بيت / มาเฟีย / คลั่งรักแม่ตัวแสบ / บทพิเศษ 2 ลูกหลับ

مشاركة

บทพิเศษ 2 ลูกหลับ

last update تاريخ النشر: 2026-08-09 18:58:11

ทุก ๆ วันรามกับพะพายได้ตกลงกันว่า จะสลับเปลี่ยนกันไปส่งลูก ๆ ของตัวเองเข้านอน ตอนนี้เด็กทั้งสองโตขึ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 2 ลูกหลับ

    ทุก ๆ วันรามกับพะพายได้ตกลงกันว่า จะสลับเปลี่ยนกันไปส่งลูก ๆ ของตัวเองเข้านอน ตอนนี้เด็กทั้งสองโตขึ้นมากแล้ว รามเลยทำห้องแยกออกไปให้นอนอีกห้องหนึ่ง เพราะพวกเขาบอกว่าตอนนี้ตัวเองโตเป็นหนุ่มกันแล้ว บอกว่านอนคนเดียวได้แล้ว ซึ่งมันก็เป็นข่าวดีของรามมากเลยทีเดียว เพราะเขาก็ต้องการที่จะนอนกอดเมียของตัวเองได้อย่างเต็มที่เหมือนกัน พอรามได้ยินลูก ๆ พูดบอกกับเขาแบบนั้น ก็รีบจัดการทำห้องนอนใหม่ให้พวกเด็ก ๆ ทันที เพราะกลัวว่าเดียวพวกลูกชายจะเปลี่ยนใจกันขึ้นมาอีก ตอนที่ลูก ๆ นอนอยู่ด้วยนั้นไม่ใช่ว่ารามไม่ชอบ แต่บางทีเขาก็อยากมีเวลาอยู่กับพะพายสองคนบ้างก็เท่านั้น รามต้องอดอยากปากแห้งมาตลอด ตั้งแต่ที่ลูก ๆ มานอนด้วย จะมีอะไรกันทีก็ต้องรอให้พวกเขาหลับกันก่อน ไม่ก็ต้องย้ายไปนอนห้องอื่น หรือก็ต้องใช้เวลาตอนที่พวกเขาไปโรงเรียนแทน แต่ต่อไปนี้เขาก็จะได้เวลาอันแสนมีค่าของตัวเองกลับคืนมาซะที“ลูก ๆ หลับแล้วเหรอคะ” พะพายถามคนที่พึ่งเดินเข้ามาในห้องนอน“หลับแล้วครับ” รามพูดตอบคนบนเตียงออกไปเสียงเบา ก่อนจะค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนา แล้วยกแขนกอดเอวบางของคนข้าง ๆ ดึงเข้ามาหาตัวเอง จากนั้นก็ก้มหน้าซุกซอก

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 1.2 ลูกพ่อ

    “ทำตามคำสั่งเสร็จแล้วครับคุณพ่อ” เด็กทั้งสองวิ่งไปหาผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่ ก่อนจะพูดขึ้นเสียงใส ตอบพ่อของตัวเองออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ที่สามารถทำตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อได้สำเร็จหลังจากนั้นรามก็พาพะพายกับลูก ๆ ออกไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารริมทะเลแห่งหนึ่ง พอกินอิ่มทุกคนก็พากันจูงมือลูก ๆ ไปเดินเล่นแถวหาดทราย แล้วมาหยุดนั่งเล่นกันที่ใต้ร่มไม้ที่มีเก้าอี้ให้นั่ง พะพายกับลูก ๆ พากันมานั่งเล่นกองทรายอยู่ข้าง ๆ ส่วนรามเดินออกไปคุยโทรศัพท์เรื่องงานกับลูกน้องนิดหน่อย“สวัสดีครับ…มาเที่ยวกับครอบครัวเหรอครับ” เสียงของชายหนุ่มลูกครึ่งสองคนเดินเข้ามาทัก พะพายกับลูก ๆ ที่นั่งเล่นกองทรายกันอยู่“เออ…ค่ะ” พอได้ยินเสียงคน พูดพะพายกับลูก ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างงง ๆ “นี่น้องชายเหรอครับ…น่ารักจังเลยนะครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งลงข้าง ๆ พะพายแล้วถามขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พวกเขาทั้งสองคนออกมาเดินเล่นกันที่หาดทราย แล้วอยู่ ๆ ก็เห็นหญิงสาวคนนี้ กำลังนั่งเล่นกับพวกเด็ก ๆ อยู่ คิดว่าน่าจะเป็นพี่น้องกัน เลยอยากทำความรู้จักสักหน่อย เผื่อว่าโชคดีเธอยังโสดจะได้สานสัมพันธ์ต่อได้ เพราะหน้าตาของเธอดูตรงสเปกเขามากเ

