LOGINShare
บทที่ 10 เขิน 3
publish date:
2026-05-31 10:31:39
Latest chapter
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทส่งท้าย : ครอบครัว
“ท่านคิดว่านางจะคิดได้หรือเปล่า ว่าตัวนางเองนั้นสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นมากขนาดไหน ข้าไม่คิดเลยว่านางจะถึงขั้นวางแผน สั่งการให้หยางฮัวเข้ามาในจวนของเรา หวังสร้างความวุ่นวาย สุดท้ายนางก็แพ้ภัยตัวเอง” เฟยห่วงเอ่ยถามซีอั่นที่นั่งนิ่งยกยิ้มมองนางไม่วางตาอยู่เช่นนั้น แววตาของเขามักทำให้นางสั่นไหวอยู่เสมอ “คนอย่างนางก็คงรู้ตัว หลี่อี้หมิงคงหาทางจัดการกับนางเอง เจ้าไม่ต้องกังวลสิ่งใดเลยฮูหยินข้า ว่าแต่เจ้าเถอะ เจ้านึกเป็นห่วงน้องสาวเจ้าถึงเพียงนี้ ขณะเดียวกันนางนั้นกลับคิดทำร้ายเจ้าอย่างนั้นหรือหึ” เขาถามเสียงแผ่วเบา ก่อนเอื้อมมือมาสัมผัสแก้มนุ่ม ๆ ของภรรยา เฟยห่วงส่ายหน้า “ความสัมพันธ์พี่น้องระหว่างข้ากับนางได้จบสิ้นแล้วเจ้าค่ะ ตั้งแต่นางคิดทำร้ายบุตรชายของเรา ข้าไม่อยากให้อภัยนางนัก แต่เพราะคิดว่าสาเหตุที่นางร้ายกาจ ล้วนเป็นเหตุผลมาจากการกระทำของข้าในอดีต ข้าคิดว่าสิ่งนั้นกำลังสนองข้าอยู่ พอใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนทั้งหมดล้วนเป็นการกระทำของนางเองทั้งสิ้น” “เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้าดีใจนะที่เจ้าคิดเช่นนั้น มามะ” จู่ ๆ เขาก็
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 20 ถึงเวลา (ตอนจบ) 3
ทันทีที่ได้ยินชื่อของหยางฮัว เฟยหลงมีใบหน้าซีดเผือด หันมองหน้าไปมองยังสามีของตนที่มองนางด้วยแววตาหวาดหวั่น และสงสัยในตัวนางอย่างยิ่ง เฟยหลงเลียริมฝีปากของตนเอง ก่อนหันไปมองยังผู้มาเยือนคนใหม่ที่เดินเข้ามาพร้อมกับชายชราที่ร่างกายไม่สู้ดีนัก นางรู้ทันทีว่าทั้งหมดเป็นแผนการของพี่สาวนาง “คารวะฮูหยินสกุลหลี่ หวังว่าท่านคงจำคำที่ท่านกล่าวกับข้าและท่านพ่อของข้าได้นะเจ้าค่ะ” หยางฮัวกล่าวทักทายเฟยหลงที่กำลังมองนางด้วยใบหน้าตะลึก ดวงตาแทบถลนออกมา “มันเรื่องอันใดกัน เฟยหลง เจ้าไปก่อเรื่องอันใด” หลี่อี้หมิงที่นั่งเงียบมานาน ถึงคราได้เอ่ยปากถาม “น้องสาวข้ามิสะดวกที่กล่าวเล่าความในอดีตที่ผ่านมาได้ ข้าขอเป็นฝ่ายเล่าเรื่องทุกอย่างแทนเอง” เฟยห่วงยกยิ้มมุมปาก ปรายตามองน้องสาวนอกไส้ เฟยหลงเสียดายที่ข้าเคยเอ็นดู ครานี้ถึงเวลารับกรรมของนางแล้ว นางคิดว่าชีวิตของตนนั้นไม่เป็นธรรมมาตลอด แต่การกระทำของนางก็ไม่เคยเป็นธรรมต่อคนอื่นเช่นกัน เฟยห่วงเล่าเริ่มต้นเล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่งานเทศกาลดอกเบญจมาศเมื่อครั้งก่อน ส่วนเร
