Se connecterบทที่ 20 ร้อนใจ “ค่ะ แล้วคุณหมอรีบไหมคะ” แพรวาตอบกลับปลายสายด้วยน้ำเสียงปกติ วันหยุดทั้งทีแต่มีคนโทรมาสั่งงานด่วนซะงั้น จะใครได้อีกล่ะที่กล้ารบกวนวันหยุดสาวขี้วีนสุดโก๊ะแบบเธอได้ นอกซะจากจะเป็นคุณหมอรดาเพราะแพรวายอมอยู่คนเดียว เนื่องจากรายนี้วีนเก่งกว่าเธอ “ค่ะได้ค่ะ เดี๋ยวแพรรีบจัดการให้นะคะ” แน่นอนว่าปลายสายตอบกลับมาว่าด่วนจี๋ นอกจากจะเป็นดีไซเนอร์ให้กับแบรนด์รดาของคุณหมอแล้ว เธอยังต้องทำหน้าที่เป็นสไตลิสต์ส่วนตัวให้คุณหมอด้วย ซึ่งงานที่ได้รับมอบหมายมาล่าสุดคือต้องหาชุดราตรีเรียบหรูแต่โดดเด่นให้ก่อนเที่ยงพรุ่งนี้ เวลามีจำกัดมากดีไซเนอร์สาวหัวหมุนทันทีเมื่อวางสาย รีบเลื่อนหาคอนแทกต์ติดต่อหาแบรนด์หรูตามบรีฟที่คุณหมอต้องการ เพราะจะใช้แบรนด์ของตัวเองก็ไม่ได้ชุดราตรีที่กำลังซุ่มทำยังไม่เปิดตัว จะสั่งตัดพิเศษตอนนี้ก็คงไม่ทัน เมื่อติดต่อหาจากคนสนิทได้ชุดที่ถูกใจก็ส่งต่อให้คุณหมอเลือก เลือกได้เสร็จแพรวาก็พรูลมหายใจออกมากอย่างโล่งใจ กินเวลาไปเกือบสามชั่วโมงในการหาชุด และตอนนี้ก็เวลาเกือบบ่ายโมงน้ำเธอก็ยังไม่ทันอาบ ต้องรีบออกไปรับชุดด้วยตัวเองอีก เพราะวินนี่ติดงานด่วนเช่นกันไปแทนไม่ไ
บทที่ 19 ไม่ได้อยากเป็นแค่นี้ NC++ “ได้….” มือหนารูดถุงยางอนามัยถอดทิ้งโยนไปกลางอากาศทันที แค่วันไนท์ใช่ไหม! ได้! พรึ่บ! “อ๊ะ…” คนตัวเล็กร้องออกมาเสียงหลงเมื่อโดนมือหนากระชากข้อเท้าของตัวเองอย่างไม่แรงนัก แต่ก็แรงมากพอที่สามารถทำให้เธอถลาลากเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ดวงตากลมโตจับจ้องอยู่ที่การกระทำของเขาอย่างงุนงง ยังคงมึนเมานิดหน่อยและงุนงงว่าทำไมเขาถอดถุงยางอนามัยทิ้งทั้งที่ยังไม่เอาเลย?… หรือเขาจะสด ถ้าเป็นเขาจะสดเธอก็ไม่ติด เพราะอยากลิ้มอยากลองมากกว่าและมั่นใจว่าเขาสะอาดสะอ้านมากพอไม่จำเป็นต้องกังวล “พี่ธีร์จะไม่ใส่ถุงเหรอคะ” เธอถามตาแป๋ว พลางส่งสายตาหวานเชื่อม แอบกัดปากเขินอายเล็กน้อยเมื่อร่างสูงจับแก่นกายใหญ่จ่อทางปากช่องคลอด เขาถูเบาๆ จนน้ำของเธอไหลเยิ้มเพิ่มออกมาแต่ไม่ยอมดันเข้าไปสักที แพรวาหลุดเสียงครางออกมาด้วยความกระสั่นยกสะโพกบดเบียดส่ายเข้าหาเขาใกล้มากขึ้นอีกระดับอย่างต้องการ “ครับ” ดวงตาคมกริบก้มลงมองที่ระหว่างขาขาว พลางยกสะโพกสอบขยับนาบแก่นกายถูไถไปด้วย ก่อนจะเงยหน้ามายิ้มตอบคนตัวเล็ก “ไม่ใส่ถุงและจะไม่ใส่เข้าไปด้านในครับ” เขายิ้มตอบอย่างร้ายกาจ แค่วันไนท์สแตนก็
