Part : แผนชั่วของมิล่า

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : แผนชั่วของมิล่า

--------------------------------------------------------------------------

เช้าวันรุ่งขึ้นที่บ้านของจูโน่...

บนโต๊ะอาหารในมื้อเช้าของวัน คนในบ้านต่างพากันลงมานั่งทานอาหารเช้ากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาเพื่อเตรียมตัวออกไปทำงานทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนทุกวัน

“นานิยังไม่ลงมาอีกเหรอ?” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยถามกับสาวใช้ที่กำลังยกอาหารเช้ามาเสริฟให้ที่โต๊ะ

“เมื่อวานน้องบอกแม่ว่าจะนอนที่ร้านน่ะ” เสียงหญิงสูงอายุพูดตอบลูกชายของตนแทนสาวใช้

“ที่รักคะ วันนี้มิลาขอออกไปหาแม่ที่บ้านได้ไหมคะ หลังจากแม่ออกจากโรงพยาบาลมิลาก็ยังไม่ได้ไปเยี่ยมเลย” หญิงสาวหน้าใส พูดบอกสามีของเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และท่าทางกิริยามารยาทงามเหมือนโตมาในวัง

“ให้ผมไปด้วยดีไหม ตั้งแต่งานแต่งงานก็ยังไม่ได้เจอคุณแม่ยายเลย แถมวันที่ท่านเข้าโรงพยาบาลก็ไม่ได้ไปเยี่ยมด้วย” จูโน่พูดบอกภรรยาของเขาด้วยความตั้งใจดีแต่เธอกลับรีบปฏิเสธข้อเสนอของเขา

“ไว้วันหลังดีกว่านะคะ ท่านยังไม่ค่อยหายดีคงไม่อยากเจอใคร” คนสวยพูดบอกสามีของเธอด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ภายในใจก็แอบหวั่นอยู่ไม่น้อย เมื่อสามีของเธอเกิดอยากไปหาแม่ตัวปลอมที่เธอพาไปเจอในงานวันแต่งงาน “ไว้ท่านดีขึ้นกว่านี้ แล้วเราค่อยไปหาท่านกันอีกรอบก็ได้นะคะ ช่วงนี้คุณงานยุ่งมิลาไม่อยากให้คุณเสียงานน่ะค่ะ”

“เอาแบบนั้นก็ได้ครับ” ชายหนุ่มตอบรับข้อเสนอของภรรยาสาวคนสวยพรางลูบหัวเธอด้วยความเอ็นดู ที่เมียเข้าอกเข้าใจที่ตนนั้นงานยุ่งไม่ค่อยมีเวลาให้

ช่วงสายของวัน ณ.ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในย่านคนรวย...

“มีอะไร” น้ำเสียงห้วน ๆ จากหญิงสาวหน้าเรียบร้อย เอ่ยถามชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

“ฉันได้ยินว่าผัวเก่าเธอ กำลังจะยื่นสู้คดีใหม่”

“สู้คดีอะไร แกก็ตัดสินไปแล้วหนิ” มิลาเอ่ยถามชายคนตรงหน้าที่มียศใหญ่เป็นถึงผู้พิพากษา และยังเป็นอดีตคนรักของเธออีกด้วย

“เห็นว่าทางนั้นมีหลักฐานใหม่ ที่จะยื่นสู้คดีว่ายาทั้งหมดไม่ใช่ของนายอิทธิ แล้วลูกน้องที่ขนยา ก็ถูกเลิกจ้างไปนานหลายปีแล้วด้วย” ชายท่าทางดูภูมิฐานพูดบอกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไม่ได้แสดงท่าทางเกรงกลัวหรือรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ตัวเองกระทำลงไปแม้แต่น้อย

“แกก็ตัดสินเหมือนเดิมสิ อย่าโง่ได้ไหม เรื่องแค่นี้ไม่เห็นต้องให้บอกเลย” ถึงแม้ชายตรงหน้าจะมีอายุที่มากกว่ามิลา เธอก็ไม่ได้แสดงท่าทางเคารพนับถือหรือเกรงใจต่ออายุของเขาเลย เพราะเธอมีอดีตที่ไม่ดีกับคนรักเก่าคนนี้ แต่เธอก็ยังเลือกเขาให้เป็นตัวช่วยในการชำระแค้น เพราะด้วยยศและตำแหน่งของเขา

“ทำแบบนั้น ฉันก็เสี่ยงน่ะสิ” รอยยิ้มร้ายๆ บนใบหน้าของเขาที่ไม่ได้รู้สึกกลัวอย่างที่พูด แต่มันกลับแฝงไปด้วยจุดประสงค์บางอย่าง

“แกจะใช้เงินเท่าไหร่” มิลาถามเข้าตรงประเด็น เพราะรู้ว่าเหตุผลที่เขาติดต่อเธอมาในวันนี้ คงไม่ได้จะบอกเพียงแค่เรื่องนี้ แต่คงอยากจะได้เงินเพิ่มจากการตัดสินคดีในครั้งใหม่มากกว่า

“ห้าล้าน...”

