Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

Share

ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

last update publish date: 2026-11-16 19:13:53

ตอนที่ 19

อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง

“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”

เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น!

เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก

“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข

“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”

คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพราะนังเสิ่นจือเวยคนเดียว!

อีกนิดเดียวเท่านั้นแผนก็จะสำเร็จแล้วแท้ ๆ รอแค่ให้มันตาย นางก็จะได้เป็นฮูหยินเอกจวนโหวอย่างชอบธรรม แต่ทุกอย่างกลับพังไม่เป็นท่า แถมนางกับมารดายังถูกขับออกจากจวนกั๋วกงอีก!!!

“เรื่องนี้ก็นับว่าใหญ่จริง ๆ บ้านเดิมของแม่ก็เป็นแค่พ่อค้าเล็ก ๆ เท่านั้น ไม่อาจเกื้อหนุนเจ้าได้ ไม่สู้อีกสักสามวันรอให้ความโกรธของพ่อเจ้าคลายลงก่อน ค่อยไปขอร้องเขา อย่างไรเจ้าก็เป็นบุตรสาวคนหนึ่งของเขา มีความผูกพันกันมาแต่เกิด เขาต้องใจอ่อนบ้างแหละ”

คนเป็นมารดาเดินมาตบหลังมือบุตรสาวตัวเองเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ แต่เรื่องมันคงไม่ง่ายเช่นนั้น พวกนางแม่ลูกจึงต้องมีการวางแผนกันก่อน และเรื่องสำคัญเช่นนี้จึงต้องปิดห้องพูดคุยกันตามลำพังเท่านั้น

วันนั้นสองแม่ลูกปิดเรือนคุยเรื่องสำคัญกันกว่าสองชั่วยาม[1] ก่อนที่เสิ่นจาวหนิงจะกลับเรือนตัวเองไปด้วยใบหน้าที่ดูสบายใจ

3 วันต่อมา

เสิ่นจาวหนิงกลับจวนกั๋วกงแต่เช้า นางซุ่มรอบิดาอยู่หน้าจวนราวสองเค่อ[2]ก็เห็นอีกฝ่ายเดินออกมา จึงได้รีบวิ่งเข้าไปหาทันที

“ท่านพ่อ!!! ท่านพ่อได้โปรดช่วยลูกด้วยเจ้าค่ะ ท่านช่วยให้ความกระจ่างแก่ลูกที เหตุใดจึงตัดชื่อลูกออกจากตระกูลเสิ่นเช่นนี้ ข้าทำสิ่งใดผิดไปงั้นหรือเจ้าคะ!!!”

เสียงของหญิงสาวไม่เบาเลย สามารถเรียกสายตาคนแถวนั้นให้หันมามองได้ไม่ยาก ยิ่งช่วงนี้จวนโหวกำลังมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ คนก็ยิ่งให้ความสนใจ

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่ ตระกูลเสิ่นตัดขาดกับเจ้าแล้ว เจ้าไม่ใช่บุตรสาวของข้าอีกต่อไป!!” ท่านกั๋วกงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เป็นเช่นที่บุตรสาวคนโตพูดไว้จริง ๆ ว่าเสิ่นจาวหนิงจะกลับจวนมาทำให้คนมองเขาในแง่ร้าย

“เรื่องที่ลูกกับท่านโหวมีใจให้กันนั้นเป็นเรื่องจริง แต่เรื่องอื่นลูกกับท่านโหวไม่รู้เลยเจ้าค่ะ นางหลอกใช้ลูกกับท่านโหว ท่านโหวคิดว่าผงที่อนุหลินให้เป็นผงที่ทำให้เครื่องหอมกลิ่นชัดขึ้นเท่านั้น”

“......”

“ท่านพ่อเมตตาลูกด้วยเถิด ลูกไม่รู้จริง ๆ ว่านางวางแผนทำร้ายพี่หญิงใหญ่เช่นนี้! ตอนนี้ข้ากับท่านโหวรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว และได้ส่งนางหลินออกไปอยู่ที่จวนเกษตรนอกเมืองแล้วเจ้าค่ะ”

เสิ่นจาวหนิงอ้อนวอนทั้งน้ำตา ชาวบ้านที่มามุงดูต่างก็พากันตกใจ นี่เป็นความจริงอีกฝั่งและคาดว่าจะเป็นข่าวใหญ่กว่าเดิมแน่

“เจ้ากลับไปเสียเถอะ สิ่งที่ข้าตัดสินใจแล้วจะไม่เปลี่ยนแปลงเด็ดขาด!” ท่านกั๋วกงกัดฟันเอ่ย ในใจรู้สึกผิดหวังในตัวบุตรสาวผู้นี้อย่างถึงที่สุด

เป็นเช่นที่เสิ่นจือเวยพูดไม่มีผิด นางหลินจะรับผิดไว้เองคนเดียว เพื่อให้บุตรสาวกับเซียวโหวพ้นมลทิน และเพื่อบีบคั้นให้เขารับนางกลับเข้าตระกูลดั่งเดิม

“ท่านพ่อ ท่านเป็นคนมีเหตุผลเสมอมา เหตุใดครั้งนี้จึงไม่ไตร่ตรองบ้าง! หรือเพราะท่านพ่อรักพี่หญิงใหญ่มาก จึงคิดลำเอียงเข้าข้างจนไม่ฟังความลูกแท้ ๆ ของท่านอีกคนแล้วเจ้าคะ!!”

