บทที่ 33

            วันต่อมา มัฑณาวีมาถึงสำนักงานของติณณภพตามเวลานัด แม้จะเตรียมใจมาจากบ้านแล้ว แต่เมื่อถึงเวลาที่จะได้พบกับติณณภพตัวเป็น ๆ จริง ๆ ใจเธอก็ยังไม่วายเต้นระทึกดั่งมีใครมารัวกลองอยู่ในอก ดินเดินมาเปิดประตูให้เธอ

            “พนักงานคนอื่น ๆ ไปไหนกันหมดคะ”

            “กลับไปแล้ว เหลือแค่เราสามคน” เขาตอบพร้อมกับพาเธอเดินมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องทำงานห้องหนึ่ง ไม่ต้องเดาก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นห้องทำงานของใคร

            “พร้อมไหม”

            หญิงสาวหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจให้ตนเองก่อนจะพยักหน้า “พร้อมค่ะ”

            เขาเคาะประตูห้องและรอจนได้ยินเสียงอนุญาตจึงเปิดประตูเข้าไป พร้อมกับเดินนำหญิงสาวเข้าไปด้านใน มัฑณาวีเห็นชายหนุ่มเจ้าของห้องกำลังยืนหันหลังคุยโทรศัพท์มือถือกับใครบางคนไม่นานก็วางสาย

            “เธอมาแล้วครับคุณติณณ์”

            ภูมิระพีซึ่งสวมรอยเป็นติณณภพในขณะนั้น หันไปพยักหน้ากับติณณภพตัวจริงก่อนจะหันมาสบตาเธอ

            “เชิญนั่ง ส่วนนายออกไปก่อน ถ้าต้องการอะไรแล้วฉันจะเรียก”

            อีกฝ่ายเดินออกไปจากห้องทันทีที่ได้ยินคำสั่ง ทิ้งให้สองหนุ่มสาวยืนเผชิญหน้ากันเพียงลำพัง

            มัฑณาวีนั่งลงตรงข้ามเขาตามคำเชิญ พร้อมกับพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้า จากที่เห็นเขาเป็นชายหนุ่มที่มีรูปร่างผอมเพรียว คะเนจากสายตาความสูงของเขาน่าจะพอ ๆ กับดิน แต่ผิวขาวกว่าและมีผมหยักศกสีดำ จมูกโด่งเป็นสันได้รูป ดูรวม ๆ แล้วคล้ายบอยแบนด์ชื่อดังของเกาหลี

            ผิดกับดินผู้ช่วยของเขา รายนั้นหล่อและคมเข้มกว่ามาก ความหล่อของดินโดดเด่นสะดุดตาแม้ในเวลาที่เขาอยู่นิ่ง ๆ แถมสรีระยังฟิตแอนด์เฟิร์มตามแบบฉบับที่สาว ๆ ส่วนใหญ่ชอบ รูปร่างหรือก็สูงใหญ่ราวกับนายแบบ ทั้งเจ้านายและลูกน้องหล่อไม่แพ้กัน เพียงแต่ว่าหล่อกันไปคนละแบบ

            “แนะนำตัวกันก่อนดีไหม ผมติณณภพ เรียกผมว่าติณณ์” ภูมิระพีเริ่มแสดงบทบาทที่ได้รับมอบหมายจากเพื่อนรักทันที 

            แม้ว่าเขาเองจะไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดนี้สักเท่าไรนัก แต่ก็ขัดคำขอของเพื่อนไม่ได้ เพราะนอกจากติณณภพจะเป็นเพื่อนรักของเขาแล้วก็ยังเป็นเจ้านายของเขาอีกด้วย

            “มัทค่ะ ชื่อจริงมัฑณาวี เราเคยเจอกันมาครั้งหนึ่ง ตอนที่คนขับรถของคุณเกือบขับรถชนมัท”

            “ทำไมผมถึงไม่รู้สึกคุ้นหน้าคุณ”

            มันต้องเข่นนั้นอยู่แล้วเพราะเขาเพิ่งจะเคยพบเธอครั้งนี้เป็นครั้งแรก ถ้าบอกว่าคุ้นหน้าก็แปลกเต็มที

            “อาจเป็นเพราะมัทไม่ใช่คนสำคัญคุณก็เลยไม่จดจำ”

            ภูมิระพีมิได้โต้ตอบอะไรในเรื่องนั้น เขาเลือกที่จะพูดเข้าประเด็นโดยไม่รอช้า

            “ดินบอกว่าคุณมีเรื่องจะคุยกับผม มีเรื่องอะไรอยากจะพูดก็รีบพูดมา ผมมีเวลาให้คุณไม่มากนัก และหวังว่าเรื่องที่คุณพูดจะไม่ทำให้ผมเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ รู้ใช่ไหมว่าเวลาของผมเป็นเงินเป็นทอง”

            แม่เจ้า! พูดตรงซะจนคนฟังหัวทิ่ม

            มัฑณาวีไม่รีรอรีบพูดเข้าประเด็น ราวกับว่าขืนชักช้าความกล้าของเธอจะหมดไป หรือไม่เขาก็อาจจะรำคาญเชิญเธอออกไปจากห้องก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบ

            “มัทอยากจะขอร้องให้คุณไปงานเลี้ยงรุ่นที่จะจัดขึ้นในเดือนหน้าในฐานะแฟนของมัทค่ะ” จากนั้นก็กลั้นใจรอฟังคำตอบ

            ชายหนุ่มถึงกับเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ยินคำพูดประโยคนั้น

            นี่สินะเหตุผลที่เธอต้องการจะพูดกับติณณภพ ผู้หญิงคนนี้ช่างมีความบ้าบิ่นในตัวอยู่ไม่น้อยเลยถึงได้กล้าทำอะไรแบบนี้ น่าสนใจจริง ๆ

            ใจคิดอย่างแต่จำต้องแสดงบทบาทให้แนบเนียน จึงย้อนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

            “ล้อผมเล่นใช่ไหม”

            “มัทจริงจังนะคะ และมัทก็มีเหตุผล”

            “เหตุผลอะไร” น้ำเสียงที่เอ่ยถามห้วนสั้น

            “มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรีค่ะ” จากนั้นเธอก็ถ่ายทอดเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง

            “เท่าที่นั่งฟังมาทั้งหมด ผมว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระมาก เอาชนะคะคานกันอย่างกับเด็ก ๆ ทั้งที่ต่างก็โต ๆ กันแล้ว คุณไม่คิดว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องไร้สาระหรอกเหรอ แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือคุณเอาเรื่องรกสมองเหล่านี้มารบกวนเวลาอันมีค่าของผม ทั้งที่เราก็ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัวมากพอที่จะมาขอร้องให้ทำอะไรไร้สาระแบบนี้ได้”

            “คุณอาจจะมองว่ามันไร้สาระ แต่สำหรับมัทมันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก”

            “คงไม่คิดว่าผมจะทำตามที่คุณขอหรอกใช่ไหม”

            “คุณจะปฏิเสธเหรอคะ”

            “ใช่”

            “ทั้งที่มัทบอกเหตุผลให้คุณฟังทั้งหมดแล้ว”

            “ถูกต้อง”

            คำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยของเขาสร้างความผิดหวังให้เธออย่างแรง แม้จะเตรียมใจมาแล้วว่าอาจจะต้องพบกับเหตุการณ์แบบนี้ แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ เธอกลับรู้สึกผิดหวังมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้าเธอ