分享

Chapter 16

last update publish date: 2026-07-25 10:53:28

การันต์ |

กระทั่งริมฝีปากของผมค่อยๆ ประทับลงแนบชิดกับริมฝีปากสีชมพูอวบอิ่มของเธอ ปากเราสองคนเข้าคู่ และเริ่มบดขยี้กันอย่างหนักหน่วงร้อนแรง ก่อนที่ปลายลิ้นของผมค่อยๆ ดันเข้าไปยังโพรงปากของอีกฝ่าย

เธอตอบรับและเผยอปากขึ้น พลันยื่นปลายลิ้นตัวเองออกมาตวัดตอบ มือของผมเลื่อนลงไปจับที่หน้าอกทรงโตของเธออัตโนมัติ พร้อมอ้อมไปด้านหลัง ปลดตะขอบราเซียลูกไม้ที่เธอสวมอยู่ออกไป ให้ตายเถอะ...เม็ดปทุมถันของเธอตอนนี้มันกำลังตั้งคู่แข็งเป็นตุ่มไตสู้มือผมอยู่

ผมถอนจูบออก จากนั้นค่อยๆ บรรจงใช้ลิ้นเลียไล้ไปตามกรอบหน้า กกหู ซอกคอ แล้วค่อยๆ ดูดเม้มจูบพรมอย่างแผ่วเบา เพราะไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้าบอบช้ำ จากนั้นจึงเปลี่ยนมาเลียวนขบเบาๆ ที่ติ่งหู ก่อนเลื่อนใบหน้าและริมฝีปากไปดูดงับยอดอกสีหวานนั่น

“อื้ม~ ซี้ด~” ผู้ถูกกระทำเริ่มส่งเสียงครางตอบรับ

“นาราชอบไหมครับ” ผมถามเพื่อเช็กว่าสติเธอกลับคืนมาครบถ้วนสมบูรณ์แล้วหรือยัง

“ชะ...ชอบค่ะ อื้อ~” เสียงตอบรับกระเส่านั่น ยิ่งตอกย้ำห้วงอารมณ์ของผมให้อิ่มเอมและเตลิดไปไกลยิ่งขึ้นกว่าเดิม

และนั่นทำให้ผมยิ่งได้ใจ ค่อยๆ ใช้มือลูบไล้เลื่อนผ่านหน้าท้องเรียบเนียนไปยังดอกไม้กลางกายของเธอ ผ่านเนื้อผ้าบางเบาของกางเกงในตัวจิ๋ว ที่บางจนเผยเนื้อนูนชัดเจน มันดึงดูดให้ผมค่อยๆ ลูบไล้ และใช้ปลายนิ้วกรีดกลางร่องขึ้นลงไปมา

“อื้อ~ สะ…เสียว”

ฟังเสียงร้องของคุณเลขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกอย่างไร ผมค่อยๆ ใช้สองมือประคอง ยกบั้นท้ายเธอขึ้น เพื่อถอดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดเรือนร่างออกไปให้พ้นตัว

เมื่อร่างกายไร้ซึ่งเสื้อผ้าพันธนาการ ผมจัดแจงยกตัวเธอขึ้นนั่งบนขอบอ่าง จัดท่าให้หลังพิงผนัง แล้วยกขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกจากกัน ก่อนเข้าจู่โจมใช้ปากจูบพรมไปยังขาอ่อนด้านในทั้งสองข้าง ดูดเม้มเป็นจังหวะ ส่วนมือลูบไล้หน้าขาของเธออย่างแผ่วเบา

ไม่นานนัก สาวสวยตรงหน้าคว้ามือของผมเข้าไปจับส่วนนั้นของเธอ แล้วจับมือผมบดบี้กับกลีบกุหลาบของเธอเบาๆ ผมจึงผละปากออกจากต้นขา เหลือบมองไปยังใบหน้าหวานสวยที่ตอนนี้กำลังหายใจหอบถี่ ดวงตาฉ่ำปรือ และครางกระเส่าอย่างไม่เป็นจังหวะ นิ้วผมเริ่มเลื่อนต่ำลง หมายจะสอดใส่มันเข้าไปให้เธอเสียวมากขึ้นกว่านี้ ผมว่าตอนนี้คุณเลขาของผม สติสตังน่าจะกลับมาบ้างแล้ว

