Part : ข้อตกลง และ แผนการใหม่

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ข้อตกลง และ แผนการใหม่

--------------------------------------------------------------------------

หน้าห้องน้ำ...

เมื่อเปิดประตูออกมา ก็เห็นว่าสองหนุ่มยืนดักอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำ และภาพตรงหน้ามันก็ทำให้คนตัวเล็กนั้นสับสนทำตัวไม่ถูก

“โบอา” เสียงวอมเรียกแฟนสาวด้วยท่าทางที่อ่อนโยนขึ้น แต่เธอกับเมินหน้าและเดินสวนออกมาจากห้องน้ำ

“หนูครับ” เจเคเดินตามหญิงสาวขี้งอนไปที่ห้องนั่งเล่นกลางบ้าน ก่อนจะคว้าตัวเธอไว้และลากมาที่โซฟาใกล้ๆ กันนั้น และรวบกอดดึงเธอนั่งลงบนตักของเขา “เมื่อคืนหนูหายงอนพี่แล้วไม่ใช่เหรอครับ” เจเคทำปากคว่ำอ้อน ใส่เมียขี้เมาที่ยังมีสีหน้ามึนงงและสับสนอยู่

“เหรอคะ..ไม่เห็นจำได้เลย” สาวสวยทำหน้ามึนใส่เจเค พรางเบือนหน้าหนีไปอีกทาง ซึ่งวิวอีกฝั่งที่หันไปเห็นกลับเป็นใบหน้าชายหนุ่มคนรักอีกคน ที่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะกลัวเมียไม่รักขึ้นมาจริงๆ ซะแล้ว

“หายโกรธได้แล้วนะครับที่รัก” เจเคลากเสียงหวานเอาหน้าซุกๆ หน้าอกของคนสวย จนทำเธอนั้นจั๊กกะจี้จนหลุดขำออกมา และเมื่อเจเคได้ยินเสียงสวรรค์นั้นเขาก็รีบเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของหญิงสาว ก่อนจะโดนคนตัวเล็กหอมฟัดแก้มทั้งสองข้าง

“หายโกรธก็ได้ค่ะ ทีหลังอย่าทำอีกเข้าใจไหมคะไม่งั้น...” โบอาหยุดพูดไปก่อนจะหันหน้ามาทางวอมและพูดเน้นในประโยคสำคัญ “...หนูไม่รักจริงๆ ด้วย”

“โบอา” คนใจร้ายเริ่มรู้สึกกลัวและสำนึกผิด แถมภาพบาดตาบาดใจที่เขาเพิ่งเห็นเธอฟัดแก้มของเจเคนั้น มันก็ทำให้เขาแทบอยากจะลงไปชักดิ้นชักงอที่พื้นเลยล่ะ

“แต่ว่าหนูจะยังไม่กลับมาอยู่ที่นี่นะคะ จะอยู่ที่ร้านของนานิเหมือนเดิม” โบอาหันหน้ากลับมาพูดบอกเจเคเจ้าของตักที่เธอนั่งอยู่

“ทำไมล่ะครับ” เจเคเอ่ยถามเสียงหงอย

“หนูอยากจะสืบอะไรต่อน่ะค่ะ แต่ว่าถ้าพี่เจเคได้เรื่องอะไรเพิ่มเติม โทรบอกหนูด้วยนะคะ แล้วเราค่อยช่วยกันคิดหาทางจัดการ”

“โบอา”

หญิงสาวยังคงเมินเสียงเรียกนั้นและยังคงสนใจเพียงแค่เจเคเท่านั้น “หนูจะหาทางจัดการกับคนที่มันทำลายครอบครัวหนูให้ได้ อดทนอยู่ห่างกันสักพักนะคะ”

“แล้วถ้าเกิดหนูเจอไอจูโน่ล่ะพี่จะทำยังไง? ...” สีหน้าไม่ไว้ใจเมียของเจเคแสดงออกมาอย่างชัดเจน

“ถ้ามั่นใจแล้วว่าพี่จูโน่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ หนูจะจัดการเขาด้วยวิธีของหนูเอง แต่ถ้าไม่ หนูจะไม่ยุ่งกับเขาเด็ดขาด นอกจากใช้เขาแก้แค้นอีมิลา...”

“ที่รักทำแบบนั้นมัน...”

“หนูไม่คิดที่จะเอาตัวเข้าไปแลกทำเรื่องแบบนั้นหรอกค่ะ แต่จะทำวิธีอื่นต่างหาก”

“ยังไง?”

“อือ...ไม่บอกค่ะ”

“แต่ว่า...”

“เชื่อใจหนูหน่อยสิคะ”

“...ก็ได้ครับ งั้นพี่ก็จะช่วยจัดการเรื่องนี้ให้มันจบเร็ว ๆ จะได้กลับมาอยู่ด้วยกันโอเคไหม”

“ค่ะ”

ฟอด~ ฟอด~

ตอนนี้ผมเหมือนเป็นอากาศที่ล่องลอยอยู่ในห้อง ไม่ว่าจะพูดเสียงดังแค่ไหนก็ไม่มีใครสนใจเลย แถมยังต้องมานั่งดูภาพทรมานจิตใจอีกด้วย ดูท่าแล้วเมียผมน่าจะโกรธแบบเอาเป็นเอาตายเลยล่ะรอบนี้ “หนู” เสียงแผ่วเบาแฝงไปด้วยความเศร้าใจ เรียกหาสาวสวยที่เมินตน

หน้าร้านขนมนานิ...

