Share

บทส่งท้าย 2

last update Tanggal publikasi: 2026-05-12 10:32:36

ในที่สุด นางจูหมิงที่เคยหยิ่งทะนง ก็ต้องยอมจำนนต่อโชคชะตา ร่างของนางที่เคยงดงามผุดผ่อง บัดนี้ซีดเซี
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • คุณหนูตัวปลอม   บทส่งท้าย 4

    "หม่อมฉัน... หม่อมฉันเป็นฮูหยินเอกของท่านไป๋จิ้นหรง และบุตรสาวของหม่อมฉันก็คือ...""สกุลไป๋ยังอยู่เช่นนั้นหรือ?" ไท่จื่อรับสั่งแทรกขึ้น ดวงเนตรของพระองค์เต็มไปด้วยความเฉยเมยนางจูหมิงสะอึก นางรู้ดีว่าเมื่อสามีของนางจากไป ทรัพย์สมบัติและตำแหน่งก็พลันสลายหายไปหมดสิ้น"ส่วนเรื่องบุตรสาวของเจ้า..." ไท่จื่อปรายพระเนตรไปยังเด็กที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านหลังนางจูหมิง "ข้าหาได้สนใจไม่""แต่...แต่คนของท่านกล่าวว่าไท่จื่อทรงเลือกคู่จากตระกูลไป๋!" นางจูหมิงยังดิ้นรนสุดชีวิตแต่แทนที่ไท่จื่อจะตอบคำถามของนาง พระองค์กลับเหลือบมองไปด้านหลังครู่หนึ่ง ก่อนแย้มพระโอษฐ์บางๆ"งั้นก็ต้องเป็นลูกสาวของข้า!" นางจูหมิงฉวยมือบุตรสาวของตน ดวงตาเป็นประกายหวัง ไป๋เสวี่ยส่ายหน้าช้าๆ นางมองนางจูหมิงด้วยสายตาเวทนา"ชายาของไท่จื่อ ย่อมเป็นบุตรีของท่านไป๋จิ้นหรง... แต่เจ้าแน่ใจหรือว่าเป็นบุตรีของเจ้าจริงๆ?" ไท่จื่อทรงกุมมือไป๋เสวี่ย ประคองนางขึ้นรถม้างามหรูเพื่อไปทำบุญขอพรที่วัดราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจของนางจูหมิง นางจูหมิงนิ่งอึ้ง ไม่เข้าใจว่าลูกเลี้ยงที่นางขับไล่ไปอยู่ป่ากับนายพราน ทำไมถึงกลายเป็นไท่จื่อเฟยไปได้ นางส่า

  • คุณหนูตัวปลอม   บทส่งท้าย 3

    เหล่าทหารยามมองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง เสียงหัวเราะนั้นทำให้นางจูหมิงรู้สึกเสียหน้าอย่างรุนแรง!"เจ้ากล้าหัวเราะข้า?!" นางตวาดลั่น ทหารยามคนหนึ่งยังคงกลั้นขำไม่อยู่ ส่ายหน้าช้าๆ ก่อนเอ่ยว่า"เจ้ามาที่นี่ทำไม?""ถามได้โง่เง่าจริง! ไท่จื่อเลือกชายาแล้ว ใช่หรือไม่? บุตรีของท่านไป๋จิ้นหรง! เช่นนั้น หลันเอ๋อร์ของข้าก็สมควรเป็นไท่จื่อเฟย!" นางเชิดหน้า "พวกเจ้าไม่รีบไปแจ้งไท่จื่ออีก?!"ทหารยามกลั้นขำไม่อยู่จริงๆ ครั้งนี้พวกเขาหัวเราะออกมาอย่างหยามเหยียดเต็มที่"บุตรีของท่านไป๋จิ้นหรง?" ทหารยามกระแอม ก่อนเอ่ยช้าๆ "แล้วเจ้าแน่ใจหรือ ว่าหมายถึงบุตรสาวของตัวเอง?""อะไรนะ?" นางจูหมิงขมวดคิ้วแน่น ไม่เข้าใจว่าพวกเขาหมายถึงสิ่งใดทหารยามแค่นเสียงหัวเราะอีกครั้ง สีหน้าดูถูกชัดเจน "ผู้ที่ได้เป็นไท่จื่อเฟย หาใช่บุตรสาวของเจ้าหรอกนะ""เจ้ากล้าดูถูกข้าหรือ?! ข้าจะไปฟ้องไท่จื่อ! ให้พระองค์ลงโทษพวกเจ้าอย่างหนัก!" นางจูหมิงโกรธจนตัวสั่น ด่าทอเสียงดังลั่น"มีเรื่องเอะอะอะไรกันหรือ?"เสียงหนึ่งดังขึ้น ขัดจังหวะความวุ่นวายโดยสิ้นเชิง เป็นเสียงที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจ แต่กลับอ่อนโยน นุ่มลึก เหล่าทหารยามร

