LOGINตอนที่ 3.จอห์น ดีล
“ถ้าอยากให้ฉันเลิกยุ่ง….เธอก็ทำตามในสิ่งที่ฉันต้องการสิ” หลุยส์หันมาจ้องบอกเธอด้วยสีหน้าจริงจังกว่าที่เคย น้ำตาลได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปอย่างไม่เข้าใจ “นายหมายความว่ายังไง!?” “ฉันมีงานให้เธอทำ ถ้าทำงานนี้สำเร็จ ฉันจะปล่อยตัวเธอและพี่สาวของเธอให้เป็นอิสระอย่างที่เธอต้องการ” คนตัวเล็กได้ยินแบบนั้นก็นิ่งเงียบไปเพื่อประเมินสถานการณ์ตรงหน้าว่าเขาพูดจริงมากน้อยแค่ไหน แต่ดูจากสายตาและแววตาของอีกคน เธอรู้สึกว่าหมอนี่ไม่ได้พูดเล่น แต่งานที่ว่ามันคืองานอะไร…. “ถ้าจะให้ฉันไปขายตัว ฉันไม่ทำ!” น้ำตาลยื่นคำขาด คำตอบของเธอทำเอามาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มออกมาให้กับความมีจุดยืนชัดเจนของเธอ “หึ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้จะให้เธอไปขายตัว แต่ฉันจะให้เธอไปล้วงความลับจากเพื่อนเก่าของฉันมาให้ฉัน” “ล้วงความลับงั้นเหรอ….ทำไมฉันต้องทำ?” แม้จะไม่เคยทำงานอะไรแบบนี้มาก่อน แต่ใบหน้าสวยก็ยักคิ้วถามกลับอย่างมีชั้นเชิงไม่ใช่น้อย ใครจะเชื่อว่าตอนนี้เธอกำลังทำปากดีใจใหญ่ต่อหน้ามาเฟียที่มีลูกน้องเป็นสิบคน แถมพวกนั้นก็ยังพกปืนติดตัวคนละกระบอกอีกด้วย เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่น้ำตาล….. “เพราะถ้าเธอไม่ทำ เธอก็ต้องกลับไปทำงานแบบเดิม ส่วนพี่สาวเธอ….ก็จะต้องมาเป็นนางบำเรอให้ฉัน!” สิ้นเสียงเข้ม สองสาวต่างก็เบิกตาโพลงออกมาแทบจะพร้อมกัน นึกไม่ถึงกับคำขู่ของอีกคนว่าเขาคิดจะทำแบบนั้นจริงๆ “นะนางบำเรอ….” ปัทมาเผลอพูดทวนออกมาอย่างแผ่วเบา กายเล็กพยายามขยับหนีแรงกอดมหาศาลนั่นออกไป แต่ทว่า….เธอกลับสู้แรงของเขาไม่ได้เลย “ทุเรศ! นายเอาเรื่องแบบนี้มาขู่ผู้หญิงที่ไม่มีทางสู้เนี้ยนะ?” สุดท้ายสติที่พยายามควบคุมมาตั้งแต่ตอนแรกก็ขาดสะบั้นไปพอได้ยินแบบนั้น “คำก็ทุเรศ สองคำก็ทุเรศ! ในเมื่อฉันยื่นข้อเสนอไปแล้วเธอไม่สนใจ งั้นก็ไม่จำเป็นที่จะต้องพูดอะไรกันอีก!” หลุยส์คำรามออกมาในลำคอ ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะหันไปสั่งลูกน้องของตัวเองเสียงดังลั่น! เหตุก็เพราะรู้สึกไม่พอใจที่โดยสาวไทยด่ากลับอีกระรอก! “ไลออน! พาผู้หญิงคนนี้ไปขังไว้ในห้องใต้ดินจนกว่าจะเช้า” “ว่าไงนะ!?” น้ำตาลแทบทำสีหน้าไม่ถูกเมื่อได้ยินแบบนั้นก่อนที่การ์ดสองคนจะเดินมาจับตัวเธอเอาไว้อย่างไม่รอช้า “ปล่อย! ปล่อยฉันนะ! ไอ้พวกมาเฟียบ้า!” “พรุ่งนี้เช้าฉันจะให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย กลับไปนอนคิดซะว่าจะทำงานนี้ให้ฉันไหม