Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

Share

ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

last update publish date: 2026-11-16 19:14:07

ตอนที่ 21

ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

เสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ

“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”

“.....”

“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”

อุแหวะ!!!!

นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่

“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา

“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ ว่าพี่รองของข้าบังเอิญไปตรวจสอบเจอความผิดปกติที่ไร่ของตระกูลเซียวนะ”

นางเอ่ยพลางเหยียดยิ้ม เซียวเฉิงยวนได้ยินเช่นนั้นก็เบิกตากว้าง มือที่กำลูกกรงอยู่สั่นเทาจนสังเกตได้

“จะ เจ้าหมายความว่าอย่างไร” เสียงสั่นเทาเอ่ยถามนางด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่นราวกับไม่อยากรับความจริง

“เซียวเฉิงยวน ตั้งแต่ที่ข้ารู้ว่าเจ้ากับน้องสาวต่างมารดาแอบนัดพบกัน ข้าก็เตรียมการสำหรับวันนี้เอาไว้แล้ว ต้องขอบใจกำยานตลับนั้น หากเจ้าไม่ส่งกำยานมาข้าก็คงไม่คิดเอะใจ และให้คนจับตาดูเจ้า จนไปรู้ความจริงที่แสนสปกที่เจ้าปิดบังไว้”

“เจ้ารู้ตั้งแต่แรกเลยงั้นหรือ!!!”

เขารู้สึกเหมือนถูกตบหน้า นี่ไม่เท่ากับว่าแผนเขาล่มตั้งแต่ยังไม่เริ่มหรือ แล้วเขาเปลืองแรงไปมากมายนั่นเพื่ออะไรกัน!!

“เหตุใดต้องทำหน้าเช่นนั้นเล่า ไม่ใช่ท่านต้องขอบใจข้าหรือ ข้าอุตส่าห์ให้ท่านสมหวัง ครองรักกับหลินจาวหนิงได้อย่างเปิดเผยเลยนะ อ่อ ท่านอุตส่าห์ถามข้าว่าป่วยหรือไม่ แต่ท่านไม่ลองสังเกตตัวเองดูบ้างละ ว่าร่างกายช่วงหลังมานี้เป็นอย่างไร”

นางเอ่ยพลางเหยียดยิ้มมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ชายหนุ่มที่เคยองอาจ มีสง่าราศีของแม่ทัพใหญ่ บัดนี้ไม่เหลือเค้าความน่าเกรงขามเช่นในวันวานอีกแล้ว

“เจ้าทำสิ่งใดไว้กันแน่!!!”

เซียวเฉิงยวนตวาดลั่น เพราะช่วงหลังมานี้เขารู้สึกเหนื่อยง่าย แถมทำอะไรก็ไม่คล่องเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เดิมเขาคิดว่าเพราะตัวเองยุ่งเลยพักผ่อนไม่พอ แต่พอหญิงสาวเอ่ยเช่นนี้ เขาก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา

“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดเลย แค่มอบของที่ท่านเคยให้ คืนกลับไปให้เจ้าของก็แค่นั้นเอง”

“เสิ่นจือเวย นังหญิงแพศยา ข้าจะฟ้องร้องเจ้าข้อหาวางยาพิษข้า!!”

คราวนี้เขาถึงกับคลุ้มคลั่งยื่นมือมาหมายคว้าตัวนางให้ได้ แต่ก็คว้าได้เพียงอากาศที่ว่างเปล่าเท่านั้น

“อย่างไรท่านก็จะตายแล้ว ข้าจะไขข้อข้องใจให้ท่านในทุกเรื่องเลยแล้วกัน สิ่งที่ท่านปรารถนานั้น ความจริงมันอยู่ที่ข้าตั้งแต่เดินเข้าจวนโหวของท่านแล้ว”

นางชูป้ายคำสั่งกองกำลังลับที่เขาโหยหาให้เขาดูให้เต็มตา สีหน้าเขาตกใจจนแข็งค้าง ไม่คิดว่าสิ่งที่เขาต้องการจะอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับโยนทิ้งอย่างไม่รู้คุณค่า!

“จะ เจ้า เป็นเจ้ามาตลอดเลยหรือ”

“ใช่ ท่านย่ามอบป้ายคำสั่งนี้ให้ข้าก่อนแต่งงาน แต่เดิมทีมันก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อข้าอยู่แล้ว รอแค่เวลาที่เหมาะสมเท่านั้น ที่ท่านย่าเอ่ยว่าจะยกให้หลานสาวในตระกูลนั้น ก็แค่เอาไว้หลอกคนโง่เท่านั้นเอง”

“.......”