คำพูดนี้ของเสิ่นจาวหนิงทำให้ความอดทนทั้งหมดของท่านกั๋วกงขาดสะบั้นลงทันที

“หุบปาก!! เจ้าทำสิ่งใดไว้ย่อมรู้ดีแก่ใจ คิดอยากเป็นคนจวนตระกูลเสิ่น แต่จิตใจคดเคี้ยวยิ่งกว่าเถาวัลย์ ข้าผิดหวังในตัวเจ้านัก! กลับไปเสีย เห็นแก่ความสัมพันธ์ในอดีต ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องอับอายไปมากกว่านี้!”

ท่านกั๋วกงเอ่ยปากไล่ แต่คนที่มีแผนการเห็นเช่นนี้ก็คิดว่าเข้าทาง จึงได้ร้องไห้ดังกว่าเดิม และกอดขาบิดาไว้แน่นไม่ปล่อย

ขณะที่เสียงร้องไห้ของเสิ่นจาวหนิงดังระงมหน้าจวนกั๋วกง เจ้านายฝ่ายสตรีของจวนก็เดินออกมาพร้อมบุตรสาว

“ท่านกั๋วกงยังต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาท มัวมาเสียเวลากับเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ รีบไปเถิดทางนี้ข้าจะจัดการให้เอง”

เสิ่นจือเวยมองสภาพน้องสาวต่างมารดาแล้วอดที่จะหัวเราะไม่ได้ อีกฝ่ายช่างลงทุนจริง ๆ

แต่งตัวมาอย่างงดงามแต่ยอมนั่งกับพื้นที่มีแต่ดินฝุ่นมากมาย กลับจวนไปชุดผ้าไหมชุดนี้ของอีกฝ่ายคงต้องทิ้งแล้ว

“คุณหนูหลิน ไม่สิ! อนุหลินมาป่าวร้องหน้าจวนกั๋วกงแต่เช้า ไม่อายคนหรือ ดูสภาพเจ้าตอนนี้สิ หากท่านโหวรู้เข้าคงคิดว่าจวนกั๋วกงรังแกเจ้าแล้ว”

นางเอ่ยขึ้น อีกฝ่ายหันมามองนางตาเขียวทันที ก่อนแววตาเช่นนั้นจะหายไปในพริบตา เมื่อบิดาก้มมอง

“ทะ ท่านพ่อ ข้ารู้ว่าท่านรักพี่หญิงใหญ่มากกว่า เพราะนางเป็นบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินเอก แต่ว่าเส้นทางในจวนโหวของลูกยังอีกยาวไกลนัก วันหน้าอาจได้เป็นฮูหยินเอกจวนโหว ท่านพ่อตัดชื่อลูกออกจากตระกูลเช่นนี้ แล้วลูกจะยังอยู่ในจวนโหวต่อไปเช่นไรเจ้าคะ”

“......”

“ท่านพ่อเมตตาลูกสักครั้งเถิด ความผิดแม่ไม่ใช่ความผิดลูก ข้าไม่เคยทำร้ายพี่หญิงเลย และย่อมไม่เคยคิดแย่งชิง ตอนเข้าจวนโหวก็เป็นพี่หญิงที่ขอร้องลูก ลูกเป็นเพียงลูกอนุย่อมขัดไม่ได้ ท่านพ่อ...ฮึก!!...อย่าขับไล่ลูกออกจากตระกูลเสิ่นเลยนะเจ้าคะ”

หญิงสาวยกคุณธรรมและความผูกพันฉันบิดากับบุตรขึ้นมาอ้าง แถมยังไม่ลืมเอ่ยว่าบิดารักลูกสาวคนโตที่เกิดจากฮูหยินเอกมากกว่าด้วย นี่เหมือนประณามท่านกั๋วกงกราย ๆ ว่าลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน

หลินจาวหนิง หมากกระดานนี้เจ้าก้าวพลาดแล้ว!

