Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

Share

ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

last update publish date: 2026-11-17 19:30:02

ตอนที่ 23

หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”

หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่

อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด

“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”

เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ

“จำได้เจ้าค่ะ”

“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”

ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรัก ความหวัง และการเฝ้ารอ

นางจึงพยักหน้าเบา ๆ พร้อมยิ้มทั้งน้ำตา ในใจไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกเช่นไรดี มันผสมปนเปไปหมดทั้งดีใจ อาวรณ์ โล่งใจ

“ข้ายินดีแต่งให้ท่านเจ้าค่ะ”

“ข้ามีที่ดินศักดินาที่จิงเฉิงและเมืองใกล้เคียงอีกสิบเมือง เราจัดงานแต่งกันที่นั่นก่อน แล้งค่อยกลับมาจัดงานที่เมืองหลวงดีหรือไม่”

เขารีบเอ่ยแผนการที่คิดไว้นานแล้วกับหญิงสาว ราวกับกลัวว่านางจะไม่รู้ ว่าเขาจริงใจกับนางเพียงใด

“ท่านอ๋อง หม่อมฉันตกลงแต่งให้ท่าน แต่ไม่ใช่เร็ว ๆ นี้เพคะ หม่อมฉันเป็นสตรีที่เพิ่งหย่ากับสามี หากรีบแต่งงานใหม่ทันทีจะถูกครหาเอาได้ อีกอย่างมันก็ไม่ดีต่อชื่อเสียงท่านด้วย”

“ข้าไม่สนเรื่องนั้น หากใครมันกล้านินทา ข้าจะสั่งคนไปตัดลิ้นมันให้หมด!!” เขาเปลี่ยนสีหน้าเป็นเข้มขรึมลงทันที

“ไม่ได้เพคะ! อีกเรื่องที่สำคัญที่สุดคือ หม่อมฉันอยากเที่ยวเล่นให้สมใจก่อน พี่ชวนเสวี่ยนพอจะรอหม่อมฉันได้หรือไม่เพคะ”

นางเปลี่ยนท่าทีเป็นออดอ้อนเขาเช่นในอดีต ซึ่งนี้มีเพียงคนในครอบครัวกับชายตรงหน้าผู้นี้เท่านั้นที่ได้เห็นมัน

“ก็ได้ ข้าจะรอเจ้า แต่ว่ากี่ปีงั้นหรือ”

เขาถามเสียงอ่อนลง แววตาเอ็นดูรักใคร่หญิงสาวอย่างถึงที่สุด ขนาดที่ว่าคนของเขายังต้องขยี้ตามองซ้ำหลายรอบ

“สามปีเพคะ”

“ห๊ะ!!! สามปีเลยหรือ เวยเวยเจ้าอยากให้พี่ร้อนรนใจตายก่อนหรืออย่างไร! เอาเช่นนี้ดีกว่า เมื่อถึงจิงเฉิงข้าขอหมั้นหมายเจ้าไว้ก่อน พอครบสามปีค่อยแต่ง เจ้างดงามเพียงนี้ข้าไม่ไว้ใจเด็ดขาด ข้าเสียเจ้าไปครั้งหนึ่งแล้ว ข้าไม่ยอมเสียเจ้าไปอีกครั้งแน่!!”

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง จนนางหัวเราะออกมา สามปีก็นับว่าเพียงพอที่จะศึกษากันและกัน แม้เขาจะเป็นรักแรกของนาง แต่นางก็ไม่ได้โง่จนทำตัวเองพลาดเช่นการแต่งงานครั้งแรกหรอกนะ

“เอาเช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ แต่ว่าเรื่องนี้ต้องผ่านท่านพ่อกับท่านแม่ของข้าก่อนนะ”

หากพวกเขารู้ว่านางเพียงก้าวขาออกจากประตูเมืองหลวงก็หาลูกเขยคนใหม่ให้พวกเขาได้แล้ว พวกเขาคงตกใจจนเป็นลมแน่

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ข้าให้ฝ่าบาทจัดการให้แล้ว”

“ฝ่าบาทเลยหรือเพคะ!”