“ทะ...ทำแค่ข้างนอกพอ ยะ...อย่าเอามันเข้ามา ฉันยังไม่เคย อื้อ~”

O_O

หืม...นารายังเวอร์จิ้นอย่างนั้นเหรอ คนเมามักจะไม่โกหก ให้ตายเหอะ ผมอยากจะเขกหัวตัวเองจังที่รังแกเธอแบบนี้ ผมควรหยุดอยู่แค่นี้ดีกว่า

แต่พอผมผละมือออก มือเธอกลับขยับเข้าไปลูบไล้หยอกล้อกับกลีบกุหลาบที่ฉ่ำเยิ้มของตัวเองอีกครั้ง พร้อมกับเสียงครางแหบต่ำแสนยั่วยวน ที่ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์เปลี่ยวของชายโสดผู้ครองตำแหน่งเจ้านายผู้คลั่งรักอย่างผมไปเต็มๆ

เอาจริงๆ ผมเองก็ไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน ผมจะมีอะไรกับใครต่อเมื่อคนนั้นตกลงปลงใจเท่านั้น แต่นี่ถือเป็นครั้งแรกที่ผมห้ามใจไม่ไหว แอบลวนลามหญิงสาวที่ไร้สติ แถมยังเวอร์จิ้นอีกต่างหาก ผมรู้ตัวว่าผมคลั่งเธอจนยั้งใจไว้ไม่ไหว

ผมยกมือเธอที่กำลังบดขยี้กลีบกุหลาบสีพีชดอกสวยออกไป ก่อนเปลี่ยนเป็นปากและลิ้นของผมเองที่ค่อยๆ บรรจงโลมเลียไปทุกอณูของดอกไม้ดอกสวยที่ผมอยากเป็นเจ้าของ อยากครอบครองมันไว้แค่คนเดียว

ปลายลิ้นเรียวของผมค่อยๆ แตะสัมผัสจุดอ่อนไหวที่ซ่อนอยู่ภายในกลีบกุหลาบ และรู้สึกได้ถึงน้ำหวานของเกสรดอกไม้ที่ไหลปริ่มออกมาภายนอก ดูดเม้มสลับกับรัวปลายลิ้นปรนเปรอความเสียดเสียวให้กับเธอ

“มะ...ไม่ไหวแล้ว อื้อ~”

คุณเลขาเสียวจนตัวสั่นเทิ้ม มือที่จับขอบอ่างอยู่ย้ายมาขยำเบาๆ ที่หัวผม เสียงครางอู้อี้ในคอเริ่มเปล่งออกมาดังขึ้นเรื่อยๆ

“เสร็จเลยไหม” ปากผมยังส่งมอบความสุขให้เธอไม่หยุด กระทั่งเธอเริ่มถดตัวถอยหนี แต่ขณะเดียวกันก็แอ่นสะโพกไปด้วย กระทั่งผมได้ยินเสียงครางที่บ่งบอกว่าเธอเสร็จแล้ว พร้อมกับลำตัวแขนแข้งขาที่สั่นและกระตุกเกร็ง

เมื่อเสร็จกิจ เธอเปิดเปลือกตาขึ้นมามองหน้าผมเพียงชั่วครู่ ก่อนเอาหัวพิงกำแพงและหลับไปทั้งอย่างนั้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ปลุกยังไงก็ไม่ยอมตื่น ผมจึงจัดการล้างเนื้อล้างตัว ก่อนพันผ้าเช็ดตัวไว้หลวมๆ แล้วพากลับไปนอนบนเตียง

ตอนนี้เหลือแต่ผมนี่แหละครับที่ยังไม่เสร็จกิจ เห็นคนบนเตียงนอนหลับไปแล้ว ผมจึงเดินเข้าห้องน้ำ จัดการกับส่วนนูนเด่นกลางกายที่ยังตั้งตรงแหน็วให้ผ่อนคลายสบายตัว อาบน้ำอาบท่าและกลับมานอนข้างๆ คุณเลขาที่หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่บนเตียงนุ่มนั่น