บทที่ 18 เข็มไหนเจ็บกว่ากัน NC++ “ถึงตาวาวาวแล้วครับ” เขาจับมือสวยนำทางมาวางลงบนเป้ากางเกงของตัวเอง จนคนตัวเล็กหน้าแดงก่ำลืมตาขึ้นเลื่อนสายตามองตาม ความใหญ่โตของเขาดุนออกมาผ่านเนื้อผ้าจนตัวเล็กเม้มริมฝีปากเข้าหากัน แพรวาจ้องมองเป้ากางเกงด้วยแววตาพราวระยับราวกับเด็กน้อยกำลังได้ของเล่นชิ้นใหม่ เธอใช้นิ้วชี้เรียวลากวนมันเบาๆ ก่อนจะเงยมองหน้าเจ้าของมัน เห็นนักธุรกิจหนุ่มกัดฟันจนสันกรามนูนด้วยความเสียวแทบขาดใจก็ยิ่งพอใจ มือเล็กดื้อซนลากขึ้นสูงไปจนถึงหัวกางเกงแบรนด์ดัง สอดมือเข้าใต้เสื้อยืดราคาแพงอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงแผงหน้าท้องแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเป็นลอน เท่านั้นแหละมือเล็กจัดการผลักเขาลงไปกับเตียงเป็นฝ่ายก้าวขาขึ้นคร่อมเขาแทน ‘หูยย กล้ามแน่นมากกอยากลูบทั้งคืน’ เธอคิดในใจ “ร้อนแรงจังเลยนะครับ…” นักธุรกิจหนุ่มยิ้มกริ่ม จ้องมองการกระทำของคนสวยขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม ก่อนจะพยุงตัวขึ้นในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนผิงกับหัวเตียง ปล่อยให้คนตัวเล็กได้ลูบไล้ตามใจชอบ อยากจะจับ อยากจะแตะตรงไหนเขาก็ยอมทั้งนั้น เพราะทั้งตัวของเขามันเป็นของแพรวาอยู่แล้ว “ถอดออกให้หนูหน่อย…
บทที่ 17 ชิม NC++ “ผมเป็นผู้ชายแล้ว…” เขากำลังเตือนคนเมาในตอนที่เขายังพอมีความอดทนอยู่ แต่ประโยคที่แทรกขึ้นมาของคนตัวเล็กทำเอาเขากู่ไม่กลับทันที “หรือพี่ธีร์อยากทำมากกว่านี้?” “…ผมทำได้เหรอครับ” ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังมองออดอ้อนเขาอยู่ สติสตังเขาขาดผึ่งทันทีเมื่อโดนมือเล็กจับมือไปวางลงบนหน้าอกอวบอิ่มเป็นคำตอบ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เป็นฝ่ายโน้มตัวลงไปจูบทับลงบนริมฝีปากบางระเรื่ออย่างละเมียดละไมและค่อยๆ เพิ่มแรงทวีคูณขึ้นเมื่อคนใต้ร่างจูบตอบกลับมา ความรู้สึกที่อัดอั้นเต็มกายถูกส่งผ่านบทจูบเร่าร้อน นักธุรกิจหนุ่มไม่รอช้าสอดเรียวลิ้นไล่งับริมฝีปากบางจนเกิดเสียงดังจ้วบจ๊าบคละห้องนอนใหญ่ เขาดูกลีบปากเล็กสลับกับงับเบาๆ แล้วปล่อย เอียงคอเข้าหาในองศาที่ทำให้หน้าแนบชินกันมากขึ้น ลมหายใจร้อนเป่ารดลงบนแก้วขาวเนียนชวนให้ขนลุกซู่ แพรวาที่มีความกล้ามากขึ้นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ยกมือขึ้นคล้องคอหนารั้งเขาเข้ามาใกล้ จนคนข้างบนก้าวขึ้นมาบนเตียงเต็มตัวคร่อมร่างเล็กเอาไว้ใต้อาญัตติ เสียงหอบหายใจหนักของคนตัวเล็กเริ่มดังแทรกคลอกับเสียงจูบ ทำให้เขาได้สติ ริมฝีปากค่อยๆ ผละจากกัน ทิ้
