Chapter 104

น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่น

นาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้

‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’

จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้ว

เมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น

‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว้ที่นิ้วนางข้างซ้าย และเดินไปที่ห้องใหญ่ริมสระหลังบ้านนะครับ มีของขวัญชิ้นใหญ่อีกชิ้นที่คุณควรได้รับ’

น้ำตาไหลไม่หยุด คุณเจ้านายทำเธอบ่อน้ำตาแตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า เก่งจริงเรื่องความโรแมนติกเนี่ย เหนือคาดกว่าที่คิดไว้มาก นาราหยิบแหวนเพชรวงสวยขึ้นมาสวมไว้ตามที่อีกคนต้องการ แหวนพอดีกับนิ้วนางของเธออย่างน่าประหลาด หรือมันจะรอเจ้าของตัวจริงอย่างที่อีกคนว่า

นาราเดินออกจากห้องพร้อมจดหมายและกล่องแหวนเปล่าที่ถือติดมือมาด้วย ก่อนจะเดินไปตามโถงทางเดิน ลงบันได และอ้อมไปอีกฝั่งของบ้าน เพื่อทะลุไปยังสวนหลังบ้านตามทางที่เธอคุ้นเคย เดินไปใจก็เต้นแรง จะมีของขวัญชิ้นไหนอีกล่ะ ในเมื่อที่ได้ตอนนี้มันคือชิ้นที่เธอถามหาและต้องการมันมากที่สุดแล้ว

และเมื่อเดินมาถึง เธอก็เห็นของขวัญชิ้นใหญ่ที่การันต์บอก…

ผู้คนที่คุ้นเคยมากันพร้อมหน้า พ่อแม่ของคุณการันต์ แม่ของเธอ พี่แพรว เจสซี่ ก้องภพ ปวิน ภูผา พุดเดิ้ล และเพื่อนสนิทของคุณการันต์อีกสามสี่คนที่เธอเองก็พอจะรู้จัก

“เซอร์ไพรส์ ยินดีด้วยนะบันนี่” เสียงเจสซี่ดังก้องมาแต่ไกล

เข้าใจแล้ว...เธอเข้าใจแผนของคุณเจ้านายหมดแล้ว นี่คือสิ่งที่เขาอยากทำสินะ มันไม่ใช่งานแต่งงาน แต่มันคือการรวมคนที่เรารักและรักเรา มาร่วมแสดงความยินดีอย่างที่การันต์อยากให้เป็น

ส่วนเจ้าตัว...เดินตามเธอเข้ามาพร้อมกับใครบางคนในชุดสีกากี นารารู้ได้ทันทีว่าคนคนนั้นมาทำอะไร เจ้าตัวได้แต่เขินอาย ยืนยิ้มไม่หุบ ก่อนที่การันต์จะเดินเข้ามาหอมแก้ม และพาเธอเดินไปยังโต๊ะเล็กๆ มุมห้อง เพื่อจดทะเบียนสมรส

ตามฤกษ์เป๊ะๆ เสียงใครสักคนตะโกนตามหลัง นารารู้ทันทีว่าทุกอย่างถูกอีกคนเซตไว้หมดแล้ว การันต์รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องตอบตกลง ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าเชิญทุกคนมาในวันนี้หรอก

แต่ละคนทยอยเดินเข้ามาหา โอบกอด แสดงความยินดี ก่อนที่พ่อและแม่ของการันต์จะชวนแขกเหรื่อไปกินมื้อเที่ยงที่ห้องอาหาร ปล่อยให้คู่ข้าวใหม่ปลามันนั่งคุยกันอยู่ที่ห้องนั้น

“ดีใจจัง ในที่สุดผมก็มีเมียเป็นตัวเป็นตนซะที นาราเตรียมตัวไว้เลยนะครับ เข้าหอคืนนี้ คุณสามีว่าจะขอจัดหนักๆ เน้นๆ ให้คุณภรรยาสักหน่อย ฉลองทะเบียนสมรสใบแรกและใบสุดท้ายของชีวิต มาผลิตทายาทเตชะกุลธรกัน”

“ไอ้คนบ้า ไอ้คนหื่น ไอ้สามีผีทะเล” เสียงอ้อมแอ้มขวยเขินโต้ตอบกลับไป ก่อนคุณเจ้านายจะจับคุณเลขาหอมแก้มฟอดใหญ่ กอบกุมมือซ้ายที่ถูกประดับด้วยแหวนเพชรวงโต ยกขึ้นมาประทับจูบอย่างแผ่วเบา พร้อมกับคำสัญญาที่บอกว่า พวกเขาจะซื่อสัตย์และมั่นคงในความรักครั้งนี้ ตราบจนกว่าความตายจะพรากเขาทั้งสองออกจากกัน

เรื่องราวความรักของคุณเจ้านายกับคุณเลขามาถึงจุดที่คอมพลีทแล้ว มันสมบูรณ์แบบอย่างที่ทั้งคู่อยากให้เป็น ขอบคุณโลกใบกลมที่หมุนวนและนำพาพวกเขาให้หากันจนเจออีกครั้ง อยู่เป็นคนของกันและกัน...ตลอดไป

จบตอนพิเศษ

เย่ๆๆ จบแล้ววว แฮปปี้เอนดิ้งสุดๆ ขอบคุณคุณนักอ่านทุกคนที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ต้นเรื่องจนถึงตอนจบนะคะ ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ และขอบคุณสำหรับการรีวิว คอมเมนต์ รวมทั้งทุกกำลังใจที่ส่งมาให้กันค่ะ :)