“เย็นนี้ผมมีนัดไปเล่นบาสกับเพื่อนที่โรงเรียน กลับมาถึงบ้านแล้วผมโทรหานะครับ” เสียงเด็กหนุ่มเอ่ยบอกหวานใจของเขาที่เดินออกมาส่งเขาที่หน้าร้านในช่วงสาย ๆ ของวัน ซึ่งเป็นวันที่ร้านหยุดทำการพอดีเลยไม่มีพนักงานหรือคนในร้านเห็นว่าเธอกับหนุ่มน้อยเดินออกมาจากร้านด้วยกันในสภาพชุดนอนทั้งคู่

“ค่ะ เดี๋ยวตอนหัวค่ำพี่โทรไปสั่งข้าวนะ แล้วอย่าลืมเรื่องที่พี่บอกล่ะ เรื่องของเราอย่าเพิ่งให้เพื่อนพี่รู้นะ”

“ครับ...” สิ้นเสียงตอบรับของเด็กหนุ่มเขาก็โน้มหน้าลงมาประทับจูบบนริมฝีปากอวบอิ่มของคนตัวเล็กเน้นๆ อย่างชื่นใจ ก่อนจะเดินกลับบ้านที่อยู่ใกล้ๆ กันนั้น จะเหลือก็แต่สาวสวยที่ยืนอมยิ้มมองตามหนุ่มน้อยไปจนลับสายตา

“ยืนทำอะไร?”

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นที่ด้านหลังของนานิ ก่อนจะหันไปแล้วเห็นว่าเป็นเพื่อนสาวของเธอ “อุ๊ย!...นึกว่าจะไม่กลับมาซะแล้วนะเนี่ย” นานิพูดแซวเพื่อนของเธอที่หายตัวไปกับแฟนหนุ่มทั้งคืน

“กลับสิ ฉันไม่ดีกับพวกเขาง่าย ๆ หรอก” โบอาพูดอย่างมั่นหน้ากับเพื่อนของเธอทั้งที่ความจริงนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่เธอพูดออกไปทั้งหมด “ว่าแต่แกเถอะไม่ใช่ว่าเมื่อคืนลากไอเด็กนั่นขึ้นห้องไปล่ะ”

“บ้าหรือไง แกไป น้องเขาก็กลับบ้านไปนอนแล้ว” นานิพูดโกหกหน้าตายบอกเพื่อนของเธอ

“อย่าให้รู้นะว่าแกสมยอมให้มันง่าย ๆ” โบอาพูดบอกย้ำกับนานิเรื่องที่เธอเป็นห่วง

“รู้แล้วน่า แกก็อย่าให้ฉันเป็นหมาแล้วกัน” นานิพูดขู่โบอาบ้างเรื่องของเธอกับแฟนหนุ่มทั้งสองคน

สองสาวต่างพากันเก็บอาการเลิ่กลั่กของตัวเองไว้ เพราะไม่อยากที่จะให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองนั้นทำผิดคำพูด ที่เคยพูดบอกกันไว้ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าพากันเดินเข้าไปด้านในร้าน

บนห้องนอนชั้นสองของร้าน..

เมื่อขึ้นมาถึงบนห้องโบอาก็เริ่มทำตามแผนการที่วางไว้ในหัว “นานิฉันมีเรื่องให้แกช่วย...”

“เรื่องพี่มิลาเหรอ?”

“ใช่ฉันอยากรู้ว่ายัยนั่นมีส่วนทำให้พ่อฉันโดนยัดคดีจนติดคุกหรือเปล่า? ตอนนี้เรื่องนั้นมันสำคัญกับฉันมากเลย ฉันอยากหาตัวคนบงการให้เจอพ่อฉันจะได้พ้นมลทิน”

“ได้สิ แล้วอยากให้ฉันช่วยยังไงอ่ะ”

“แกสนิทกับยัยนั่นหรือเปล่า?”

“ก็ไม่นะ ฉันออกมาทำงานไม่ค่อยได้เจอกับเขาหรอก จะเจอกันก็แค่วันที่ร้านหยุดแล้วฉันอยู่บ้านนี่แหละ หรือไม่เขาก็จะมาหาฉันที่ร้านพร้อมกันกับพี่จูโน่เป็นบางครั้งแค่นั้น เขาดูลึกลับไม่ค่อยยุ่งหรือสุงสิงกับคนในบ้านเท่าไหร่ แต่เวลาที่เขาเจอฉันพี่เขาก็จะพูดจาน่ารักยิ้มแย้มให้ตลอด” ท่าทางภายนอกของมิลาที่นานิเห็นดูต่างไปจากที่โบอาเล่าให้ฟัง แต่เธอเองก็แอบสงสัยในความลึกลับของมิลาอยู่เช่นกัน

“งั้นแกช่วยตีสนิทยัยนั่นให้หน่อยได้ไหม ฉันอยากรู้แค่บางเรื่องเท่านั้นแหละ...”

“ได้สิ...ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าพี่สะใภ้ของฉันจริง ๆ แล้วเป็นคนยังไง?”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~