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 20 ถึงเวลา (ตอนจบ) 2
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อบิดาของหยางฮัวป่วยหนักจนต้องไปยืมเงินของสกุลหลี่ เฟยหลงเคยมาดื่มชาที่โรงเตี๊ยมของเถ้าแก่หยาง ครานั้นซีอั่นกับบุตรชายไปแวะดื่มชาดับกระหาย สายตาและการกระทำของหยางฮัวเด่นชัดเหลือเกินว่าสนใจในตัวของคุณชายแห่งสกุลซี เฟยห่วงนิ่งฟังด้วยความใจเย็น เฟยหลงนางช่างร้ายกาจถึงเพียงนี้ นางถึงขั้นหลอกใช้หยางฮัวผู้หลงรักซีอั่น คิดแล้วก็น่าสงสารผู้หญิงที่กำลังนั่งกอดขาของนางเอาไว้ ‘เจ้าไม่ต้องร้อง เจ้าเข้าไปดูแลพ่อของเจ้าเถอะ เรื่องค่ายาของพ่อเจ้า ข้าจะดูแลเอง เรื่องนี้ข้าคงต้องนำความไปหารือกับสามีของข้าเสียแล้ว’ ‘ขอบคุณฮูหยินที่เมตตาข้าเจ้าค่ะ’ หลังจากนั้นเฟยห่วงก็นำความมาแจ้งผู้เป็นสามี ซีอั่นดูไม่ตื่นตกใจเลยสักนิด ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ในการคาดการณ์ของเขา แล้วการที่ไล่หยางฮัวออกจากจวนสกุลซีก็นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของสามีของนาง เฟยห่วงได้ยินสามีของตนพูดเช่นนั้น เขาดูฉลาดไปทุกเรื่องจริง ๆ เขาเองก็อยากเอาคืนเฟยหลงเช่นกัน ครั้งนั้นกล้ามาทำร้ายซีห่าว ยามนี้กำลังนอนหลับบนตักแกร่งของผู้เป็นบิดา ท้
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 20 ถึงเวลา (ตอนจบ) 1
จวนสกุลหลี่ จวนสกุลหลี่เต็มไปด้วยเสียงเอะอะโวยวายตั้งแต่เช้า เพราะมีแขกไม่ได้รับเชิญมาแต่เช้าตรู่ เฟยหลงกับหลี่อี้หมิงตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าเฟยห่วงและซีอั่นจะมาหาพวกนางถึงจวนสกุลหลี่ ทั้ง ๆ ที่เฟยห่วงไล่นางออกจากจวนสกุลซีในวันนั้น เฟยหลงก็ติดต่อผู้เป็นพี่สาวอีกเลย.... มาคราวนี้อยากเฟยหลงก็อยากถามนางเหมือนกันว่ามีเรื่องร้อนใจอันในถึงขั้นมาหานางถึงที่เช่นนี้ เดือดร้อนนางและสามีต้องตื่นขึ้นมาในยามเช้า เฟยหลงและหลี่อี้หมิงใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูปก็มารอแขกที่มิได้รับเชิญที่ห้องรับรอง แขกที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เฟยห่วงนางดูไม่ทุกข์ร้อนใด ๆ สมกับเป็นนางเสียจริง “ท่านพี่และคุณชายซีอั่นมาหาข้าและสามีถึงจวน คงมีเรื่องอันใดร้อนอกร้อนใจอย่างนั้นหรือ” เฟยหลงเอ่ยปากยกยิ้มมุมปากอย่างเหลือร้าย เฟยห่วงส่ายหน้า นับวันเฟยหลงนางก็ยิ่งกู่ไม่กลับ เฟยห่วงและซีอั่นมาที่ก็เพื่อจัดการคนที่ไม่รู้ถูกผิด อย่างไรวันนี้สามีของนางต้องรู้พฤติกรรมของภรรยา “ข้าและซีอั่นไม่มีธุระอันใดต้องมาที่จวนของคุณชายหลี่อี้หมิง แต่ข้ามาทวงความยุติธรรมให้
