Se connecterPartager
บทที่ 75
Date de publication:
2026-11-10 15:12:05
Dernier chapitre
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 75
มิเลน่า~หัวใจของฉันกระแทกกับซี่โครงขณะจ้องใบหน้าที่คุ้นเคยตรงหน้า สเตฟาน ขโมยผมบลอนด์หยิกจากเรือที่โชคร้ายลำนั้น คนที่นั่งข้างฉัน แบ่งแอปเปิ้ลกัน ขโมยตราแผ่นดิน และบอกให้ฉันกระโดดลงทะเลเย็นเมื่อกองกำลังของวลาดิเมียร์มาถึง เขาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เขารอดจากคืนนั้นได้อย่างไร?เขาหนีจากเงื้อมมือของวลาดิเมียร์และมาอยู่ในตลาดนี้ที่ดัสค์วอร์เรนได้อย่างไร ในทุกสถานที่?คำถามหมุนวุ่นวายในหัวของฉัน ขณะที่ความเจ็บปวดจากก่อนหน้านี้จางหายไปเบื้องหลังความคิดฉันคิดว่าเขาถูกจับ ฉันคิดว่าวลาดิเมียร์คงลงโทษเขาอย่างหนักเพราะช่วยฉัน แต่เขายืนอยู่ตรงนี้ ยิ้มเยาะเหมือนทั้งโลกรายังเป็นเกมสำหรับเขาจริงๆ แล้ว เขาพบฉันได้อย่างไร? เขาตามฉันมาหรือ? หรือนี่เป็นแค่ความบังเอิญที่โหดร้ายที่เทพธิดาจัดขึ้นเพื่อเตือนฉันถึงการหนีที่ล้มเหลว? ฉันกระโดดลงน้ำด้วยความคิดว่าจะทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง ตอนนี้อดีตกำลังยืนตรงหน้าฉัน เรียกฉันว่าลูกหนี้เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป“สวัสดี ลูกหนี้…” เขาพูดอีกครั้งด้วยรอยยิ้มที่ดุร้ายกว่าเดิมฉันกะพริบตา พยายามทำให้ความคิดที่วิ่งวุ่นสงบลง เสียงตลาดรู้สึกห่างไกลตอนนี้ มือของเวร่าบีบแน่
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 74
มิเลน่า~ประตูกระแทกปิดลงข้างหลังดราโกเมียร์ ทิ้งห้องไว้ในความเงียบหนักหน่วงที่กดทับอกฉันเหมือนภูเขาหิน ฉันนอนอยู่บนเตียงนานราวกับชั่วกัลปาวสาน ชิ้นส่วนที่ฉีกขาดของชุดกอร์นวิกตอเรียนสีเขียวแทบไม่ปกปิดร่างกาย แขนขาของฉันรู้สึกหนักอึ้ง พังทลาย ฉันพยายามยืนขึ้น เทพีเอ๋ย ฉันพยายามหนักมาก ฉันดันตัวเองขึ้นด้วยข้อศอกที่สั่นเทา แต่ความเจ็บปวดโจมตีฉันทันที หีของฉันไหม้ด้วยความเจ็บปวดดิบและรุนแรง เต้นระรัวราวกับยังถูกฉีกจากภายใน ทุกการขยับเล็กน้อยส่งไฟแหลมคมแผ่กระจายผ่านแกนกลาง มันเจ็บปวดมากจนฉันขู่ผ่านฟันที่กัดแน่น แล้วทรุดตัวกลับลงขอบเตียง ขาสั่นเทาน้ำตาเอ่อขึ้นในดวงตาและไหลล้นก่อนที่ฉันจะหยุดได้ ฉันระเบิดร้องไห้หนักๆ เสียงสะอื้นดังและน่าเกลียดสั่นสะเทือนทั่วร่างกาย ความหงุดหงิดลุกไหม้ข้างในฉันร้อนกว่าความเจ็บปวดระหว่างขา หงุดหงิดกับร่างกายอ่อนแอที่คอยทรยศฉัน หงุดหงิดที่พี่น้องตระกูลไรเดอร์ทั้งสองใช้ฉันได้ง่ายดายเพียงใด หงุดหงิดกับนาน่าที่เงียบและพอใจหลังจากทุกอย่าง หงุดหงิดกับพันธะคู่แท้ที่ยังทำให้ฉันคิดถึงวลาดิเมียร์แม้ในขณะที่ความโหดร้ายของดราโกเมียร์ยังติดค้างบนผิวหนัง ฉันเกลียดตัวเอง ฉั
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 73
