บทที่ 56

           เพื่อน ๆ ต่างก็พากันเข้ามาแสดงความยินดีกับมัฑณาวีในเรื่องนี้ จะว่าไปมัฑณาวีก็เป็นที่รักของเพื่อน จะมียกเว้นก็แต่หนึ่งฤทัยคู่กัดตลอดกาล และเพื่อนคู่หูคนสนิทของเธออย่างอลินและศยามลเท่านั้น ที่มิได้รู้สึกยินดีกับความสุขของมัฑณาวีอย่างที่ควรจะเป็น

            ที่เป็นเช่นนั้นก็เป็นเพราะอลินและศยามลมักจะถูกหนึ่งฤทัยเป่าหู คอยพูดเกี่ยวกับเรื่องของมัฑณาวีในแง่ลบให้ฟังอยู่เสมอก็เลยรู้สึกคล้อยตามคำพูดของเพื่อน โดยขาดการคิดพิจารณาให้ถี่ถ้วน

            สองสาวจึงตั้งป้อมกัดจิกมัฑณาวีทุกครั้งที่มีโอกาส ทั้งที่ตนเองก็ไม่ได้มีเรื่องขุ่นเคืองอะไรกับหญิงสาวโดยตรง และเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร จะให้มาเปลี่ยนตอนนี้ก็คงเป็นไปได้ยาก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

            ทุกอย่างขึ้นอยู่กับหนึ่งฤทัยที่ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าแก๊งค์ เรียกได้ว่าหนึ่งฤทัยบอกแบบไหนพวกเธอก็พร้อมที่จะทำตามไม่แตกแถว เรื่องนี้ก็เช่นกัน อลินและศยามลมาร่วมงานนี้ เพื่อมาจับผิดมัฑณาวีเรื่องแฟนหนุ่มทายาทมหาเศรษฐีโดยเฉพาะ

             เมื่อได้เห็นท่าทีของสามสาวคู่ปรับของหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างตัวเขา ก็ทำให้ติณณภพเริ่มเข้าใจว่าทำไมมัฑณาวีถึงได้ขอร้องให้เขามาร่วมงานนี้พร้อมกับเธอ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเขามาช้ากว่านี้อีกสักนิด หรือไม่สามารถมาร่วมงานนี้ได้จะเกิดอะไรขึ้น

            “ผมไม่รู้หรอกว่าเรื่องของผมจะเรียกพรหมลิขิตได้ไหม มันเป็นเรื่องบังเอิญที่ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่เหตุการณ์นั้นทำให้ผมได้พบกับผู้หญิงที่ผมตามหามาตลอดชีวิต และทำให้ผมได้รู้จักกับความรัก รักแท้ที่ไม่สามารถประเมินค่าได้ และเป็นรักแท้ที่ยากจะหาสิ่งใดมาทดแทน”

            เขาสบตามัฑณาวีด้วยแววตาหวานซึ้ง พร้อมกับมอบรอยยิ้มที่ทำให้ใจละลายได้เลย

            คำพูดและสายตาของเขายามที่มองมาที่เธอนั้น มันทำให้หน้าของเธอแดงก่ำด้วยความเขินอายจริง ๆ มิได้เสแสร้งแกล้งทำเพื่อเล่นละครตบตาใคร มันเป็นของมันเอง ในขณะที่เพื่อน ๆ ต่างก็รู้สึกอิจฉาในความโชคดีของมัฑณาวี

            “ไม่รู้มัททำบุญด้วยอะไร ถึงได้ครอบครองหัวใจผู้ชายเพอร์เฟคอย่างคุณติณณภพได้”

            “นั่นสิ”

            “แบบนี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าช้า ๆ ได้พร้าเล่มงาม”

