2

“หมอว่ามาแบบนั้นหรือจ๊ะหนูขวัญ”

เสียงทุ้มของสามีชราของเธอเอ่ยถาม ขวัญนรีเรียบเรียงคำพูดอยู่นาน กลั่นกรองว่าจะบอกกล่าวอย่างไรให้เขาดี เขาถึงจะรู้สึกดี...ที่สุด ความรู้สึกของเขาสำคัญมาก มันหมายถึงกำลังใจ และพลังที่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ

​“ค่ะ หมอว่ามาแบบนั้นค่ะท่าน”

เธอยิ้มให้กับเขา แล้วนวดเฟ้นเขาอย่างเอาใจ ท่านยิ้มรับและเอื้อมมือลูบผมเธออย่างเอ็นดู

​“แบบนี้ก็ดีสิ มีหวังใช่ไหมว่า ฉันจะมีลูกให้หนูได้...ถึงจะ...ให้ความสุขหนูไม่ได้แล้วก็เถอะ”

​“ค่ะ...”

เธอยิ้มแล้วเงยหน้าขึ้นจูบแก้มเขาเบาๆ เธอพาเขาไปรักษาหน้า เข้าคลินิกเสริมความงาม...ทำให้หน้าตาของเขายังคงตึง หนุ่มแน่นกว่าวัย ไหนจะร่างกายของเขาที่แม้จะมีโรคร้าย แต่ใครก็มองไม่ค่อยออกว่าเขามีโรคนี้บ่มแทรกในกาย รอวันระเบิด...

​“หนูอยากมีลูก เราควรจะต้องมีลูกนะคะท่าน”

ขวัญนรีว่า เธอซบกับอกของเขา แผนการถูกวาดไว้ในสมอง...นัยน์ตาหวานของเธอฉายประกายประหลาดขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ท่านเกื้อชนไม่เห็นเพราะกอดเธอไว้ในท่านั้น

​ใช่เธอต้องการมีลูกกับเขา...

​ไม่สิ...

​ลูกในชื่อว่าเป็นลูกเขาและใช้นามสกุลของเขา

​ถ้าไม่อย่างนั้น...

​

.........................................................................................................................................................

​“ทางนั้น...ไม่รับเงินของคุณขวัญครับ”

​“หึ...ฉันกะอยู่แล้ว”

ขวัญนรีเอ่ยเปรย แล้วตวัดตามองหน้าของลูกน้องสามี ที่มาสนิทสนมกับเธอในระยะปีหลังๆ นี่ เขาทำหน้าที่ดูแลเธอเป็นบอดี้การ์ดคอยติดตามตามคำสั่งของท่าน...ในตอนแรกก็ทำหน้าที่เพียงแค่นั้น แต่หลังๆ มา ก็เริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น จนนำมาซึ่งความเห็นอกเห็นใจ ที่จตุพรมีให้แก่เธอ

​เขาถอนใจแล้วเอ่ยปลอบโยนเธอด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ

​“ผมคิดว่า ทางนั้น...อาจจะไม่คิดถึงขนาดนั้นก็ได้นะครับคุณขวัญ ท่านเอง...ให้เงินก้อนนั้นไป เซ็นรับรองบุตรให้ไปแล้ว ก็ไม่ได้วุ่นวายติดต่ออะไรกันอีก ท่าน...ไม่ได้ถามถึง สนใจ ทั้งแม่ทั้งลูก”

​ขวัญนรีถอนใจก่อนจะสั่นหน้าน้อยๆ สีหน้าของเธอวิตกกังวลใจนัก เกี่ยวกับเรื่องนี้ของสามี ที่จะสั่นคลอนเธอหลายสิ่งในอนาคต

​ลูกนอกสมรสของเขา

​ทายาทคนเดียวของเขา...

​เขาคิดถึงตรงนี้บ้างไหมนะ?

​เธอรู้ว่าเขาทำเมินไม่ได้สนใจทั้งแม่ทั้งลูก แต่...เรื่องสินมรดก ยังไงถ้าเกิดว่าเขาตายลงไป ทางนั้นฟ้องร้องขึ้นมา อะไรก็เกิดขึ้นได้ เพราะเด็กนั่นก็คือทายาทของเขา!

​เธอเกลียดเขาที่ทรยศต่อความรัก ความไว้วางใจของเธอ อกแทบแหลกเมื่อรู้ว่าเขาทำแบบนั้น เธอยอมแต่งงานกับคนแก่คราวพ่อ เรียกแบบนั้นก็ไม่ผิดนัก วางชีวิตทั้งหมดไว้เพื่อดูแลปรนนิบัติเขา เป็นภรรยาที่ดี น่าเชิดชูยกย่อง เธออุทิศชีวิตให้กับเขาทั้งวัยสาวจนมาถึงตอนนี้

​สิบหกปีเต็มๆ ของขวัญนรีถูกทรยศอย่างเจ็บถึงกระดูก

​ความรัก...

​เธอไม่เคยได้สัมผัส...

​ความจน...