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 19 ท่านพ่อ ท่านแม่ และก็ข้า..... 3
สวนผักหลังบ้านเริ่มโล้นเตียนเหลือแต่พื้นดินเปล่า ๆ ช่วงที่ผ่านเพราะมัวแต่เก็บผักไปขายที่ตลาด สนุกสนานกับการขายผัก จนลืมหว่านเมล็ดพันธุ์ในแปลงผัก วันนี้ได้โอกาสนั้นที่หว่านเมล็ดพันธุ์ สองแม่ลูกจูงมือกันมายังสวนท้ายจวน ซีอั่นสั่งให้บ่าวหลายคนมาช่วยนางและบุตรชาย ซีอั่นมองภาพสองแม่ลูกที่กำลังหว่านเมล็ดพันธุ์ลงดิน ส่วนมือก็จับกำลังวาดภาพสองคนลงบนกระดาษช่างเป็นภาพที่สวยงามยิ่งนัก หลายปีที่ผ่านมาภาพวาดของซีอั่นไร้ชีวิตชีวา และจิตวิญญาณ วันนี้เขาได้ค้นพบมันแล้ว ความสุข....และคำว่าครอบครัว เพียะ! เสียงของฝ่ามือฟาดลงบนแก้มของหยางฮัวอย่างแรง โดยไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวได้แต่ข่มความไม่พอใจเอาไว้ ยามนี้หยางฮัวไร้กำลังต่อสู้ บิดาอ่อนแอเกินกว่าจะทำให้นางเหิมเกริมกับสตรีตรงหน้าได้ สาเหตุที่หยางฮัวไร้ยางอายนั่งคุกเข่า เป็นหนึ่งแผนการของเฟยหลง ต้องการให้ครอบครัวของผู้เป็นพี่สาวนั้นแตกแยก หยางฮัวรับข้อเสนอของฮูหยินสกุลหลี่ บิดาของหยางฮัวป่วยหนัก จนต้องการใช้เงินมากมายกับซื้อยามารักษาผู้เป็นบิดา หยางฮัวแม้จะไม่พอใจนักที่
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 19 ท่านพ่อ ท่านแม่ และก็ข้า..... 2
รุ่งสางของวันใหม่ ซีห่าวที่ลืมตามาในห้องอันเปล่าเปลี่ยว ช่างไม่คุ้นเคยเสียเลยสำหรับเด็กน้อย....ปรกติเขามักนอนเคียงคู่กับบิดามารดา ไยวันนี้ลืมตาตื่นขึ้นมาโดดเดี่ยวเช่นนี้ เมื่อเด็กน้อยตื่นบ่าวรับใช้ก็รีบเข้ามาในห้องของคุณชายโดยที่ซีห่าวยังไม่ทันได้เอ่ยปากร้องหาด้วยซ้ำ “ท่านพ่อท่านแม่ข้าล่ะ” ซีห่าวขยี้ตาถามบ่าวรับใช้ที่ก้มหน้า เอาผ้ามาเช็ดหน้าเช็ดตาใบหน้าจิ้มลิ้มของคุณชายซีห่าวแสนน่ารัก เจ้าก้อนป้อนยิงฟันให้บ่าวเอาขัดฟันมาถู ช่างสบายไม่มีผู้ใดเกินหน้าเกินตา คุณชายน้อย พลันบ่าวช่วยผลัดเปลี่ยนอาภรณ์ให้เจ้าก้อนแป้ง ขาสั้น ๆ ก็รีบวิ่งไปทางเรือนนอนฝั่งซ้ายโดยที่บ่าวรับใช้ส่งเสียงร้องห้ามแทบไม่ทัน ต้องพากันวิ่งวุ่นตามคุณชายน้อย เสียงฝีเท้าดังของฝีเท้าน้อย ๆ กำลังวิ่งมาทางเรือนนอนฝั่งซ้าย ขาสั้นป้อมของซีห่าววิ่งแรงจนได้ยินเสียงตึกตักของฝีเท้า ปลุกสองสามีภรรยาที่กำลังกกกอดกันอย่างมีความสุขลืมตาขึ้นมาทันควัน “ท่านพ่อ ท่านแม่....” เสียงคางยานดังมาแต่ใกล้ ซีอั่นรีบลุกขึ้นแล้วผลัดผ้าทันที เฟยห่วงก็เช่นกัน เฟยห่วงไม่
