Part : ทางเลือกใหม่ของสาวโสด

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ทางเลือกใหม่ของสาวโสด

--------------------------------------------------------------------------

ณ.ผับหรูย่านคนรวย

ทันทีที่การ์ดหน้าร้านเห็นว่าผู้ทรงอิทธิพลมาเยือนที่ร้านก็รีบวิ่งเข้าไปบอกเจ้าของร้านทันที “คุณอิทธิมาครับ”

“ไปจัดโต๊ะวีวีไอพีรอเลย” เสียงเจ้าของร้านเอ่ยสั่งกับลูกน้องในร้านก่อนจะรีบวิ่งแจ้นออกไปต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ ที่มากับหนุ่มหล่ออีกสองคนและสาวสวยอีกสอง

“สวัสดีครับคุณอิทธิ จะมาทำไมไม่บอกก่อนล่ะครับผมจะได้เตรียมของดีเอาไว้ให้”

“ไม่เห็นหรือไงว่าฉันมากับลูก”

“อุ๊ย ขอโทษครับ คุณหนูโบอาไม่เจอกันนานเลยนะครับ” เจ้าของร้านเพิ่งเหลือบไปเห็นว่าผู้หญิงหนึ่งในสองคนที่เดินเข้ามาพร้อมกับคุณอิทธิ คือลูกสาวขี้วีนของมาเฟียใหญ่มาที่นี่ด้วย

“ร้านนี้เหล้าอร่อยที่สุดแล้วค่ะ แต่ไม่ต้องเอาผู้หญิงมาเสิร์ฟให้พ่อหนูที่โต๊ะแล้วนะคะ” ใบหน้าสวยคมยิ้มรับยังไม่ถึงสามวิ ก็หุบยิ้มลงเพราะรู้ว่าเจ้าของร้านชอบเอาเด็กๆ มาเสนอให้กับพ่อของเธอ

“เอ่อ...เชิญด้านในครับ”

โต๊ะวีวีไอพี...

ผับแห่งนี้เป็นที่เที่ยวของเหล่าเซเล็บไฮโซคนดัง ลูกค้าที่เข้ามาที่นี่ต้องมีเงินในบัญชีเกินหลักล้านถึงจะเข้าได้ เพราะไม่งั้นแล้วคงไม่มีปัญญาจ่ายค่าเหล้าและค่าเซอร์วิสชาร์จที่นี่แน่

บนโต๊ะมีแก้วเหล้าแบบออนเดอร์ล็อกสามใบของหนุ่ม ๆ และยังมีแก้วไวน์อีกสองใบของสองสาวเพื่อนซี้ที่ตอนนี้เริ่มเมากรึ่ม ๆ ทิ้งแก้วไวน์ไปโยกเอวบนฟอร์เต้นซะแล้ว

สภาพลูกสาวผมตอนนี้ดูไม่ได้เลย ไม่รู้ว่าเต้นท่าอะไรอยู่ดูแล้วตลกจริงๆ “ฮ่า ๆ”

“ขำอะไรครับนาย” วอมเอ่ยถามนายของเขาพร้อมกับมองตามสิ่งที่นายมองอยู่

“มึงก็ดูลูกกูเต้นสินั่นน่ะ...จะล้มอยู่แล้ว! ไอ้เจเคไปรับซิ๊!”

มาเฟียใหญ่ตะโกนขึ้น เมื่อเห็นว่าลูกสาวของตนทำท่าจะล้ม แต่โชคดีที่นานิคว้าตัวไว้ได้ทัน ซึ่งตอนแรกก็เหมือนจะทรงตัวอยู่แต่ก็ล้มลงไปกองกับพื้นทั้งคู่

“เฮ้อ ลูกกูขี้เมาเหมือนพ่อมันจริง ๆ”

เจเคเดินไปประคองสองสาวกลับมานั่งที่โต๊ะ และดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่แสดงอาการเจ็บใด ๆ ออกมาเลยแถมยังหัวเราะชอบใจกันอีกต่างหาก

“วันนี้แกต้องนอนกับฉันที่บ้านนะ โอเคไหม?” สาวหน้าคมพูดบอกสาวน่าหวานไม่เป็นคำแต่พวกเธอนั้นก็สามารถตอบโต้กันไปมาได้อย่างเข้าใจ

“โอเค วันนี้ฉันจะหาผัวใหม่ ฉันจะเลิกกินเด็กแล้ว!” นานิพูดบอกโบอาอย่างตั้งมั่น

“งั้นแกหาแบบแก่ประสบการณ์เลยดีไหม..ไอแก่โต๊ะนั้นเป็นไง” โบอาพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่โต๊ะข้าง ๆ

“ไม่เอา แก่ไป”

“โต๊ะนู้นล่ะ ยังดูหนุ่มอยู่เลยนะ”

“ไม่เอา เตี้ยไป ฉันชอบคนสูง ๆ”

“งั้นก็เหลือแต่ไอแก่โต๊ะนี้แล้วล่ะ อุ๊ย! ขอโทษค่ะพ่อฮ่า ๆ” คนสวยพูดสนุกปากจนเผลอเรียกพ่อของเธอว่าไอแบบไม่ได้ตั้งใจ

“เดี๋ยวเถอะนะโบอา สนุกพอหรือยัง กลับบ้านกันดีกว่าไหม” ผมเห็นว่ามันเริ่มดึกแล้ว กลัวว่าถ้าดึกมากกว่านี้พวกเธอจะอ้วกคาร้านขายขี้หน้าเขาเปล่า ๆ เลยคิดว่าพากลับไปอ้วกที่บ้านน่าจะดีกว่า

“ก็ได้ค่ะพ่อ”

บ้านโบอา...

