LOGINShare
พรากจาก
publish date:
2026-04-24 11:14:34ปัง!
"แม่!!! " เปาโลตะโกนขึ้นเสียงพร้อมกับรีบเข้าไปพยุงร่างแม่ที่ค่อยๆ ล้มตัวลง ปืนที่พ่อย
Latest chapter
คฤหาสน์ต้องสาป คำสาปหายไป(END)
นับจากวันนั้นที่เปาโลถูกสองอาหลานจัดหนักตั้งแต่บ่ายยันกลางคืน นี่ก็ผ่านมาอีกหนึ่งเดือนแล้วที่เปาโลได้อยู่ในสถานะคนรักของท่านครูสและโลเวลเรื่องที่ไม่น่าเชื่อก็คือในวันต่อมาเปาโลที่โดนจัดหนักขนาดนั้น กลับสามารถลุกขึ้นยืนในวันต่อมาได้ แม้ขาจะสั่นทุกครั้งที่เขาขยับขาเดินก็ตามผลจากคำสาปของคฤหาสน์ทำให้เปาโลมีพละกำลังเพิ่มขึ้นมาก แต่ภายในวันนั้นเปาโลก็ไม่ได้เดินเท่าไรนัก เพราะมีคนที่เป็นคนรักถึงสองคนคอยดูแลเอาใจใส่ โดยให้เขานอนอยู่บนเตียงตลอดทั้งวันหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เปาโลก็ยังทำหน้าที่เป็นพ่อบ้านเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน ไม่ใช่ว่าทั้งท่านครูสจะไม่อยากให้เขาไม่ต้องทำงานแล้วจ้างพ่อบ้านคนใหม่มาแทนที่ แต่เป็นเปาโลเองที่ไม่ยอมที่จะหยุดทำหน้าที่พ่อบ้านถึงแม้สถานะของเขาในตอนนี้จะไม่ใช่คนรับใช้แต่เป็นเมียเจ้าของคฤหาสน์แทนก็ตาม เปาโลไม่อยากที่จะให้มีใครมาถูกผูกวิญญาณติดเอาไว้ที่คฤหาสน์แห่งนี้อีก เพราะเป็นกฎของคฤหาสน์ลูเชียนโน่ที่จะต้องให้พ่อบ้านทำงานที่คฤหาสน์เป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อน แล้วจึงสามารถที่จะบอกความลับของคฤหาสน์แห่งนี้ให้แก่อีกฝ่ายได้ เขาไม่สามารถที่
คฤหาสน์ต้องสาป บ่ายถึงกลางคืน3PNC
"อ่ะ! ท่านครูสจะทำอะไรครับ" เปาโลตกใจลนลานเผลอแป๋บเดี๋ยว แขนเขาก็ถูกอีกฝ่ายที่มายืนอยู่ด้านหลังจับรวบไปด้านหลัง"ทำสิ่งที่คนที่รักกันต้องทำไง" ครูสพูดเสียงเบาที่ข้างหูเปาโล หูอีกฝ่ายนี่แดงแจ๋เลยหลังจากที่ได้ยิน"นายต้องสนใจฉันบ้างนะเปาโล ตรงนี้ยังมีฉันอยู่อีกคน" โลเวลเห็นเปาโลเหมือนจะไม่สนใจตัวเองก็อดไม่ได้ที่จะบ่นน้อยใจ"ไม่ใช่นะ.... อื้มม" เปาโลได้ยินคำพูดที่เหมือนจะน้อยใจของโลเวลก็รีบพูดอธิบาย แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรเลยปากเขาก็ถูกประกบจูบจากริมฝีปากของโลเวล พวกเราจูบแบบเร่าร้อนผ่านไปไม่นานต่างก็สอดลิ้นเข้าไปในปากของอีกคน"แกจูบนานไปแล้วโลเวล ตาฉันบ้าง" ครูสจ้องมองเปาโลจูบปากกับโลเวลอยู่นาน รอจนทั้งสองคนผละออกจากกันเขาจะได้จูบเปาโลบ้าง แต่ทั้งคู่ไม่มีแววที่จะผละจูบกันเลยครูสทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องพูดขึ้นขัดทั้งสองคน แล้วใช้มือจับหน้าเปาโลให้หันมาหาตัวเองประกบจูบสอดลิ้นเข้าไปชิมรสสัมผัสภายในปากอีกฝ่าย"อื้มมๆ" เปาโลส่งเสียงขึ้น เขายังหายใจไม่ทั่วท้องเลยที่ถูกจับหน้าหันมาด้านหลัง แต่กลับถูกประกบปากจูบอีกครั้ง เขาเริ่มที่จะหายใจไม่ออกแล้วที่