ฉันหวังว่าจะได้รับคำตอบที่ฉลาดๆออกมาจากปากของเธอนะ” บอกคนตรงหน้าเสร็จ หลุยส์ก็จัดการกระชากปัทมาที่ยืนทำหน้าซีดอยู่ข้างเขาให้เดินออกไปพร้อมกัน “คะคุณ! จะพาฉะฉันไปไหน อึก” “เงียบ! ถ้าไม่อยากเจ็บตัว!” หลุยส์หันมาตะคอกใส่ร่างเล็กที่สูงเพียงแค่ไหล่ของเขาด้วยแววตานิ่งขรึม ในขณะที่น้ำตาลก็ได้แต่กรีดร้องโวยวายออกมาด้วยความหัวเสีย! “ไม่! พี่ปัท! อย่าทำอะไรพี่สาวฉันนะ! ไอ้!” “ผมแนะนำให้คุณหยุดดีกว่านะครับ” ไลออนเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าของน้ำตาล “ทำไมฉันต้องเชื่อนาย!” “เพราะถ้าคุณไม่หยุด พี่สาวคุณก็จะยิ่งตกอยู่ในความเสี่ยง ทางที่ดีคุณควรทำตามข้อเสนอที่คุณหลุยส์ยื่นให้ เพราะนั่นคือสิ่งที่ดีสำหรับตัวคุณ” “……” น้ำตาลได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่พยายามนิ่งคิด ตอนนี้เธอเป็นห่วงปัทมามากๆ หากไอ้หมอนั่นทำอะไรพี่สาวของเธอละก็…..เธอจะไม่มีทางเอามันไว้แน่! คอยดู! -อีกด้าน- @คาสิโนดีล ตึก ตึก “สวัสดีครับนาย” โรมันเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายตัวเองก่อนจะก้มตัวทำความเคารพอย่างเช่นทุกครั้ง “มีอะไร?” ‘จอนห์ ดีล’ เจ้าของคาสิโนขนาดใหญ่ มาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในตลาดของมีค่าด้านมืดเงยหน้าขึ้นมาถามลูกน้องคนสนิทด้วยความสงสัย เพราะไม่กี่นาทีก่อน โรมันเพิ่งขอตัวเขากลับบ้านไปดูแลลูกสาวที่ป่วย แต่ลูกน้องคนสนิทกลับเดินเข้ามาหาเขาอีกครั้งหลังจากผ่านไปได้ไม่ถึงห้านาที “ก่อนผมจะกลับ ผมมีข่าวหนึ่งจะให้นายดูครับ” โรมันยื่นโทรศัพท์มือถือของตัวเองมาให้คนตรงหน้า ก่อนที่จอห์นจะหยิบสิ่งนั้นมาไว้กับตัวพร้อมกับไล่สายตาอ่านข่าวที่กำลังโชว์หราอยู่ตรงหน้าด้วยความตั้งใจ “ไฟไหม้?” ปากหนาถามกลับ เมื่อเห็นข่าวงานประมูลเพชรของอดีตเพื่อนเก่าในวันนี้พังไม่เป็นท่า “ครับ เห็นบอกว่าหม้อแปลงระเบิด” จอห์นได้ยินแบบนั้นก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้ลูกน้องไป ถ้าถามว่าตอนนี้เขารู้สึกอะไรไหม จะให้ตอบว่าไม่ก็คงไม่ได้ เดิมทีเขากับหลุยส์เคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่ด้วยความมีอีโก้สูงกับแนวทางการทำงานที่ต่างกันระหว่างเขากับหมอนั่น สุดท้ายความสัมพันธ์ของเขากับหลุยส์ก็จบแบบไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แม้หลุยส์จะแยกตัวไปเปิดโรงแรม เพื่อรองรับการจัดงานประมูลที่เหมือนกับงานของเขาแบบไม่มีผิดเพี้ยน แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวของหลุยส์ที่ไม่ค่อยรอบคอบ อีกทั้งอดีตเพื่อนรักยังมีทิฐิสูงมากกว่าอะไรดีทำให้ ณ ปัจจุบัน หลุยส์ยังไม่สามารถเอาชนะจอห์นได้อย่างขาดรอย แหล่งประมูลของทั้งคู่สูสีกันทั้งรายได้และกระแสตอบรับ แม้จอห์นจะรู้ว่าทางนั้นพยายามที่จะเอาขนะเขาอยู่ตลอดแต่มาเฟียหนุ่มกลับไม่ได้สนใจที่จะแข่งกับเพื่อนเก่าของตัวเองเลยแม้แต่น้อย….. แต่ดูเหมือน…..