MasukShare
บทที่ 34
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:13:05เมื่อภูมิระพีเห็นสีหน้าและแววตาที่บ่งบอกถึงความผิดหวังของอีกฝ่าย เขาแทบอยากที่จะกลับคำพูดของตัวเอง แต่จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรในเมื่อเขาไม่ใช่ติณณภพ ถ้าเธอมาขอร้องให้ภูมิระพีช่วยก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันไม่ใช่เขาจึงจำใจต้องเล่นไปตามบท
แม้ว่ามัทฑาวีจะรู้สึกผิดหวังกับคำตอบของเขา ถึงกระนั้นก็ยังไม่วายเอ่ยถามถึงเหตุผลที่ทำให้เขาปฏิเสธคำขอของเธอ
“ทำไมคะ ที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร เพียงแค่ไปปรากฏตัวในงานเลี้ยงรุ่นพร้อมกับมัท ใช้เวลาไม่นานหรอกค่ะ”
“ประเด็นมันอยู่ที่ว่าคุณจะให้ผมไปกับคุณในฐานะแฟน ถ้าเป็นเรื่องจริงก็คงไม่มีปัญหา แต่นี่มันไม่ใช่ ผมไม่อยากให้มีปัญหาตามมาทีหลัง ฉะนั้นคงต้องปฏิเสธ หวังว่าคุณคงจะเข้าใจ”
มัฑณาวีเม้มปากและพยายามระงับความผิดหวัง สีหน้าของเธอดูเศร้าเมื่อได้ยินคำปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยนั่น เธอนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะเอ่ย
“มัทเข้าใจค่ะ ขอบคุณที่สละเวลาฟังเรื่องไร้สาระของมัท ขอตัวก่อนนะคะ”
“เชิญครับ รบกวนบอกดินให้เข้ามาพบผมที่ห้องด้วยนะครับ”
“ได้ค่ะ” หญิงสาวก้าวออกจากห้องโดยไม่ลังเล หัวสมองของเธอว่างเปล่า ไม่ได้ยินแม้เสียงเรียกของดิน จนกระทั่งเขาคว้าแขนเธอ
“จะไปไหนมัท”
“มัทจะกลับบ้าน เจ้านายคุณบอกให้คุณเข้าไปพบเขาที่ห้องทำงาน”
“รอผมก่อนนะ”
“อย่าเลย ไว้วันหลังเราค่อยนัดเจอกัน มัทไปนะ”
ติณณภพสองจิตสองใจว่าจะตามเธอไป หรือเข้าไปในห้องทำงานของตนเองก่อนดี สุดท้ายก็ตัดสินใจก้าวเข้าไปในห้องทำงาน
“คุณมัทล่ะ” ภูมิระพีเอ่ยถามทันทีที่เห็นหน้าเพื่อน
“กลับไปแล้ว”
“สีหน้าเธอดูไม่ดีเลย คงจะผิดหวังมาก”
“เห็นใจเธอหรือไง”
“ใช่”
“แล้วทำไมถึงไม่ตอบตกลง” ติณณภพย้อนถามเพราะอยากรู้คำตอบ
“ถึงฉันไปก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้อยู่ดี คนที่จะช่วยเธอได้คือนาย ติณณภพตัวจริงเท่านั้นที่จะช่วยให้เธอรอดพ้นวิกฤติในครั้งนี้ไปได้ อยู่ที่นายจะทำหรือเปล่าเท่านั้น บอกตามตรงนะติณณ์พอฉันเห็นสีหน้าผิดหวังอย่างรุนแรงของคุณมัท ทำให้ฉันรู้สึกผิดและอยากจะกลับคำพูดทันที”
“แล้วทำไมไม่ทำ”
“เพราะฉันไม่ใช่ติณณภพตัวจริงยังไงล่ะ”
“พูดเหมือนถ้านายเป็นฉันนายจะไม่ปฏิเสธ”
“ใช่ ใครจะกล้าปฏิเสธคำขอของหญิงสาวที่ดูใสซื่ออย่างคุณมัทได้ล่ะจริงไหม ว่าแต่นายจะไม่ตามไปดูเธอหน่อยเหรอ”
“ก็ว่าจะตามไปแต่นายเรียกเข้ามาเสียก่อน”
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบไป เดี๋ยวจะไม่ทัน”
“โอเค”