“นี่! รอบที่แล้วสามล้าน แล้วทำไมรอบนี้แกมาเรียกจากฉันตั้งห้าล้านฮะ?!”

“ก็รอบนี้ ปัญหาของเธอมันมาชนกับปัญหาของฉันพอดี ตอนนี้ฉันติดหนี้ที่บ่อนอยู่” เขาลอยหน้าลอยตาพูดอย่างมั่นใจ ว่าเธอจะตอบตกลงกับคำขอของเขาแน่

“ชั่วแบบแก ไม่น่าเป็นผู้พิพากษาเลยจริง ๆ” มิลาเอ่ยชมในความชั่วของอดีตคนรักของเธอ ที่มีครบทั้งติดเหล้าผู้หญิงติดการพนันแถมยังชอบใช้ความรุนแรงและยังรับสินบนอีกด้วย

“ก็ถ้าไม่มีคนชั่วแบบฉัน งานของเธอก็ไม่สำเร็จน่ะสิ”

“ก็ได้ห้าล้านใช่ไหม แล้วก็ช่วยทำให้เรื่องมันจบด้วยล่ะ ฉันขี้เกียจต้องมานั่งจ่ายเงินแกหลายๆ รอบ” มิลาเค้นเสียงหงุดหงิดพูดบอกอดีตคนรัก ที่ตอนนี้นั่งยิ้มเมื่อได้ยินว่าเขากำลังจะได้รับเงินก้อนโตเป็นค่าตอบแทน ในความชั่วของเขา

“รู้แล้วน่ารอบนี้จบแน่”

“แล้วก็อย่าติดต่อฉันมาอีก” ว่าแล้วมิลาก็มองไปรอบๆ ร้าน เพื่อสังเกตคนในร้านว่ามีใครมองมาที่เธอกับชายที่เธอนั่งคุยอยู่ด้วยหรือเปล่า และเมื่อเห็นว่าไม่ได้มีอะไรผิดปกติ เธอจึงลุกออกจากที่สนทนาไปขึ้นรถคันหรูที่จอดรออยู่ที่หน้าร้านกาแฟ

คอนโดเจเคและวอมในเวลาเดียวกัน...

ฉันตื่นขึ้นในตอนเช้าโดยท่านอนกอดซบอกแกร่งของพี่เจเค แต่เหมือนว่าด้านหลังของฉันจะมีคนนอนสวมกอดฉันอยู่ และพอหันไปมองก็เป็นเขาจริงๆ ไม่รู้ว่าคนใจร้ายเข้ามานอนในห้องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

ตอนนี้เหมือนว่าภาพเหตุการณ์เมื่อคืนที่ฉันทำลงไปจะวิ่งกลับเข้ามาในหัวของฉันรัวๆ ทั้งตอนที่โทรไปด่าผัวร้องไห้กับเขาโวยวายว่าเขาไม่รัก ความขี้แพ้น่าอับอายนั่นมันทำให้ฉันแทบไม่อยากลุกขึ้นจากที่นอนเลย

“ตื่นแล้วเหรอครับ..” เสียงงัวเงียของเจเคเอ่ยถามเมียคนสวยของเขา ก่อนจะพลิกตัวมานอนมองหน้าเด็กดื้อของเขา ที่จู่ๆ ตอนนี้ก็ทำหน้าบูดบึ้งทั้งที่เมื่อคืนเธอดูมีท่าทางว่าจะหายงอนเขาแล้ว

คนตัวเล็กดันร่างชายหนุ่มอีกคนที่นอนกอดเธออยู่จากทางด้านหลังออก ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นอนด้วยสภาพเปลือยกาย และเดินเข้าห้องน้ำไปแบบไม่พูดไม่จา ทั้งที่ภายในใจคิดเรื่องแก้หน้าอยู่ ว่าจะพูดอะไรดีกับเหตุการณ์หน้าอับอายเมื่อคืน

ทีหลังอย่าหากินเหล้ารู้ไหมยัยบ้า เสียฟอร์มหมดเลย...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~