Accueil / โรแมนติก / คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ? / บทที่ 16 กลับมาก็รู้เรื่องเลย

Partager

บทที่ 16 กลับมาก็รู้เรื่องเลย

Auteur: Pyne D'zember
last update Date de publication: 2026-10-11 12:41:30

ภาพนายติผู้ชายทรงเถื่อน ลุคนิ่งๆ แต่ดึงดูดสายตาอย่างน่าประหลาด กำลังเอาอกเอาใจสาวใหญ่ในสถานท
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 38 ละครชีวิตเข้ม

    เขตต์นทีหยุดฝีก้าวแล้วหันไปทางหญิงสูงวัยในชุดแม่บ้านซึ่งยืนรออยู่ตรงเชิงบันไดขึ้นชั้นบน ใบหน้าคมคายฉายรอยยิ้มอบอุ่นอย่างเป็นกันเอง “กลับมานานแล้วเหรอครับป้ามาลี หลานหายดีแล้วหรือยัง” “หายดีแล้วค่ะคุณเก็ท...” ป้ามาลีค้อมตัวลงน้อยๆ ยกมือไหว้ด้วยความซาบซึ้งใจ ดวงตาของผู้ใหญ่อาบไปด้วยความตื้นตัน “ขอบพระคุณคุณเก็ทมากเลยนะคะที่เป็นธุระเรื่องหมอเรื่องโรงพยาบาลให้ ไม่อย่างนั้นป้าก็คงเสียหลานไปแน่ๆ” “ไม่เอา ไม่ต้องไหว้ครับป้า...” เขตต์นทีรีบปรามพลางยกมือขึ้นรับไหว้และประคองมือของแม่บ้านอาวุโสลงด้วยความอ่อนโยน “ป้าก็เคยช่วยผมเหมือนกัน” เขตต์นทีกระซิบเบาๆข้างหูป้ามาลี ประตูไม้บานใหญ่หนาหนักของห้องนอนชั้นบนสุดถูกผลักเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นบรรยากาศภายในห้องที่มืดสลัว อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของยาและลมหายใจแห่งความร่วงโรย ณ ใจกลางห้อง บนเตียงกว้างสไตล์คลาสสิก ร่างของ ‘ประมุขแห่งอาณาจักร’ นอนทอดกายอยู่อย่างไร้เรี่ยวแรง ชายผู้เคยทรงอำนาจและเกรียงไกรจนทุกคนต้องยอมสยบ บัดนี้เหลือเพียงสังขารอันโรยราที่กำลังถูกความร่วงโรยและโรคร้ายกัดกินทีล

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 37 บอกรักที่ไม่ต้องมีคำว่ารัก

    เขาเลือกที่จะขับรถวนไปตามถนนเส้นใกล้เคียงอย่างไม่เร่งรีบ ราวกับอยากจะยื้อและยึดเอาช่วงเวลานี้—ช่วงเวลาที่มีเพียงเขากับเธอสองคน—ไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ หนึ่งรอบ... สองรอบ... ภายในห้องโดยสารไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากของคนทั้งคู่ มีเพียงเสียงเพลงรักหวานซึ้งที่เปิดคลอไว้เบาๆ ท่วงทำนองและเนื้อหาของเพลงทำหน้าที่คล้ายตัวแทนความรู้สึกในใจที่ต่างฝ่ายต่างไม่ได้เอื้อนเอ่ยออกไป เมื่อเข็มนาฬิกาเดินไปข้างหน้าโดยไม่ได้สนใจอารมณ์หวานและหวามลึกๆของคนสองคน และตัวรถวนกลับมาใกล้ถึงคอนโดแห่งนั้นอีกครั้ง เขตต์นทีก็หักพวงมาลัยแล่นออกไปบนถนนใหญ่อีกรอบ พร้อมเอ่ยขึ้นแผ่วเบา “อีกสักรอบคงไม่เป็นไรนะ...” อาภาไม่ได้คัดค้าน ทำเพียงนั่งนิ่งข้างกายเขา ซึมซับความอบอุ่นอันแสนสั้นนี้ไว้ให้ได้มากที่สุดทว่าในที่สุด... การขับวนรอบสุดท้ายก็ต้องจบลง รถสปอร์ตจอดนิ่งสนิทที่หน้าอาคารคอนโดมิเนียม ก่อนที่อาภาจะทันได้ปลดสายเข็มขัดนิรภัยเพื่อก้าวลงจากรถ เสียงนุ่มลึกของเขตต์นทีก็รั้งหล่อนไว้ “รอผมนะ... ที่บ้าน ผมสัญญาว่าจะกลับไปให้เร็วที่สุด” สำหรับเขตต์นทีแล้ว นี่อาจเป็นคำ