            ส่งที่ติณณภพพูดออกไปจะว่าเป็นการเล่นละครตบตาทั้งหมดเลยก็คงไม่ใช่

            มันมีความรู้สึกของเขารวมอยู่ในนั้นด้วย ต้องยอมรับว่ามัฑณาวีเป็นผู้หญิงคนแรกที่สามารถไขกุญแจ เปิดประตูหัวใจที่ปิดตายมานานของเขาได้

            แต่มันจะพัฒนาไปได้มากน้อยแค่ไหน จะถึงขั้นใช้ชีวิตคู่ร่วมกันไหมเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน ปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้ตอบได้แต่เพียงว่าการได้อยู่ใกล้ชิดเธอคือความสุขอย่างหนึ่งในชีวิตเขา

            “เราได้ยินมาว่าคุณกับมัทกำลังจะมีข่าวดีในเร็ว ๆ นี้เป็นความจริงหรือเปล่าคะ” หนึ่งฤทัยเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

            “เป็นไปได้ครับแต่อาจจะไม่ใช่เร็ว ๆ นี้ เรื่องการแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ และเราสองคนก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปในเวลาที่เหมาะสม ผมอยากให้งานแต่งงานของเราออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด จึงไม่ผูกติดกับเงื่อนเวลา และเมื่อเวลานั้นมาถึงพวกคุณก็จะรู้เอง”

            หนึ่งฤทัยชักสีหน้าบึ้งตึงเมื่อหันไปเห็นมัฑณาวีที่ยักคิ้วให้เธออย่างท้าทาย แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้

            “อยากรู้จังว่าอะไรในตัวมัทที่ทำให้คุณหลงรักเธอ”

            แม้ไม่อยากจะใช้คำนี้เพราะมันแสลงใจ ที่รู้ว่าอีกฝ่ายมีชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยมาติดพัน ถึงขั้นตกลงปลงใจที่จะแต่งงานด้วย แต่หนึ่งฤทัยก็ไม่รู้ว่าจะเลี่ยงไปใช้คำไหนที่ดีไปกว่าคำนี้

            เขายิ้มให้หญิงสาวด้วยรอยยิ้มที่เขย่าหัวใจคนให้สั่นไหวได้ในทันทีที่พบเห็น

            “ผมชอบเธอที่เป็นเธอ ชอบแววตาซุกซนและความสดใสร่าเริงของเธอ เมื่อใดก็ตามที่เธอยิ้มมันทำให้โลกของผมสดใส มัทเป็นผู้หญิงที่ผมอยู่ด้วยแล้วมีความสุข และเป็นผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด แม้ว่าเราสองคนเพิ่งจะคบกันได้ไม่นาน แต่เวลาไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับความรักของเรา สิ่งที่สำคัญคือเรารักกันแค่นั้นพอ”

            ไม่เพียงแต่พูดเท่านั้นเขายังแสดงออกถึงความรักที่เขามีต่อเธอ ด้วยการโน้มตัวไปจูบแก้มเธออย่างแผ่วเบาต่อหน้าทุกคน ทำเอามัฑณาวีหน้าแดงด้วยความเขินอายอีกครั้งที่ถูกเขาจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว แต่ก็แอบสะใจเมื่อเหลือบไปเห็นสีหน้าผิดหวังและแววตาริษยาของคู่ปรับเก่าอย่างหนึ่งฤทัย

            คำตอบที่ออกมาจากปากของติณณภพ ทำให้ภาคินถึงกับแอบหันไปยกนิ้วให้มัฑณาวี

            “แล้วทำไมเธอถึงต้องปกปิดเรื่องนี้ด้วยล่ะมัท ไม่เห็นมีข่าวมาก่อนเลยว่าเธอกำลังคบหาดูใจอยู่กับใคร”

            “ฉันก็ไม่ได้ปิดบังอะไร แต่ไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องออกมาป่าวประกาศดัง ๆ เหมือนที่เธอทำ”

            ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือของติณณภพก็ดังขึ้น   

            “ผมขอตัวรับสายสักครู่นะเดี๋ยวกลับมา”