تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 4
أحدث فصل
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 7
ทุกเซลล์ในร่างกายต่างพากันส่งข้อความเพียงหนึ่งเดียวมายังสมองของฉันอย่างบ้าคลั่งนั่นก็คือ:"เอา!"ซุนอู่ปลดเข็มขัดออก ยืนอยู่ไม่ไกลนัก พลางเรียกหาฉันราวกับกำลังล่อสุนัข"คลานเข่าเข้ามา แล้วอ้อนวอนฉันซะ!"ฉันทำตามอย่างไม่ลังเล เงยหน้าขึ้นอย่างโหยหาด้วยสายตาที่พร่าเลือน"ได้โปรด ช่วยฉันที..."ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ท้องฟ้าภายนอกหน้าต่างเริ่มมืดสลัวลง กำยานที่มอดไหม้ก็ค่อยๆ ดับแสงลงเช่นกันสติของฉันเริ่มกลับคืนมาอย่างช้าๆ วินาทีที่ความยับยั้งชั่งใจกลับคืนมา ฉันแทบอยากจะตบหน้าตัวเองสักฉาดคราวก่อนก้าวล่วงขอบเขตไปแล้วก็ช่างมันเถอะแต่คราวนี้ สามียืนเฝ้าอยู่หน้าห้องแท้ๆ แต่ฉันกลับ..."คราวนี้ทำได้ดีมาก ฉันพอใจมาก จำเอาไว้ ต่อไปฉันเรียกเมื่อไหร่ต้องมาทันที เข้าใจไหม?"ซุนอู่จุดบุหรี่หลังเสร็จกิจอย่างสำราญใจ จากนั้นก็เปิดโน้ตบุ๊กแล้วกดเล่นวิดีโอคลิปหนึ่งทันทีที่ภาพปรากฏฉันก็ยืนตัวแข็งทื่อราวกับไก่ไม้ ก่อนจะรู้สึกเหมือนตกอยู่ในความเหน็บหนาวอันไร้ก้นบึ้งวิดีโอนั้นไม่ใช่สิ่งอื่นใด แต่มันคือกระบวนการทั้งหมดที่ซุนอู่แอบบันทึกไว้เมื่อครู่นี้ในภาพนั้น ร่างกายของฉันเปลือยเปล่
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 6
ความจริงหลังจากผ่านเรื่องนั้นกับซุนอู่มาแล้ว ฉันก็ไม่มีอารมณ์ร่วมเลยแม้แต่นิดเดียว แต่เพราะไม่อยากให้สามีสงสัยฉันจึงต้องแสร้งทำเป็นดีใจแล้วจูบตอบเขาไปพอมองดูสามีที่เผยสิ่งที่คุ้นเคยออกมาแล้วกระโจนเข้าใส่ ในใจของฉันนอกจากจะไม่มีความตื่นเต้นแล้ว กลับยังเกิดความรู้สึกรังเกียจลึกๆ ที่ยากจะอธิบายออกมาด้วยก็ช่วยไม่ได้จริงๆหลังจากที่เคยเห็นของดีและได้ลิ้มรสของเลิศรสมาแล้ว ในใจมันย่อมเกิดความเปรียบเทียบขึ้นมาเป็นธรรมดาเมื่อก่อนฉันมีสามีเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว ฉันเลยไม่รู้สึกอะไรแต่ตอนนี้พอเอามาเทียบกับซุนอู่แล้ว สามีก็กลายเป็นแค่ผู้น้อยที่ไม่อาจเทียบรุ่นได้เลยฉันหลับตาลง ในสมองเผลอนึกถึงฉากตอนที่อยู่กับซุนอู่ในวันนี้อย่างไม่ตั้งใจยิ่งคิด ความรู้สึกของฉันก็เริ่มมาทีละนิด แต่ทว่ายังไม่ทันจะได้ทำอะไรเลยสามีก็เสร็จเสียแล้วฉันมองดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ ขนาดกินยามาแล้วยังทำได้แค่ 20 นาที ไม่ได้เศษเสี้ยวเวลาของซุนอู่เลยด้วยซ้ำ"ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ ฉันคิดแบบนี้ได้ยังไง!""คนที่ฉันรักคือสามีนะ ฉันจะมาคิดฟุ้งซ่านเพราะเรื่องพรรค์นั้นได้ยังไงกัน!"ฉันพยายามสะบัดหน้าอย่างบ้าคลั่ง พยายามทุก
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 5