คฤหาสน์ต้องสาป เลือกไม่ได้ก็ไม่ต้องเลือก
นี่ก็ผ่านมาเกือบเดือนแล้วที่เปาโลสลับไปมารับใช้เจ้านายทั้งสองคน ท่านครูสสี่วันต่อด้วยโลเวลอีกสามวัน วนกลับมาหาท่านครูสอีกสี่วันแล้วก็กลับไปหาโลเวลอีกสามวัน เป็นอย่างงี้มาเกือบจะครบหนึ่งเดือนแล้วซึ่งทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้ต้องการที่จะให้เขารับใช้เพียงแค่งานพ่อบ้านทั่วไปเท่านั้น ยังมีงานที่ลึกซึ้งที่ไม่ว่าจะคนไหนต่างก็ไม่ยอมกันและกันเลย ตอนนี้เปาโลคิดว่าแม้ทั้งสองคนจะไม่พูดว่าชอบเขาในระหว่างนี้ แต่เขาก็คิดทั้งคู่น่าจะรับรู้แล้วว่าเขานั้นรู้ความคิดทั้งสองคนแล้วแต่ถึงจะผ่านมานานขนาดนี้แต่เปาโลก็ยังเลือกไม่ได้สักทีว่าคนไหนดีกว่ากัน ระหว่างท่านครูสกับโลเวลทั้งคู่ต่างก็มีข้อดีและข้อเสียไม่ต่างกันมากนัก ในวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เขาจะต้องรับใช้ท่านครูสในสัปดาห์นี้แล้วแม้อีกฝ่ายจะไม่เปิดปากพูดแต่เปาโลรู้ดีเลยว่า วันนี้เขาจะต้องโดนสิ่งที่ใหญ่โตของอีกฝ่ายยัดเข้ามาภายในตัวแน่นอน ในทุกวันนี้กางเกงในเขามีทั้งของตัวเองและของสะสมของท่านครูสภายในตู้เสื้อผ้า รวมถึงบราลายดอกสีสันต่างๆ อีกด้วยที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าเปาโลในวันนี้เปาโลใส่ชุดชั้นในที่เป็นของสะสมของท่านครูสสีดำโดย
คฤหาสน์ต้องสาป เมดส่วนตัวNC
"เป็นไงบ้างเปาโลใส่ชุดนี้แล้วรู้สึกยังไงบ้าง" โลเวลเปาโลที่อยู่ตรงข้ามด้วยรอยยิ้มพร้อมกับกดรีโมทขนาดเล็กที่อยู่ในมือ"อื้อๆๆ อ๊า โล่ง...ดีครับ อื้ม" เปาโลตอบเสียงสั่น เพราะบางสิ่งที่อยู่ในตัวเขามันกำลังหมุนปั่นอยู่ภายใน"แกความเหลือชั้นจริงๆ ไอ้หลานชาย" ครูสมองท่าทางอย่างงี้ของเปาโลแล้วก็หันไปพูดกับหลานตัวเองพร้อมยกนิ้วโป้งให้"ไม่ต้องมาชมหรอกครับคุณอา เดี๋ยวกินข้าวเช้าเสร็จคุณอาก็ต้องออกไปแล้วนะครับ ตามที่เราสัญญากันผมจะให้คุณอาเห็นเปาโลในชุดตอนนี้จนกินข้าวเสร็จ เพราะตอนนี้เปาโลเป็นของผม หมดวันของคุณอาไปแล้วเมื่อวานนี้" โลเวลหันไปพูดกับอาตัวเองตัวสีหน้าเซ็งๆถ้าไม่ติดว่าเขาต้องไปยืมชุดเมดนี้กับสิ่งที่ใส่อยู่ในตัวเปาโลมาจากอีกฝ่าย ถ้าเขามีเองเขาคงไม่ต้องมายอมทำสัญญาที่ตัวเองเสียเปรียบแบบนี้กับคนเป็นอา ได้วันเยอะกว่าเขาไปแล้วยังจะมาเบียดเอาเวลาในวันของเขาเองอีก"จุ๊ๆ เด็กน้อยนี่ ฉันเป็นคนให้ชุดและอุปกรณ์กับแกนะ ฉันก็ต้องได้อะไรเป็นสิ่งแรกเปลี่ยนบ้าง" ครูสเองก็เริ่มไม่สบอารมณ์กับหลานชายตัวเองแล้วนี่ยังไม่ทันไรก็จะไล่เขาไปแล้ว"อื้มม อ่า จะให้ผ
คฤหาสน์ต้องสาป ลงโทษคนมาช้าNC