มิเลน่า~ฉันยืนแข็งทื่ออยู่กลางห้องของดราโกเมียร์ หลังของฉันแนบชิดกับผนังเขาวงกต หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนอยากจะทะลุอกออกมา ดราโกเมียร์กำลังเดินไปมาข้างหน้าฉันเหมือนสัตว์ที่ถูกขังในกรง ดวงตาสีเขียวของเขามืดมัวด้วยความโกรธเกรี้ยว ทุกย่างก้าวที่เขาเดินทำให้ท้องฉันบิดแน่นขึ้น ความกลัวคืบคลานขึ้นมาถึงคอฉันยังรู้สึกถึงความเจ็บปวดระหว่างต้นขาจากเมื่อคืน การเตือนถึงสิ่งที่ฉันทำกับวลาดิเมียร์ ความอับอายกำลังรัดคอฉัน มันนั่งทับอกฉันเหมือนก้อนหินหนักที่ขยับไม่ได้“เธอมีกลิ่นของเขา” ดราโกเมียร์พูด หยุดตรงหน้าฉัน ดวงตาของเขาวูบวาบอย่างดุร้าย “เธอมีกลิ่นของน้องชายฉันทั่วตัว เธอปล่อยให้เขาเย็ดเธอหรือ ลีนา? เธอแยกขาให้กับไอ้สารเลวตัวนั้นในขณะที่สวมมงกุฎของฉันหรือ?”ท้องของฉันทรุดเกือบถึงพื้นในขณะที่ร่างกายสั่นเทา ฉันส่ายหัวอย่างรวดเร็ว เสียงของฉันสั่นเครือและอ่อนแอ “ไม่ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ฉันสาบานด้วยชีวิต ฉันจะทำให้สัตว์ร้ายตัวนี้ไม่ทำให้ชีวิตฉันแย่ไปกว่าที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ได้อย่างไร? ฉันยังไม่สามารถทำให้จิตใจสงบลงได้จากสิ่งที่วลาดิเมียร์ทำ และตอนนี้ ดราโกเมียร์ก็โกรธเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจะร
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 72
อัลฟา วลาด~ฉันผลักประตูห้องส่วนตัวปิดด้วยแรงมากกว่าที่จำเป็น เสียงคลิกหนักก้องในห้องว่างเหมือนคำพิพากษาบ้าเอ๊ย อกของฉันรู้สึกตึง หนักด้วยความกังวลมากมายที่ฉันอยากวางลง ข่าวจากทหารยามยังเผาในหัว — มนุษย์นำพวกของพวกเขามากขึ้นเข้าอาณาเขตของฉัน กำลังตั้งใกล้ซากปรักหักพังเก่าอย่างไรก็ตาม ฉันยังหาตัวตุ่นรอบตัวไม่ได้ ไอ้Bastard ที่ฉันเชื่อว่าทำงานกับผ้าขี้ริ้วเก่าของฉันคนของฉันกำลังตายบ้าเอ๊ย และในเวลาอันควร พวกเขาจะสูญเสียความเชื่อใจเล็กน้อยที่มีในฉันและจะขอให้ผ้าขี้ริ้วเก่าปกครองพวกเขาอีกครั้งแล้วก็มีข่าวลืออีกด้าน ความจริงอีกอย่างแขวนคอฉัน อัศวิน สายเลือดของมิเลน่า ถ้ามันจริงจริง มิเลน่าจะพบทุกอย่าง เธอจะเรียนรู้สิ่งที่ฉันทำยี่สิบปีก่อน เธอจะเรียนรู้ว่าผู้ชายที่ผสมพันธุ์เธอคือคนขี้ขลาดคนเดียวกับที่ช่วยทำลายครอบครัวของเธอเธอจะไม่ยกโทษให้ฉันบ้าเอ๊ย แม้ว่าฉันไม่สมควร ฉันไม่สมควรอะไรดีจากเธอโยนตัวเองลงเตียง ใบหน้ากดกับที่นอน แขนกาง ที่นอนยุบภายใต้น้ำหนักเมื่อหัวใจหนักขึ้นฉันควรคิดกลยุทธ์ ว่าจะเผาค่ายมนุษย์พวกนั้นอย่างไร ว่าจะปกป้องแพ็ค คนของฉันจากมนุษย์อย่างไร แต่ใจของฉันไม่เชื่อฟัง มั
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 71