​ทำให้เธอไม่มีทางเลือกใด และเธอก็แลกมันได้คืนอย่างคุ้มค่า ชีวิตที่อยู่ดีกินดีแรกได้ว่าพลิกฐานะ จากเด็กกำพร้าไร้กำพืด ณ บ้านรับเด็กหญิงไร้ที่พึ่งพิง กลายมาเป็นคุณนายของนายตำรวจยศใหญ่ ร่ำรวย...ทุกคนกล่าวขานเธอว่าซินเดอเลอล่า ไม่มีใครรู้ว่าจริงๆ แล้วเป็นอย่างไร ไม่มีใครรู้อะไรเลย นอกจากเธอ...ใช่...นอกจากตัวเธอ

​“มันต้องคิดให้ลึกๆ ค่ะผู้กอง...หึ...นังนั่นวางแผนไว้ลึก...ฉันคิดแบบนี้ ท่านเองจะอยู่สักกี่ปี ถ้าท่านตาย ยังไงเรื่องก็ต้องวุ่นวาย ถ้ามันยังมีเด็กที่เป็นทายาทของท่านแบบนั้น คำพูดก็เป็นแค่ปากเปล่า ที่ว่าจะไม่มายุ่ง แล้ว...ท่านก็ไม่ยอมทำพินัยกรรม อ้างว่ากลัวเป็นลาง...”

​ตาต่อตามามองสบกันแวบหนึ่ง จตุพรเองก็ได้แต่นิ่ง แล้วลองคิดตามเธอดู เขารับรู้เรื่องลึกของครอบครัวนี้ค่อนข้างมาก ก็ได้แค่เห็นใจและปลอบโยนเธอ เขาทำดีได้ที่สุดเท่านี้จริงๆ

​เรื่องแบบนี้ผู้หญิงยอมกันไม่ได้...

​ไหนจะเรื่องเงินๆ ทองๆ เรื่องหน้าตาอีก

​“ผัวมันเป็นทนาย...คงจะคุยอะไรกันแล้ว ถึงได้มาขอให้ท่านเซ็นรับรองบุตร มันไม่ได้หวังผลวันนี้พรุ่งนี้หรอกค่ะ มันหวังผลอนาคตยาวๆ ท่านน่ะไม่อยู่ถึงร้อยปี...ยังไงสุดท้ายของความอดทนของพวกมัน ก็แสนคุ้ม...”

​“คุณขวัญอย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยครับ ผมได้ยินว่าคุณท่านจะมีลูกกับคุณขวัญให้ได้ เพื่อรับรองว่าอนาคตของคุณขวัญไม่มีวันคลอนแคลน ทุกบาทของท่านจะเป็นของคุณขวัญกับลูกถ้าเกิดท่านตายไป”

​ขวัญนรีเพียงยิ้มมุมปาก หากนัยน์ตาเจ็บปวด เธอพยักหน้า แล้วชวนเขารับประทานอาหาร เปลี่ยนเรื่องร้อนนี้ไปเสียเป็นเรื่องเบาๆ

​เธอไม่ใคร่จะไว้ใจใครนัก...เธอเป็นแบบนี้ตั้งแต่อายุเจ็ดปีตั้งแต่สูญเสียครอบครัวไป ตั้งแต่ที่แม่เปิดประตูให้ไอ้พ่อเลี้ยงระยำมาข่มขืนเธอ

​เธอเชือดมันทิ้งในวัยสิบปี หลังจากโดนมันย่ำยีมานานจนเกินจะทน แม่แท้ๆ ของเธอแจ้งตำรวจจับเธอ ให้โทษเธอ และส่งเธอเข้าสถานพินิจในวัยเพียงแค่นั้น...ไม่มีใครเลยเห็นความทุกข์ของเธอ ไม่มีใครเลยเป็นที่พึ่งและเห็นใจเธอ นอกจากตัวของเธอเอง

​ด้วยรูปร่างหน้าตาโดดเด่นสะสวย...ขวัญนรี เลือกใช้มัน...เพื่อความสะดวกสบายในสถานพินิจ และต่อยอดจนการมาอยู่บ้านพักเพื่อหญิง...

​ที่นั่นเธอได้พบกับนายตำรวจใหญ่ ที่มาเยี่ยมชมสถานสงเคราะห์ เขาถูกชะตากับเธอ และขอรับอุปการะเธอไว้ตอนนั้นเขามีภรรยาเคียงข้าง จนเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในบ้านในตำแหน่งเด็กรับใช้ทำงานทั่วไปคู่กายคุณนาย

​พอเธออายุสิบสี่ปี คุณนายเสียชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุ

​อายุเธอได้สิบหกปี ท่านเกื้อชนก็สร้างเซอร์ไพรส์ด้วยการประกาศหมั้นหมายกับเธอ สร้างตำนานสาวซินเดอเรลล่า กับนายตำรวจใหญ่มหาเศรษฐี และแต่งงานกับเธอในตอนที่เธออายุยี่สิบสามปีหลังจากที่เธอเรียนจบปริญญาตรี

​ความรักของเธอและท่านเกื้อเป็นที่โจษจันและลือลั่น เธอนั้นก็สร้างภาพลักษณ์ให้ตัวเองได้อย่างสวยงามด้วยการเรียนจนจบปริญญาโท และช่วยกิจการงานของสามี ทั้งงานสังคมและงานบริษัทที่ท่านเกื้อมีหุ้นส่วนอยู่

​ตอนแรกใครๆ ก็บอกว่าไม่นานหรอก เธอก็จะบินโบยหนีเพราะวัยที่ต่างกันมาก แต่ขวัญนรีกับท่านเกื้อ ก็สร้างตำนานคู่รักต่างวัยที่แสนสวยงามราวกับนิยายรักแสนโรมานซ์

​มันควรจะเป็นอย่างนั้น

​จนเมื่อสองเดือนก่อน...

​ความลับของท่านเกื้อก็ทำให้ขวัญนรีรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า

​เอาเถอะ...

​เธอจะต้องใจเย็น

​และเดินเกมใหม่