ก๊อกๆ"ท่านครูสตื่นได้แล้วครับ" เคาะประตูเสร็จเปาโลก็ตะโกนขึ้นพอที่จะให้คนในห้องตื่นนอนและรู้ตัว"เข้ามาได้เลยฉันไม่ได้ล็อกประตู" เสียงที่เหมือนพึ่งจะตื่นนอนดังออกมาจากในห้อง"งั้นผมขอเข้าไปนะครับ" พูดจบเปาโลก็เปิดประตูห้องเข้าไปอย่างเคยชิน ท่านครูสนั้นยังคงนอนอยู่บนเตียงด้านบนไม่ได้ใส่เสื้อพิงหัวเตียง เผยให้กล้ามหน้าอกที่แน่นเป็นลูกๆ พร้อมกับบางสิ่งที่ใหญ่โตแทงทะลุขึ้นมาจากผ้าห่มที่คลุมช่วงล่างเอาไว้"นายรู้ไหมว่านายมาปลุกฉันสาย" ครูสมองเปาโลที่จ้องเจ้าหนูของเขาที่มันตื่นตอนเช้าก็ยิ้มแล้วพูดขึ้น"แต่...ผมมาปลุกท่านครูสก่อนเวลานะครับ" เปาโลอดที่จะเถียงขึ้นมาไม่ได้วันนี้เขาตั้งใจที่จะมาปลุกอีกฝ่ายก่อนเวลาจริงๆ"ไม่! ตอนนายเข้าห้องมาก็เกินไปหนึ่งนาทีแล้ว ฉันจับเวลาเอาไว้ตลอดคงรู้นะว่าต้องทำอะไร" ครูสพูดด้วยรอยยิ้มตลอดเวลา"ครับ ผมเข้าใจแล้ว" เปาโลตอบเสียงอ่อย นี่เป็นวันที่สี่แล้วที่เขาโดนสั่งลงโทษแบบนี้ อีกฝ่ายนั้นใช้ให้เขามาปลุกนอนในเวลาเช้าทุกวัน ซึ่งตลอดสามวันที่ผ่านมาวันจนถึงวันที่สี่นี้ ไม่มีวันไหนที่เขามาปลุกอีกฝ่ายไ
คฤหาสน์ต้องสาป ศึกหมากฮอสชิงตัวพ่อบ้าน
สามเดือนผ่านไปนับตั้งแต่วันนั้นที่เปาโลได้สูญเสียคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป วันที่แม่ของเขาได้เสียชีวิตไปไม่น่าเชื่อว่าเขาจะอยู่โดยที่ไม่มีแม่ได้ แต่มันก็ใช้เวลาที่นานเหมือนกันกว่าที่เปาโลจะทำใจยอมรับความสูญเสียนี้ได้ เขาใช้เวลากว่าหนึ่งเดือนกว่าที่จะไม่เศร้าเสียใจไปกับการจากไปของแม่และในวันนั้นเองที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่เองก็ได้สูญเสียคนสำคัญภายในคฤหาสน์นี้ไปเหมือนกัน คนที่จากไปก็คือพ่อบ้านบาสเตียนที่เสียสละรับกระสุนแทนโลเวล ภายในวันนั้นหลังจากที่พ่อบ้านบาสเตียนเสียชีวิตเปาโลก็รีบพาร่างของโลเวลที่หมดสติขึ้นรถแล้วขับมาที่คฤหาสน์ลูเชียนโน่อย่างรวดเร็ว จนสุดท้ายเขาก็สามารถที่จะช่วยชีวิตโลเวลเอาไว้ไม่ให้ตายได้ แต่อีกฝ่ายก็ต้องนอนไม่ได้สติไปหลายวันระหว่างนั้นท่านครูสเองก็ได้ช่วยจัดงานศพให้กับแม่เขาและพ่อบ้านบาสเตียนอย่างดีที่สุดก่อนที่จะฝัง ส่วนคนที่เขาไม่อยากที่จะเรียกว่าพ่อนั้นสุดท้ายด้วยการเกลี้ยกล่อมจากท่านครูสเขาจึงตัดสินใจที่จะฝังอีกฝ่ายเอาไว้ที่ห่างไกลจากจุดที่ฝังแม่มากห่างออกไปหลายสิบเมือง ไม่ได้มีการทำพิธีหรืออะไร แม้แต่ไปร่วมงานตอนฝังเปาโลก็ไม่ได้ไปใ
You may also like
ทั่วทั้งใต้หล้า ข้ามองหาเพียงเจ้า
เสี่ยวเทีย1.7K viewsลมหนาว เหมันต์
น้ำหมึกใสใส1.4K viewsเด็กเลี้ยงของเฮียชัช (Mpreg)
Chenaimei4.3K viewsพาลินโดรม
จินต์พิชา1.2K viewsอ๋องวิปลาสผู้นั้น...แท้จริงแล้วน่ารักเกินคาด
SophiaPsp228 viewsฝ่าบาท ข้าเป็นขันทีไม่ใช่สนม
วอลจู783 viewsขังร้ายล่ามรัก
loyalheart / ตัวม้วน113 viewsกระดาษขาว และ น้ำหมึกดำ
Sapphiros S. N.364 views