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 36 เริ่มจะซึ้ง

    แต่เหมือนไม่จบแค่นั้น ชายคนหนึ่งแยกตัวออกมา ตรงมาหาเขตต์นที “พี่เก็ท ผมขอเถอะ พวกเราต้องการพี่นะ” “แต่กูไม่ต้องการ โดยเฉพาะนายของพวกมึง กลับไปเถอะ” เขตต์นทีกลับมานั่งที่เดิม พร้อมกับตะโกนสั่งอาหารเพิ่ม “ป้าครับ เล็กน้ำ ลูกชิ้นปลา หนึ่งครับ” อาภานั่งกินข้าว เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้จะเห็นและได้ยินทุกคำพูดของเขตต์นที ‘เขาเคยบอกว่า ใช้ชีวิตอยู่บนเส้นทางสีเทา ที่อยากรู้คือ เขาอยู่ระดับไหนบนพีระมิดของวงการนี้กันแน่นะ’ “คุณ ลองกินลูกชิ้นปลานี้เผื่ออยากสั่งต่อ เอามั๊ย” เขตต์นทีคีบลูกชิ้นปลา มาวางในจานอาภา ดูเหมือนเขาปรับอารมณ์ได้เร็วเหลือเกิน “ฉันควรจะต้องอึ้งทึ้งอีกไหมที่เห็นนายกินข้าวมันไก่ กับเตี๋ยว ลูกชิ้นปลาไปพร้อมๆกันแบบนี้” “วันนึงถ้าคุณ กินข้าวมันไก่ที่ไหน กับใครสักคน คุณจะได้นึกถึงคนคนนึงที่สามารถกินไปพร้อมกับเตี๋ยวชิ้นปลาได้ไง” “นายก็พูดอย่างกับว่า…” อาภาน้ำเสียงสั่น ใจคอไม่ดี “อ้าว... ไม่เคยได้ยินเหรอ” เขาเอ่ยกลั้วหัวเราะเบาๆ ทว่าสายตากลับทอดมองออกไปไกล “ที่มีคนเคยบอกว่า... บางคนเข้ามาในชีวิตเรา เพียงเพื่อ

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 35 เหมือนเซอร์ไพรส์จะจบแล้ว?

    อาภาใช้เวลาในห้องพักเพียงไม่นานก็เดินกลับลงมาที่ล็อบบี้ หล่อนเปลี่ยนจากชุดราตรีหรูหรามาเป็นเสื้อยืดสีดำของทีม สตาฟฟ์งาน สวมทับด้วยกางเกงยีนส์ที่ดูทะมัดทะแมงและคล่องตัว “ถ้าต้องลบหน้า แกะผมออกด้วย คงใช้เวลานานกว่าห้านาทีแน่ เอาแค่นี้ก่อนแล้วกัน ทนนั่งดูละครลิงไปกินข้าวไปก็แล้วกันนะคะ” หล่อนเอ่ยพร้อมรอยยิ้มขำเล็กๆ กึ่งประชดประชันตัวเอง ขณะนั้นเอง พนักงานบริการจอดรถ ได้เดินเข้ามาโค้งกายบอกกับเขตต์นทีด้วยความสุภาพว่ารถยนต์ของเขามาจอดรออยู่ที่หน้าประตูทางออกเรียบร้อยแล้ว ทว่าเมื่อก้าวพ้นประตูโรงแรมออกมา อาภากลับต้องชะงักกึกด้วยความอึ้ง สายตาจับจ้องไปยังยานพาหนะคันหรูทรงสปอร์ต ถึงแม้หล่อนจะไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้รถยนต์ แต่ก็พอรู้ว่ารถสปอร์ต รูปทรงโฉบเฉี่ยวทันสมัยตรงหน้าคือรถในตระกูล 911 คาร์เรรา... อาภาเพียงแค่ไม่แน่ใจว่า นี่คือโฉมที่ออกสู่ตลาดในปีไหนกันแน่" เขตต์นทีเหลือบมองสีหน้าประหลาดใจของหญิงสาวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยอย่างเป็นธรรมชาติ “ไม่ต้องตกใจหรอก รถของเจ้านาย... เขาให้ผมยืมมาใช้” “อือ ไม่ตกใจหรอก นายทำฉันอึ้งหลายตลบละคืนนี้” พูด