ถ้าหากไม่มีความสงสัยอะไรติดค้างอยู่ในใจ คำถามประเภทนี้คงไม่ถูกถามออกมาซุนอู่เองก็มีท่าทีประหม่าขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แต่ใบหน้ายังคงฝืนยิ้มเอาไว้"ไม่มีนะครับ น้องสะใภ้สอนดีมากเลยล่ะ"สามีพยักหน้าพลางปรายตามามองฉันแวบหนึ่ง ก่อนจะถามต่อ"แล้วตอนที่เธอเข้าห้องน้ำเมื่อกี้ พี่ได้ยินเสียงอะไรบ้างไหม?"ซุนอู่เม้มริมฝีปากแน่น และมองมาที่ฉันโดยสัญชาตญาณเช่นกันเมื่อเห็นท่าทางกระสับกระส่ายของฉัน ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่เขากลับเลือกที่จะพูดความจริงออกมา"เอ่อ... ก็ได้ยินจริงๆ นะครับ เหมือนจะมีเสียงเครื่องสั่นดังหึ่งๆ ออกมาด้วย"สามีถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "เฮ้อ! อัปยศอดสูจริงๆ ที่ต้องให้พี่มาเห็นเรื่องน่าอายแบบนี้!""เมียผมเธอป่วยเป็นโรคเสพติดกามน่ะครับ เธอขาดผู้ชายไม่ได้!"เรื่องที่เป็นความลับส่วนตัวขนาดนี้ สามีกลับพูดมันออกมาอย่างหน้าตาเฉย!ฉันทำตัวไม่ถูก ใจสั่นรัวไปหมด ร่างกายร้อนผ่าวด้วยความอับอายจนแทบจะทนไม่ไหวถึงแม้ว่าซุนอู่คนนี้เพิ่งจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฉันไป แต่ฉันก็ไม่อยากให้ใครมารับรู้เรื่องที่แสนน่าอัปยศของฉันแบบนี้การเป็นโรคนี้ มันเหมือนกับการถูกตรึงไว้บนเสาประจานในฐา
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 4
นี่เขาเห็นฉันเป็นตัวอะไรกันเป็นผู้หญิงขายตัวอย่างนั้นเหรอ?การดูถูกกันซึ่งหน้าแบบนี้ทำให้ใบหน้าเล็กๆ ของฉันซีดเผือด ร่างกายสั่นเทาไปหมด ฉันตั้งท่าจะสั่งสอนเขาสักหน่อยแต่แล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากสามีที่ส่งมา"เมียจ๋า อาการกำเริบอีกแล้วใช่ไหม? รีบส่งโลเคชั่นมาให้พี่เดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวพี่ไปหา""เมื่อกี้พี่ติดประชุมโปรเจกต์อยู่ เลยเปิดโหมดปิดเสียงไว้ ไม่เห็นข้อความเลย"ที่แท้สามีก็ไม่ได้ตั้งใจจะไม่ช่วยฉันแต่เขาแค่ไม่เห็นข้อความ...พอคิดถึงความบ้าคลั่งที่เพิ่งเกิดขึ้นกับผู้ชายที่เพิ่งเคยเห็นหน้ากันครั้งแรกคนนี้ ในใจของฉันก็เต็มไปด้วยความนึกเสียใจและรู้สึกผิดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอัดอั้นตันใจเหลือเกิน"สามีจ๋า... ถ้าพี่ส่งข้อความมาเร็วกว่านี้สักนิด ฉันคงไม่ต้องสวมเขาให้พี่แบบนี้หรอก!"ฉันเช็ดน้ำตาบนใบหน้า พลางค้อนให้ซุนอู่อย่างแรงหนึ่งทีแล้วเดินออกจากประตูไปไม่นานนัก สามีก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบมาถึงพอเห็นท่าทางของฉันดูเป็นปกติสามีก็ถึงกับอึ้งไปเลย"เมียจ๋า ไหนบอกว่าอาการกำเริบไง?"สามีรู้จักฉันดี เขารู้ว่าปกติฉันจะไม่ล้อเล่นกับเรื่องสำคัญแ
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 3
ฉันโก่งสะโพกไปข้างหลังสุดแรง พลางขยับโยกกายอย่างเต็มกำลังตามจังหวะการรุกรานของซุนอู่แต่ละครั้งที่โถมเข้ามามันหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆความซ่านสยิวที่เหนือล้ำยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ราวกับเป็นการเติมจิตวิญญาณเข้าไปในร่างกายของฉันอีกครั้งมันเป็นความรู้สึกที่ต่างจากตอนอยู่กับสามีโดยสิ้นเชิง มีเพียงตอนนี้เท่านั้นที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองได้กลายเป็นผู้หญิงอย่างแท้จริง"อื้อ..."