บทที่ 5 เด็กกก็เด็ด

สิ้นประโยคของคาถาแล้วคณิกาก็อ้าปากกว้างหลับตาลงอย่างง่ายดาย เธอรับรู้ได้ว่ามีอะไรบางอย่างที่ปลายหัวมันอูมใหญ่มากค่อยๆ ขยับเข้ามาในปากของเธอ มันอุ่นๆ ไม่แข็งแต่ว่าก็ไม่ได้นิ่มขนาดนั้น เมื่อมันเริ่มเข้ามาลึกคณิกาจึงลืมตาขึ้นสองมือดันต้นขาของเขาไว้

“อื้ม! ยังไม่สุดเลยครับ” คาถาว่าพลางขบกรามตัวเองแน่น มันเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเท่านั้นแต่สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่ไหว น้ำตาเอ่อคลออยู่รอบเบ้าตาเสียแล้ว

“อึก…” ร่างเล็กไม่สามารถพูดอะไรได้เพราะเจ้างูหลามอัดแแน่นอยู่เต็มปากของเธอ รสชาติจืดๆ มีความคาวจากน้ำเหมือกสีขาวขุ่นบ้างแต่รวมๆ แล้วมันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่เพียงแต่มันใหญ่และยาวเกินไปเท่านั้น

ชายหนุ่มไม่ได้ดุนดันมันเข้าไปเพราะรู้ว่าหญิงสาวตัวเล็กไม่น่าจะรับมันได้ เขาจึงเปลี่ยนเป็นเริ่มขยับเอวกระแทกกระทั้นแก่นกายใส่ปากเธออย่างนุ่มนวลที่สุด

ปลายลิ้นบางขยับเลียแก่นกายของเขาเป็นบางครั้งคราวแต่มันก็เพียงพอให้เสียววูบโหวงไปหมด ยิ่งเร่งจังหวะให้เร็วถี่เธอก็ยิ่งดูดท่อนลำอวบของเขาไว้แน่น มือเล็กจิกเล็บลงบนต้นขาเขาจนเริ่มแสบแต่นั่นก็ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ความใคร่ของเขาให้พลุ่งพล่านมากขึ้น

“อ้าส์!” จนเสร็จจึงขยับตัวออกมาดึงร่างเล็กให้ลุกขึ้นนั่งส่วนตัวเขาก็ลุกขึ้นยืน มือหนาจับประคองลำแก่นไว้จ่อมันไปยังริมฝีปากเล็กที่ทำท่าจะหุบแต่พอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาเธอจึงอ้าปากรับเอาน้ำคาวเข้าไปในปาก

“…” จ้องหน้าเขาด้วยสีหน้าท่าทางที่พะอืดพะอมอยากจะอ้วกกับรสชาติกลิ่นคาวของมันที่อยู่เต็มปาก

“เด็กดี” เขาลูบผมเธอเบาๆ แม้คำพูดจะอ่อนนุ่มทว่าสายตาคมกริบคู่นั้นกลับกดดันและออกคำสั่งว่าให้กลืน อึก! จนสุดท้ายคณิกาก็ยอมกลืนมันลงคอจนหมด

“ณิไม่ชอบ มันไม่อร่อย” บอกออกไปตามความรู้สึก ให้อมอย่างเดียวนั้นก็พอได้ฟินปากอยู่บ้าง แต่ถ้าให้กลืนน้ำคาวไปด้วยมันไม่ค่อยถูกใจสักเท่าไหร่

“กินบ่อยๆ เดี๋ยวจะอร่อยเองครับ”

“คุณคาถาจะทำอะไรคะ?” ถามเขาที่นั่งคุกเข่าดันตัวเธอให้นอนพร้อมจับขาสองข้างยกขึ้นตั้งฉาก

“คุณกินให้ผมแล้ว ผมก็ต้องกินให้คุณบ้างสิครับ”

“มะ ไม่ต้องก็ได้นะคะ”

“เอาอย่างนั้นเหรอครับ” แม้ปากจะถามไปแบบนั้นแต่ตัวกลับนอนคว่ำลง ใบหน้าอยู่ห่างจากน้องจิ๋มน้อยของคณิกาไม่มากนัก เพียงแค่เขาหายใจก็รับรู้ได้ถึงลมอุ่นๆ ที่รดใส่กลีบดอกไม้สีสวยที่ฉ่ำวาว