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 34 เซอร์ไพรส์กว่า

    เขตต์นทีก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อยพลางสบตาท่านทูตด้วยรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะยื่นมือออกไปสัมผัสมือทักทายอย่างมั่นคงทว่านอบน้อม โดยมีท่านทูตกระชับตอบด้วยความไมตรีจิต “Your Excellency, it is an absolute honor to meet you. And Madam...” (ท่านเอกอัครราชทูตครับ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับท่านและภริยา) เมื่อผละมือจากท่านทูต เขตต์นทีก็เอี้ยวตัวหันมารับรองภริยาท่านทูตต่อทันที เขาสบตาเธอพร้อมรอยยิ้มสุภาพ ยื่นมือออกไปทักทายสัมผัสอย่างแผ่วเบาพอเหมาะพอดีตามมารยาทสังคมชั้นสูง “...but I believe Khun Proudpaji might be mistaken. I am actually in the education agency business.” (แต่ผมคิดว่าคุณพราวพจีอาจเข้าใจอะไรคลาดเคลื่อนไป ที่จริงแล้วผมทำธุรกิจด้านการเป็นตัวแทนสถาบันการศึกษาต่างประเทศในไทยครับ) พูดจบ เขตต์นทีก็ล้วงหยิบนามบัตรเรียบหรูจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน ส่งมอบให้ท่านทูตด้วยความสุภาพ “I hope that in the near future, I might have the honor of paying a courtesy call on your Education Attaché. Recently, a growing number of Thai students have expressed a ke

  • คุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?   บทที่ 33 เซอร์ไพรส์แรก

    ประตูลิฟต์เปิดออกเมื่อไฟแสดงตัวเลขชั้นเคลื่อนมาหยุดอยู่ที่ M2 อาภาถึงกับชะงักอึ้ง ภาพตรงหน้าคล้ายกับหลุดออกมาจากฉากในภาพยนตร์! ประตูลิฟท์ค่อยๆ แยกออกจากกัน 'นายติ' ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาหล่อนตรงทางออก เขาไม่ใช่นายติคนเดิมที่หล่อนเคยรู้จักอีกต่อไป... ผมที่เคยยาวประบ่าถูกตัดสั้นเป็นทรงทูบล็อกเนี๊ยบกริบ เผยให้เห็นโครงหน้าคมสันและสันกรามเด่นชัด ใบหน้าคมเข้มผ่านการแต่งหน้าสไตล์สุภาพบุรุษออกงานกลางคืนได้อย่างปราณีตไร้ที่ติ ยิ่งบวกกับชุดสูทสีดำสั่งตัดพิเศษที่อาภามองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นแบรนด์หรูระดับไฮเอนด์ สวมทับเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน แม้ไม่ได้ผูกไทแต่ประดับด้วยพ็อกเก็ตสแควร์พับอย่างพิถีพิถันเป็นธีมสีหลักของธงชาติประเทศเจ้าของงาน อาภาอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ทว่าความรู้สึกนั้นก็ไม่ต่างจากเขตต์นที... เขาจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาตกตะลึงเช่นกัน ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นอาภาในลุคที่งดงามเฉิดฉายถึงเพียงนี้ ร่างบางสง่างามในชุดราตรีผ้าซาตินสีขาวมุกตัดเย็บแบบปาดไหล่ เข้ารูปเน้นทรวดทรงอย่างลงตัว ตัวชุดปักประดับด้วยคริสตัลระยิบระยับล้อไปกับแสงไฟ ราวกับมีละออง

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status