ฉันใบหน้าแดงก่ำ ไม่อาจกักเก็บเสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากได้อีกต่อไปเวยเวยที่นั่งปิดตาอยู่ฝั่งตรงข้ามพลันชะงักกึก เธอเงยหน้าขึ้นอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่"คุณครูคะ คุณครู... เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?""มะ... ไม่จ้ะ ครูไม่เป็นไร..."ฉันหอบหายใจหนัก พยายามบังคับน้ำเสียงให้คงความราบเรียบที่สุด เพื่อไม่ให้เวยเวยจับความผิดปกติได้แต่เรี่ยวแรงของซุนอู่นั้นมหาศาลเกินไปโต๊ะเริ่มสั่นไหวรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ต่อให้เวยเวยจะไร้เดียงสาแค่ไหน เธอก็เริ่มสังเกตเห็นความไม่ชอบมาพากล"คุณครูคะ ตกลงคุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ?"เวยเวยพูดพลางกระชากผ้าปิดตาออกจากดวงตาฉันอุทานออกมาคำหนึ่ง สัญชาตญาณสั่งให้ฉันขมิบสะโพกแน่นทันทีทว่าทุกอย่างมันเ
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 2
ฉันไม่สามารถหายไปนานกว่านี้ได้ ดังนั้นแม้ว่าตอนนี้ฉันจะแทบยืนไม่ไหว แต่ก็ยังฝืนพยุงร่างกายอันสั่นเทา ใช้ทิชชู่จัดการทำความสะอาดตัวเองให้เรียบร้อยแล้วผลักประตูออกไปที่หน้าประตู ซุนอู่กำลังใช้สายตากวาดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า"คุณครูสวี่ไม่สบายหรือเปล่าครับ? ทำไมหน้าแดงขนาดนี้?"สีหน้าของซุนอู่ดูเคร่งขรึมและเป็นงานเป็นการมาก จนฉันไม่แน่ใจเลยว่าเขามีเจตนาอื่นแฝงอยู่หรือไม่ทว่าสายตาอันเร่าร้อนของเขากลับทำให้ฉันต้องสั่นสะท้านฉันก้มหน้าลง หลบเลี่ยงสายตาของเขา พร้อมกับพยายามปั้นยิ้มอย่างมีมารยาท"มะ... ไม่มีอะไรค่ะ แค่รู้สึกร้อนนิดหน่อย""ถ้าอย่างนั้นให้ผมถอดเสื้อคลุมให้นะครับ เดี๋ยวผมเอาไปแขวนให้ มาเถอะ"เมื่อเผชิญกับความหวังดีของซุนอู่ ฉันจึงต้องยอมตามใจเขา เพียงแต่ฉันลืมเรื่องหนึ่งไปเสียสนิทเมื่อตอนสายฉันรีบออกมาจากออฟฟิศเกินไปฉันยังไม่มีเวลาแม้แต่จะใส่ชุดชั้นใน พอถอดเสื้อคลุมออก หน้าอกขนาด 36E อันสมบูรณ์แบบของฉันที่ถูกรัดรึงอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวตึงเปรี๊ยะ ก็แทบจะระเบิดออกมา...เนื้อนุ่มหยุ่นตรงหน้าอกสั่นกระเพื่อมตามจังหวะการถอดเสื้อ เสื้อเชิ้ตที่เปียกชุ่มไม่สามารถปกปิดสี
ครูสอนพิเศษสาวเสพติดตัณหา บทที่ 1
ฉันชื่อสวี่ลี่ เป็นครูคนหนึ่งหลังจากแต่งงาน ฉันถูกสามีเคี่ยวกรำอย่างหนักจนเกินไป จนโชคร้ายที่ต้องกลายเป็นโรคเสพติดกามอันน่าอัปยศไม่รู้ว่ามันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ แม้แต่การสัมผัสเพียงแผ่วเบาที่สุด ก็สามารถกระตุ้นความสยิวซ่านภายในร่างกายของฉันให้พุ่งสูงขึ้นกว่าปกติหลายสิบเท่า ในสมองของฉันเต็มไ
قد تعجبك أيضًا
ค่ายฝึกภรรยา
มาหาเศรษฐี2.4K وجهات النظرน้ำตาหลังม่านมืด
มือเผือกอันดับหนึ่ง2.2K وجهات النظرลูกสาวสุดเอ็กซ์ของเพื่อนเก่า
มาหาเศรษฐี6.5K وجهات النظرไฟรักใต้เงาอุโมงค์
มู่หือ2.8K وجهات النظرความลับนางฟ้าสุดเซ็กซี่
เซี่ยเฉียน56.3K وجهات النظرดอกบัวร่วงโรยกลิ่นอายโรยรา
คิง3.2K وجهات النظرความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน
ราชาผักชี7.8K وجهات النظرลูกเรือหญิงผู้จมดิ่งสู่ด้านมืด
วาจาสามดอกไม้2.6K وجهات النظر