ติณณภพรีบลงลิฟต์ไปที่ลานจอดรถตรงจุดที่เขาบอกให้หญิงสาวจอด และก็พบว่ามันยังจอดแน่นิ่งอยู่ที่เดิม จึงรีบเดินตรงไปยังรถคันดังกล่าว ก่อนจะเห็นมัฑณาวีซบหน้าอยู่กับพวงมาลัยรถ
เขาเคาะกระจกรถเธอโดยไม่ลังเล และต้องเคาะอยู่หลายครั้งกว่าอีกฝ่ายจะเงยหน้าหันมาทางเขา เมื่อเห็นว่าเป็นเขาเธอจึงกดกระจกลง
“ดีที่คุณยังไม่กลับ”
“มีอะไรเหรอดิน”
“ถอยไป”
“อะไรนะ”
“ผมจะขับรถไปส่งคุณเอง”
“ไม่เป็นไรมัทขับเองได้”
“ด้วยสภาพแบบนี้น่ะเหรอ” ติณณภพย้อนถามพร้อมกับสั่งให้เธอเปิดประตูรถ และทำตามที่เขาบอกโดยย้ายไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง
“จะให้ผมไปส่งที่ไหน” เขาเอ่ยถามเมื่อออกรถ
“ที่ไหนก็ได้”
“ผมหมายถึงบ้านคุณ”
“มัทยังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้” เธอตอบกลับไปแบบเนือย ๆ
“แล้วจะไปไหน”
“ไปที่ห้องของดินก็ได้”
แม่คุณ!! ทำอย่างกับเป็นห้องของตัวเอง นึกจะไปจะมาเมื่อไรก็ได้ตามแต่ใจ โดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยถามความสมัครใจของผู้เป็นเจ้าของ
“เงียบทำไม...ไม่อยากให้ไป...ถ้าอย่างนั้นจะพาไปไหนก็ไป แต่มัทยังไม่อยากกลับบ้าน”
“เราไปหาของอะไรอร่อย ๆ กินกัน คุณเคยบอกผมว่าจะพาผมไป”
“ขอโทษนะดิน แต่ตอนนี้มัทไม่หิวและคงกินอะไรไม่ลง ไว้วันหลังได้ไหม”
“ถ้าอย่างนั้นเราจะไปไหนกันดี”
“ที่ไหนก็ได้ตามใจคุณ”
ติณณภพตัดสินใจขับรถพาเธอกลับไปที่คอนโดของเขาอย่างเงียบ ๆ แทนที่จะพาไปตระเวนที่อื่น หลังจากนั้นไม่นานเขาพาเธอขึ้นไปบนห้อง
“นั่งก่อนสิ เดี๋ยวผมเอาเครื่องดื่มมาให้” ชายหนุ่มเดินไปหยิบเครื่องดื่มมายื่นส่งให้หญิงสาวพร้อมกับนั่งลงข้างตัวเธอ
“ผิดหวังกับคำตอบของเจ้านายผม”
“ใช่ แม้จะเตรียมใจมาแล้วว่ามีเปอร์เซ็นต์ที่เขาจะตอบปฏิเสธ แต่ก็ยังแอบหวังว่าเขาจะเห็นใจ”
“ผมเคยบอกคุณแล้วว่าอย่าคาดหวังอะไร คุณจะได้ไม่ต้องผิดหวังมาก”
“มัทไม่คิดว่าคุณติณณ์จะเป็นคนแล้งน้ำใจแบบนี้”
“เขาแค่ไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นโดยไม่จำเป็น โดยเฉพาะเรื่องที่อาจจะนำปัญหามาให้เขาปวดหัวได้ในภายหลัง เขาเลยปฏิเสธคำขอของคุณ ไม่ใช่แล้งน้ำใจ”
“ก็เหมือนกันนั่นล่ะ”
Bab terbaru
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี147.8K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.1K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.1K Dibacaเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก252.8K Dibacaคืนอันเร่าร้อนในอ้อมกอดของน้าเขยโรมัน
เลีย โคลลาร์กา ซิโยซา49 Dibacaรีเทิร์นรักมัดใจนายวิศวะ
PR Star Ploy162 Dibacaสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่74 DibacaNo one gets Theo | เขตหวงห้ามของธีโอ
AloneKing34 Dibaca