อัลฟา วลาด~ฉันไม่ควรนั่งที่นี่แสร้งทำงานเมื่อใจของฉันยังฝังระหว่างต้นขาของมิเลน่า ความทรงจำของเสียงครางอ่อนของเธอ วิธีที่ร่างกายบีบรอบฉัน วิธีที่เธอร้องชื่อฉันเหมือนเธอทั้งเกลียดและต้องการฉัน มันปฏิเสธที่จะจากไป ฉันกำปากกาแน่นขึ้น บังคับปลายลงบนกระดาษหนาตรงหน้า หมึกเลือดซึมเล็กน้อยขณะฉันขีดเส้นตัวเลขอีกบรรทัด สมุดบัญชีเป็นแบบเก่า แบบที่ฉันชอบ บางสิ่งในโลกสมัยนี้ยังรู้สึกดีกว่าเมื่อทำแบบเก่าเคนพิงกำแพงไกลใกล้หน้าต่าง แขนไขว้บนอก มองไฟเมืองกระพริบในระยะไกลผ่านกระจกเสริม โซรานนั่งในเก้าอี้หนังตรงข้ามฉัน พลิกผ่านกองรายงานพิมพ์หนาอีกกองด้วยสีหน้าเบื่อ ห้องเงียบยกเว้นเสียงกระดาษเป็นครั้งคราวและเสียงฮัมต่ำของเครื่องทำความร้อน“อีกสามศพพบใกล้สันเขาตะวันออก” โซรานพูด เลื่อนรายงานพิมพ์ข้ามโต๊ะขัดเงาไปหาฉัน “ทั้งหมดถูกดูด ไม่มีรอยกัดที่มองเห็นได้ รูปแบบเดียวกับครั้งก่อน มนุษย์กำลังกล้าขึ้นทุกสัปดาห์ที่ผ่านไป พวกเขานำอุปกรณ์มากขึ้นคราวนี้”ฉันสแกนรายงาน แต่คำเบลอเข้าด้วยกัน นิ้วของฉันแน่นรอบปากกาจนไม้เอี๊ยด ฉันยังเขียน แสร้งว่าการสั่นในมือไม่มีอะไร ความรู้สึกผิดจากเช้านี้ยังนั่งหนักในอก ตาของมิ
ความผิดพลาดของอัลฟ่า บทที่ 70
มิเลน่า~ฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ในอ้อมแขนของเวร่านานแค่ไหน สั่นเทาเหมือนใบไม้ในพายุ เสียงสะอื้นของฉันเงียบลงกลายเป็นสะอึกเล็กๆ ที่ขาดๆ หายๆ แต่น้ำตายังไหลเงียบๆ ลงตามแก้ม ร่างกายของฉันรู้สึกว่างเปล่า หมดแรง เหมือนทุกอย่างข้างในถูกเทออกไปบนพื้นเย็นของห้องนี้ แต่ความอับอายยังคงอยู่ หนักอึ้ง อบอัด มันนั่งทับอกฉันเหมือนก้อนหินที่ไม่ยอมขยับเวร่าลูบผมฉันเบาๆ โยกตัวฉันช้าๆ เธอไม่ถามอะไร เธอไม่เร่งเร้า เธอแค่กอดฉันไว้ และชั่วขณะหนึ่ง — ชั่วขณะเล็กๆ ที่อันตรายมาก — ฉันรู้สึกปลอดภัย แต่ความปลอดภัยเป็นเพียงภาพลวงตาในโลกนี้ โดยเฉพาะสำหรับคนอย่างฉัน โดยเฉพาะหลังจากสิ่งที่ฉันทำกับวลาดิเมียร์ฉันถอยออกมาช้าๆ เช็ดหน้าด้วยหลังมือ ดวงตาฉันบวม ลำคอเจ็บ ฉันมองเวร่าผ่านสายตาที่พร่ามัว เธอมองฉันด้วยความกังวลจริงๆ ในดวงตาสีม่วง ส่วนหนึ่งของฉันอยากจะบอกเธอทุกอย่าง อีกส่วน — ส่วนที่ฉลาดกว่าและพังกว่า — รู้ดีกว่า ฉันยังไม่รู้จักเธอดีพอ ฉันไว้ใจเธอได้ไม่หมดหรอก ยังไม่ใช่ ยังไม่ใช่ตอนที่คำพูดผิดๆ คำเดียวอาจไปถึงหูของดราโกเมียร์และทำลายสิ่งเล็กน้อยที่เหลืออยู่ของฉัน“ฉันขอโทษ” ฉันกระซิบ เสียงแหบแห้ง “ฉันไม่ได้ตั้งใจ
Vous vous intéresseriez aussi à
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา375.2K Vuesรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat75.3K Vuesเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K Vuesรอยร้าวรัก
Sitha77.1K Vuesคู่แท้ของพี่ชายเลี้ยงจอมอัลฟ่า
KaiKitto81 Vuesสัญญารักเมียชั่วคราว : Temporary Love
Opalz.Natthaphat25 Vuesหมอดิน
Nidchynoi49 VuesIdolize you รักครั้งนี้ต้องดีกว่าเดิม!
SUNISAYOK168 Vues