บทที่ 16 อยากทำมากกว่านี้ ไนต์คลับสุดหรูย่านเมืองหลวง (ร้านของริชชี่) “ขอบคุณค่ะ” แพรวาเอ่ยขอบคุณคนตัวสูงในตอนที่เขายื่นมือเข้ามาพยุงขณะกำลังจะก้าวลงจากรถยนต์คันหรูของเขา วันนี้เขามีคนขับรถมาด้วยไม่ได้ขับเองเหมือนครั้งก่อน ระหว่างทางมาที่ร้านจึงมีโอกาสกุมมือกันตลอดทาง ถามสารทุกข์สุกดิบระหว่างที่ไม่ได้เจอกันราวกับคนสนิทกันมานานหลายปี ทั้งที่เพิ่งคุยกันไม่กี่ครั้งเอง แต่นอกจากจะช่วยพยุงในตอนเธอลงรถ เขายังถือวิสาสะกุมมือเธอเดินเข้าร้านอย่างเนียนๆ คนรู้ทันแบบเธอแสร้งปล่อยเบลอไม่ทักท้วงเพราะอยากให้เขาจับเช่นกัน วันนี้อะไรก็ได้อยู่แล้ว หรือจะมากกว่านี้ก็ย่อมได้ “วันนี้เอาเบาๆ ก่อนไหมครับ” นักธุรกิจหนุ่มหันมาถามคนข้างๆ ที่นั่งใกล้กันจนแทบจะสิงกันอยู่รอมร่อ เขากำลังเลือกเครื่องดื่มสำหรับวันนี้ เห็นนิ้วเรียวสวยชี้ที่วอดก้าเขาจึงรีบถามขึ้นมาทันที “หนูอยากดื่มอันนี้… ไม่ได้เหรอคะ” แพรวาเงยหน้าขึ้นมาเอียงคอมองเขาตาแป๋วท่ามกลางความมืดสลวย แต่ยังพอมีแสงในคลับส่องตกลงมากระทบกับใบหน้าหวานพอให้มองเห็นแววตาดื้อรั้นของเธออยู่ชัดเจน “…ได้อยู่แล้วครับ” สายตาอ้อนมาขนาดนี้แล้วเขาจะกล้าขัดใจไงไหว ถึง
บทที่ 15 ต่างคนต่างติดใจ “วันนี้นายจะออกไปไหนอีกไหมครับ” ภาคภูมิรับแฟ้มเอกสารจากเจ้านายหนุ่มมาถือไว้ในมือ ก่อนจะเอ่ยถามออกไปเมื่อเห็นเจ้านายกำลังลุกขึ้นจากเก้าอี้ เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดในตารางงานไม่มีข้อมูลใดๆ สำหรับแผนวันนี้ เขาถามไว้เผื่อจะได้เตรียมตัว “…ไม่” นักธุรกิจหนุ่มเดินล้วงกระเป๋ากางเกงไปยืนดูวิวอยู่หน้ากระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นเมืองหลวงได้ร้อยแปดสิบองศาในเพนต์เฮาส์ของตัวเอง วันนี้คือวันหยุดในรอบเดือนของเขา ซึ่งปกติไม่คิดจะออกไปไหนในวันหยุดอยู่แล้ว เพราะตึกออฟฟิศของตัวเองมีครบทุกอย่าง ชั้นแรกถึงชั้นสิบห้าเปิดสำนักงาน อีกสี่ชั้นถัดมาเปิดเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับพนักงานในบริษัท มีทั้งห้องจัดงานเลี้ยง ห้องอาหาร ห้องพักผ่อน และห้องบันเทิงครบวงจร รวมไปถึงห้องออกกำลังกาย ส่วนถัดขึ้นมาอีกสามชั้นเป็นที่พักสำหรับพนักงานระดับสูง และชั้นถัดมาที่เหลือทำเป็นเพนต์เฮาส์หรูครบวงจร ซึ่งส่วนมากก็มีแต่ญาติกันหรือคนสนิทที่มีสิทธิ์ซื้อเข้ามาอยู่ที่นี่ได้ เพราะเปิดไม่กี่ยูนิต แต่ละยูนิตเขาออกแบบเองเน้นใช้งานสะดวกและมีครบทุกอย่างในที่เดียวจึงใช้พื้นที่ค่อนข้างมากต่อหนึ่งยูนิต ส่วนชั้







