LOGINบรรยากาศ ณ เมืองหน้าด่านชายแดนแคว้นต้าจงในยามนี้ ช่างดูสงบเงียบอย่างน่าขนลุกประดุจป่าช้าที่เพิ่งไ
กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านไปประดุจกงล้อของเกวียนขนทองคำที่ไม่มีวันหยุดพัก จากวสันตฤดูที่ดอกท้อเบ่งบานสะพรั่ง ก้าวเข้าสู่คิมหันตฤดูที่แสงแดดสาดส่องลงมาอย่างร้อนแรง ทว่าความร้อนระอุของสภาพอากาศภายนอกนั้น หาได้ระคายเคืองผิวพรรณอันบอบบางของฮองเฮาไป๋ลี่ถิงแม้แต่น้อยนิด ภายในตำหนักในของพระราชวังหลวงแห่งแคว้นต้าจงยามนี้ ถูกดัดแปลงสภาพให้กลายเป็นป้อมปราการหุ้มฉนวนกันความร้อนและความเย็นที่สมบูรณ์แบบที่สุดในปฐพี น้ำแข็งแกะสลักก้อนมหึมาถูกลำเลียงเข้ามาวางตามมุมห้องเพื่อแผ่ซ่านความเย็นฉ่ำ ในขณะที่พื้นกระเบื้องเคลือบทุกตารางนิ้วยังคงถูกปูทับด้วยพรมขนจิ้งจอกหิมะที่หนานุ่มประดุจปุยเมฆเวลาหลายเดือนที่ล่วงเลยผ่านไป ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงต่อสรีระของสตรีผู้กุมชะตาเศรษฐกิจของแผ่นดิน หน้าท้องที่เคยแบนราบประดุจลานตากข้าวเปลือก บัดนี้ได้ขยายขนาดใหญ่โตนูนเด่นขึ้นมาประดุจแตงโมสีทองลูกยักษ์ที่รอวันสุกงอม ร่างกายที่เคยผอมบางอรชรอ้อนแอ้น บัดนี้มีน้ำมีนวลและอวบอิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อันเป็นผลพวงมาจากการถูกสวามีคลั่งรักบังคับยัดเยียดรังนกตุ๋นโสม หูฉลามสกัดเย็น และของบำรุงราคาแพงระยับเข้าป
บรรยากาศภายในตำหนักในอันกว้างใหญ่ไพศาลของฮองเฮาไป๋ลี่ถิงยามนี้ ช่างอ้างว้างและเงียบเหงาประดุจสุสานร้างที่ถูกปูพรมขนสุนัขจิ้งจอกหิมะเอาไว้ทุกตารางนิ้ว หลังจากที่ฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียน สวามีผู้มีอาการคลั่งรักและหวาดระแวงภัยขั้นวิกฤต ได้ทำการริบทรัพย์สินทางปัญญาของพระนางไปจนหมดสิ้น ไม่ว่าจะเป็นลูกคิดรางไม้สลักลายหงส์ พู่กันขนหมาป่าชั้นเลิศ แท่นฝนหมึกหินอ่อน หรือแม้กระทั่งสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินเข้มที่บันทึกตัวเลขผลกำไรมหาศาล ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกวาดต้อนนำไปปิดผนึกล็อกกุญแจเก็บไว้อย่างแน่นหนาในคลังหลวงอย่างไร้ความปรานี ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าและกองหมอนหนานุ่มนับร้อยใบที่ถูกนำมาสุมกองเป็นภูเขาขนาดย่อมเพื่อป้องกันไม่ให้ฮองเฮาผู้กำลังตั้งครรภ์ต้องได้รับแรงกระเทือนแม้แต่ปลายก้อยไป๋ลี่ถิงประทับนั่งพิงพนักเตียงไม้หอมที่ถูกห่อหุ้มด้วยฟองน้ำและผ้าไหมจนดูบวมเป่งผิดรูปผิดร่าง ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นตาสีทองคำเหม่อมองขึ้นไปบนเพดานไม้สลักลวดลายวิจิตรบรรจงด้วยแววตาที่เลื่อนลอยและปราศจากประกายแห่งชีวิตชีวา สตรีผู้ซึ่งเคยคุ้นชินกับการบัญชาการกระแสเงินตราของแผ่นดิน ผู้ซึ่งเคยกวัดแกว่งแผ่นป้ายหยกดำวง
บรรยากาศภายในตำหนักในของพระราชวังหลวงแห่งแคว้นต้าจงยามนี้ ช่างเงียบสงัดและวังเวงเสียจนชวนให้ขนลุกขนพองประดุจกำลังเดินหลงเข้าไปในป่าช้าร้างช่วงเที่ยงคืน ความเงียบงันนี้ไม่ได้เกิดจากเหตุเภทภัยหรือโรคระบาดอันใด ทว่ามันเป็นผลพวงมาจากพระราชโองการสายฟ้าแลบฉบับล่าสุดของฮ่องเต้ฉินจื่อเสวียน พระองค์ทรงออกคำสั่งเด็ดขาดขั้นสูงสุดให้ขันที นางกำนัล และทหารองครักษ์ทุกคนที่เดินผ่านรัศมีหนึ่งร้อยลี้รอบตำหนักของฮองเฮา ต้องสวมรองเท้าที่บุด้วยสำลีหนาสามชั้น