลคนป่วยอยู่เพียงวันเดียวก็มีหญิงวัยสี่สิบปีติดต่อเข้ามา เพราะวนเวียนรับจ้างดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาลมาตลอด เมื่อมีคนดูแลนางอำภาหญิงสาวจึงไปเรียนอย่างสบายใจขึ้น แต่กว่าจะเลิกงานก็ปาไปสี่ทุ่ม กว่าเคลียร์ร้านเสร็จ กว่าจะเดินทางมาถึงโรงพยาบาลก็ปาไปเกือบเที่ยงคืนหญิงสาวทำแบบนั้นอยู่เป็นอาทิตย์ แม้แต่วิชาที่บุรินทร์มาสอนก็ไม่เข้าเรียนนับเป็นคาบที่สองติดต่อกัน ทำให้ชายหนุ่มเริ่มรู้สึกกระวนกระวายมากขึ้นที่ไม่ได้เห็นหน้าหล่อน แม้แต่เขาจะส่งข้อความไปทักทายเล่นๆ หญิงสาวก็ไม่ตอบ ชายหนุ่มกวาดตามองไปทั่วห้องเรียน เขาพบเพียงเพื่อนสนิทของกิ่งเทียน ได้แต่เก็บงำคำถามเอาไว้ในใจ เมื่อหมดคาบจึงตัดสินใจรั้งมะปรางไว้เมื่อหญิงสาวออกจากห้องเกือบจะเป็นคนสุดท้าย“เดี๋ยวคุ

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.18 ห่วง

    ๙ห่วงกิ่งเทียนขอลงกลางทางโดยอ้างต้องการขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้านเอง บุรินทร์ไม่ขัดข้องในเมื่อหล่อนยอมไปโรงพยาบาลกับเขาแล้วจึงตามใจด้วยการขับรถไปส่งถึงหน้าสถานีรถไฟฟ้า ร่างเล็กเดินเข้าประตูบ้านพร้อมกับของกินที่แวะซื้อมาจากตลาด ทว่าภายในบ้านกลับเงียบเชียบ มองไปที่โรงจอดรถก็ว่างเปล่า“หายไปไหนกันหมดนะ” หญิงสาวบ่นขณะเดินตรงไปยังห้องพักด้านหลัง แต่แล้วก็ต้องร้องเสียงหลง เมื่อพบว่านางอำภาล้มหมดสติอยู่กับพื้นห้อง“ป้า!!” หญิงสาวถลาร่างไปนั่งกองกับพื้น เขย่าร่างผอมด้วยความหวาดกลัวปนเป็นห่วงสุดหัวใจ “ป้าตื่นสิคะ ป้า”หญิงสาวเหลียวมองไปรอบกาย ก่อนจะตะโกนเรียกคนในบ้าน“ใครก็ได้ช่วยที แม่อร แม่อรอยู่ไหม”แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ทำให้หญิงสาวจำต้องรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า มือไม่สั่นระริกทำอะไรแทบไม่ถูก ใจกระหวัดไปถึงบุรินทร์แต่ก็รีบปัดเขาออกไปเพราะมันไม่ใช่ภาระที่เขาต้องรับผิดชอบ พอได้สติหญิงสาวจึงรีบกดเรียกรถพยาบาลร่างเล็กในชุดนักศึกษานั่งรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยอาการกระวนกระวาย สาวน้อยดึงปลายนิ้วมือตนเองซ้ำๆ โดยไม่รู้ตัว ตาก็คอยมองไปทางประตูหน้าห้องฉุกเฉิน สักพักก็มีเจ้าหน้าที่ออกมาตามหญิงสาว“ญ