“ฝันดีนะครับนารา” ผมกระซิบข้างหูเธอเบาๆ ก่อนหลับตา และพาตัวเองเข้าสู่ห้วงนิทราในเวลาแค่ไม่กี่นาที

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 104

    น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่นนาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้วเมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 103

    หมดจากการพักผ่อนยาวๆ ที่ภูเก็ต วันจันทร์...วันเริ่มต้นสัปดาห์ การันต์กับนารามาทำงานพร้อมกัน โดยมีพี่สุเมธขับรถตู้คันหรูมาส่ง แต่พอรถจอดตรงหน้าบริษัทปุ๊บ ท่านประธานของบริษัทก็หันไปบอกกับเลขาของเขาทันทีเหตุการณ์มันเหมือนวันนั้นเป๊ะๆ เช้าหลังจากคืนนั้นที่เจ้านายหอบหิ้วเลขาตัวเองกลับบ้านแบบงงๆ“คุณเลขาครับ สงสัยคุณต้องกลับไปเอาของที่บ้านให้ผมแล้วแหละ ผมนี่ขี้ลืมจริงๆ ดันลืมเอกสารสำคัญไว้ในลิ้นชักห้องทำงาน เดี๋ยวให้พี่สุเมธไปส่ง รหัสเดิมนะ”“เดี๋ยวค่ะท่านประธาน...เอกสารอะไร วันนี้ไม่เห็นมีประชุม หรือนัดเซ็นงานสำคัญอะไรเลยนี่นา ไว้ไปเอาพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”นาราเริ่มอิดออด เพิ่งมาถึงบริษัท ยังไม่ทันได้ก้าวขาลงจากรถ ก็มีอันต้องกลับไปเอาของที่บ้านอีกแล้ว แต่ด้วยวันนี้อารมณ์ดี จิ๊ปากทำหน้ามู่จู้ใส่ผู้เป็นเจ้านายควบตำแหน่งคนรักเสร็จ ก็ไล่เขาลงรถไป และให้พี่สุเมธออกรถกลับบ้านทันทีด้วยความที่เป็นขาออกเมือง ถนนค่อนข้างโล่ง ไม่นานนักก็ถึงบ้านหรูย่านรามอินทรา ก่อนที่คุณเลขาจะเดินเข้าไปยังห้องทำงาน ใส่รหัสปลดล็อกลิ้นชัก ก่อนเปิดออกมาเห็นของอะไรบางอย่าง ในลิ้นชักไม่มีอะไรเลยนอกจากจดหมายหนึ่งฉบับไม่ได

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 102

    “เรื่องแรก บ้านคุณมีสมบัติเยอะเกินไป นาราไม่สบายใจ ถ้าจดทะเบียนแล้วหมายถึงการที่นาราจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของครอบครัวเตชะกุลธร...นาราไม่อยากแต่ง แค่นี้นาราก็โดนเหน็บแนมจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ส่วนข้อสองคือเรื่องแม่ ถ้าแต่งงานแล้ว เราก็ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แต่แม่อาจต้องอยู่คนเดียว นาราไม่ค่อยโอเค แม่แก่ตัวลงไปทุกวัน เดี๋ยวนี้แกเจ็บออดๆ แอดๆ บ่อยด้วย”“...”“ข้อสาม นาราไม่อยากจัดงานแต่งงาน อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นารารู้ว่าคุณการันต์ไม่ทิ้งนาราไปไหน และนาราเองก็ไม่ทิ้งคุณไปไหนเช่นกัน กลัวว่าถ้าแต่งงานแล้ว ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปจากเดิม แบบนั้นนาราไม่อยากแต่งเลย ขออยู่แบบนี้ดีกว่า”“โอเค เข้าใจละ ไม่ต้องจัดงานแต่งงาน แต่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่อำเภอเลยดีกว่า ผมตัดสินใจแล้ว”“โอ๊ย...คุณการันต์คะ ที่นาราบอกเมื่อกี้นี้ คุณไม่เข้าใจสักนิดเลยเหรอไง...ฮึ” นาราจิ๊ปากหนึ่งทีพร้อมถอนหายใจยาว ก่อนที่อีกคนจะจับประคองใบหน้าเธอให้หันมาและกอบกุมมือเล็กเรียวของเธอไว้“นาราครับ..คุณฟังผมนะ ผมจะตอบคำถามทุกข้อที่คุณยังติดใจสงสัย ข้อแรก ป๊าม้าผมดีใจมากนะ ที่นาราจะมาเป็นส