ห้ามพูดคุยกันด้วยระดับเสียงที่ดังเกินกว่าเสียงกระซิบของยุง และห้ามทำสิ่งของใดๆ ตกกระทบพื้นโดยเด็ดขาด ผู้ใดฝ่าฝืนทำให้เกิดเสียงดังรบกวนพระครรภ์มังกร จะต้องถูกลงโทษด้วยการไปขัดส้วมในค่ายทหารเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มความคลั่งรักและหวาดระแวงภัยขั้นวิกฤตของสวามีหน้าโง่ผู้นี้ ทำให้ชีวิตของฮองเฮาไป๋ลี่ถิง สตรีผู้กุมชะตาเศรษฐกิจของแผ่นดิน ต้องตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก พระนางประทับนั่งพิงหมอนใบยักษ์ที่ถูกยัดไส้ด้วยขนห่านบริสุทธิ์อยู่บนเตียงไม้หอมสลักลวดลายหงส์มังกร รอบกายของพระนางเต็มไปด้วยหมอนอิงนุ่มนิ่มนับสิบใบที่ถูกนำมาวางเรียงรายประดุจป้อมป
บรรยากาศภายในห้องทรงพระอักษรส่วนพระองค์ของแคว้นต้าจงในยามสายของวันนี้นั้น ช่างอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสงบสุขและความมั่งคั่งที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของอากาศ แสงตะวันสีทองอร่ามสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายอันวิจิตรบรรจง ทาบทับลงบนพื้นหินอ่อนเนื้อดีที่ถูกขัดเงาจนสามารถมองเห็นเงาสะท้อนได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ท่ามกลางความเงียบสงบที่ถูกทำลายลงด้วยเสียงเดียวเท่านั้น คือเสียงดังก๊อกแก๊กของลูกคิดรางไม้แกะสลักที่ถูกปัดไปมาด้วยความเร็วระดับเหนือมนุษย์ฮองเฮาไป๋ลี่ถิง สตรีผู้กุมชะตากรรมของระบบเศรษฐกิจทั้งปฐพี ประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หอมบุนวมผ้าไหมสีแดงสด ท่วงท่าของพระนางในยามนี้เต็มเปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและอำนาจบารมีประดุจเถ้าแก่เนี้ยผู้กำลังตรวจนับผลกำไรมหาศาลประจำไตรมาส ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นตาสีทองคำเปล่งประกายระยิบระยับประดุจดวงดาวบนท้องฟ้าในยามค่ำคืน ขณะที่สายตาของนางกวาดไล่เรียงไปตามตัวอักษรสีหมึกที่ถูกบันทึกเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยในสมุดบัญชีปกสีน้ำเงินเข้มเล่มหนาเตอะเบื้องหน้าของนางคือภูเขาฎีกาและเอกสารรายงานผลประกอบการจากทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งราย
ท่ามกลางเสียงสรวลเสเฮฮาและเสียงชนจอกสุราที่ดังกึกก้องกังวานไปทั่วจวนอัครเสนาบดี งานเลี้ยงรับขวัญหลานแฝดทายาทตระกูลฉวนกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนานสุดเหวี่ยงและเต็มไปด้วยความบ้าบอคอแตกตามแบบฉบับการรวมญาติของตระกูลไป๋ ฮองเฮาไป๋ลี่ถิงผู้กุมชะตาเศรษฐกิจของแผ่นดินต้าจง ประทับนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้หอมบุนวมนุ่มนิ่ม พระนางเพิ่งจะกระดกสุราดอกท้อเลิศรสเข้าปากไปได้เพียงสามจอก ความอบอุ่นซ่านผสมผสานกับความมึนเมาจางๆ เริ่มแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทว่าในเสี้ยววินาทีที่พระนางกำลังจะหยิบตะเกียบทองคำขึ้นมาคีบเนื้อเป็ดย่างเข้าปาก โลกทั้งใบที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและสีสันอันฉูดฉาดของงานเลี้ยง กลับพลันหยุดนิ่งลงประดุจภาพวาดที่ถูกแช่แข็งเอาไว้สรรพเสียงรอบกายเงียบสงัดลงจนน่าใจหาย ไม่มีเสียงด่าทอของบิดามารดา ไม่มีเสียงหัวเราะกวนประสาทของพ่อ และไม่มีเสียงเด็กร้องไห้จ้า ไป๋ลี่ถิงกะพริบตากลมโตของนางถี่ๆ พยายามปรับโฟกัสสายตา ทว่าภาพจวนอัครเสนาบดีเบื้องหน้ากลับค่อยๆ เลือนรางและถูกสับเปลี่ยนด้วยความมืดมิดอันเวิ้งว้าง พระนางไม่ได้ตื่นตระหนกตกใจหรือกรีดร้องโวยวายเยี่ยงสตรีขี้ขลาด ทว่ากลับถอนหายใจยาวพรืดออกมาอย