“แต่ว่ามัน มัน อ๊า~ “มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่นเมื่อปลายลิ้นอุ่นแตะลงกลางเนินเนื้อสีขาวอมชมพู เขาใช้มือช่วยจับมันแหกออกแล้วเลียไปตามกลางรอยแยะที่แบะอ้า กลีบเนื้อสีแดงสดรสชาติที่หวานหอมทำให้ฮอร์โมนเพศชายพลุ่งพล่านไม่หยุด

คาถาจรดปลายลิ้นตะโปมเลียกลีบดอกไม้งามตรงหน้าอย่างมูมมาม ดูดดื่มมันจนเกิดเป็นเสียงลามกดังลั่นห้องแข่งกับเสียงครางของคณิกาที่นอนบิดเร้าไปด้วยความเสียวกระสัน เอวบางยกขึ้นเหนือพื้นจนชายหนุ่มต้องใช้มือจับเอวคอดไว้กดปลายลิ้นเข้าไปทักทายรูรักที่คับแน่นมากจนเขาต้องรัวปลายลิ้นใส่มันถี่ยิบ

“อ๊า! อึก…คุณคาถาคะ ณิ ณิไม่ไหวแล้ว ฮื่ออ “ร่างเล็กครวญครางออกมาราวกับกำลังถูกทรมาน ใบเรียวสวยเชิดขึ้นดวงตากลมโตจ้องมองเพดานห้องเมื่อความเสียวซ่านพุ่งสูงปรี๊ด ภายในท้องปั่นป่วนไปหมดจนกระทั่งมันถึงจุดสูงสุดที่เธอต้องการปลดปล่อย ร่างกายก็กระตุกสั่นหลั่งน้ำหวานออกมา

ชายหนุ่มจัดการดูดเลียน้ำผึ้งหวานจนหมดแล้วจึงผล่ะใบหน้าออกมาจากกลีบดอกไม้งาม เสียงหายใจถี่หอบของคณิกาดึงความสนใจจากเขาให้เงยหน้าไปมองเธอแทนการมองดอกไม้ที่ชุ่มแฉะ เขาวางฝ่ามือลงบนเนินสามเหลี่ยมขณะที่สายตายังจับจ้องใบหน้าเรียวสวยอยู่

“เหนื่อยเหรอครับ?”

“…” ส่ายหน้าให้เขา

“เสียว?”

“อือ”

“รู้สึกดีมั้ยครับ?”

“…” พยักหน้ารับ แล้วจะหุบขาที่แหกออกแต่กลับถูกมือหนาจับมันไว้ก่อน เขาส่ายหน้าให้เธอประมาณว่าไม่ต้องหุบเพราะยังไงเขาก็ต้องแทรกกายลงมาแล้วส่งตัวตนของเขาเข้าไปทักทายรูรักของเธอ

“เคยช่วยตัวเองมั้ย?”

“มะ ไม่เคยค่ะ”

“อืม เจ็บหน่อยนะครับ” ขยับมานั่งคุกเข่ากลางหว่างขา จับแก่นกายสาวรูดขึ้นลงเพื่อเตรียมพร้อมต่อการเข้าไปสำรวจภายในถ้ำน้อยนั่น โดยทุกการกระทำทุกการขยับเขยื่อนของเขานั้นอยู่ในสายตาของคณิกาตลอดเวลา

“ผมอยากให้ณิพูดกับผมนะครับ พูดตามที่รู้สึก” เขารู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอซึ่งนอกจากเธอจะตื่นเต้นแล้วยังเขินอายที่จะพูดหรือบอกเขาถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตัวเองด้วย

และหากเธอกล้าที่จะพูดมันมากกว่านี้ การมีเซ็กส์ครั้งนี้และครั้งต่อไปคงจะให้ความรู้สึกที่ดีไม่น้อย…

“อ๊ะ! ณะ ณิเจ็บ” คณิกาบอกพร้อมเกร็งท้องทันทีที่นิ้วเรียวยาวถูกดันเข้ามาในช่องทางรักที่คับแคบ เพียงแค่นิ้วมันก็ทำให้เธอรับรู้ถึงความเจ็บที่เหมือนร่างกายจะแตกป็นเสี่ยงแล้วๆ แล้ว

“ของผมใหญ่กว่าสองนิ้วนี้อีกนะ”

“อึก! คุณคาถาคะณิเจ็บนะ”

