1

"มากี่วันล่ะหนนี้ นายไม่กลับเมืองไทยมานานแล้ว จนพี่นึกว่าลืมทางนี้ไปแล้วเสียอีก"

เสียงพูดคุยทำให้คนที่กำลังเดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสองชะงักเล็กน้อย เธอหรี่ตาลงแล้วฟังว่าใครที่กำลังโต้ตอบกับบิดาเลี้ยงอยู่

"ว่าจะอยู่อาทิตย์หนึ่งครับพี่ที"

“อยู่นานกว่านั้นได้ไหมล่ะ เผื่อว่าพี่จะให้ช่วยงานกันบ้าง”

เสียงนั้นทำให้ไอลดาถึงกับเบิกตาโต หญิงสาวเปลี่ยนเป้าหมายจากการไปที่มหาวิทยาลัยแต่เช้าโดยไม่รับประทานอาหาร เป็นเป้าหมายเดินตรงไปต้นเสียงแทน ร่างงามเดินเยื้องกรายเข้าไปในห้องโถงของบ้านที่จัดไว้เป็นห้องรับแขก

"อาคมขา มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะนี่"

เธอวิ่งเข้าไปแล้วถลาเข้าไปกอดร่างที่นั่งอยู่บนโซฟา เขาดูชะงักเล็กน้อย กับอาการดีอกดีใจแบบนั้นของหลานสาว ส่วนชลทีกระแอมเล็กน้อย ที่ลูกสาวของเขาทำสนิทกับน้องชายจนเกินไปนิดหน่อย ก็หล่อนเป็นสาวแล้วจะไปออเซาะกับอาหนุ่มแบบนั้น ดูจะไม่เหมาะสมสักเท่าไหร่

"ยัยหนูเบาๆ หน่อย กอดแบบนั้นอาเราหายใจไม่ออกพอดี"

"เอ่อ มาถึงเมื่อเช้านี้ครับ หนูไอโตขึ้นมากเลย"

เขาเอ่ยทักเธอ ตาคมมองที่ใบหน้างดงามของหลานสาวคนสวย หล่อนสวยมาก...มากจริงๆ หน้าเรียวรูปไข่ นัยน์ตากลมโตเฉียงขึ้นเล็กน้อยเป็นประกายระยับแพรวพราว คิ้วเรียวได้รูปสวย จมูกโด่งปลายรั้นนิดๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มเคลือบสีชมพูนู้ดไว้ เธอแต่งหน้าบางๆ ทำให้เหมือนไม่ได้แต่งแต้มอะไร ทว่าดึงความสวยเด่นออกมาจนคนมองตาพร่าไปหมดแล้วตอนนี้

หลานสาวนอกไส้ของเขาสวยสะพรั่งมาก ตอนอายุ 14-15 ว่าสวยมากแล้ว ตอนนี้ยิ่งทั้งสวยทั้งมีเสน่ห์ เขาเคยเห็นหล่อนตั้งแต่อายุสิบสอง และเห็นว่าหล่อนดูสวยเย้ายวนขึ้นเรื่อยๆ ดูโตเป็นสาวจนเกินเด็ก ช่วงนั้นเขามาอยู่ที่บ้านของพี่ชายเพื่อช่วยงาน เลยได้คลุกคลีใกล้ชิดกับหล่อน หลานสาวขี้อ้อน น่ารักที่ติดเขาแจ จนเขาจากไปอยู่เมืองนอกตอนหล่อนอายุราวสิบห้าปี ตอนนั้นหล่อนทำให้เขารู้สึกแปลกๆ ยามที่หล่อนมากอด มาหอมเขา อาการของหล่อนเหมือนเด็กแต่บางทีก็ยั่วยวนอย่างไม่รู้ตัว เขานึกดีใจที่ตัวเองออกมาจากบ้านของพี่ชายในช่วงที่หลานสาวกำลังโตแบบนั้น เพราะกลัวจะเผลอ...กับหลานสาวเข้าสักวัน เขาจากไปทำงานที่เมืองนอกหลายปี ได้รับข่าวของหล่อนบ้าง ได้คุยกันบ้าง เพราะความห่างและยุ่งจากการทำงานสร้างตัวที่นั่น วิถีชีวิตเวลาที่ห่างกัน ทำให้เขาห่างจากหล่อนไปค่อนข้างมาก เห็นรูปของหล่อนทางเฟซบุ๊คบ้างอะไรบ้าง ก็นึกชื่นชมที่หล่อนเป็นลูกสาวที่สวยและเก่ง น่าภูมิใจของพี่ชายและภรรยา ชลทีเป็นหมัน เขาแต่งงานกับแม่หม้ายลูกติดอย่างนิดามันก็ทำให้เขาเติมเต็มเรื่องครอบครัว เพราะได้ลูกสาวแสนสวยขี้อ้อนอย่างไอลดามาเป็นขวัญใจและทายาท