บรรยากาศภายในจวนอัครเสนาบดีที่เคยถูกบุนวมและห่อหุ้มด้วยฟองน้ำหนาเตอะในทุกตารางนิ้วเพื่อป้องกันภัยอันตรายระดับมดกัด บัดนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นสมรภูมิรบที่วุ่นวายโกลาหลเสียยิ่งกว่าตลาดสดที่กำลังลดราคาเนื้อหมูครึ่งราคา วันที่รอคอยและหวาดผวาที่สุดของอัครเสนาบดีฉวนเฟินหานได้เดินทางมาถึงแล้ว วันครบกำหนดคลอดของฮูหยินไป๋ลี่ซู สตรีผู้เป็นดั่งดวงใจและสมบัติที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขาเหล่าสาวใช้และมามัวที่ถูกว่าจ้างมาด้วยค่าตัวที่แพงลิบลิ่ว ต่างพากันวิ่งวุ่นหัวซุกหัวซุนเข้าออกห้องคลอดประดุจฝูงมดแตกรัง อ่างน้ำทองเหลืองบรรจุน้ำร้อนควันฉุยถูกยกเข้าไปอ่างแล้วอ่างเล่า สลับกับอ่างน้ำสีแดงฉานที่ถูกยกออกมา ผ้าฝ้ายสีขาวสะอาดถูกลำเลียงเข้าไปเป็นตั้งๆ เสียงฝีเท้ากระทบพื้นพรมหนานุ่มดังกึกกักสับสนวุ่นวายไปหมด ทว่าท่ามกลางความโกลาหลของเหล่าข้ารับใช้นั้น สิ่งที่วุ่นวายและดูสติแตกมากที่สุดกลับไม่ใช่ผู้ใดอื่น แต่เป็นเจ้าของจวนผู้ยิ่งใหญ่นั่นเองฉวนเฟินหาน บุรุษผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลมในการบริหารราชการแผ่นดิน บัดนี้ได้สูญเสียความเยือกเย็นไปจนหมดสิ้น เขากำลังเดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าประตูห้องคลอดซ้ำแล้
ไป๋ลี่ถิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงไม้ที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดทุกครั้งที่ขยับตัว สองมือของนางกุมขมับแน่น ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์เมื่อวานนี้ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำจากการอดนอนตลอดทั้งคืน สมองอันปราดเปรื่องของยอดนักขายมือทองระดับพระกาฬกำลังทำงานอย่างหนักหน่วงประดุจกงล้อ
สายลมยามบ่ายพัดโชยเอื่อยๆ หอบเอากลิ่นหอมฉุนจัดของดอกมู่ตันที่ปลูกเรียงรายอยู่หน้าเรือนฝั่งตะวันออกเข้ามาภายในห้องโถงอันโอ่อ่า บรรยากาศภายในเรือนของอนุหมินนั้นช่างแตกต่างจากเรือนหลักของฮูหยินเอกราวกับสรวงสวรรค์กับขุมนรกชั้นล่างสุด ผนังห้องตกแต่งด้วยภาพวาดวิจิตรบรรจง พื้นปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่มสีแดงส
แสงแดดอุ่นยามสายสาดส่องลงมากระทบหลังคากระเบื้องสีเขียวมรกตของเรือนฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นที่พำนักของบรรดาอนุภรรยาคนโปรดแห่งจวนเผิงกวงโหว บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความคึกคักและเสียงหัวเราะต่อกระซิกราวกับกำลังมีงานเฉลิมฉลอง ไป๋ลี่ถิงในชุดกระโปรงสีเทาซีดเซียวที่ดูคล้ายกับผ้าขี้ริ้วมากกว่าอาภรณ์ของสตรีชั
แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยสาดส่องผ่านช่องโหว่บนหลังคากระเบื้องที่แตกร้าว ทอดตัวเป็นลำแสงสีทองอาบไล้ฝุ่นละอองที่ล่องลอยคว้างอยู่กลางอากาศภายในห้องนอนของฮูหยินเอกแห่งจวนเผิงกวงโหว ไป๋ลี่ถิงยืนท้าวสะเอวอยู่กลางห้องด้วยท่วงท่าทะมัดทะแมงผิดวิสัยสตรีในห้องหอ นางเพิ่งจะส่งมารดาเข้านอนพักผ่อนหลังจากเหตุการณ์ปะ







