Chapter 100

ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้น

หลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที

“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”

“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”

“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”

“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”

“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผมว่าจะหาทีมให้นาราอีกสักคนสองคน จะได้ช่วยจัดการเอกสาร ช่วยทำตารางนัดให้ ส่วนนาราก็ไปทำงานที่เราบอกพี่เมื่อกี้ให้เต็มตัวไปเลย งานมันจะได้มีประสิทธิภาพ เป็นระบบระเบียบซะที”

“เห็นไหม ก็บอกตั้งแต่ครั้งที่แล้วให้คุณหาเลขามาเพิ่ม คุณก็มาทำงอนอะไรก็ไม่รู้ไร้สาระ งานนารามันก็โหลดอย่างที่เห็นนี่แหละ แทนที่จะได้ไปเที่ยวกันบ่อยๆ นาราก็ต้องนั่งทำทุกอย่างงกๆๆ อยู่คนเดียว ไหนจะต้องหอบมาทำต่อที่บ้าน บางวีควันเสาร์อาทิตย์ก็ยังต้องเข้าบริษัทไปเคลียร์งานอีก ดีนะที่นาราเก่งอะ ไม่งั้นเละแน่ๆ เฮ้อ…ขอบ่นหน่อยเถอะ”

หญิงสาวบ่นแฟนหนุ่มยาวเหยียดไม่เว้นช่วงให้อีกคนได้เถียงกลับเลย คนหล่อของเราจึงทำได้เพียงวาดแขนไปกอดตัวแฟนของเขา ทำหน้าอ้อนและสำนึกผิด พร้อมหอมแก้มฟอดใหญ่เป็นการง้อ

“มีคนมาช่วยแค่คนเดียวนี่ยังไม่รู้ว่าจะพอรึเปล่าเลย”

การันต์เห็นท่าว่าตัวเองกำลังจะโดนบ่นต่อ เลยจัดการประกบปากของเขาเข้าไปยังกลีบปากเล็กๆ นุ่มนิ่มของคนตรงหน้าให้เธอเงียบลง ก่อนจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปทักทาย…แต่ก็ถูกคนน่ารักผละหน้าหนีออกมาจากอารมณ์ที่ค่อนข้างจะเดือดดาลพอสมควร

“อื้อ…ไม่ต้องทำเนียนจูบกลบเกลื่อน”

“เปล๊า…ใครกลบเกลื่อนอะไร ไม่มี้…”

“งั้นพรุ่งนี้นาราจะประกาศหาทีมเลขาใหม่อีกสองคนนะ ทั้งคู่จะทำงานให้นารา แล้วนาราจะเอาเข้าไปเสนอให้คุณอีกที เพราะถ้าไม่ผ่านนารา เดี๋ยวคุณการันต์ก็ไปหงุดหงิดโวยวายใส่พวกเขาอีก รู้ไหมว่าบรรดาพี่ๆ เลขาชั้นยี่สิบเก้านี่บ่นพี่จนหูนาราชาแล้วชาอีก”

“ก็ไม่มีใครทำงานถูกใจเท่านารานี่นา”

ให้มันได้แบบนี้สิ ท่านประธานใหญ่ เอาแต่ใจตัวเองเก่งเป็นที่หนึ่ง ใครทำงานไม่ถูกใจก็ไล่ให้ไปทำใหม่ หลังๆ นาราเลยจัดแจงให้ทุกอย่างผ่านเธอก่อนจะเข้าห้องคุณการันต์ ไม่ปล่อยให้ใครโทรตรง คุยตรงเหมือนเมื่อก่อน ไม่เว้นแม้กระทั่งวาระที่จะเอาเข้าประชุม ก็ต้องผ่านตาเธอก่อนเช่นกัน

.....

สุดท้ายแผนการปรับชีวิตของการันต์และนาราก็สำเร็จลุล่วง เขาได้ปวินและนิดา เพื่อนสนิทของปวินอีกคนมาเป็นผู้ช่วย

แม้ผู้ช่วยคนใหม่จะโดนคนทั้งบริษัทซุบซิบนินทาเรื่องเส้นสายอยู่บ้าง แต่เขาและเธอทั้งสองคนไม่ได้สนใจและไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เพราะสิ่งที่พวกเขาสนใจคือการได้ก้าวเข้ามาทำงานที่ท้าทายและใช้ทักษะมากขึ้นต่างหาก ปล่อยให้ป้าๆ คนเก่าคนแก่ และพวกพนักงานปากหอยปากปูนินทากันไป

ตลอดเวลาครึ่งเดือนที่ทั้งสองทดลองปรับเปลี่ยนระบบการทำงานใหม่ ปรากฏว่าผลมันออกมาดีเกินคาด ดูเหมือนการันต์และนาราจะมีเวลาให้กันมากขึ้นตามที่พวกเขาต้องการอยากให้มันเป็น

จะไม่มากขึ้นได้ยังไงล่ะ โน่น...ตอนนี้ทั้งคู่กำลังสวีทหวาน เอนหลังนอนชิลจิบมาร์การิต้าอยู่ริมทะเลโน่น โรงแรมใหม่ที่เขาร่วมลงทุนกับเจสซี่เปิดตัวได้ไม่นาน คะแนนรีวิวจากแขกที่เข้าพักพุ่งพรวด จองเต็มทุกห้องกันยาวข้ามปี ขนาดหุ้นส่วนใหญ่อยากลองมานอน ก็ยังต้องต่อคิวเหมือนแขกคนอื่นๆ ไม่มีอภิสิทธิ์พิเศษแต่อย่างใด

ชายหนุ่มและหญิงสาวคู่รักนอนเล่นอยู่เคียงข้างกัน เขาอ่านหนังสือ ส่วนเธอกำลังไถหน้าจอมือถือขึ้นลง เพราะเพิ่งอัพรูปทะเลไปเมื่อไม่กี่นาทีนี้

“นาราครับ เราเป็นแฟนกันมากี่ปีแล้ว”

“ก็หลายปีแล้วนะคะ”

“จำวันแรกที่เราเจอกันได้ไหม”

“ถ้าวันแรกเลยคงเป็นตอนเด็กๆ จำไม่ได้หรอก”

“โอ๊ย...ยัยแฟนบ๊อง ผมหมายถึงตอนโตแล้วสิ”

“หยอกๆ น่ะ ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะคะ ไม่ได้ความจำเสื่อมซะหน่อย หน้าคุณการันต์ดุอย่างกับยักษ์ แยกเขี้ยวใส่จนนาราเกร็งไปหมด แถมคุณยังนิสัยไม่ดีอีกต่างหาก ดุจนนารากลัว” พูดไปก็แอบตัดพ้อไป นาราจำได้ดีว่าวันแรกที่เขาเจอเจ้านายมาดเข้ม วันนั้นแทบอยากเดินลงไปหาฝ่ายบุคคลแล้วยื่นใบลาออก คนอะไรมนุษยสัมพันธ์โคตรห่วยแตก