เขาจะเล่นใหญ่ไปหรือไม่ แต่ให้ฝ่าบาทจัดการให้เช่นนี้ เห็นทีท่านพ่อกับท่านแม่และพี่ ๆ ของนางคงได้คิดว่านางถูกบังคับแน่ เห้อ! ค่อยเขียนจดหมายบอกอีกทีแล้วกัน

“ไม่ต้องห่วง ข้ากำชับฝ่าบาทแล้วว่าให้คุยอย่างอ่อนโยนและใจเย็น เราออกเดินทางกันก่อนเถอะ แดดแรงมากแล้ว จะได้ทันเข้าพักที่โรงเตี้ยมเมืองข้างหน้าก่อนค่ำด้วย”

เพราะแบบนั้นางจึงได้ทั้งคนรักและสหายร่วมเดินทางมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ จากที่คิดว่าจะอ่านนิยายที่ซื้อเก็บไว้หลายปีให้หมด กลับต้องเก็บมันลงกล่องอีกครั้ง

ห้องทรงอักษร

ท่านกั๋วกงกับฮูหยินถึงกับแอบปาดเหงื่อ เมื่ออยู่ ๆ ฝ่าบาทก็เรียกพวกเขาเข้าวัง บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยเกี่ยวกับบุตรสาวคนโต

“ท่านกั๋วกงได้ฟังที่เจิ้นพูดแล้วมีความเห็นเช่นไรบ้างล่ะ”

ฝ่าบาทเอ่ยขึ้นเมื่อเล่าเรื่องของฟู่ชินอ๋องให้พวกเขาฟังแล้ว รวมถึงความสัมพันธ์กับบุตรสาวของเขาในอดีตด้วย

“เรื่องนี้กระหม่อมคงไม่อาจตัดสินใจแทนบุตรสาวได้พะย่ะค่ะ หากนางเต็มใจแต่งให้ชินอ๋องจริง กระหม่อมกับภรรยาก็ไม่คิดขัดขวางแม้แต่น้อยพะย่ะค่ะ”

ไม่ขัดขวางกับผีนะสิ! คนน่ากลัวอย่างฟู่ชินอ๋องที่ถึงขั้นทำให้มารดาตัวเองสละลาภยศไปออกบวชไม่กลับเมืองหลวงตลอดชีวิตได้ ต้องเป็นคนที่ปากร้ายจิตใจอำมหิตเพียงใด หากบุตรสาวเขาแต่งเข้าไปแล้วทำสิ่งใดไม่ถูกใจเขา จะไม่ถูกคนผู้นี้ทำร้ายจิตใจจนตรอมใจตายหรือ!!

“เช่นนั้นก็ดี เจิ้นจะเขียนจดหมายไปแจ้งทางนั้น ว่าท่านกั๋วกงกับฮูหยินสนับสนุนเต็มที่”

คำพูดของฝ่าบาททำเอาสองสามีภรรยาเบิกตากว้าง จะแย้งก็ไม่กล้า ได้แต่อึกอักแล้วกลืนความคับข้องใจลงท้องไป

“ขอบพระทัยฝ่าบาทพะย่ะค่ะ/เพคะ”

พวกเขากลับออกจากวังด้วยด้วยสีหน้าไม่สู้ดี พอพ้นประตูวังก็มีบ่าววิ่งเข้ามาหาทันที

“คุณหนูฝากจดหมายไว้ให้ท่านกั๋วกงขอรับ คนเพิ่งมาส่งเมื่อครู่แถมกำชับว่าต้องให้ท่านได้อ่านให้เร็วที่สุดด้วยขอรับ!”

ท่านกั๋วกงคิดว่าบุตรสาวขอความช่วยเหลือก็รีบเปิดอ่านอย่างลนลาน ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“ท่านพี่เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ จือเวยถูกรังแกหรือไม่!” ฮูหยินใหญ่ถามสามีอย่างร้อนรน ก่อนจะคว้าจดหมายไปอ่านเอง

“นี่ลูกของข้ารักกับคนเช่นนั้นจริงหรือ เขาไม่เพียงโหดเหี้ยมแต่ยังเป็นคนเสียโฉมด้วยนะ” ประโยคท้ายฮูหยินใหญ่กระซิบกับท่านกั๋วกงให้ได้ยินกันสองคน

“ส่งกองกำลังไปเพิ่มแล้วกัน กันไว้ดีกว่าแก้ ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง อีกอย่างจือเวยก็เขียนมาบอกแล้วว่าจะค่อย ๆ พิจารณาเขาให้ดี หากไม่ผ่านจะไม่แต่งด้วยเด็ดขาด!”