ฝั่งนั้นจะไม่ได้คิดแบบนั้น มีหลายครั้งที่หลุยส์เคยพยายามกลั่นแกล้งเขา แต่ด้วยความที่จอห์นเป็นนิ่งและรอบคอบในทุกๆกระบวนการมากกว่า ทำให้ยากแก่การที่จะโดนฝั่งตรงข้ามเล่นงานได้ แต่ถึงแม้เขาจะไม่ได้เคยคิดร้ายหรืออยากเอาคืนอีกฝั่งนั้น แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับอดีตเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดในวันนี้ ก็ทำให้เขาแอบสะใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว เพราะหากอีกคนล้ม….นี่ก็ถือเป็นโอกาสดีที่งานของเขาจะมีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้น “สะเพร่าเองสินะ” “ครับ แล้วเราจะเอายังไงดีครับ งานประมูลที่จะจัดขึ้นในอีกสามวัน” “เลื่อนมาเป็นวันพรุ่งนี้” ใบหน้าหล่อเข้มดุดันตัดกับดวงตาสีฟ้าประกายทองเอ่ยบอกอย่างว่องไว โรมันได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าตอบ สมแล้วที่คนนี้เป็นเจ้านายของเขา ฉลาด มองสถานการณ์ได้อย่างเฉียบขาด! “ครับ ผมจะรีบจัดการให้” “ให้คนอื่นทำแทน ลูกนายป่วยไม่ใช่หรือไง?” จอห์นเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับล้วงบุหรี่ยี่ห้อแพงออกมาจากกนะเป๋าสูทสีน้ำเงินเข้มของตัวเอง “เอ่อ ครับนาย” “กลับไปดูแลลูกเมีย ทางนี้สั่งพวกนั้นทำไป ถ้ามีอะไรขาดเหลือรีบบอกฉัน” “เข้าใจไหม” มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลเอ่ยบอกลูกน้องคนสนิทของตัวเองที่ทำงานด้วยกันมายาวนานออกไป โรมันได้ยินแบบนั้นก็ก้มหัวรับ เพราะเหตุผลนี้เขาถึงได้รักและเคารพในตัวของจอห์นเป็นอย่างมาก “ขอบคุณครับ” “ถ้าอย่างงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” “อืม” หลังจากลูกน้องคนสนิทเดินออกไป จอห์นก็ไม่รอช้าที่จะสาวเท้าออกมาด้านหลังของคาสิโนหรู เนื่องจากห้องทำงานของเขาอยู่ติดกับประตูทางออกด้านหลัง เผื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน เขาจะได้เตรียมรับมือได้ทัน “ฟู่วว~” ปากหนาของชายวัยสามสิบสามปีพ่นควันบุหรี่ออกมาเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ วันนี้เป็นวันธรรมดาวันหนึ่งที่แสนน่าเบื่อของชายโสดที่รวยมากกว่ารัอยล้านดอลล่าห์ แต่ถึงแบบนั้นก็เถอะ….