“ผมรู้แต่คุณต้องทน จะเจ็บแค่ครั้งแรก” ดึงนิ้วออกมาแล้วจับแก่นกายถูไถไปตามร่องกลีบดอกไม้ กดขยี้ปลายหัวลงบนติ่งเนื้อที่นูนขึ้นมาสร้างความเสียววาบหวิวแก่ร่างเล็กเป็นอย่างมาก

“อ๊า~”

“ผมชอบเสียงครางคุณนะครับ อื้ม!” ว่าพลางกดปลายหัวเห็ดที่อวบอูมเข้าไปในรูรักที่เริ่มเปิดออกทีล่ะนิด คณิกากัดฟันตัวเองแน่นมือเล็กพยายามดันหน้าท้องของคาถาให้ออกห่างแต่เขากลับดุนดันความใหญ่โตเข้ามาเรื่อยๆ

ความรู้สึกที่เหมือนร่างกายแตกเป็นเสี่ยงๆ มันเป็นแบบนี้เองสินะ

คณิกาขยับมือมาจับท่อนแขนของคาถาไว้จิกเล็บลงไปทันทีที่เขาเริ่มสอดแทรกกายเข้ามา เรียวขาพยายามหุบลงเมื่อความเจ็บมันหนักเกินกว่าที่จะรับไว้แต่กลับถูกคนตัวใหญ่จับมันอ้าออก ปึ่ก! ก่อนจะกระแทกกายเข้ามาพลันน้ำตาของคนตัวเล็กก็ไหลลงมา

“ไม่เป็นไรแล้วครับ” เขายื่นมือขึ้นไปปาดคราบน้ำตาให้เธอ โน้มตัวลงไปพรหมจูบซับน้ำตาให้อีกรอบ ยกเรียวขาขาวขึ้นพาดบ่าขยับกายกระแทกใส่อีกครั้งเบาๆ จนมันเข้าไปได้สุดลำ

“คะ คุณไม่เป็นไรแต่ณิเจ็บนะคะ” บอกเสียงสั่นๆ เห็นด้วยตาแล้วว่าขนาดของเขาค่อนข้างใหญ่แต่พอมันเข้ามาอยู่ในตัวเธอแบบนี้กลับรับรู้ว่ามันใหญ่มากกว่าที่ตาได้เห็นเป็นหลายเท่าเลยล่ะ

“ผมก็เจ็บนะครับ คุณรัดผมแน่นมากเลย”

“อือ อึดอัด”

“ถ้างั้นผมขยับนะ” พูดจบก็เริ่มขยับเอวกระแทกกระทั้นท่อนลำอวบเข้าใส่รูรักที่บวมเป่งและเริ่มแดงเถือกจากการถูกเขาอัดกระแทกเข้าไป ท่อนลำอวบที่ผลุบเข้าโผล่ออกในรูรักมีคราบเมือกขาวขุ่นกับเลือดบริสุทธิ์ของเธออาบชะโลมเล็กน้อย

“บะ เบาๆ ได้มั้ยคะ ณิเจ็บ”

“ผมก็เจ็บครับ” มองแขนตัวเองที่มีรอยเล็บของคณิกาจิกลงจนมีเลือดไหลซิบๆ ร่างเล็กที่เห็นแบบนั้นก็แทบสำนึกผิดไม่ทัน เธอเม้มปากตัวเองแน่นจ้องมองใบหน้าหล่อคมของชายหนุ่มที่กำลังถาโถมกายเข้ามาเป็นจังหวะ

คาถาเป็นผู้ชายที่หล่อดูดีมีภูมิฐาน ร่างกายที่กำยำล่ำไปทุกสัดส่วนโดยเฉพาะหน้าท้องที่พอเขาเกร็งจะเห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เรียงเป็นลอนสวย ผิวขาว คิ้วดกดำ จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหนาแดงคล้ำ ตามตัวมีรอยสักเล็กๆ เพียงไม่กี่จุด และส่วนมากจะเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ

“อ๊ะ! อ๊า…แรงไปแล้ว” จากที่มองสำรวจร่างกายเขาเพลินๆ ก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเขาเพิ่มระดับความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่ผ่อนแรงลงไม่พูดอะไรเพียงแต่ส่งเสียงครวญครางออกมาในลำคอก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาจุ๊บปากเธอหลายๆ ครั้ง

“อื้ม เสียวมั้ยครับ?”