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 1.1 ลูกพ่อ

    ในช่วงปิดภาคเรียนคุณพ่อคุณแม่มักจะพาลูก ๆ ของตัวเองออกมาหาที่เที่ยวพักผ่อนนอกบ้านกัน เพื่อเป็นรางวัลให้กับลูก ๆ ที่ตั้งใจเรียน และเพื่อเป็นการเติมเต็มความรักความผูกพันภายในครอบครัวให้มีมากขึ้น วันนี้รามกับพะพายได้พาลูก ๆ ของตัวเอง ออกมาเที่ยวที่รีสอร์ตแห่งหนึ่ง ที่นี่ถือว่าเป็นสถานที่ที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติ วิวหน้าห้องพักประดับไปด้วยน้ำทะเลสีฟ้าใส ที่ส่องแสงเป็นประกายเงางามไปทั่วผืนน้ำ หาดทรายสีสวยละเอียดนุ่มหน้าเดินเล่นในห้องกว้างพะพายกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ที่โต๊ะแป้ง ก่อนที่จะออกไปหาข้าวกินกับรามและลูก ๆ แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อได้ยินเสียงของลูกชายทั้งสองของตัวเองเอ่ยพูดออกมาเสียงดังลั่นห้อง“คุณแม่ไปเปลี่ยนชุดเลยนะครับ” เสียงใสของลูกชายพูดเอ่ยขึ้นดังลั่นห้อง เมื่อเห็นชุดที่คุณแม่ของตัวเองใส่“ชุดนี้มันโป๊มากกก” ลูกชายอีกคนก็รีบพูดเสริมตามมาทันที แล้วจ้องมองไปที่ชุดเดรสที่ขาวลายดอกไม้ ที่สั้นเลยเข่าขึ้นมานิดหน่อยของคุณแม่ตัวเองอย่างไม่ค่อยชอบใจนัก เด็กทั้งสองต่างพากันจ้องเขม็งดูชุดตาไม่กะพริบ ลูก ๆ ของพะพายสองคนนี้ มีนิสัยเหมือนกับคุณพ่อของตัวเองมาก คือจะไม่ชอบให้เธอแต่งต

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 99 ภาพแห่งความสุข

    “หม่ำ!...หม่ำ!…หม่ำ!”พอเล่นกับคุณพ่อจนเหนื่อยแล้ว ก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมา เด็กน้อยทั้งสองเลยหันหน้าไปหาผู้เป็นแม่ที่อุ้มตัวเองอยู่พร้อม ๆ กัน ก่อนจะส่งเสียงร้องดังขึ้นมาอีกครั้ง มือน้อย ๆ ก็พยายามจับดึงไปที่หน้าอกของผู้เป็นแม่ไปด้วย เพื่อบอกเป็นใน ๆ ว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มหิวแล้ว“หิวแล้วเหรอคะ” พอพะพายเห็นแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าลูก ๆ ของเธอคงจะเริ่มหิวกันแล้ว หญิงสาวก็เอ่ยพูดหยอกล้อกับลูกชายของตัวเองออกไป“เดี๋ยวพี่ลุกไปเอามาให้เองครับ…เล่นเสร็จก็กินต่อเลยนะ” รามพูดบอกพะพายออกไป แล้วยกมือจับดึงแก้มลูก ๆ เล่นอีกคนละที ก่อนจะลุกขึ้นยืนไปเอาข้าวมาให้ลูก ๆ กิน“อ้า า…หม่ำ า...อ้า า” พอเด็กทั้งสองมองเห็นผู้เป็นพ่อเดินมาพร้อมถ้วยข้าวในมือ ก็ส่งเสียงร้องออกมากันไม่หยุดรามนั่งลงพร้อมถ้วยข้าวเล็กสองถ้วย ที่พะพายได้ทำเตรียมไว้ ตอนนี้อายุของทั้งสองก็พอจะกินอาหารเหลวกันได้แล้ว ส่วนเรื่องนมรามเปลี่ยนให้ลูก ๆ ดื่มนมผงแทนนมแม่มาหลายเดือนแล้ว รามนั่งตักข้าวป้อนใส่ปากเล็กทีละคน สลับกันไปมาจนหมดถ้วย“ไงครับอร่อยไหม” รามหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดปากเล็ก ที่ตอนนี้เลอะข้าวเต็มไปหมด แล้วเอ่ยพูดถามลูกชายตัวเองอ