เขาเริ่มรู้สึกเบื่อกับชีวิตที่เงียบเหงาแบบนี้แล้วจริงๆตอนที่54.งานแต่ง จบบริบูรณ์ “แต่งงานกับฉันนะน้ำตาล ฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอ“ ปากหนาที่เตรียมการมาเป็นอย่างดีเพื่อเอ่ยขอคนแต่งหน้าแต่งงาน เขาวางแผนมาเป็นอาทิตย์สำหรับการสั่งทำแหวนวงนี้....และไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าของขวัญที่อีกคนมอบให้เขาจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ “ฮึก....ค่ะ ฉันก็อยากใช้ชีวิตไปกับคุณ” น้ำตาลอดที่จะน้ำตาลไหลออกมาไม่ได้เพราะเธอรู้สึกซึ้งใจที่อีกคนรักเธอมากขนาดนี้ มือหนาบรรจงสวมแหวนวงพอดีมือลงไปบนนิ้วนางข้างซ้ายของคนตัวเล็กอย่างเบามือ โชคดีที่คำแนะนำของเพื่อนสาวอย่างเมดิสันได้ผล เขาแอบใช้เชือกวัดขนาดนิ้วมือของคนตัวเล็กในตอนที่เธอหลับเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ก่อนจะแอบไปร้านเครื่องประดับเพื่อสั่งทำแหวนวงนี้และเตรียมการมาเซอร์ไพร์สเธอในวันนี้ โดยที่ไม่คิดเลยว่าจะเจออีกคนชิงเซอร์ไพร์สกลับเสียก่อน.... “ขอบคุณนะคะ ฉันรักคุณ” “ฉันก็รักเธอ” ใบหน้าหล่อค่อยๆโน้มมาประกบจูบปากเรียวสวยอย่างดูดดื่ม เต็มไปด้วยความรักอยู่หลายนาที วันนี้เป็นวันที่มีความหมายสำหรับคนทั้งสองเป็นอย่างมาก สี่ปีต่อมา..... บรรยากาศภายในโบสถ์อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรัก เสียงดนตรีบรรเลงคลอข
ตอนที่ 53.เซอร์ไพร์ส “ฟู่วว สรุปคือท้องจริงๆสินะ” ปากเล็กบ่นพึมพัมอยู่คนเดียวในห้องน้ำหรู หลังจากจัดการวางแผ่นตรวจครรภ์ทั้งสามแผ่นเอาไว้ข้างกัน ซึ่งแน่นอนว่า....ผลที่ตรวจออกมาขึ้นสองขีดทั้งหมด ตอนนี้น้ำตาลแน่ใจชัดแล้วว่าตัวเองกำลังตั้งท้องลูกของจอห์นอยู่อย่างไม่มีข้อกังขา “บอกเลยดีไหมนะ......” เธอกำลังครุ่นคิดว่าจะบอกเขายังไงดี “.....ถ้าบอกต้องดีใจมากแน่ๆ” เธอยังจำสีหน้าเหงาหงอยตอนที่เขารู้ว่าเธอยังไม่พร้อมได้เป็นอย่างดี คิดได้แบบนั้นหญิงสาวก็ไม่รอช้าที่จะต่อสายหาปัทมาเพื่อปรึกษาอะไรบางอย่างและอีกความรู้สึกหนึ่งคือเธอกำลังตื่นเต้นที่จะได้เป็นแม่คน จึงอยากบอกเล่าเรื่องนี้ให้ใครสักคนฟังและคนๆนั้นคงจะหนีไม่พ้นพี่สาวของเธอ “ฮัลโหลพี่ปัท ทำอะไรอยู่ ว่างคุยหรือเปล่า” ( ว่างๆ ตาลมีอะไรหรือเปล่า ) “เอ่อคือ....ตาลท้องอะพี่ปัท ตื่นเต้นก็เลยไม่รู้จะทำตัวยังไงดี” ปากสวยเอ่ยออกไปอย่างคนที่พูดไม่ถูก หัวใจของเธอรู้สึกชาๆยังไงไม่รู้ราวกับนี่คือความฝัน ไม่รู้จะทำตัวยังไงหลังจากที่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นแม่คน ( ว่าไงนะ!? ตาลท้องเหรอ! พี่ดีใจด้วยนะตาล ) ปัทมาเองก็ตกใจอยู
