LOGINห้าปีต่อมา ไร่ชากึ่งรีสอร์ตทางตอนเหนือของประเทศไทยถูกใช้เป็นสถานที่พักผ่อนของครอบครัวแม็กคาร์ตนีย์ในช่วงปีใหม่ เด็กน้อยหกคนนั่งหน้าสลอนกันอยู่ที่ลานบ้านชั้นสองของบ้านไม้สองชั้นท่ามกลางอุณหภูมิเพียงสิบองศาเซลเซียส เมื่อคืนพ่อแม่ของเด็กๆ ฉลองปีใหม่กันในบ้านพักจนดึกดื่น มีเพียงเด็กน้อยกลุ่มนี้ที่ถู
"ซะ ซ้อม?" วีนัสทวนคำพูดของคนตัวโตอย่างไม่เข้าใจ และมาร์ตินไม่ได้อธิบายอะไรต่อ นอกจากก้มลงปลดยกทรงสีขาวเข้ากับผิวของภรรยาทิ้งลงข้างเตียง "อ๊ะ อื้อ!" ครางออกมาอย่างลืมตัวทันทีที่ปากร้อนก้มลงมาดูดจุกสีชมพูอย่างตะกละตะกลาม คนใจร้ายไม่ดูดเปล่า เขายังใช้ริมฝีปากเม้มดึงมันเล่น สลับจังหวะการเคลื่อนไห
วันนี้เขาว่าง เมียไปเรียนเหมือนเดิม ส่วนงานก็ไม่มีอะไรต้องรีบทำในตอนนี้ หลังจากพาลูกชายเข้านอนเรียบร้อย คุณพ่อหนุ่มหล่อไฟแรงก็กำลังนอนกระดิกเท้าใช้ความคิดอยู่ชั่วครู่ก็นึกอะไรดีๆ ออก ถือโอกาสต่อสายหาเพื่อนสนิทที่ไม่ได้คุยกันนาน เพื่ออวดพัฒนาการของลูกชายสุดที่รัก รอสายไม่นานนัก มาเฟียหนุ่มควบตำ
หลายเดือนต่อมา เวตินน์อายุเข้าหนึ่งขวบและภรรยาของมาเฟียหนุ่มยังอยู่ในวัยเรียน ช่วงนี้คนตัวเล็กหน้าดำคร่ำเครียดเป็นพิเศษ เนื่องจากอยู่ในช่วงสอบกลางภาค วันนี้อากาศดีค่อนไปทางอบอุ่น หลังจากป้อนนมและอาหารอ่อนเป็นผัดฟักทองใส่หมูบด จากนั้นก็พาไปงีบหลับในช่วงสาย และตื่นมาเล่นกับคุณพ่อสุดหล่อในตอนบ่ายนิ
คริสมันจะเดินทางไปอเมริกาสามเดือนครั้ง และแต่ละครั้งก็จะใช้เวลาอยู่กับใครบางคนที่นั่นหนึ่งถึงสองสัปดาห์ เขารับรู้มาตลอด และเลือกที่จะไม่สนใจ "ครับ เดินทางปลอดภัย" ยื่นมือมารับลูกชายกลับมานั่งตักด้วยใบหน้าเรียบเฉย "อย่าลืมของฝากหลาน" ชายอาวุโสหยักยิ้มและก้มหน้าเล็กน้อย พยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่ลู
เวตินน์ย่างเข้าเดือนที่สิบ มาเฟียหนุ่มอุ้มลูกน้อยนั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนตัก มือข้างหนึ่งประคองลูกชายเอาไว้ไม่ให้ตก ส่วนมืออีกข้างก็กำลังตรวจรายการยื่นภาษี ในขณะที่พ่อกำลังนั่งหน้าเครียดกับเอกสารที่หายไปหลายแผ่น เด็กน้อยก็กำลังคว้าเอาชิบแทนเงินสีดำทองซึ่งวางอยู่บนโต๊ะมาถือเล่น "เล่นอันนี้ครับ" ยัดตุ๊ก
เขาให้เวลาเธอจัดการความรู้สึกตนเองสามวันเต็ม ร้องไห้ให้เต็มที่ เสียใจให้พอ ระหว่างนั้นมาร์ตินก็อยู่ด้วยตลอด เธอกับเขานอนเตียงเดียวกัน คนไม่ชอบนอนร่วมเตียงกับคนอื่นก็ลำบากพอตัว แต่การปล่อยให้เธอนอนหลับตา แล้วผวาร้องไห้คนเดียวเป็นเรื่องที่ทนไม่ได้ ในที่สุดวันเดินทางก็มาถึง เครื่องบินส่วนตัวจอดรอที
ห้างสรรพสินค้า คนตัวเล็กถูกจูงแขนออกจากร้านทำผมในเวลาเกือบบ่ายสามโมง สภาพของเธออิดโรยจากการนั่งให้ช่างทำผมตัดและฟอกสีผมจนแทบไม่มีแรงไปไหนต่อ ผมเส้นเล็กที่เคยเป็นสีน้ำตาลเข้มถูกฟอกและย้อมเป็นสีควันบุหรี่ ยามที่ต้องแสงไฟจะสะท้อนเงาสีเทาจางๆ ออกมา คนที่ตื่นมาเห็นหัวตัวเองเปลี่ยนสีก็ถึงกับตะลึง แล
ร่างสูงใหญ่นั่งพิงหัวเตียงตรวจงานของกาสิโนผ่านแลปท็อปในระหว่างที่ร่างกายยังไม่รู้สึกง่วงไปด้วย วันนี้เขาตั้งใจจะไม่เข้าไปดูวีนัส เพราะต้องการให้เธอเรียนรู้การอยู่โดยไม่มีเขา มาเฟียหนุ่มนั่งคิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ในคืนวันเกิดเหตุ สายตาหวาดระแวงที่เขาสบตาในครั้งแรก มองดูราวกับลูกกวางที่หลงทางม
อีกด้านหนึ่ง พริมโรสที่เดินตามลูกน้องคนสนิทของเจ้าบ้านมานั่งห้องอาหาร ก็เหลือบตามองเด็กสาวที่เอาแต่นั่งชิดผนังและฟุบหน้าลงกับโต๊ะ "น้องชื่อวีนัสเหรอ พี่ชื่อพริมโรสนะ เรียกว่าพี่โรสก็ได้" เธอชวนน้องคุยเพื่อคลายบรรยากาศอึดอัด แต่วีนัสกลับเอาแต่นั่งฟุบหน้าลง โดยไม่สนใจเธอแม้แต่น้อย







