บทที่ 4 เรียนรู้เร็ว

“ณิถอดเองได้ค่ะ” ถอยหลังหนีเล็กน้อยเมื่อเขาทำท่าจะถอดเสื้อผ้าให้ คณิกาเลือกที่จะยืนหันหลังให้เขาแล้วค่อยๆ ถอดชุดของตัวเองออกทีละชิ้น ทีละชิ้นจนไม่เหลือสักชิ้น…

“หันมาหาผมสิ”

“เขิน…” บอกเสียงแผ่ว เกิดมายี่สิบปีไม่เคยแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชาย แค่ตอนที่มาสมัครแล้วถูกผู้หญิงด้วยกันตรวจร่างกายนั่นก็เขินมากพอแล้วแต่นี่เป็นเขา เขาที่เป็นผู้ชายเชียวนะ

“ไม่มีอะไรน่าเขินครับ”

“แต่ณิเขินคุณนะคะ”

“แต่ผมก็มองคุณอยู่นะ” จ้องเข้าไปในกระจกด้านหน้าที่สะท้อนร่างอวบขาวของคณิกาเพราะเธอยืนอยู่หน้ากระจกอ่างล้างหน้าพอดีและเขามองเธอผ่านบานกระจกตั้งแต่เธอถอดเสื้อผ้าแล้ว

เธอที่เหมือนจะไม่รู้ตัวหรืออาจจะเขินเขาจริงๆ จนไม่ได้สนใจมัน

“คุณคาถาอย่ามอง” หันกลับมาหาเขาพร้อมบอกด้วยน้ำเสียงที่เขอะเขิน ใบหน้าเรียวสวยเห่อร้อนแดงผ่าวขึ้นมาทันทีที่ถูกสายตาของเขามองสำรวจร่างกายอย่างเปิดเผย

“สวยขนาดนี้จะไม่ให้มองก็น่าเสียดายแย่นะครับ”

“ณิเขินนะคะ”

“เพราะอะไรถึงเขินครับ ผมไม่เห็นเขินคุณเลย”

“เพราะณิไม่เคยแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายไงคะ ไม่เหมือนคุณที่คงจะทำมันจนชิน” ถึงไม่มีความกระดากอายติดตัวอยู่บ้างเลย

“ไม่เถียงครับ” ตวัดแขนรั้งเอวบางให้ขยับเข้ามาชิดตัวเขา คณิกาไม่ได้ดิ้นหนีเพียงแต่ยืนให้เขาโอบกอดนิ่งราวกับรูปปั้น เพราะความสูงที่มีไม่เท่ากันหรือเรียกง่ายๆ ว่าเธอเตี้ยกว่าเขาจึงทำให้ความใหญ่ยาวของงูหลามบดเบียดอยู่แถวหน้าท้องของเธอ

“คุณคาถา…”

“ครับ อาบน้ำกันเลยมั้ย?” มองร่างเล็กที่จ้องแผงอกเขาอย่างกับไม่กล้ามองหน้าและไม่กล้าก้มต่ำมากกว่านี้

“ค่ะ” จากนั้นเธอก็ยืนแน่นิ่งให้เขาสัมผัสร่างกายของเธออาบน้ำถูตัวทุกซอกทุกมุมโดยเฉพาะส่วนของน้องจิ๋มที่เหมือนว่าเขาจะชอบมันเป็นพิเศษถึงได้แต่ถูเอาไม่หยุดหย่อนส่งผลให้ขนตามกายเธอพากันลุกซู่ตลอดเวลา

“แม้จะมีไม่เยอะแต่ผมก็ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ ไว้กลับกรุงเทพฯ หากมีเวลาว่างผมจะพาคุณไปเอามันออกนะครับ” กระซิบบอกข้างใบหูขาว ใบหน้าคลอเคลียอยู่บริเวณซอกคอขณะที่มือกำลังจับขนน้องจิ๋มของคณิกาเล่นไปมาราวกับว่าเป็นของเล่น

“ณิเป็นคนขนเยอะตั้งแต่เด็ก” ไม่ใช่แค่น้องจิ๋มที่มีขนแต่ขนแขนกับขนขาก็ยังเยอะ เธอไม่กล้าเข้าคลินิกเพราะอายและแม้จะพยายามโกนออกเรื่อยๆ แต่มันก็มักจะขึ้นมาเรื่อยๆ จนพักหลังขี้เกียจโกนแล้ว โชคดีไอ้ที่โกนไปมันไม่ขึ้นเป็นตอแข็งๆ น่ะ

“ผมเข้าใจครับ แต่ผมชอบให้มันเนียนกว่านี้”