ท่านกั๋วกงเอ่ยพลางพาภรรยาขึ้นรถม้ากลับจวน ข่าวเรื่องนี้ถูกปิดเงียบ รู้กันแต่คนในเท่านั้น ส่วนวันหน้าจะเป็นเช่นไร ก็คงแล้วแต่วาสนาของคนทั้งคู่แล้ว

3 ปีต่อมา

ท้องฟ้าในเมืองหลวงวันนี้ดูงดงามเป็นพิเศษ แสงอรุณสีทองอ่อนทอดผ่านยอดหลังคากระเบื้องเคลือบของตำหนักอ๋อง ก่อนจะสาดส่องไปทั่วถนนสายหลัก ที่ยามนี้ประดับประดาไปด้วยผ้าแพรสีแดงสด

โคมมงคลนับร้อยดวงห้อยเรียงรายตลอดสองข้างทาง แม้แต่กิ่งไม้ริมถนนยังถูกผูกด้วยริบบิ้นสีแดงสด และปมมงคลที่ถักทออย่างประณีต

นับแต่ยามเหม่า[1]ประตูจวนชินอ๋องก็เปิดต้อนรับแขกเหรื่ออย่างคึกคัก ทว่าเมื่อมองไปยังถนนเบื้องหน้า ผู้คนกลับพบถึงความยิ่งใหญ่ของงานมงคลครั้งนี้

ขบวนสินสอดทอดยาวตั้งแต่หน้าจวนอ๋องไปจนเกือบสุดถนน หีบไม้จำนวนหนึ่งร้อยยี่สิบแปดหีบถูกบรรทุกไว้บนรถม้า ซึ่งประดับด้วยผ้าแดงและพู่ทอง

ภายในหีบบรรจุไปด้วยทองคำ เครื่องประดับหยก ห้าไหมชั้นเลิศ ตั๋วแลกเงิน โฉนดที่ดิน ตลอดจนหนังสือกรรมสิทธิ์ของร้านค้า และจวนหลายแห่งในความดูแลของจวนอ๋อง

แต่ละหีบมีตราประทับของราชวงศ์กำกับไว้อย่างชัดเจน ราวกับต้องการให้ทุกคนรับรู้ถึงความมั่งคั่งของตระกูลฝ่ายบุรุษ

สินสอดทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เขาค่อย ๆ จัดเตรียมตั้งแต่สามปีก่อนที่เขาเดินทางลงใต้พร้อมสตรีในดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของเขา

“ท่านอ๋อง ทุกอย่างจัดเตรียมเรียบร้อยแล้วพะย่ะค่ะ” พ่อบ้านเดินเข้ามารายงาน ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดี

“เกี้ยวเจ้าสาวเตรียมพร้อมหรือยัง” เขาเอ่ยพลางหันมองคนของตน

“ท่านอ๋องวางใจได้ ทั้งเกี้ยวเจ้าสาว และขบวนดนตรีล้วนจัดเตรียมเรียบร้อยแล้วพะย่ะค่ะ”

พ่อบ้านเอ่ยตอบอีกครั้ง น้ำเสียงหนักแน่นจริงจังหวังให้เจ้านายเข้าพิธีได้อย่างไร้กังวล

“แล้วดอกไม้ที่ข้าสั่งให้นำมาประดับทางเดินเล่า” เขายังคงซักไซ้ต่อ

“จัดวางเรียบร้อยตามที่ท่านอ๋องกำชับแล้วพะย่ะค่ะ ดอกไม้ทุกช่อที่ผ่านการคัดเลือกจากมือท่านอ๋อง ไม่มีดอกใดเหี่ยวเฉาเลยแม้แต่ดอกเดียวพะย่ะค่ะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาก็คลายความกังวลลงได้บางส่วน เพราะครั้งนี้คือการแต่งงานที่เขารอคอยมาเนินนาน จะให้เกินข้อผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวไม่ได้ แม้จะเป็นเพียงรายละเอียดเล็กน้อยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นก็ตาม

เจ้าสาวของเขาสมควรได้รับวันที่งดงามที่สุดในชีวิต และเขาต้องเป็นคนมอบวันนั้นให้นางด้วยตัวเอง เสิ่นจือเวย สตรีหนึ่งเดียวที่อยู่ในใจของเขา ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันก็ยังเป็นนาง

[1] ยามเหม่า = 05.00 – 06.59 น.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status