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 101

    “แต่ตอนนี้เหมือนผมจะโดนนาราดุทุกวันเลยนะ คนอะไรดุชะมัด” การันต์หยิบที่คั่นหนังสือมาคั่นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนจากท่านอนเอนสบาย มาเป็นท่านั่ง แล้วหันหน้าหันตัวไปคุยกับคนข้างๆ ด้วยท่าทางที่จริงจัง“นาราครับ เรามาแต่งงานกันไหม”หืม...!! มาร์การิต้าที่กำลังจิบแทบพุ่ง นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คุณการันต์เขาเป็นอะไร อยู่ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา“จัดงานแต่ง แล้วก็จดทะเบียนสมรสด้วยเลย”หืม!! จดทะเบียนสมรสด้วยงั้นเหรอ ตั้งแต่เป็นแฟนกันมา ใช้ชีวิตร่วมกันมา เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวนาราเลย เพราะเธอโอเคกับที่เป็นอยู่ ไม่ต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่การันต์รักและซื่อสัตย์กับเธอ แค่นั้นก็เกินพอ“คุณการันต์คิดจะจริงจังกับนาราแล้วเหรอคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมก็จริงจังมาตั้งแต่คืนนั้นแล้วนะ ใครก็ไม่รู้ หน้าไม่อาย อยู่ดีๆ ก็มานอนห้องคนอื่นเฉยเลย”“อย่าแซวสิ นาราไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นห้องเจ้านายอะ”“นะๆๆ แต่งงานกันนะ อยากแต่ง อยากมีเมียจนตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย”“ไหนอะแหวน”“เดี๋ยวซื้อให้”“ไม่เห็นโรแมนติกเหมือนตอนขอเป็นแฟนเลย”“ผมใจร้อน...จริงๆ อยากพาไปจดทะเบียนวันนี้เล

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 100

    ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผม

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 99

    | การันต์ |ให้ตายเหอะ...ภาพที่ผมเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจของผมสั่นจนแทบจะหัวใจวายตาย เมียผมกำลังเล่นกับของเล่นที่เพิ่งซื้อให้ไปเมื่อวันก่อน มือหนึ่งของเธอจับมือถือเอาไว้ เหมือนกำลังดูอะไรค้างไว้อยู่ อีกมือก็กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจบยับย่น หายใจหอบถี่ ตาหลับพริ้มล่องลอยไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเนื้อตัวเธอที่บิดเร่าแอ่นไปมาจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นผมไปไม่เป็นเลยทีเดียว ภาพตรงหน้ามันทำให้เจ้าการันต์น้อยตื่นตัวแทบจะทันที ตอนนี้สองมือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ค่อยๆ ปิดประตูด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินตรงไปยังเตียง นั่งคุกเข่าลงข้างๆ และสิ่งที่ผมเห็นในหน้าจอมือถือ ทำให้ผมเซอร์ไพรส์เข้าไปอีก มันคือทุกอิริยาบถของผมเมื่อสองวันก่อน เธอแอบอัดมันเอาไว้ แสบจริงๆ!!“ทำแบบนี้แล้วหายปวดหัวเหรอครับ”“อื้อ~” เมื่อผมกระซิบเข้าที่ข้างหูเบาๆ จนเจ้าตัวครางอือตอบกลับมา คาดว่าความเสียวเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอคงคิดว่าเสียงพูดที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงแว่วจากจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเองผมเห็นรีโมทของเล่นชิ้นนี้วางอยู่ข้างๆ ผมจึงหยิบมันขึ้นมาพลันกดปุ่ม

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status