ตอนที่ 52.อาการแปลกๆ สามเดือนต่อมา..... ”แหวะ อ้วก“ ใบหน้าสวยค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากได้ยินเสียงเข้มอาเจียนอยู่ในห้องน้ำ ร่างสวยไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อหวังเดินไปดูร่างสูงที่มีอาการแบบนี้มาสามวันแล้ว แต่ไม่มีท่าทีว่าจะหายเลย “ไม่สบายอีกแล้วเหรอคะ“ ปากเล็กเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเดินมาถึงด้านในห้องน้ำ ”อะอืม แต่ฉันไม่เป็นอะไรมากหรอก ไม่ต้องห่วง“ ร่างสูงที่เริ่มอาการดีขึ้นหันมาบอกแฟนสาวด้วยสีหน้าซีดเซียว “แต่คุณพูดแบบนี้มาสามวันแล้วนะคะ ฉันว่าวันนี้ลางานสักวันแล้วไปหาหมอดีกว่า” “ฉันไม่ชอบไปโรงพยาบาล เรียกหมอมาที่นี่แทนได้ไหม” น้ำตาลอดที่จะอมยิ้มออกมาไม่ได้ หลังจากได้รู้ความจริงว่าอีกคนไม่ชอบหมอ มาเฟียที่มีบุคคลิกน่าเกรงขาม แต่กลับกลัวหมอเนี้ยนะ..... “ค่ะ เอาแบบนั้นก็ได้ งั้นเดี๋ยวฉันบอกโรมันให้นะคะ“ ”อื้ม“ น้ำตาลไม่รอช้าที่จะโทรหาโรมันให้เรียกหมอส่วนตัวของจอห์นให้มาตรวจร่างสูงที่คอนโด ช่วงนี้เธอสนิทกับโรมันมากขึ้นเพราะเวลาจะไปไหนมาไหน จอห์นมักจะส่งลูกน้องคนสนิทให้มาคอยรับส่งคนเสมอ ไม่ถึงชั่วโมงหลังจากนั้น.....หมอสาวก็เดินทางมาถึงคอนโดสุดหรู
ตอนที่ 51.ทวงสัญญา NC เวลาผ่านไปจนกระทั่ง.... “ให้ช่วยไหมครับที่รัก~” ร่างสูงอดไม่ได้ที่จะเดินมาป้วนเปี้ยนในห้องครัว หลังจากที่เขาทำเธองอนตุบป่องตั้งแต่ตอนซื้อของ คนตัวเล็กก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหายงอนแต่อย่างใด “ไม่เป็นไรค่ะ” เธอตอบกลับแบบไม่มองหน้าเขา ก่อนจะหันไปทำนั่นนี่ต่อ ร่างสูงเห็นแบบนั้นก็ได้แต่อมยิ้ม ก่อนจะใช้สองแขนแกร่งกอดรัดเอวบางเอาไว้หลวมๆพร้อมกับกดจมูกโด่งหอมไปบนแก้มนุ่มหวังหยอกล้อให้อีกคนหายโกรธตามประสาของเขา ฟอด~ “อ๊ะ! หยุดเลยนะคะ ฉันทำอาหารอยู่เนี้ย” แม้จะยังรู้สึกโกรธอยู่นิดๆ แต่ทว่าพอโดนร่างสูงเริ่มกอดรัดฟัดเหวี่ยงแบบนี้หัวใจดวงเล็กก็ยิ่งสั่นไหว เพียงแค่เขาสัมผัสร่างกายเธอนิดหน่อย หัวใจมันก็พลันอ่อนยวบไปตามความรู้สึกภายใน “หายโกรธได้แล้ว จะได้มาเคลียร์กันเรื่องสัญญา“ ปากหนาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำเอาใบหน้าสวยชะงักไปด้วยความงุนงงอยู่ไม่น้อย “คะ? สัญญา” "อืม สัญญาที่เธอเคยให้ฉันไว้ ว่าหลังจากที่เคลียร์เรื่องพี่สาวเธอเสร็จ เธอจะยอมฉันทุกอย่าง“ สิ้นเสียบทุ้มน้ำตาลก็นิ่งไปอย่างนึกคิดออกถึงคำพูดของตัวเองที่เคยพูดเอาไว้ก่อนหน้านี้ แต่สิ