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.17 ความลับ

    “คุณจะไปไหน ฉันยังต้องมีเรียนอีกนะคะ”“ดูสภาพตัวเองซะก่อน ขาดเรียนสักวันคงไม่เป็นไร แต่ถ้าเธอยังฝืน คนที่จะเป็นอะไรไปก็เธอนี่แหละ”หญิงสาวนิ่งงัน กะพริบตาปริบๆ เอาแต่มองเขานิ่งนาน กระทั่งเขาหันมามอง จึงรู้สึกตัวรีบหันไปมองข้างหน้า ชายหนุ่มส่ายหน้ายิ้มๆ เพียงไม่นานสองหนุ่มสาวก็มาถึงโรงพยาบาลชื่อดัง“ให้หมอตรวจสักหน่อยแล้วกันนะ” เขาพูดขึ้นเบาๆ ขณะพาหญิงสาวเดินตรงไปยังประตูที่เลือนเปิดอัตโนมัติ ทันทีที่ผ่านเข้าไปพนักงานก็เดินออกมาต้อนรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีครับ มาหาหมอกี่ท่านครับ”“คนนี้คนเดียวครับ”สิ้นเสียงบุรินทร์รถเข็นก็ถูกดันมาจอดตรงหน้าหญิงสาว ชายหนุ่มเห็นอีกฝ่ายมีอาการเลิ่กลั่กก็ถือวิสาสะวางมือเรียวสวยของตนลงบนลาดไหล่บอบบาง ออกแรงกดเล็กน้อยบังคับให้หญิงสาวนั่งลงบนรถเข็นไม่นานหญิงสาวเข้ามานั่งอยู่ในห้องตรวจ เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกปลอดโปร่งที่สุดเพราะบุรินทร์ไม่ได้ตามเข้ามาด้วย ถูกซักถามได้สักพักหญิงสาวก็ถูกนำตัวไปตรวจขนานใหญ่ ทำเอาหญิงสาวเริ่มใจไม่ดี เขาพาเข้ามาที่แพงๆ แบบนี้ หล่อนจะเอาเงินที่ไหนจ่าย เงินที่มีต้องเก็บเอาไว้เป็นค่ารักษานางอำภา“เอ่อคุณหมอคะ หนูไม่ต้องเอกซเรย์ได

  • คนโปรดของบุรินทร์   EP.16 ความลับ

    ๘ความลับ“คุณกิ่งเทียน” เสียงทุ้มๆ ที่ดังจากด้านหลัง ทำให้ผู้ถูกเรียกชะงักงัน หญิงสาวหันไปมองที่มาของเสียงแล้วต้องนิ่งอึ้ง เช่นเดียวกับดนัยที่หันมามองเช่นกัน“เป็นยังไงบ้าง ออกมาเดินแบบนี้แปลว่าหายดีแล้วใช่ไหม” เขากวาดตามองคนตรงหน้าราวจะสำรวจ ทำให้หญิงสาวที่อ้ำอึ้งพูดอะไรไม่ออกต้องยกมือขึ้นไหว้อีกฝ่ายเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาคือคนที่ช่วยหล่อน เพราะพี่หมอกับเจ้าหน้าที่ประจำห้องพยาบาลได้แจ้งเอาไว้แล้วว่าใครที่ช่วยหล่อนเอาไว้“ขอบคุณอาจารย์มากนะคะที่ช่วยไว้เมื่อเช้า” หญิงสาวบอกแล้วหลบสายตาคมปราดที่มองมา ริมฝีปากของเขาคล้ายจะยิ้มน้อยๆ แต่แล้วก็เลือนหายเมื่อดนัยขยับมายืนข้างๆ หญิงสาว ดึงสายตาของบุรินทร์ให้มองไปยังคนตรงหน้า“คุณเป็นเพื่อนกันเหรอ”“ครับ ขอบคุณอาจารย์มากนะครับที่ช่วยเทียนเอาไว้”บุรินทร์หรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายเรียกหญิงสาวว่า ‘เทียน’ ไม่ใช่กิ่งเหมือนที่หล่อนบอกเขา ก่อนจะยิ้มน้อยๆ ขณะที่หญิงสาวเองก็รู้ตัวว่าถูกจับได้ว่าโกหกเรื่องชื่อไป จึงหลุบตาลงมองปลายเท้าแทนมองหน้าของเขา“เป็นใครก็ต้องช่วยอยู่แล้ว” เขาตอบ ก่อนมองหญิงสาวอีกหน “แต่ผมว่าคุณควรไปโรงพยาบาลให้หมอตรวจน่าจะดีกว่าน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status