  • คุณหนูตัวปลอม   บทส่งท้าย 2

    ในที่สุด นางจูหมิงที่เคยหยิ่งทะนง ก็ต้องยอมจำนนต่อโชคชะตา ร่างของนางที่เคยงดงามผุดผ่อง บัดนี้ซีดเซียวและทรุดโทรม นางไอเป็นระยะ ร่างกายอ่อนแอลงจากความเครียดและความขาดแคลน นางจูหมิงหมดตัวโดยสิ้นเชิง หลังจากถูกไล่ออกจากจวนเก่า นางต้องอาศัยอยู่ในตรอกแคบๆ ของเมืองหลวง วันๆ ถูกเจ้าหนี้มาตามทวงหนี้ นางไม่มีทางเลือก นอกจาก ไปรับจ้างเป็นบ่าวในเรือนของขุนนาง ต้องทำงานหนัก คุกเข่ากรอกน้ำชาให้คุณนายในจวน นางถูกบ่าวด้วยกันดูถูก ถูกดุด่าว่า “อดีตฮูหยิน? ฮึ! เป็นเพียงสตรีล้มเหลวผู้หนึ่ง!”หลังจากเลิกงานกลับมาถึงบ้านเก่าโทรม นางทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ผุพัง มองหลันเอ๋อร์ที่ยังคงใส่เสื้อผ้าหรูหราตัวสุดท้ายของนาง"...เจ้าเป็นความหวังเดียวของเราแล้ว" นางกล่าวด้วยเสียงแหบแห้งบุตรสาวตัวน้อยที่เคยเอาแต่ใจ บัดนี้จ้องมารดาด้วยสายตาหวาดหวั่น "ท่านแม่... ท่านหมายความว่าอย่างไร?"นางจูหมิงหลับตาลงอย่างอ่อนล้า ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำที่แทงใจตนเองยิ่งกว่าผู้ใด“...ข้าต้องขายเจ้า”แต่แล้วนางจูหมิงได้ยินข่าวว่าไท่จื่อเสด็จกลับตำหนักบูรพาแล้ว และที่สำคัญพระองค์ทรงเลือกชายาด้วยพระองค์เอง นางแทบไม่เชื่อหูตนเองเมื่อได้รับข่

  • คุณหนูตัวปลอม   บทส่งท้าย 1

    บทส่งท้ายเมื่อสามีจากไป นางจูหมิงก็มิได้รู้สึกเศร้าโศกแต่อย่างใด นางถือว่าตนได้รับอิสรภาพพร้อมสมบัติอันมหาศาล นับแต่นั้นชีวิตของนางและบุตรสาวก็เต็มไปด้วยความหรูหราฟุ่มเฟือยจวนสกุลไป๋เคยเป็นสถานที่เงียบสงบเรียบร้อย แต่บัดนี้จัดงานเลี้ยงไม่เว้นวัน นางจูหมิงจ้างนักดนตรี นางรำและนักแสดงละครมาให้ความสำราญกับแขกเหรื่อไม่ขาดสาย บุตรสาวของนางแต่งกายด้วยผ้าไหมปักดิ้นทอง สวมเครื่องประดับล้ำค่า แม้แต่บ่าวรับใช้ยังได้สวมเครื่องแต่งกายงามหรูภายในห้องโถงของจวน ประดับด้วยหยกแกะสลัก โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยจานทองคำและเครื่องลายครามบรรจุอาหารเลิศรสจากทั่วสารทิศ เหล้าหอมหวนรินรดลงจอกไม่เคยเหือดแห้ง"พวกเจ้าดูสิ!" นางจูหมิงเคยกล่าวแก่ขุนนางและบัณฑิตที่มาร่วมงานเลี้ยง "หากสามีข้ายังอยู่ คงไม่รู้จักความหรูหราเยี่ยงนี้แน่!"นางหัวเราะเสียงดัง ขณะที่แขกในงานก็หัวเราะคล้อยตามโดยมิได้ล่วงรู้เลยว่าเงินทองที่ไป๋จิ้นหรงทิ้งไว้ให้นั้นร่อยหรอลงทุกวัน เมื่อนางใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายไปจนหมด ทรัพย์สมบัติที่สามีสะสมมาทั้งชีวิตก็เหลือเพียงภาพลวงตาเจ้าหนี้เริ่มมาเยือนจวนทีละรายสองราย จากที่เคยส่งจดหมายขอพบอย่างสุภาพ บัดนี้พว

