Masukคุณป๋ายืนกอดอกทำหน้ายักษ์ไม่รับมุกที่ฉันส่งไปให้ ใจคอจะตีฉันด้วยไม้เรียวนี่จริงๆ หรือไง “เลือกได้หรือยัง” คุณป๋าถามเสียงเข้ม สมองของฉันคิดอะไรไม่ได้นอกจากเรื่องอย่างว่า ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินมาหยุดตรงหน้าของคุณป๋า “เลือกได้แล้วค่ะ” “เลือกอันไหนก็หยิบขึ้นมา” ฉันวางมือลงบนแผงอกแกร่ง แล้วค
ผมค่อยๆ หันมองทางเมียตัวดีของตัวเองที่ในตอนนี้แทบจะยืนไม่อยู่ “ออกไปให้หมด” สิ้นสุดคำสั่งของผม พวกลูกน้องก็รีบพากันออกไปในทันที เหลือเพียงไอ้กล้าที่เป็นลูกน้องคนสนิท “นายอย่าดุคุณหนูเลยนะครับ คุณหนูคงอยากจะออกไปดื่มกับเพื่อนบ้าง” “มึงเลิกให้ท้ายเมียกูสักที” ผมขบกรามแน่นระงับอารมณ์โกรธของตัวเอง
3 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ฉันแต่งงานกับคุณป๋าแล้ว แต่งแบบงงๆ ในตอนนั้นที่คุณป๋าคุกเข่าขอฉันแต่งงาน หลังจากนั้นสองอาทิตย์เราทั้งคู่ก็จูงมือกันเข้าหอ จดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ที่ผ่านมสฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าคุณป๋าดูแลฉันดีมาก และซื่อสัตย์กับฉันอย่างที่เคยสัญญาเอาไว้ว่าจะไม่ทำให้ฉ
“อาเหนือสวัสดีค่ะ ^_^” ฉันกับเพื่อนยกมือไหวอาเหนือ “มึงน่าอิจฉาจริงๆ ว่ะไอ้หิรัญที่มีเมียสวยขนาดนี้” อาเหนือรับไว้แล้วหันหน้าพูดกับคุณป๋า “แล้วผู้หญิงของมึงล่ะ ทำไมไม่พามางานด้วย ?” “ก็แค่ของเล่น กูจะพามาออกงานทำไม” อาเหนือตอบแบบไม่ใส่ใจ นี่ถ้าฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นคงจะเสียความรู้สึกมากที่ถูกจำกัดแ
ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งทำแผลให้กับคุณป๋าอยู่ คิดแล้วก็ขำ ใครจะไปคิดว่าคุณป๋าจะมีมุมที่อ่อนแอแบบนี้ ความรักมักทำให้คนอ่อนแอเสมอ “ห้ามโดนน้ำนะคะเดี๋ยวแผลจะอักเสบ” “เป็นหมอหรือไง” คุณป๋าทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน “เป็นเมียคุณหิรัญค่ะ ^_^” พอฉันพูดแบบนั้นคุณป๋าก็หน้าแดงขึ้นมาเฉียบพลัน ก่อนที่จะคว้ามือมาดึงตั
ถึงจะคิดว่าคุณป๋าไม่ได้อยู่หน้าประตูแล้วแต่ฉันก็ยังโวยวาย เอาแต่ทุบประตูห้องอยู่แบบนั้นเผื่อคุณป๋าจะเห็นใจกลับมาเปิดให้ “อื้อ หนูทุบประตูจนมือแดงหมดแล้วนะคะ” ฉันแสร้งทำเป็นพูด ถ้าคุณป๋าแอบฟังอยู่คงจะเห็นใจ นี่ฉันเป็นเมียเชียวนะ จะใจดำขนาดนั้นหรือไง แต่!!! ไร้สัญญาณใดๆ จากด้านนอก เงียบกริบไม่ได้ย
“อยู่ใกล้แค่นี้จะเป็นจะตาย ทีกับไอ้เพทายนั่งตัวติดกันไม่เห็นเธอจะพูดอะไรสักคำ ห๊ะ!!” คุณป๋าจ้องหน้าฉันอย่างไม่สบอารมณ์ แถมยังขึ้นพูดเสียงดังไม่กลัวว่าใครจะมาได้ยิน “หมดธุระของฝุ่นแล้วงั้นฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ” ฉันลุกขึ้นยืนเตรียมจะออกจากห้องทำงานคุณป๋า เพราะขืนอยู่ต่อคุณป๋าก็คงจะพูดเหน็บแนมไม่เลิกส
1 เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหก....ตอนนี้ทางมหาวิทยาลัยปิดเทอมเรียบร้อยแล้ว และนี่เป็นเทอมสุดท้ายของชีวิตปีสี่ของฉัน ดังนั้นฉันจึงต้องฝึกงาน เพื่อนๆ ในห้องก็ต่างพากันไปฝึกงานที่ต่างจังหวัด เพราะหลายคนเบื่อชีวิตในกรุงเทพ พี่ไนท์ก็ชวนฉันไปฝึกงานที่บริษัทคุณพ่อของเขา อ้อ! ลืมบอกไปว่าพี่ไนท์กำลังเรียนปริญญา
ฉันเลือกที่จะเดินออกไปจากบ้านเงียบๆ โชคดีที่คนสวนไม่สนใจถามอะไรในตอนที่เห็นฉันเดินออกไปจากรั้วบ้าน พอเดินออกมารอแท็กซี่สักพักฝนก็กระหน่ำตกลงมาเหมือนฟ้ารั่ว แต่ฉันก็ไม่คิดที่จะหันหลังกลับเข้าไปหลบฝนในบ้าน ฉันรอจนกระทั่งมีรถแท็กซี่ผ่านจึงรีบยกมือโบก เรี ในตอนนี้ฉันกำลังจะไปหาอาเพทายที่คอนโด ฉันอยาก
Talk ฝุ่น วันที่ฉันต้องกลับมาเก็บของที่บ้านก็มาถึง ช่วงนี้อาเพทายบอกว่าคุณป๋าไม่มีงานที่จะต้องบินไปต่างประเทศเลย แต่อาเพทายก็บอกว่าจะดูราดราวให้ ฉันเลยตัดสินใจมาเก็บของวันนี้ อีกไม่กี่วันทางมหาวิทยาลัยก็จะสอบเตรียมปิดเทอมแล้ว เพราะฉะนั้นฉันต้องมาเก็บของก่อนที่มหาวิทยาลัยจะปิด “แกจะเก็บไปทั้งหมดนี