ตอนที่ 50.งอน!! ตึก ตึก พลั่ก! ”อ๊ะ! อุ้ย ขอโทษนะคะ ฉันเดินไม่ทันระวัง“ มือหนาเอื้อมไปคว้าร่างเล็กของผู้หญิงตรงหน้าเอาไว้ตามสัญชาตญาณของตัวเอง ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าเข้าไปในร้านกาแฟของแฟนสาวที่ตัวเองมาทุกวัน แต่จู่ๆผู้หญิงคนนี้ที่เดินสวนออกมาก็เผลอชนอกแกร่งของเขาเข้าเสียได้ “ไม่เป็นไรครับ” ใบหน้าหล่อตอบกลับอย่างไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะค่อยๆปล่อยมือของตัวเองออกจากแขนของเธอ “เอ่อ ไม่ทราบว่าคุณมีแฟนหรือยังคะ” ได้ยินคำถามนั้น ร่างสูงก็หยุดชะงักไปเล็กน้อย เขาพอเดาออกแล้วว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นมันไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นความตั้งใจเดินชนเขาของเธอต่างหาก “มีแล้วครับ” ปากหนาตอบกลับอย่างไม่คิดสนใจท่าทางอ่อยอย่างโจ่งแจ้งของคนตรงหน้าเลยเเม้แต่น้อย “น่าเสียดายจังเลยนะคะ” “ผมขอตัวก่อนนะครับ” มาเฟียหนุ่มตอบกลับอย่างสุภาพก่อนจะเดินเปิดประตูเข้าไปด้านในของร้านโดยไม่สนสายตาของผู้หญิงคนนั้นที่มองตามเขามาเลยสักนิด ”พรุ่งนี้เรามาเริ่มงานได้เลยนะ“ น้ำตาลเอ่ยบอกติน่าด้วยรอยยิ้ม หลังจากที่สัมภาษณ์กันอยู่พักใหญ่ น้ำตาลก็รู้ได้ว่าติน่าเป็นคนที่มีฝีมือและสามารถจัดการปัญหาเฉพา
ตอนที่ 49.เริ่มต้นใหม่ “พี่จะกลับไร่ส้ม” “หะ พี่พูดจริงเหรอ” น้ำตาลถามพี่สาวออกมาด้วยสีหน้างงๆกับความคิดที่ดูตัดสินใจรวดเร็วของคนตรงหน้า “ใช่ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องหลบหนีใครอีกแล้ว ตาลโอเคใช่ไหมถ้าพี่จะขอลางานสักอาทิตย์“ปัทมาเงยหน้าขึ้นมาถามน้องสาวด้วยน้ำเสียงหมายมั่น เธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าคนแบบนั้นจะทนง้อเธอได้นานแค่ไหน ”เอ่อ ได้สิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว“ ”ขอบคุณนะ“ หลายชั่วโมงผ่านไป.... “เธอจะไม่ไปนอนที่คอนโดกับฉันจริงดิ” จอห์นหันหลังกลับมาถามแฟนสาวอีกครั้ง หลังจากที่เขาสิงตัวอยู่ที่บ้านของเธอมานานหลายชั่งโมง จนค่ำมืดดึกดื่น ร่างสูงที่เริ่มเกิดอาการงอแงก็เตรียมตัวหาคำพูดมาโน้มน้าวอีกคนให้ไปนอนกับเขาให้ได้ ”ไม่ค่ะ ฉันต้องอยู่เป็นเพื่อนพี่ปัท“ ยิ่งช่วงนี้อารมณ์ของปัทมายิ่งเปลี่ยนไปมาบ่อยกว่าที่เคย แถมพรุ่งนี้รายนั้นยังตัดสินใจว่าจะเดินทางกลับไร่ส้มพร้อมกับลุง ป้าเธออีก ”เห้อ~ ฉันเป็นผัวที่ไม่สำคัญสำหรับเธอเลยสินะ“ ปากหนาโอดครวญออกมาทีเล่นทีจริง แต่ถึงแบบนั้นก็เถอะ! เธอไม่เคยเลือกเขาก่อนพี่สาวของตัวเองเลยสักครั้ง ”อย่าพูดแบบนั้นสิคะ เดี๋ยวคนอื่นมาได้