  • คุณหนูตัวปลอม   บทที่ 10 แม่เลี้ยง 2

    “อ๊ะ...” ไท่จื่อสอดมือเข้าไปใต้กระโปรง ลูบคลำโดยใช้นิ้วรุกล้ำ พลางกระซิบให้ข้าอ้าขา ก้นงอนงามถูกนวดเฟ้นช้าๆ พระองค์ใช้นิ้วกระดิกถี่ๆ ไปทั่วกลีบร่องเด็กสาว จับแบะอ้าแล้วคลึงเม็ดทับทิมเบาๆ จนกระทั่งเปียกเยิ้ม“อูยย... อา...”ไท่จื่อเริ่มลงมือชำเรา ร่างกำยำจับไป๋เสวี่ยยืนหันหลัง เอาท่อนเอ็นลำเขื่องมาสอดใส่ตรงหว่างขา ถูไถเสียดสีกับกลีบเสียว น้ำหวานใสๆ ยิ่งไหลนองออกมาจนอาบเยิ้มทั่วลำ“อูวว... เจ้าแฉะง่ายดีจริง เยี่ยมมาก”“อ๊ะ... อ๊าๆ เสียว”ตอนนี้ร่างกายของนางไร้เรี่ยวแรง ร่องสวาทฉ่ำเยิ้มพร้อมเปิดอ้ารับแล้ว“ข้าจะใส่เข้าไปล่ะนะ”พระองค์เริ่มกระเด้า เอาหัวบากบานมาสอด ดุนดันตรงร่องสวาท แท่งหยกอวบล่ำค่อยๆ มุดทะลวงเข้าไปสวบบ... “ซี้ดด อา... คนสวยของข้า แฉะๆ ลื่นๆ”“อึ่กก... อืออ... อื้ออ...” ลำเอ็นแข็งชันใหญ่ยาวกำลังสอดกระแทก ตอกอัดร่องเสียวแฉะฉ่ำ สะโพกแกร่งร่อนโยกๆๆ โจนจ้วงเหมือนควบม้า เนื้อเบียดเนื้อพระองค์จงใจเย้าแหย่เข้าไปแค่ครึ่งลำ แยงถี่ๆ ไป๋เสวี่ยถึงกับครางสุดเสียง มัดกล้ามของร่างสูงกำยำร้อนฉ่าขณะจับเอวบาง ตรึงให้อยู่นิ่งๆ ขณะปี้ตรงริมลำธารท่ามกลางสายตาเหล่าข้าราชบริพาธ“

  • คุณหนูตัวปลอม   บทที่ 10 แม่เลี้ยง 1

    แถวขุนนางในอาภรณ์หรูหรายืนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ ธงหลากสีปักตราสัญลักษณ์มังกรทองโบกสะบัดเหนือศีรษะ บริวารนับสิบถือเครื่องทองคำอันแวววาว ด้านหลังมีรถม้าสีทองอร่าม จารึกลวดลายมังกรมงคล ขับเน้นถึงฐานะสูงส่งของเจ้าของขบวนไป๋เสวี่ยเบิกตากว้าง นางเผลอปล่อยผ้าในมือหลุดลอยไปตามสายน้ำโดยไม่รู้ตัวเกิดอะไรขึ้นกันแน่? เหตุใดจึงมีขบวนหรูหรามาถึงกระท่อมกลางป่าเช่นนี้?ขุนนางผู้นำขบวนก้าวออกมาข้างหน้า เขาประสานมือคารวะไป๋เสวี่ยก่อนกล่าวด้วยเสียงก้องกังวาน"คุณหนูไป๋เสวี่ย กระหม่อมได้รับพระบัญชาจากไท่จื่อ ให้มาอัญเชิญท่านไปยังตำหนักบูรพา"ไป๋เสวี่ยนิ่งงัน ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “ไท่จื่อหรือ? ข้ามิได้รู้จักหรือเคยพบพระองค์มาก่อน”ขุนนางทูตเพียงแค่ยิ้มจางๆ ก่อนจะผายมือไปด้านหลัง "ทรงอยู่ที่นี่แล้ว"ไป๋เสวี่ยเบือนสายตามองตามมือของเขา ก่อนจะชะงักไปอย่างสิ้นเชิงชายหนุ่มผู้ที่นางคุ้นเคยในฐานะ "นายพราน" ยืนอยู่เบื้องหลังขบวน ด้วยอาภรณ์ที่แตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิงเขามิใช่เพียงนายพรานธรรมดาอีกต่อไป...บัดนี้เขาสวมฉลองพระองค์สีทองปักลายมังกร ประดับอาภรณ์แพรชั้นดี สายรัดเอวทำจากไหมทองล้ำค่า พระพักตร์คมสันสง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status