تسجيل الدخولเพื่อนสนิทของพ่อฉันโรล์ฟ~ ประตูปิดหลังเธอขณะที่ฉันมองเธอจากไป ผ้าขนหนูยังพันรอบสะโพก ห้องยังแบกกลิ่นจางๆ ของความเร้าอารมณ์ของเธอผสมกับความกลัวที่เธอทิ้งไว้ นั่นคือลูกสาวเพื่อนสนิทของฉัน สาวที่เติบโตในแพ็คนี้เรียกฉันด้วยตำแหน่งที่หมายถึงครอบครัว เธอซ่อนใต้โต๊ะฉัน จ้องทุกส่วนของฉันเมื่อผ้าขนหนูตก และเดินออกไปด้วยกลิ่นเดียวกันที่ค้างบนผิวเธอ พูดตรงๆ ปีแห่งการควบคุมทางเพศคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยู่ที่เดิม ฉันมองวิธีที่ดวงตาเธอเคลื่อนบนฉัน ไม่ใช่โดยบังเอิญ หรือทางบริสุทธิ์ เธอมองฉันเหมือนเธอรู้แล้วว่าต้องการอะไร และความคิดนั้นผิดอยู่แล้วในหัว เธอเป็นของรุ่นถัดไปและกำลังนอนกับลูกชายฉัน เธอคือเปโตรวา เบตาของฉัน และเลือดของเพื่อนสนิท ไม่มีอะไรเปลี่ยนความจริงที่ร่างกายฉันตอบสนองในวินาทีที่สายตาเธอตกไประหว่างขา ลมหายใจช้าๆ เติมปอดขณะที่ฉันบังคับปฏิกิริยาลง สิ่งนี้จะไม่ไปไกลกว่านี้ คำเตือนที่ฉันให้เธอจะยึดถือ มันต้องยึดถือ ฉันคืออัลฟาของแพ็คนี้ ฉันไม่ไล่ตามสาวที่ยังแบกกลิ่นลูกชายตัวเองบนตัว แต่ความทรงจำถึงเธอยืนอยู่ที่นั่น แข็งทื่อและมีดวงตาหิวโหย ปฏิเสธที่จะจากไป ฉันพยายามจะกลับไปต
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา~ ไม่มีใครขยับเลยชั่วระยะเวลาที่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ แล้วช้าๆ เขาก็ทำสิ่งสุดท้ายที่ฉันคาดคิด เขาก้าวไปข้างหน้า ฉันถอยหลังสองสามก้าวจนหลังกดกับผนัง กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายล็อก ความยาวเต็มของเขายืนห่างเพียงไม่กี่ช่วง เปลือยโดยสิ้นเชิงใต้แสงห้องน้ำ อกกว้าง รอยสักสีดำวิ่งลงด้านซ้ายของซี่โครง กล้ามเนื้อแน่นของท้อง และต่ำลง ควยหนักของเขา ดูน่าประทับใจแม้ในสภาพอ่อน ดวงตาของฉันปฏิเสธที่จะมองไปที่อื่น อย่างไรก็ตาม ความกลัวพุ่งผ่านฉัน เขาคืออัลฟา เพื่อนสนิทของพ่อ ชายที่ทุกสิทธิ์ที่จะลงโทษฉันที่มาอยู่ที่นี่ ในเวลาเดียวกัน ความร้อนลึกและไม่ต้องการเบ่งบานระหว่างขา หลายเดือนแห่งจินตนาการลับไม่เคยเตรียมฉันสำหรับภาพจริงของเขา ความเป็นจริงแย่กว่า ดีกว่า อันตรายกว่า ใบหน้าของเขาแทบไม่เผยอะไร สีหน้าสงบแบบเดียวกับที่เขาสวมในทุกการประชุม เพียงตอนนี้มันถูกมุ่งตรงมาที่ฉันขณะที่เขายืนเปลือย ไม่รีบปิดตัวเอง หรือความโกรธทันที แค่สายตาประเมินที่มั่นคงนั้นที่ทำให้บรรยากาศรู้สึกตึงขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป ชีพจรของฉันกระแทกแรงจนเจ็บ ความต้องการวิ่งหนีต่อสู้กับความต้องการจ้องต่อไป