"โตสิคะ ก็ไออายุสิบเก้าแล้วนะ"

เธอยังคงกอดแขนเขาไว้แล้วซบหน้ากับเขาอย่างอ้อนๆ หน้าอกของเธอเสียดสีโดนเข้ากับแขนเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจจนเขาขนลุกเกรียว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอยิ่งเร้าอารมณ์อย่างน่าแปลก เขาต้องควานหาหมอนอิงมาไว้บนตัก โอ...เขากำลังแข็ง

มันไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง นี่มันอะไรกันนะ เขาก็ไม่ใช่เด็กวัยรุ่นที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ คมคายอายุ 36 ปีผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ แต่แปลกที่หล่อนกลับกระตุ้นอารมณ์เขาได้...

"คิดถึงอาคมจังเลยค่ะ มีอะไรมาฝากไอบ้างหรือเปล่าคะ"

เธอช้อนตามองเขา แล้วยิ้มหวานส่งให้ คมคายหัวเราะหึๆ ก่อนจะสั่นหน้า

"อามากระทันหันน่ะครับ ก็เลยไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากหลานคนสวยเลย"

"งั้นเย็นนี้ต้องพาไอไปกินข้าวนะคะ ไอไปก่อนนะคะจะรีบไปมหาวิทยาลัย"

เธอว่าแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนจะทำในสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดคือก้มลงหอมแก้มอาหนุ่มฟอดใหญ่ เล่นเอาคนโดนหอมถึงกับตัวแข็งและหน้าแดงขึ้นมาทันที

ส่วนพี่ชายมองแล้วก็หน้าตึงที่ลูกเลี้ยงทำแบบนั้น เขากระแอมเสียงดุๆ

"ยัยไอ..."

ร่างบางวิ่งตึงๆ ไปเสียแล้ว ไม่ได้ฟังว่าเขาจะพูดอะไร ชลทีถอนใจเฮือก แล้วสั่นหน้าน้อยๆ ก่อนจะหันมาเอ่ยกับน้องชายเสียงขรึมๆ

เขาหวงลูกเลี้ยงตามประสาพ่อนั่นแหละ ไม่ใช่อะไร ลูกของนิดาก็เหมือนลูกของเขาด้วย เขาเลี้ยงและดูแลเธอราวกับเจ้าหญิง ในสายตาของชลที ไอลดาคือสาวน้อยแสนสวย หัวดี เรียนเก่ง น่าภาคภูมิใจที่สุด

"ยัยไอโตแต่ตัว ไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าอะไรเหมาะอะไรไม่เหมาะ อย่าถือหลานล่ะ คม"

"เอ่อ...ครับพี่ที"

ตาของคมคายแอบมองตามหลังหลานสาวคนสวย หล่อนกำลังทำให้เขาใจสั่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน...แม้กระทั่งเพนนี คู่หมั้้นสาวชาวต่างประเทศคนสวยของเขา ก็ไม่ได้ทำให้คมคายใจเต้นแรงมากขนาดนี้

บางทีเขาควรจะเร่งทำธุระแล้วกลับไปเสียสินะ

ชายหนุ่มคิดในใจ

อาการใจสั่นแปลกๆ กับหลานสาวแบบนั้นไม่ควรเลยจริงๆ