พอกลับมาถึงที่บ้านกลับเป็นว่าโบอานั้นเมาหลับไม่รู้เรื่อง ต่างจากนานิที่ตอนนี้นั่งตาใสแป๋ว “พาขึ้นไปนอนไป” นายใหญ่สั่งกับสองหนุ่มก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับแม่บ้านให้จัดเตรียมห้องนอนไว้ให้นานิ

“ครับนาย”

“ยัยนั่นเมาแล้วเป็นแบบนี้ตลอดเลย” ครั้งนั้นก็ทิ้งฉันไปกับผัว ครั้งนี้ก็ยังหนีขึ้นห้องไปกับผัวอีก ปล่อยให้ฉันอยู่กับพ่อแกเนี่ยนะ “เฮ้อ”

“ง่วงหรือยังนานิ”

“ยังค่ะ พอออกจากผับก็เหมือนว่าจะสร่างเมาแล้ว ฮ่า ๆ”

“งั้นดื่มต่อกับพ่อไหมล่ะ?”

“ได้ค่ะ...เดี๋ยวหนูอยู่ดื่มเป็นเพื่อนคุณพ่อก่อนแล้วกัน ค่อยขึ้นนอน^^”

บาร์เหล้า...

“ขอบใจที่ช่วยดูโบอาให้พ่อนะ” นายใหญ่หันไปบอกเด็กสาวที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้หน้าบาร์ตัวข้างๆ กันกับเขา

“หนูต้องขอบใจโบอามากกว่าค่ะ ที่มาอยู่เป็นเพื่อน ตั้งแต่ยัยนั่นกลับเข้ามาในชีวิตหนูก็ไม่เหงาเลย มีเรื่องให้ตื่นเต้นทุกวัน...บางวันก็ทำจานแตกบางวันก็ทะเลาะกับลูกค้า ฮ่า ๆ” เด็กสาวพูดไปขำไป ถึงเรื่องตลกที่เธอนั้นพบเจอ “หนูต้องขอโทษคุณพ่อด้วยนะคะ ที่พี่สะใภ้หนูไปสร้างเรื่องไว้แบบนั้น”

“ไม่หรอก ยัยนั่นทำตัวเองทั้งนั้น อีกไม่นานนี้ก็คงได้รับโทษที่ก่อไว้แล้วล่ะ” ผมรอแค่ศาลตัดสินจำคุกยัยนั่นแล้ว ที่เหลือก็เป็นเวลาที่ผมจะจัดการลงโทษกับเธอในแบบวิธีของผม ซึ่งผมไม่จำเป็นต้องลงมือเองเลยเพราะในเรือนจำนั้นมีแต่ลูกน้องของผมทั้งนั้น ไม่ว่าจะอยู่แดนผู้หญิงหรือแดนผู้ชาย

“เฮ้อ”

“ถอนหายใจเหรอ?” นายใหญ่เอ่ยถามเด็กสาวที่จู่ๆ ก็ถอนหายใจออกมา

“ค่ะ...พอดีตอนนี้หนูอกหักอยู่น่ะค่ะ หนูเพิ่งโดนเด็กหรอกมาค่ะคุณพ่อ เฮ้อ~คิดแล้วก็หงุดหงิด”

“นานิชอบเด็กเหรอ?”

“เปล่าเลยค่ะ หนูชอบคนที่แก่กว่าด้วยซ้ำ แต่ว่าเด็กคนนั้นตามจีบหนูมาเกือบสองปี หนูเลยใจอ่อน แต่สุดท้ายพอได้คบกันไอเด็กบ้านั่น มันก็หลอกหนู” พูดจบนานิก็แหงหน้าขึ้นฟ้าทิ้งหัวไปด้านหลัง ก่อนจะถอนหายใจกับสิ่งที่ตัวเองเจอ

ครืด~

เก้าอี้ที่นานินั่งอยู่เกิดเอนไปด้านหลัง จนทำคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ตกใจรีบวางแก้วลง และหันมาคว้าตัวเธอไว้ไม่ให้เอนล้ม

หมับ!

“ระวังหน่อยสิหนูนานิ เดี๋ยวก็หงายท้องหรอก” เสียงทุ้มเข้มพูดขึ้นในขณะที่จ้องมองใบหน้าของเด็กสาวที่แหงนมองเขาอยู่ในอ้อมกอด

“ขะ...ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”

^//^

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~