“หลินจาวหนิง ในเมื่อเจ้าทำเช่นนี้ ข้าก็จะขอพูดความจริงเลยแล้วกัน ข้าสืบได้ว่าเจ้าหาใช่บุตรสาวแท้ ๆ ของข้าไม่” ท่านกั๋วกงเอ่ยความจริงอันแสนอัปยศออกมา

“ท่านกั๋วกง!” มารดานางเรียกบิดาเหมือนต้องการปราม แต่สายตาของบิดาแน่วแน่แล้วว่าอย่างไรวันนี้ก็จะพูดออกมา

“ทะ ท่านพ่อ หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ!!” เสิ่นจาวหนิงอุทานออกมาเสียงดัง เรื่องที่ได้ยินทำเอาหญิงสาวลืมร้องไห้ไปทันที

“ความจริงข้ารู้เรื่องนี้มานานนับปีแล้ว แต่เห็นแก่ความผูกพัน ข้าจึงไม่เคยคิดขับไล่เจ้าออกจากตระกูล ความผิดมารดาไม่ใช่ความผิดลูก ข้าย่อมเข้าใจอย่างดี แต่ความผิดที่เจ้ารวมหัวกับมารดาวางยาคุณหนูใหญ่ของตระกูลนั้นไม่อาจละเว้นได้!!”

“ละ ลูกก็บอกแล้วว่าไม่ได้ทำ ท่านพ่อเหตุใดไม่เชื่อลูกบ้าง!”

“หรือเจ้าจะให้ข้ากางหลักฐานตรงนี้! หลินจาวหนิง เห็นแก่ที่ข้าเลี้ยงดูเจ้ามาสิบหกปี ไปเสียเถอะ ชาติกำเนิดของเจ้าหากอยากรู้ก็ถามมารดาเจ้าเอง หากออกจากปากข้า อนาคตของเจ้าจะไม่เหลือสิ่งใดยิ่งกว่านี้”

ท่านกั๋วกงเอ่ยจบก็เดินขึ้นรถม้าไปทันที นางกับมารดามองหน้ากัน แต่ไม่เอ่ยคำใด เรื่องที่ท่านพ่อพูดนั้นนางเองก็เพิ่งรู้หลังจากหย่ากับเซียวเฉิงยวน

เดิมท่านพ่อคิดจะเก็บเป็นความลับตลอดไป แต่หลินจาวหนิงหาเรื่องเอง สุดท้ายแม้แต่ชาติกำเนิดจึงต้องคลุมเครือเช่นนี้

“ส่งตัวอนุหลินกลับจวนโหว และฝากบอกท่านโหวด้วย ว่าอย่าให้คนของเขามาวุ่นวายที่จวนกั๋วกงอีก ไม่เช่นนั้นจวนกั๋วกงจะไม่ไว้หน้าอีกต่อไป”

นางเอ่ยกับบ่าวหน้าจวน พวกเขาจึงเข้ามาหิ้วปีกหลินจาวหนิงกลับขึ้นรถม้า สาวใช้ของหลินจาวหนิงเห็นก็รีบตามนายของตัวเองไป

“เป็นเช่นที่เจ้าว่าจริง ๆ นางพยายามมาสร้างเรื่องหน้าจวนกั๋วกงให้คนมองว่าบิดาเจ้าลำเอียงรักลูกไม่เท่ากัน” มารดาเอ่ยขึ้น เมื่อรถม้าเคลื่อนออกไปแล้ว

“คราวนี้ชาติกำเนิดของบุตรสาวท่านกั๋วกงนางก็ไม่มีแล้ว ท่านโหวคงไม่อาจยกตำแหน่งฮูหยินเอกให้นางได้อีก และวันหน้าเขาก็ต้องแต่งฮูหยินเอกคนใหม่ เพื่อหนุนบารมีและเส้นทางในราชสำนัก หลินจาวหนิงได้ถึงคราวลำบากจริง ๆ แล้ว”

นางเอ่ย พร้อมกับพามารดากลับเข้าจวน เรื่องในวันนี้คงทำให้บิดามารดาปล่อยนางไปแดนใต้ง่ายขึ้น

เรื่องที่เกิดขึ้นหน้าจวนกั๋วกงวันนี้ อยู่ในสายตาคนผู้หนึ่งตลอดเวลา และเขาผู้นี้ก็ดูจะสนใจสตรีที่ขอหย่าสามีผู้นั้นไม่น้อย

“ส่งคนไปจับตาดูนางไว้ และรายงานทุกความเคลื่อนไหวของนางให้ข้ารู้”

เขาสั่งคนของตัวเอง ใบหน้าคมเข้มที่ราบเรียบตลอดเวลามีรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย เท่านี้คนของเขาก็รู้แล้วว่าเจ้านายหมายตาสตรีนางนั้น เพียงแต่จะเห็นเป็นของเล่นเช่นสตรีคนอื่น ๆ ที่ผ่านมาหรือไม่เท่านั้น

[1] 1 ชั่วยาม = 2 ชั่วโมง

[2] 1 เค่อ = 15 นาที

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status