“ตอนแรกข้าคิดจะทดสอบท่าน หากท่านใสสะอาดพอข้าจะมอบกองกำลังกลุ่มนี้ให้ท่าน แต่ท่านมันสกปรกทั้งภายในและภายนอก ข้ายังไม่ทันได้ลงมือท่านก็เผยหางแล้ว เพราะฉะนั้น ท่านจึงหมดสิทธิ์”

นางเก็บป้ายคำสั่งเข้าอกเสื้อเช่นเดิม แล้วหันไปยิ้มหวานให้เขา ที่ตอนนี้หน้าตามืดครึมราวกับเมฆฝนที่กำลังก่อตัวเป็นพายุ

“.....”

“ยังมีอีกนะ ที่ตระกูลท่านไม่หลุดพ้นจากร่างแหนี้ ก็เป็นเพราะหลักฐานที่กองกำลังลับนี่แหละหามา ฝีมือพวกเขาสมคำล่ำลือเลยใช่มั้ยละ มีพวกเขาแค่ห้าหมื่นคน ก็สามารถกวาดล้างเมืองเล็ก ๆ ได้ในคืนเดียวแล้ว หากพวกเขาได้อยู่ในกองทัพของท่าน จะสร้างชื่อเสียงให้ท่านเพียงใด ทั่วแผ่นดินนี้คงไม่มีใครกล้าต่อกรกับท่านแน่ แต่น่าเสียดาย ท่านกลับโยนมันทิ้งด้วยตัวเอง!”

นางพูดจาเยาะเย้ยถางถาง ยิ่งได้เห็นสีหน้าเขาย่ำแย่เพียงใด นางก็ยิ่งเพิ่มความเย้ยหยันในน้ำเสียงมากเท่านั้น

ยิ่งอยากได้ยิ่งทุรนทุราย แต่หากได้รู้ว่าเป็นตัวเองที่ทิ้งของล้ำค่าที่อยากได้ไปด้วยตัวเอง เขาก็จะยิ่งทั้งเสียดาย เจ็บปวด และโกรธตัวเองเป็นเท่าทวีคูณ

“เจ้าต้องทำกับข้าเพียงนี้เชียวหรือ ข้าเป็นสามีเจ้านะ!”

เขากัดฟันถาม น้ำเสียงนั้นบ่งบอกว่าเสียใจเพียงใดที่ของสำคัญอยู่ตรงหน้าแต่เขากลับมองไม่เห็น

“คำถามนี้คู่ควรออกจากปากท่านด้วยหรือ เช่นนั้นข้าขอถามคืนบ้าง ข้าทำสิ่งใดผิดท่านถึงได้ต้องการประทานความตายให้ข้า หากท่านได้คำตอบแล้ว ข้าก็จะบอกแค่ว่า ข้าก็แค่คืนสิ่งนั้นให้เจ้าของ แค่นั้นเอง”

เขาจ้องมองนาง เหมือนต้องการมองให้ลึกลงไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เขาก็พบเพียงความว่างเปล่า และก้อนบางอย่างที่เกาะอยู่ในใจเขาเท่านั้น

“เสิ่นจือเวย เจ้าเป็นสตรีที่ไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ”

เขาเอ่ยได้เพียงประโยคนี้เท่านั้น เพราะชั่วชีวิตเขาไม่เคยพบเจอสตรีเช่นนางมาก่อนจริง ๆ

สตรีที่ยามรักก็รักสุดใจ เฝ้าดูแลเอาใจใส่ราวกับเขาเป็นโลกทั้งใบของนาง แต่ยามได้หมดรักนางก็เอาทุกอย่างคืนเช่นกัน รวมถึงความเสียใจที่นางพบเจอ นางก็คืนให้เขาจนหมด

“แน่นอนเจ้าค่ะ ทุกอย่างนั้นก็มาจากการสั่งสอนที่แสนเที่ยงธรรมและซื่อตรงของตระกูลเสิ่นทั้งสิ้น ประโยคที่ว่าหากไม่สะอาดจริงไม่อาจก้าวขาเข้าจวนประตูตระกูลเสิ่นได้นั้น ไม่ได้มีไว้ให้ลูกหลานเอ่ยถึงเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่มันคือความจริงที่คนตระกูลเสิ่นตั้งแต่บรรพบุรุษยึดถือมา ท่านเห็นว่าเป็นจริงเช่นนั้นหรือไม่”

เขาหัวเราะออกมาเบา ๆ เหมือนต้องการเยาะเย้ยตัวเอง คำสอนของตระกูลนางก็บอกไว้แต่แรก เป็นเขาที่คิดน้อยและมองข้ามมันเอง

“เป็นเช่นนั้นจริง ๆ”

“อ่อ ไม่ต้องห่วงหญิงคนรักกับลูกของท่านนะเจ้าคะ นางจะตามไปพบท่านที่ปรโลกแน่นอน” นางเอ่ยจบก็ทำท่าจะหมุนตัวเดินจากมา

“เจ้า! เจ้าพูดอะไรนะ!! นางท้องงั้นหรือ!!!!”