เพื่อนสนิทของพ่อฉันอีวา หลังจากจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยและอาบน้ำ ฉันลงบันไดไปกับคนอื่นเพื่อทานอาหารเย็นที่ไม่กินเวลานาน เมื่ออาหารเย็นจบ ทุกคนถูกสั่งให้ย้ายเข้าไปในห้องโถงหลัก เก้าอี้และโซฟาถูกเติมเต็มด้วยสมาชิกแพ็คที่ทานอาหารเย็นในอีกส่วนหนึ่งแล้ว สมาชิกแพ็คที่อายุน้อยกว่าอ้างที่นั่งใกล้หน้าต่าง นั่นคือที่ที่ฉันจบลง ใกล้พอกลุ่มที่เหลือจนไม่มีใครสงสัย ไกลพอที่ดวงตาของฉันจะเดินทางโดยไม่ดึงความสนใจ โรล์ฟยืนใกล้โต๊ะยาวกับสมาชิกอันดับสองคน หนึ่งในนั้นพูด โรล์ฟฟังไปพักหนึ่งด้วยแขนไขว้ แล้วพยักหน้าครั้งเดียวที่จบการหารือ ผู้คนปรับตัวรอบเขาโดยไม่ต้องถูกบอก พวกเขามักทำแบบนั้นเพราะกลัวเขา และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณตำนานเท็จที่โรล์ฟเป็นสัตว์ประหลาด อัลฟาที่โหดร้ายซึ่งจะตัดลิ้นของใครก็ตามที่กล้าตั้งคำถามหรือท้าทายเขา การสนทนาในห้องโถงลดลงเมื่อเขาเดินผ่าน ทุกครั้งที่เขาขยับหรือหัน สายตาของฉันตาม ศึกษาว่าเขาเคลื่อนไหว หัน ชี้นิ้ว มอบหมายหน้าที่ และถูขนคางขณะพยายามคิด ความปรารถนาที่ใหญ่กว่าที่จะได้เขาถูกกดหนักในท้อง และเลือดของฉันสั่นอย่างไม่อดทน แมคยังไม่มาที่นี่… ขอบคุณเทพธิดา เพราะนั่นท
เพื่อนสนิทของพ่อ มุมมองของอีวา~ในที่สุดวันของทริปก็มาถึง ฉันนั่งที่ที่นั่งผู้โดยสารในรถของพ่อ โดยมีกระเป๋าวางที่เท้าและแขนไขว้แน่นบนอก ฉันกลั้นความสุขไว้ไม่อยู่ ถ้าใครจะผ่าอกฉันแล้วมองทะลุหัวใจ พวกเขาคงตกใจว่ามันเต้นเร็วขนาดไหน เหมือนบางสิ่งที่กำลังจะระเบิดถนนทอดยาวตรงหน้าเรา ต้นไม้เลื่อนผ่านหน้าต่าง และสิ่งเดียวที่ฉันคิดได้คืออีกกี่ชั่วโมงกว่าจะได้เห็นเขาอีกครั้งพ่อขับรถแบบที่เขาทำเสมอ มั่นคง เงียบ โดยตาจ้องถนนอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ได้พูดอะไรมากตั้งแต่เราออกจากบริเวณบ้าน ฉันโอเคกับเรื่องนั้น การพูดคุยคงบังคับให้ฉันแสร้งทำเป็นสงบฉันไม่ได้สงบเข่าของฉันยังคงกระตุก ฉันกดมือลงบนมันเพื่อให้หยุด แต่ความกระสับกระส่ายแค่ย้ายไปที่อื่น เข้าไปในอก เข้าไปในวิธีที่นิ้วของฉันยังคงงอเข้ากับฝ่ามือ รอล์ฟคงอยู่ที่นั่นแล้วตอนที่เราไปถึง เขาไปถึงก่อนเสมอ เขาคงกำลังเดินสำรวจบริเวณหรือคุยกับสมาชิกระดับสูง การปรากฏตัวที่ควบคุมได้แบบเดียวกับที่เขาพกพาไปทุกที่ ฉันยังคงจินตนาการถึงมัน วิธีที่ผู้คนหลีกทางให้เขาโดยไม่ต้องบอก วิธีที่เขาแทบไม่ต้องยกเสียงเพื่อทำให้ทั้งกลุ่มเงียบฉันขยับตัวบนที่นั่งและจ้องออกไปน