“สะ เสียว ณิเสียว อื๊อออ!”

“นมคุณใหญ่มากเลยนะ” พูดพลางบีบขย้ำมันแรงๆ สองสามครั้งแล้วเร่งจังหวะความถี่เร็วในการกระแทกหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งตัว ก้อนเนื้อหยุ่นสีขาวนวลเด้งขึ้นลงเป็นจังหวะ

“ฮื่ออ อ๊า! คุณคาถาขา ณิ ณิไม่ ไม่ไหวแล้ว อื๊อออ!” ใบหน้าเรียวสวยส่ายสะบัดไปมา เสียงครางหวานๆ ดังปะปนกับเสียงเนื้อที่กระทบกันดังลั่นห้องนอนที่แม้จะปรับแอร์ในระดับต่ำแล้วควรเย็นแต่ตัวพวกเขากลับเต็มไปด้วยเหงื่อ

คณิกาบิดเร้าไปมา ทุกครั้งที่ท่อนเนื้ออวบอัดกระแทกเข้ามาภายในร่องรักจนโดนจุดกระสันแล้วก็ยิ่งสร้างความเสียววาบหวามแก่เธอเป็นอย่างมาก ท้องน้อยเริ่มปั่นป่วนขึ้นเรื่อยๆ เมื่อกายสาวถูกกระตุ้นไม่หยุด เขาอัดกระแทกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าหนักแล้วหนักอีกจนเธอแทบจะหายใจไม่ทัน

ไม่เพียงแค่นั้นยังใช้นิ้วโป้งกดคลึงติ่งเนื้อปลุกเร้าอารมณ์หญิงสาวใต้ร่างให้พลุ่งพล่านไม่หยุด คณิกาแอ่นหน้าอกขึ้นสีหน้าราวกับกำลังทรมานแต่ก็ดูมีความสุขในเวลาเดียวกัน เช่นเดียวกับคนตัวใหญ่ที่กรามหนาขบเข้าหากันแน่นเมื่อความสุขจวนใกล้ถึงจุดหมายแล้ว

“ซี้ด! เสร็จพร้อมกันนะครับ”

“อื๊ออ! คุณคาถาคะเร็วๆ หน่อยได้มั้ย อ๊ะๆๆ! ณิ ณิ อร๊ายยย!!” เอ่ยขอพร้อมยกเรียวแขนประคองโอบลำคอหนาไว้ ยกเอวเข้าหาแก่นกายใหญ่ที่แทงจ้วงเข้ามาถี่ยิบจนสุดท้ายเธอและเข้าก็ถึงจุดหมายไปพร้อมๆ กัน

“เด็กแบบคุณก็เด็ดดีเหมือนกันนะครับ” ว่าพลางขยับกายออกมาจากร่างเล็กที่นอนหายใจถี่หอบตัวอ่อนปลวกเปียกราวกับหมดเรี่ยวแรง

เธอจ้องหน้าเขาตาแป๋วแล้วใช้ศอกเท้าพื้นที่นอนยันตัวขึ้นเล็กน้อยมองกายสาวของตัวเองที่นอกจากแดงช้ำแล้วยังบวมเป่งกลีบดอกไม้ที่หุบสวยก่อนหน้านี้แบะอ้าออกไปตามสภาพที่ถูกใช้งาน รูรักมีน้ำขาวขุ่นไหลออกไปตามร่องก้นจนหยดลงบนที่นอน

“เลือด…” ชี้นิ้วไปที่แก่นกายของคาถาซึ่งมีคราบเลือดติดอยู่

“เลือดคุณ”

“…ไปอาบน้ำได้ยังคะ”

“หื้ม?”

“เสร็จแล้วไม่ใช่เหรอ” เธอเสร็จแล้วนอกจากรู้สึกดีก็ยังรู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก เขาเองก็คงเสร็จเหมือนกันน้ำของเขาถึงถูกปล่อยเข้ามาในท้องของเธอจนมันไหลทะลักออกมาข้างนอกแบบนี้ด้วย

“ก็ใช่ แต่ผมยังไม่อิ่ม”

“คุณจะทำอีกเหรอคะ?” ถามพลางจ้องหน้าคาถา “เขาไม่ได้มีอะไรกันแค่วันละครั้งหรอกเหรอ?”

“เขานี่ใครครับ? คนอื่นผมไม่รู้แต่ผมไม่ใช่รอบเดียวแน่นอนครับ”