Part : หลอกมา หลอกกลับ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : หลอกมา หลอกกลับ

--------------------------------------------------------------------------

ร้านขนมนานิ...

“อ้าวแกกลับมาทำไมอ่ะ มาเข้าห้องน้ำเหรอ?”

“ลุงเขาบอกว่าข้าวหมด แก๊สก็หมด เราสั่งอย่างอื่นกินกันเถอะ” ใบหน้าฉุนเฉียวของโบอาทำคนที่เป็นเพื่อนถึงกับต้องเอ่ยถาม

“โมโหหิวขนาดนั้นเลยเหรอ เดี๋ยวฉันสั่งพิซซ่าให้กินแกรอแป๊บนึงนะ” นานิพูดพรางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดสั่งอาหาร แต่กลับเห็นข้อความของปกป้องที่เพิ่งตอบกลับเธอมา

เด็กน้อยของเธอพิมพ์มาแต่คำขอโทษและคำแก้ตัว เพราะเขานั้นคิดว่าโบอาต้องเล่าเรื่องทุกอย่างที่รู้ให้กับเธอฟังแน่ ๆ แต่ทุกอย่างกับไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิด เขาเองต่างหากที่เป็นคนสารภาพผิดออกมาเองทั้งหมด และทุกอย่างที่เธอสงสัยอยู่ก็กระจ่างทั้งหมดแล้วในตอนนี้ “บ้าเอ๊ย...โดนหลอกจนได้” สาวหน้าหวานกระตุกยิ้มเศร้า ก่อนจะถอนหายใจให้กับความโง่เขราของตัวเอง

โบอาที่เห็นว่าเพื่อนยืนแน่นิ่งไปนั้นก็เกิดสงสัย เลยยืดคอสูงขึ้นเพื่อแอบมองข้อความในโทรศัพท์ แต่นานิกลับยื่นข้อความมาให้โบอาอ่านซะก่อน

“ฉันโดนเด็กหลอกแล้ว ทำไงดี” เสียงเอื่อย ๆ กับใบหน้านิ่งที่แฝงไปด้วยความเศร้านั้น บ่งบอกให้รู้ว่าเธอหน่วงใจมากแค่ไหนกับเรื่องที่เจอ

“ก็เอาคืนสิ อย่าให้มันมองว่าเราโง่..” โบอาคิดแผนการเอาคืนให้กับเพื่อนสาวของเธอ “แกอย่าเพิ่งตอบอะไรมันเด็ดขาดนะ รอจนกว่ามันจะมาหาแกที่ร้านแล้วค่อยเอาคืน”

“แล้วฉันจะเอาคืนยังไงล่ะ?”

“แป๊บนึงนะ ฉันโทรหาตัวช่วยก่อน” ว่าแล้วโบอาก็กดโทรศัพท์โทรหาแฟนหนุ่มของเธอ เพื่อให้มาช่วยงานแสดงที่ร้าน เพื่อเป็นการแก้แค้นแทนเพื่อนสาวของเธอ

เวลาใกล้ร้านปิด...

ผมคิดหาคำแก้ตัวอยู่นาน เรื่องที่อีเจ้มันได้ยินก่อนจะตัดสินใจวิ่งมาหาพี่นานิที่ร้านช่วงร้านใกล้ปิด เพราะคิดว่าตอนนั้นคงจะไม่มีใคร ผมคงจะไม่อายเท่าไหร่นักหากอธิบายเรื่องทุกอย่างให้เธอฟัง แล้วตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะเมินไม่ตอบแชทที่ผมส่งหาเลย

กรุ๊งกริ๊ง~

“พี่นานิครับ” เสียงหวานของเด็กหนุ่มเรียกหาหวานใจของตน

“อุ๊ย พี่เจเคอย่าแกล้งสิ ฮ่า ๆ” นานิกับเจเควิ่งแกล้งกันออกมาจากหลังร้าน ท่าทางดูกระหนุงกระหนิง ซึ่งทำเด็กหนุ่มที่ได้เห็นถึงกับไม่เข้าใจภาพตรงหน้า

“อ้าว น้องปกป้อง มีอะไรเหรอจ๊ะ?” นานิเอ่ยถามเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้า พร้อมกับแสดงท่าทางเลิ่กลั่กมีพิรุธเหมือนคนทำผิด

“ที่รัก เดี๋ยวเค้าไปเอาของที่รถก่อนนะครับ” เจเคแสร้งพูดหวานกับนานิ

“ค่ะ^^”

“พี่นานิ นี่มันอะไรครับ...คนนั้น แฟนอีเจ้มันไม่ใช่เหรอ?”

“แฟนฉันที่ไหนล่ะ...คนนู้นต่างหากแฟนฉัน ส่วนนั่นพี่ชายฉันย๊ะ เขาเป็นเพื่อนกัน” โบอาชี้ไปที่วอมที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ในร้าน เพื่อบอกกับปกป้องว่าวอมคือแฟนหนุ่มของเธอ ส่วนเจเคนั้นเป็นเพียงแค่พี่ชาย “ก็บอกแล้วไง ว่าให้เลิกตามจีบเพื่อนฉันได้แล้ว เดี๋ยวก็โดนพี่ชายฉันกระทืบหรอกไอเด็กบ้า”

“พี่ไม่ได้บอกอีเจ้มันเหรอว่าเราคบกันอยู่อ่ะ” ปกป้องแสดงท่าทางไม่พอใจใส่นานิ

“เลิกเพ้อเจ้อสักทีเถอะปกป้อง...พี่เนี่ยนะจะคบเด็ก”

คำพูดของนานิทำเด็กหนุ่มถึงกับหยุดชะงักไป “ที่ไม่ตอบไลน์ผม เพราะแบบนี้สิน่ะครับ”

“ใช่...แล้วก็ไม่ต้องทักมาอีกนะ...พี่รำคาญ” เจ้าของใบหน้าสวยหวานแสดงท่าทางใจร้ายไร้เยื่อใยกับเด็กหนุ่ม ให้เหมือนว่าเธอนั้นไม่ได้เป็นผู้ถูกกระทำ เพราะเธอเองก็ไม่อยากอ่อนแอ และขึ้นชื่อว่าโดนเด็กหลอก

“งั้นตอนนี้ เราก็เลิกกันแล้วนะครับ”

“พี่เคยคบกับปกป้องด้วยเหรอ?” คำถามนั้นของนานิทำเด็กหนุ่ม ถึงกับนิ่งเงียบและยอมถอยออกจากร้านไป

ทันทีที่เด็กหนุ่มเดินพ้นรั้ว น้ำตาก็ไหลอาบแก้มใสของอีกคน

“แกทำถูกแล้วนานิ...” มือน้อยโอบไหล่เพื่อนของเธอเพื่อปลอบใจ

“ใช่ ไอเด็กเวรนั่นมันสมควรโดนแล้ว...” นานิพูดตอบกลับเพื่อนของเธอก่อนจะยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาออก

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~