“อ๊ะ! คุณคาถาอาบน้ำเสร็จหรือยังคะ” จับข้อมือเขาไว้เมื่อนิ้วเรียวยาวกำลังกรีดกรายไปตามรอยแยะของกรีบดอกไม้ และเมื่อเธอจับเขาจึงยอมหยุด ฟอด! หอมแก้มเธออีกครั้งแล้วจึงดึงตัวเธอให้ไปยืนใต้ฝักบัวเพื่อล้างตัวจนเสร็จ

“ที่จริงกับคุณผมไม่ใช้มันหรอกครับ แต่น้องให้พกมาน่ะ” เดินไปหยิบกล่องถุงยางอนามัยไปวางไว้บนโต๊ะตัวเตี้ยข้างหัวเตียง ตอนนี้เขายืนเปลือยกายอยู่ต่อหน้าเธอที่แม้จะเบือนหน้าไปมองทางอื่นแต่ก็ถูกเขาจับคางให้หันกลับมามองเขาเรื่อยๆ

“คุณคาถาคะ” คณิกาเรียกเขาเสียงเบาหวิว บอกเลยว่าหัวใจเธอตอนนี้มันเต้นแรงมาก มากจนเหมือนจะปะทุออกมาจากในอก ยิ่งได้เห็นร่างกายที่กำยำของคนตรงหน้าก็ยิ่งหวิวๆ อยู่ในใจ

“ครับ?”

“คุณจะทำจริงๆ เหรอคะ?”

“ณิไม่อยากให้ผมทำเหรอครับ”

“ปะ เปล่าค่ะ ณิแค่ แค่กลัว” ใจจริงอยากตอบว่าใช่แต่มันตอบไม่ได้ไง เพราะถูกสายตาคมกริบของเขาจ้องมองอยู่ตลอดเวลาจนเธอไม่รู้ว่าตัวเองจะได้อะไรกับการมานอนหรือมาเป็นภรรยาเขาแบบนี้ ไม่รู้ว่ามันจะคุ้มมั้ยรู้แค่ว่า ไม่อยากทำแล้ว รู้แค่ว่าเริ่มกลัวขึ้นมาแล้ว…

“ไม่มีอะไรน่ากลัวครับ ดึงผ้าขนหนูออกแล้วนั่งรอผมก่อนนะ” ว่าแล้วก็เดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งค้นหาอะไรบางอย่างจนเจอแล้วเดินกลับมาหยุดด้านหน้าของคณิกาที่นั่งเปลือยกายอยู่บนที่นอนแล้ว

คณิกามองสิ่งที่อยู่ในมือเขาแล้วกลืนน้ำลายลงคอทันที ออย สำลี ทิชชู่เปียก กรรไกรและมีดโกน ไม่ต้องเดาให้ยากว่าเขาจะเอามาทำอะไรเพราะเขาก็พูดแล้วว่าไม่ชอบขนน้องจิ๋มของเธอ ฉะนั้น…

“อ่า เด็กดี” พึมพำเบาๆ เมื่อเห็นเด็กสาวตรงหน้ายกขาขึ้นเป็นตัวเอ็มอย่างไม่ต้องให้เขาบอกให้ทำ คาถานั่งคุกเข่าลงบนพื้นเทออยลงบนสำลีแล้วเช็ดไปตามกลีบดอกไม้ที่อวบอูมมีขนปกคลุมอยู่ทั่ว

ร่างเล็กไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่มองเขาที่กำลังใช้กรรไกรเล็กๆ เล็มขนให้สั้นจนทั่วตามด้วยมีดโกนอันใหม่โกนขนเธอออกทีละนิดอย่างเบามือจนเธอที่เกร็งก่อนหน้านี้เพราะกลัวว่าเขาจะทำแรงผ่อนคลายลงจนกระทั่วขนบริเวณนั้นถูกกำจัดทิ้งหมด

“ไม่เจ็บใช่มั้ยครับ” ถามหลังจากใช้ทิชชู่เปียกเช็ดทำความสะอาดแล้วพบว่ามันเนียนขาวอมชมพูน่ากินกว่าเดิมเสียอีก

“ค่ะ”

“ขยับขึ้นไปนอนกลางที่นอนเลยครับ” บอกพร้อมเก็บอุปกรณ์พวกนั้นแล้วตามคณิกาขึ้นไปบนที่นอน เขานั่งแทรกอยู่กลางหว่างขาของเธอที่จับมันแหกออก สายตาคมจับจ้องกลีบดอกไม้งามตรงหน้า กลีบดอกไม้ที่อวบอูมแนบชิดกันสนิทจนลูกชายเขากระตุกงึกๆ เหมือนว่าอยากเข้าไปทักทายรูรักที่เล็กนิดเดียวนั่น

“เริ่มชินกับสายตาผมแล้วสินะ”

“อือ แต่ว่าณิไม่อยากให้คุณจ้องมันนานๆ แบบนั้น”

