3

คมคายเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาใกล้ เขากำลังนั่งอ่านหนังสือตรงบริเวณริมระเบียงหลังบ้าน ติดกับสวนซึ่งตอนนี้กำลังมีไม้ดอกเบ่งบานอย่างสวยงาม เขานั่นแหละที่เป็นคนมาปลูกทำไว้ ตอนที่บ้านของพี่ชายสร้างใหม่ๆ เพื่อเป็นของขวัญให้กับพี่ชายกับพี่สะใภ้คนใหม่ในวันวิวาห์ ตอนนี้มันกำลังออกดอกงดงามสวยจนทำให้คนมาปลูกทำปลื้มไม่น้อย

"อาคม"

เสียงหวานเอ่ยทัก พร้อมกับถาดอาหารที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นน่ารับประทาน เขามองไปยังถาดอาหารนั้น แล้วก็ขมวดคิ้วนิดๆ มองไปยังสิ่งนั้น คนที่นำมาเสิร์ฟเขาถึงที่วางจานลงบนโต๊ะญี่ปุ่นเล็กที่มีของว่างและน้ำของเขาวางอยู่ไว้แล้ว

"ผัดไทค่ะ เจ้าอร่อยเลย ไอแวะซื้อมา"

"กินตอนนี้อาจะกินข้าวเย็นไหวไหมนะ พี่นิบอกว่าจะทำกับข้าวของโปรดไว้ให้อาด้วยสิ"

เขาว่า ไอลดาทรุดลงนั่งข้างๆ เขา แล้วยิ้มหวาน ยิ้มของเธอทำให้คมคายใจสั่น นัยน์ตาหวานฉ่ำของหลานสาวทำให้เขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์บางอย่าง..

หล่อนเป็นคนสวยมาก ยิ่งโตก็ยิ่งสวย

"ต้องไหวสิคะ ไอยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย กะจะมากินข้าวตอนบ่ายๆ กับอาคม"

เธอว่าแล้วใช้ส้อมจิ้มอาหารรับประทาน พร้อมกับทำท่าเคลิ้มกับรสชาติของมัน

"อร่อยมาก อาคมต้องกินกับไอนะคะ เดี๋ยวไอป้อน"

แล้วเจ้าหล่อนก็ตักอาหารส่งให้ถึงปาก คมคายจำต้องอ้าปากรับ ใจของเขาเต้นแรงยิ่งขึ้น...กับอาการสนิทสนมแบบนั้น

หล่อนอาจจะไม่ทันคิดอะไรแต่เขาคิด...

ไม่ควรคิดสิไอ้คม

สาวสวยนั่งข้างๆ ตักอาหารป้อนตัวเองไปด้วยแล้วป้อนเขาไปด้วย ฉอเลาะพูดคุยกับเขา บางหนเอนซบไหล่เขา หล่อนยังคงเหมือนลูกแมวขี้อ้อน ทำตัวเหมือนเด็กๆ แบบตอนนั้น...ตอนที่หล่อนยังอายุเพียงสิบสองปี

แต่ตอนนี้ไอลดาไม่เด็กแล้ว

อยากจะเอ่ยห้ามหลานนอกไส้ ว่ามันไม่เหมาะ แต่ก็น่ะ...เขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่เมื่อมีสาวสวยมาเคล้าคลอเคลีย เสียดสีเนื้อตัวกับเขาแล้วเขาจะไม่ชอบ...สุดท้ายอาหารก็หมดจาน แล้วเจ้าหล่อนก็ถอนใจ พร้อมกับวางจานไว้ข้างๆ ก่อนจะขยับตัวเอนนอนบนตักเขา คมคายตกใจกับความสนิทสนมไม่หวงเนื้อตัวนั้น หล่อนราวกับเด็กจริงๆ หรือว่าหล่อนจะไม่คิดอะไรนะ

"อิ่มแล้วไอง่วงจัง ของีบแป๊บนะคะ ตักอาคมนุ่มเหมือนที่ไอจำได้เลย"

"เอ่อ...ครับ"

เขากล้ำกลืนคำว่าอย่าลงไปในลำคอ มือของเขาแตะเบาๆ ที่เรือนผมยาวสลวยของเธอ เธอส่งเสียงอือเหมือนแมว แล้วบอกให้เขาลูบผมให้เธอ เธอชอบ...กับสัมผัสอ่อนโยนแบบนั้น

"อาคมลูบผมไอ เหมือนที่พ่อทำให้เลยค่ะ"

เธอเอ่ยงึมงำ ทั้งหลับตาพริ้ม ซุกหน้ากับท่อนขาแกร่งนั้น เฉียดฉิวกับบางส่วน ที่เธอหวังจะให้มันมีอาการ...

"พี่ทีเหรอ?"

"พ่อแท้ๆ ของไอน่ะค่ะ ขอไออยู่แบบนี้อีกหน่อยนะคะ อาคม"

เสียงหวานละห้อย เหมือนจะอ้อน ยิ่งทำให้เขาสงสารแล้วปล่อยให้เธออยู่แบบนั้น พยายามข่มอาการตัวเองอย่างเต็มกลั้น...

พยายามห้ามปรามหัวใจตนเอง

ขณะคนที่นอนซบกับท่อนขาเขายิ้มนิดๆ

หล่อนได้กลิ่นตัณหาจากเขา...

แต่เขากลับดูข่มกลั้น

อา...

เธออยากจะทดลองว่ากับเขา เธอจะชนะเขาได้เมื่อไหร่

เขาผู้เป็นรักแรก...เธอแน่ใจว่ากับเขามันอาจจะเป็นความรักประทับใจแรกจริงๆ ที่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นกับผู้ชายคนไหนอีกเลย

ที่ตอนนี้ไอลดาหมายหมาดอยากพิชิต