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 14 ขอร้อง 2
เฟยห่วง เจ้าไม่ควรคิดเรื่องความรัก ความตั้งใจของเจ้าอยากเป็นมารดาที่ดีให้ซีห่าว แค่นั้นก็พอแล้ว.... เฟยห่วงส่ายหน้าและคิดกับตนเอง นางไม่อยากคิดเรื่องอื่นใด ทว่าแววตาของหยางฮัวช่างมีเลศนัยจนนางหวั่นกลัวว่าจะเกิดความยุ่งยากในภายหน้าอันใกล้อย่างแน่นอน “เฟยห่วง เจ้าว่าอย่างไ
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 5 โลกทั้งใบของซีห่าว 2
“ข้าอยากอยู่กับท่านแม่” เจ้าก้อนแป้งยังขี้อ้อนไม่หยุดกอดขาของเฟยห่วงเอาไว้ สายตาจ้องมองป้ากวงอย่างเอาเรื่อง ราวกับกลัวว่าป้ากวงจะแย่งแม่ของเขาไป “อย่าดื้อนักสิเจ้าก้อนแป้ง ทุกคนเขาเป็นห่วงลูกรู้ไหม ป้ากวงเองก็เช่นกัน เป็นห่วงคุณชายน้อยสกุลซีมากแค่ไหนรู้ไหม เจ้ารออยู่
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 5 โลกทั้งใบของซีห่าว 1
ซีห่าวกำลังกินผลส้มจนท้องเริ่มตึง แล้วอึดอัด สายตาทอดมองมารดาที่กำลังพรวนดิน เจ้าหนูน้อยถูกห้ามไม่ให้ออกไปตากแดด ต้องรอให้หายขาดเสียก่อน มารดาผู้งดงามจึงอาสาไปดูแลต้นไม้ต้นน้อยของซีห่าวแทน “ท่านแม่เหนื่อยไหมขอรับ.......” เสียงร้องตะโกนจากร่มต้นไม้ใหญ่ที่ม
ครั้งนี้ขอเป็นมารดาที่ดีของลูก บทที่ 4 ความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงไป 3
“เจ้ามาก็ดี ข้าอยากเสวนากับเจ้าอยู่พอดี” น้ำเสียงที่ถูกเปล่งวาจาออกมานั้นเต็มไปด้วยความหงุดหงิดจนหยางฮัวจับสังเกตได้ “มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ ท่านสามารถเล่าให้ข้าฟังได้นะเจ้าคะ” หยางฮัวหวั่นเกรงเล็กน้อยที่เอ่ยปากถาม แต่ถ้าคิดถึงภายภาคหน้านางก็ต้องกลายเป็
You May Also Like
สามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.2K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า85.5K viewsเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่131.6K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว408.8K viewsตายแล้วเกิดใหม่ ดันเป็นฮ่องเต้
อักษราลัย217 viewsบ่วงแค้นผลาญด้ายแดง
ไป๋ลี่เซียน203 viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล261 viewsชายาเคียงบัลลังก์
Selena61 views