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 98 งอแง

    ในห้องนอนกว้างในยามค่ำคืนสองร่างนอนกอดกันอยู่บนเตียง คุณแม่มือใหม่ตอนนี้ได้กลับมาพัก อยู่ที่ห้องของตัวเองได้เกือบเจ็ดเดือนกว่าแล้ว พะพายกับรามรับหน้าที่เลี้ยงดูลูกกันเอง โดยไม่คิดที่จะจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยเพิ่ม เพราะตามปกติแล้วทั้งสองก็ไม่ค่อยชอบให้คนนอกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองกันอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเลยคิดว่าเลี้ยงกันเองน่าจะดีกว่า แล้วอีกอย่างลูก ๆ ของพวกเขา ถือว่าเป็นเด็กเลี้ยงง่ายมาก ไม่ค่อยงอแงสักเท่าไหร่ ในตอนกลางวันพวกเพื่อน ๆ กับครอบครัวของพวกเขา ก็จะหมุนเวียนมาหากันอยู่ตลอด ส่วนรามพอทำงานเสร็จก็จะรีบมาช่วยพะพายดูแลลูก ๆ เลยทันที คุณแม่มือใหม่อย่างพะพายเลยไม่ค่อยเหนื่อยสักเท่าไหร่“อุแว้!...อุแว้!...อุแว้ ๆ” เสียงร้องของเด็กดังลั่นไปทั่วห้อง รามมือหนึ่งก็อุ้มลูกน้อยไว้แนบอก อีกมือหนึ่งก็ตบไปที่ตูดของลูกน้อยอีกคนที่นอนอยู่ไปอย่างแผ่วเบา เพื่อปลอบให้ทั้งคู่หยุดร้องงอแง“โอ้!..โอ้!...อย่าร้องนะครับเด็กดี คุณแม่ไปอาบน้ำแป๊บเดียวนะครับ” เสียงของรามนั่งปลอบลูกทั้งสองอยู่กับพื้นห้อง ทุก ๆ วันจะเป็นแบบนี้ตลอด พอพะพายไม่อยู่แค่แป๊บเดียว เด็กสองคนนี้ก็จะแข่งกันร้องขึ้นมาทันที เล่น

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 97 ขอบคุณ

    “ลูกชายตัวน้อยของพ่อ” เสียงของรามพูดออกมาอย่างแผ่วเบา เมื่อได้เห็นลูกชายของตัวเองแบบใกล้ ๆ ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวขึ้นมาทันที นี่เหรอคือเจ้าตัวเล็กของเขา ที่เฝ้ารอมาเกือบเก้าเดือน พอรามได้เห็นแบบนั้นแล้วก็แทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย เด็กน้อยสองคนนี้คือสายใยรักของเขากับพะพายสินะห้องพัก VIPบนเตียงกว้างของห้องพยาบาลที่พะพายนอนพักฟื้นร่างกายอยู่ ใบหน้าขาวซีดไปหมด แขนข้างหนึ่งมีแต่สายของน้ำเกลือและสายอะไรไม่รู้เต็มไปหมด ร่างเล็กตอนนี้ยังคงนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์ของยาสลบอยู่ ตอนนี้รามได้ทำเรื่องย้ายพะพายมานอนอยู่ที่ห้อง VIP ของโรงพยาบาล เพื่อให้มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น พะพายต้องผ่าคลอดเลยจะต้องนอนพักที่โรงพยาบาลต่ออีกหลายวัน รามได้ให้ลูกน้องไปเอาเสื้อผ้าของตัวเองมาจากห้อง เพื่อจะได้อยู่นอนเฝ้าเมียของเขาที่นี่ได้“พี่…พี่ราม…พี่ราม” เสียงแหบแห้งของร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียง เอ่ยเรียกชื่อของคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เตียงเธอออกไป แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย พะพายพยายามที่จะส่งเสียงเรียกออกมาจนสุดเสียงแล้ว แต่ก็ดูเหมือนเสียงของเธอมันจะออกมาได้เพียงเท่านี้จริง ๆ“ครับ..พะพายตื่นแ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status