ตอนที่ 1 เบี้ยล่าง

     ท่ามกลางเสียงเพลงจังหวะหนักหน่วงและแสงไฟสลัวเรืองรองของสถานบันเทิงหรู จิรพิมนตร์ หญิงสาวผู้มีดวงตากลมโตฉายแววซื่อบริสุทธิ์ ยืนตัวสั่นน้อย ๆ ด้วยความประหม่า เธอรีบร้อนออกจากบ้านเพียงเพราะข้อความสั้น ๆ จากคนรักที่บอกให้มารับ แต่ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับเหมือนเข็มพันเล่มที่ทิ่มแทงเข้ามากลางใจ

     บนโซฟาบุหนังเกรดพรีเมียม ฉายดนัยคู่หมั้นหนุ่มของเธอกำลังนั่งเอกเขนก วงแขนแข็งแรงโอบกอดร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสรัดรูปสั้นกุดอย่างเปิดเผย เขาไม่ได้มีท่าทีตระหนกหรือรู้สึกผิดแม้แต่น้อยที่เห็นคู่หมั้นตัวจริงมายืนอยู่ตรงหน้า

     “เธอ!!..มาที่นี่ทำไมเนี่ย” คู่หมั้นหนุ่มเอ่ยถามด้วยความแปลกใจที่เห็นคู่หมั้นของตัวเองมาที่ผับ และก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรขณะที่ตนเองกำลังนั่งโอบกอดหญิงสาวข้างกายอยู่อย่างเปิดเผย คู่หมั้นหนุ่มไม่ได้เกรงกลัวต่อสายตาของเธอเลยสักนิด

     “ก็พี่ส่งข้อความให้มนตร์มารับ” เธอรีบบอกคู่หมั้นหนุ่ม

     “ตอนไหนเหรอ!!!” เขาถามขึ้น แต่เมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าไม่พอใจและมองมาที่หญิงสาวข้างกายของเขา ฉายดนัยจึงหันไปมองนภัสสรที่กำลังยิ้มเยาะจิรพิมนตร์อยู่ในขณะนั้น ก่อนจะรู้สาเหตที่ทำให้คู่หมั้นของเขาต้องมาที่นี่ ก็เพราะนภัสสรหญิงสาวที่เขากำลังคบหาอยู่นั้นเป็นคนส่งข้อความจากมือถือของเขาไป จิรพิมนตร์เรียกร้องให้คู่หมั้นหนุ่มสืบหาความจริงจากเรื่องนี้ทันที

     “พัช!!! คุณเอาโทรศัพท์ส่งไปบอกมนตร์เค้าเหรอ” ชายหนุ่มหันไปถามผู้หญิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยเสียงเข้ม แต่ก็ไม่เชิงดุอะไร

     “อุ๊ย!..สงสัยพัชคงจะมือลั่นน่ะคะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ..คุณมนตร์ เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันจ่ายค่าแท็กซี่แล้วก็ค่าเสียเวลาให้คุณก็แล้วกันนะคะ” เธอจีบปากจีบคอพูดอย่างไม่สะทกสะท้านต่อความผิดที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนเลยสักนิด จิรพิมนตร์กำลังจะอ้าปากเพื่อต่อว่าเธอบ้าง แต่ฉายดนัยก็รีบปกป้องเธอโดยการพูดตัดบทขึ้นมาว่า

     “มนตร์!!! เธอกลับไปได้แล้วป๊ะ!!! ขอโทษทีนะ พอดีคุณพัชเค้าคงจะเข้าใจผิดน่ะ” คู่หมั้นหนุ่มรีบเจรจาสงบศึกทันที นภัสสรจะหัวเราะขึ้นเบา ๆ แล้วหันไปขอบคุณฉายดนัยอย่างออดอ้อนออเซาะ นภัสสรรีบซบร่างเข้าโอบกอดร่างเขาเอาไว้อย่างแนบแน่น ก่อนที่เธอจะมองจิรพิมนตร์ด้วยแววตาที่่ีเยาะเย้ย

     ฉายดนัยไม่ได้ต่อว่านภัสสรเลยสักนิดทั้งที่เธอเป็นคนผิด จิรพิมนตร์นึกในใจ ฉายดนัยก็ยังคงปล่อยให้แฟนสาวของเขาแต่ละคนรังแกเธอครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนเดิมและเขาก็ยังทำให้เธออับอายตั้งแต่เด็กยันโต การที่เธอเป็นถึงคู่หมั้นของเขา เธอไม่เคยได้รับความยุติธรรมเลย ทั้งที่ความจริงแล้วเธอถูกเขานอกใจอยู่แท้ ๆ ยังปล่อยให้คู่ขาของเขามารังแกเธออย่างออกหน้าออกตา แถมยังออกโรงปกป้องกันอีก

     จิรพิมนตร์ขอบตาร้อนผ่าว ความเจ็บช้ำจากการถูกนอกใจยังไม่เท่ากับการถูกคนที่เธอต้อง ตอบแทนบุญคุณ เหยียบยามซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงเพราะครอบครัวของเธอติดหนี้ชีวิตบิดาของเขา

     เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาของชายหนุ่มลึกลับคนหนึ่ง เขากำลังนั่งจิบเครื่องดื่มสีเข้มพลางจ้องมองร่างบอบบางที่ยืนโดดเดี่ยวอยู่กลางแสงสีอย่างไม่วางตา

     เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดบางอย่าง ใบหน้าหวานที่ดูสะอาดสะอ้านท่ามกลางความฟอนเฟะของสถานที่แห่งนี้ สาบานได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอเธอที่นี่ ทั้ง ๆ ที่เขาก็เคยมาที่ผับแห่งนี้อยู่หลายต่อหลายครั้ง และชายคนที่เธอเดินไปคุยด้วยเขาพอจะรู้จักว่าบิดาของเขาเป็นถึงนักการเมือง ไม่นานนักเขาเห็นหญิงสาวข้างกายของลูกรัฐมนตรีคนนั้น ส่งสัญญาณโบกไม้โบกมือให้ชายอีกที่นั่งรอคำสั่งอยู่ ตามจิรพิมนตร์ออกไป เขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล จึงตัดสินใจออกไปดู