พ่อของฉันเพื่อนสนิท เอวา~ท้องของฉันตึงเครียดกับความคิดของพ่อ แต่เสียงชื่อของรอล์ฟที่ออกจากปากเขาก็ทำให้ฉันตื่นเต้นมากขึ้น แต่ฉันยังคงเงียบ“เก็บของที่ปกปิดร่างกายเธอด้วย” เขาพูด “กระโปรงยาวหน่อย แล้วก็เสื้อที่เหมาะสม ไม่มีอะไรที่เลื่อนขึ้นหรือเปิดออก เข้าใจไหม?”“ค่ะ” ฉันตอบ กลั้นกลอกตาไว้เขามองฉันอีกวินาที เหมือนกำลังรอให้ฉันเถียง เมื่อฉันไม่ให้อะไรเขา เขายกนิ้วโป้งให้แล้วย่างออกไป ปิดประตูแรงกว่าที่จำเป็นฉันยืนอยู่ตรงนั้น จับหัวเตียง กรามแน่น กระโปรงสีดำยังยับอยู่ในกำมือในวินาทีที่ฉันรู้ว่าเขาออกไปสนิทแล้ว ฉันกลอกตาแรงจนเกือบเจ็บ“แต่งตัวให้ดูดีเพื่อเขา” ฉันพึมพำใต้ลมหายใจ ฉันแต่งตัวให้ดูดีเพื่อรอล์ฟ ไม่ใช่แมค หรือหมาป่าตัวผู้คนอื่นใด เขาคนนั้นฉันคว้ากระโปรงยาวสองตัวจากด้านหลังตู้เสื้อผ้าแล้วโยนลงในกระเป๋าเดินทางทับทุกอย่าง แล้วก็เสื้อเรียบๆ สองสามตัวที่ปกคลุมท้องและไม่โชว์ผิว เนื่องจากนั่นคือสิ่งที่พ่อต้องการ ฉันก็เล่นตามได้ ถ้าฉันผลักดันแรงเกินไปตอนนี้ เขาจะยกเลิกทั้งหมด และฉันจะไม่มีโอกาสได้อยู่ในบ้านเดียวกับรอล์ฟเป็นวันๆ อีกแต่ฉันจะไม่ทิ้งของดีๆ ไว้ข้างหลังฉันรอจนได้ยิน
บทที่ 1: ฉันไม่ใช่เด็กอายุสิบสองอีกต่อไปแล้ว อีวา~โยนกระเป๋าเดินทางว่างเปล่าลงบนเตียงแล้วยืนจ้องมันเหมือนมันทำร้ายฉันเป็นการส่วนตัว ฉันพ่นลมด้วยความตื่นเต้น ว้าว… พรุ่งนี้ ในที่สุด พ่อของฉันพูดว่า “ได้” คราวนี้ ไม่มีอีกแล้วคำว่า “เธอยังเด็กเกินไปสำหรับงานพักผ่อนของแพ็ค” หรือ “อยู่บ้านแล้วเรียนหนังสือ” ฉันจะไป และนั่นหมายความว่าฉันจะได้เห็นผู้ชายที่ฉันหลงใหลมานานหลายปีฉันดึงลิ้นชักเปิดแรงกว่าที่จำเป็นและเริ่มคว้าเสื้อผ้า โดยยังไม่ได้มองจริงๆ มือของฉันสั่นเล็กน้อยแล้ว ไม่ใช่จากความประหม่า แต่จากวิธีที่หัวใจของฉันกระโดดทุกครั้งที่ฉันนึกภาพเขาเดินเข้าโถงหลักพรุ่งนี้อาทิตย์เช้า อำนาจอันทรงพลังแผ่ซ่านจากตัวเขาโดยที่เขาไม่ต้องพยายามแม้แต่น้อยและฉันอดไม่ได้ที่จะมองเขาและจำไว้เสมอว่าเขาเป็นใคร รอล์ฟ โอ้ ขอโทษ อัลฟา รอล์ฟ วิออตโต เพื่อนสนิทที่สุดของพ่อ ชายที่ฉันไม่ควรอยากได้ฉันนั่งบนเตียงพร้อมเสื้อที่พับไว้บนตัก และปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในจินตนาการบ้าๆ ชั่วขณะ ฉันเห็นมันแล้ว เขายืนอยู่หัวโต๊ะยาว ทุกคนสงบลงทันทีที่เขาเปิดปาก วิธีที่เขามองเมื่อออกคำสั่ง ความสงบนิ่งและแน่วแน่ราวกับว่าทั้งห้องเ