“แล้วอยากให้ผมทำอะไรกับมันครับ?” เลิ่กคิ้วถาม เงยหน้าขึ้นไปมองหญิงสาวที่ตอนนี้ใช้ศอกเท้าพื้นที่นอนยกตัวขึ้นมามองเขาอยู่ เธอเม้มปากตัวเองแน่นส่ายหน้าให้เบาๆ เป็นคำตอบว่าไม่รู้

คาถายกยิ้มมุมปาก เขารู้สึกว่าตัวเองใจเย็นกับของหวานตรงหน้ามาก ใจเย็นตั้งแต่ครั้งแรกที่เธอแก้ผ้าต่อหน้าเขาจนผ่านมาเกือบสองชั่วโมงแล้วก็ยังใจเย็นได้อยู่ทั้งที่หากเธอไม่ใช่คนที่เขาต้องการบางทีสองชั่วโมงนี้อาจจะผลัดกันเสร็จสมไปแล้วหลายรอบ

เขาขยับขึ้นไปคร่อมตัวเธอไว้ปล่อยให้ลำตัวช่วงล่างทับตัวคณิกาใช้มือเท้าพื้นที่นอนไว้เพื่อจ้องมองหญิงสาวใต้ร่าง ใบหน้าเธอเริ่มแดงระเรื่ออีกครั้งยามที่เขาโน้มใบหน้าเข้าไปหาเธอเรื่อยๆ

“อ๊า~ คะ คุณคาถาอย่าขยับ…” คณิกาเปล่งเสียงครางหวานๆ ออกมาเมื่อคาถาขยับกายขึ้นลงเบาๆ จนส่วนนั้นของเขาถูไถกับน้องจิ๋มของเธอสร้างความเสียวซ่านปั่นป่วนหน่วงท้องอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“เสียวเหรอครับ?”

“อะ อือ”

“เดี๋ยวจะเสียวมากกว่านี้นะครับ” พูดจบก็ก้มลงไปบดจูบกลีบปากบางอย่างดูดดื่ม เรียวลิ้นสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กควานหาความหอมหวานจากด้านในนั้นขณะที่กายส่วนล่างเคลื่อนไหวขึ้นลงเบาๆ จนรับรู้ได้ถึงความชุ่มแฉะจากกลีบดอกไม้งาม

“อื๊ออ…” ทันทีที่ผล่ะจูบออกคณิกาก็ปล่อยเสียงครางออกมาอีกครั้งเมื่อครั้งนี้เขาไม่ได้แค่ขยับกายขึ้นลงแต่ยังกระกแทกสิ่งนั้นใส่ตัวเธออีกด้วย แม้จะยังไม่ได้สอดใส่ทว่าเธอกลับเสียวสะท้านไปหมด

ชายหนุ่มมองหญิงสาวใต้ร่างที่ปากเผยอปล่อยเสียงครางออกมาเป็นจังหวะ ได้เห็นริมฝีปากที่บวมเป่งของเธอแล้วก็อยากลิ้มชิมมันต่อจึงก้มลงไปบดจูบเธออีกครั้งและครั้งนี้มันเร่าร้อนกว่าเดิม

จ๊วบๆๆ! เขาดูดดึงริมฝีปากล่างของเธออย่างแรง ความเงอะงะและไร้เดียงสาไม่มีประสบการณ์ในการจูบของเธอไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดหรือไม่พอใจ กลับกันเขารู้สึกพอใจมากเพราะเขาชอบการสอนและเหมือนเธอก็พร้อมที่จะเรียนรู้ไปพร้อมกับการสอนของเขาด้วย

“อื้ม เรียนรู้เร็วเหมือนกันนะครับ”

“ถ้าณิไม่เรียนรู้คุณคาถาก็จูบแรง ณิเจ็บ…” ไม่ใช่แค่จูบแรงแต่หากเธอไม่ขยับลิ้นเล่นกับเขา เขาจะกัดปากล่างเธออย่างแรงจนเธอคิดว่ามันน่าจะแตกเพราะรู้สึกถึงความคาวเลือดในปาก

“แค่ผมจูบแรงคุณก็เจ็บแล้ว หากผมยัดเจ้านี่เข้าไป...” ขยับกายขึ้นมานั่งคุกเข่าตรงใบหน้าของคณิกาที่มีท่าทีตกใจไม่น้อยเมื่อจู่ๆ ก็มีงูหลามยักษ์มาจ่ออยู่ด้านหน้าโดยที่เธอไม่สามารถขยับหนีเขาได้เลยเพราะเขาคร่อมตัวเธอไว้

“ณิทำไม่เป็น…” คุณหนูตกอับอย่างเธอไม่ได้ไร้เดียงสากับเรื่องพวกนี้จนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร เพียงแต่ไม่เคยทำเคยแต่เห็นมาจากการดูหนังโป๊ที่ดูกับเพื่อนๆ ตอนไปเรียนต่างประเทศเท่านั้น

“ไม่เป็นไร แค่อ้าปากก็พอครับ”