เขาตกใจอีกครั้ง จากที่กำลังนึกเสียใจที่ตัวเองพลาดไป กลับต้องตื่นตระหนกเมื่อได้ยินที่หญิงสาวเอ่ย

“นี่ท่านไม่รู้หรือว่านางตั้งครรภ์ได้หนึ่งเดือนแล้ว แต่ก็นั่นแหละ เป็นท่านที่ลงมือฆ่านางและลูกในท้องของนางเอง จะโทษใครได้ละเนอะ น่าเสียดายก็แต่ท่านจะได้เป็นพ่อคนแล้วแท้ ๆ แต่กลับต้องถูกประหารทั้งครอบครัวไปทั้งอย่างนั้น ช่างน่าเวทนาจริง ๆ”

นางเอ่ยจบก็ยิ้มหวานให้เขาอีกครั้งแล้วเดินจากมา ทิ้งให้เขาจมกับความเจ็บปวดที่เป็นคนก่อขึ้นเองไปคนเดียว

นางไม่ได้กลับเลย แต่แวะมาที่ห้องขังฝั่งสตรี ยามนี้หลินจาวหนิงกำลังนั่งอยู่ที่มุมห้องขังกับมารดา และบรรดาสตรีในจวนตระกูลเซียว พออีกฝ่ายเห็นนางก็รีบวิ่งร้องไห้มาเกาะลูกกรง

“พี่หญิงใหญ่ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ เรื่องกบฏข้าไม่รู้ด้วยเลย ท่านต้องบอกท่านพ่อกับพี่ใหญ่ให้ช่วยข้านะเจ้าคะ ข้ายังไม่อยากตาย!!”

ความงดงามและหยิ่งผยองในแววตาของหญิงสาว หมดสิ้นไปตั้งแต่ถูกกุมตัวออกจากจวนโหวแล้ว เมื่อเห็นพี่สาวก็เหมือนตัวเองพบแสงสว่างอีกครั้ง

“คุณหนูหลิน ข้าเพียงแวะมาเยี่ยมเจ้าแทนบิดาเท่านั้น ท่านพ่อบอกว่าแม้เจ้าจะไม่ใช่ลูกแท้ ๆ แต่ความรักสิบหกปีก็เป็นเรื่องจริง เพราะฉะนั้นก่อนตายท่านจึงอยากให้เจ้าได้กินอิ่มสักมื้อ จึงฝากอาหารเหล่านี้มาให้เจ้า”

นางยื่นห่อข้าวหมูตุ๋นอันหอมกรุ่นให้หญิงสาว เพียงห่อข้าวส่งผ่านลูกกรง สายตานับสิบในห้องก็จ้องมองมาทันที

“พะ พี่หญิงใหญ่ ข้าไม่อยากตาย ข้าอยากกลับบ้าน ท่านให้ท่านพ่อช่วยข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าสาบานว่าหากรอดไปได้ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับจวนกั๋วกงอีก จะเก็บตัวหนีหายจากเมืองหลวงไปอยู่ชนบท ไม่รบกวนจวนใหญ่อีกเลย นะเจ้าคะ พี่หญิงช่วยขอร้องท่านพ่อให้ข้าด้วยนะ!”

หญิงสาวพยายามอ้อนวอน และโขกศีรษะให้นางอย่างไม่เหลือศักดิ์ศรีใด ๆ อีก

“น้องสาม เจ้าอย่าทำเช่นนี้เลย เจ้าก็รู้ข้อหากบฏนี้ยากที่จะรอด หลักฐานที่มีในมือฝ่าบาทแน่นหนาจนตระกูลเซียวดิ้นไม่หลุด หากท่านพ่อออกหน้าขอร้องให้เจ้า จวนกั๋วกงก็จะพลอยติดร่างแหไปด้วย ทางที่ดีเจ้าก็ยอมรับความจริงเถอะ เหมือนตอนที่เจ้าคิดว่าข้าควรยอมรับความตายจากพวกเจ้านั่นอย่างไรละ ไม่ได้ต่างกันเลย คงไม่ยากเกินไปหรอกเนอะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status